Todos los capítulos de บ่วงรักใต้ปีกทิศเหนือ (เซต Bad Mafia): Capítulo 71 - Capítulo 80

“ค่ะ หนูนายอมให้พี่ทิศเหนือคนเดียว”คำตอบคนเมาทำให้มาเฟียหนุ่มนิ่งไปชั่วขณะ ดวงตาคมทอดมองใบหน้าสวยที่ยังแดงก่ำของคนใต้ร่าง ความตกใจจากการเพิ่งรู้ว่าตัวเองเป็นผู้ชายคนแรกของเธอแล่นผ่านแววตาเพียงครู่เดียว ก่อนจะถูกความรู้สึกร้อนรุ่มที่ยังไม่จางหายกลบความรู้สึกผิดไปเกือบหมดเขาไม่เอ่ยอะไรสักคำ แต่กลับเลื่อนมือหนาปาดหยดน้ำสีใสตรงหางตาของเธอ ก่อนโน้มใบหน้าลงไปหาอีกครั้ง มอบจูบแผ่วเบาลงบนหน้าผากมน เลื่อนลงมาจูบที่ปลายจมูกโด่งเล็ก ก่อนจะครอบครองริมฝีปากอวบอิ่มอีกครั้ง แต่หนนี้ไม่ใช่ดุดันเหมือนในคราแรก ทว่ามันคือรสจูบที่นุ่มนวลชวนให้หญิงสาวเคลิบเคลิ้มปลายลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นเล็กอย่างเชื่องช้า เล้าโลมแบ่งปันความอบอุ่นจนหนูนาเริ่มผ่อนคลาย ลำแขนเรียวเล็กยกขึ้นโอบรอบลำคอของคนด้านบน ดึงรั้งให้ร่างกำยำแนบชิดลงมามากขึ้นการกระทำของเธอทำให้ทิศเหนือรับรู้ได้โดยไม่ต้องถามอะไรให้มากความ ในเมื่อหนูนาไม่คิดจะถอย เขาก็ไม่รีรอขยับเอวสอบเคลื่อนแก่นกายใหญ่เข้าออกในรูคับแน่น ก่อนใช้แขนทั้งสองข้างดันตัวขึ้น ส่งผลให้ริมฝีปากของทั้งคู่ผละออกจากกันหนูนาขมวดคิ้วทันทีเมื่อความรู้สึกเจ็บแปลบกลั

หนูนาขยิบเปลือกตาด้วยความสะลึมสะลือในช่วงเช้ามืด เธอรู้สึกเหมือนมีใครกำลังทำอะไรบางอย่างกับใจกลางความเป็น รู้สึกชื้นแฉะ และเย็นช่วงล่างจนสะดุ้งตื่นเธอเพิ่งจะได้นอนแค่สองชั่วโมง ทว่าถูกรบกวนจนต้องปรือดวงตาหนักอึ้งขึ้น แต่แล้วก็ได้เห็นใบหน้าของคนที่เธอแอบชอบมาตลอดหลายปีแทรกอยู่ตรงหว่างขา มือหนาล็อกขาทั้งสองข้างของเธออ้าออกจากกัน แลบปลายลิ้นเลียกลีบกุหลาบงามจนชุ่มฉ่ำ สะกิดติ่งรัญจวนระรัว“อื้ม… พะ พี่ทิศเหนือ ทำอะไรคะ”หญิงสาวเปล่งเสียงครางแผ่วเบาให้กับความรู้แปลกใหม่ ทว่าอีกฝ่ายไม่ได้เอ่ยตอบ ตั้งหน้าตั้งตาโลมเลียน้องสาวของเธอไม่ยั้งจนลมหายใจของหนูนาเริ่มติดขัด แอ่นหน้าอก พร้อมกับเชิดหน้าสูดปากส่งเสียงระบายความเสียดเสียวปลายนิ้วร้ายแทรกเข้าไปในรูสาว ขยับเข้าออกเป็นจังหวะเดียวกับตอนโดนท่อนเอ็นใหญ่กระแทก“อ๊ะ อ๊ะ อึก พี่ทิศเหนือ หนะ หนูนาจะ ไม่ไหวแล้วค่ะ”เธอเอ่ยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่น ร้อนรุ่มไปทั่วทั้งร่าง หัวสมองขาวโพนไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น นอกจากความเสียวปนทรมานที่ได้รับจากใจกลางความเป็นสาว ไม่นานสะโพกมนก็ยกลอย กระตุกอยู่กลางอากาศหลายครา แต่กลับถูกฝ่ามือหนาล็อกต้นขาเอาไว้อย่างมั่นคง รั

“อรุณสวัสดิ์ เอ่อ ไม่ใช่สิ สวัสดีช่วงสายครับสาว ๆ”โซ่ออกมาจากห้องเป็นคนที่สอง เอ่ยทักทายสาวรุ่นน้องทั้งสองคนที่กำลังช่วยกันล้างจาน ส่งเสียงคุยกันแผ่วเบาด้วยรอยยิ้มสดใส ทว่าพอได้ยินเสียงของเขา ครีมกับหนูนาก็ปิดปากเงียบทันที“ใกล้เสร็จแล้วเหรอ พี่กะจะมาช่วยล้างอยู่พอดี”“อีกไม่กี่ใบก็เสร็จแล้วค่ะ โชคดีที่ยัยครีมมาช่วย”หนูนาเอ่ยตอบ พลางหันไปส่งยิ้มให้เพื่อนสนิท ก่อนจะเอ่ยกับหนุ่มรุ่นพี่ต่อ“อาหารวางอยู่บนโต๊ะนะคะ พี่ทิศเหนือสั่งมาให้แล้ว”“ทั้งสองคนกินกันแล้วเหรอครับ”“หนูนากินพร้อมพี่ทิศเหนือแล้วค่ะ แต่ยัยครีมยังไม่ได้กิน หรือว่าพี่โซ่รออีกหน่อย กินพร้อมยัยครีมก็ได้นะคะ”ครีมอมยิ้มเขินใส่หนูนาที่กำลังเปิดทางให้เธอได้ใช้เวลาอยู่กับคนที่แอบชอบ พลางลุ้นว่า ถ้าหนุ่มรุ่นพี่ตอบตกลงก็คงดี“ก็ได้ครับ งั้นพี่รอกินพร้อมน้องครีม”โซ่นั่งอยู่ที่โต๊ะรอสาวรุ่นน้องจัดการงานในมือให้แล้วเสร็จ ทว่าขณะที่ครีมกำลังล้างไม้ล้างมือ เพื่อไปนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามหนุ่มรุ่นพี่ กินข้าวกับเขาสองต่อสอง จังหวะนั้นอีกสี่คนที่เหลือก็ไล่หลังกันออกมาจากห้อง แล้วนั่งลงเก้าอี้ใกล้ ๆ กัน จนเธอต้องไปนั่งตรงข้ามกับมาเบลแทน

ความมืดได้เข้ามาแทนแสงตะวันที่ลาลับขอบฟ้า บนท้องนภามีดวงดาวนับล้านทอแสงระยิบระยับ ทิศเหนือนั่งรวมกับพวกรุ่นน้องได้ไม่ถึงสองชั่วโมง เขาก็ถือแก้วน้ำสีอำพันของตัวเองลุกออกจากเก้าอี้ ย้ายไปเอนแผ่นหลังอยู่บนเตียงผ้าใบริมสระว่ายน้ำ วางแก้วน้ำเมาลงบนโต๊ะไม้ที่อยู่ตรงกลางระหว่างเตียงผ้าใบอีกตัวหนูนาคุยเล่นกับคนในกลุ่มครู่หนึ่ง เธอก็ถือแก้วน้ำเมาของตัวเอง ย้ายไปนั่งที่เตียงผ้าใบข้างพี่ชาย หันใบหน้าสวยไปหาอีกฝ่าย“ไม่สนุกเหรอคะ”“เปล่า แค่อยากอยู่คนเดียวสักพัก”“โกรธอะไรหนูนารึเปล่า”หญิงสาวสังเกตว่าพี่ชายมีความผิดปกติ ตั้งแต่กลับมาถึงพูลวิลลาเมื่อช่วงเย็น ทิศเหนือก็ดูพูดน้อยลง และไม่ค่อยสนใจเธอตอนอยู่ต่อหน้าทุกคนแบบเมื่อวาน“พี่จะโกรธเธอเรื่องอะไรล่ะ”เขาเอ่ยเสียงเรียบ ไม่หันมามองหน้าเธอเลยสักนิด อาการแบบนี้ทำให้หญิงสาวรู้สึกได้ว่าอีกฝ่ายไม่พอใจเธอชัด ๆ“ก็เรื่องที่หนูนาบอกว่ามีคนในใจแล้ว”“แล้วเธอคิดจะบอกกับทุกคนว่าเป็นพี่เหรอ”“เปล่านะคะ หนูนาไม่ได้คิดจะบอกใคร ก็แค่เล่นเกมตอบคำถามปกติ ข้อไหนตอบได้ก็ตอบ พี่ทิศเหนือเคยว่าหนูนามาตลอดว่าชอบเปิดโอกาสให้เพื่อนหรือผู้ชายเข้าหา หนูนาก็เลยตอบไปอย่าง

หนูนายืนรอสักพักก็ยังไม่มีใครมาเปิดประตูให้ จึงถือวิสาสะยื่นมือออกไปเลื่อนประตูกระจกใส ทว่ามันกลับไม่ได้ล็อกจากด้านใน เธอแง้มผ้าม่านพอให้แทรกตัวเข้าไปในห้องได้ แล้วก็พบกับความว่างเปล่า เตียงนอนก็เรียบร้อยเหมือนไม่มีคนนอนตั้งแต่เมื่อคืนเธอวางกล่องข้าวลงบนโต๊ะด้านหน้าโซฟาภายในห้อง เดินไปดูในห้องน้ำก็ไม่พบใคร พลันเริ่มใจคอไม่ดี รีบเปิดตู้เสื้อผ้าปรากฏว่ากระเป๋าสัมภาระได้หายไปพร้อมกับเจ้าของเสียแล้วใบหน้าของหญิงสาวร้อนผ่าว ก้าวเดินอย่างคนหมดแรงไปนั่งลงปลายเตียง ล้วงโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงขาสั้นออกมา กดโทรไปหาทิศเหนือด้วยความร้อนใจสายแรกไม่มีคนรับสายที่สองมีเสียงการเชื่อมต่อจนเกือบจะถูกตัดไป ยังดีที่อีกฝ่ายยอมรับสายของเธอ หนูนาจึงโพล่งคำถามออกไปทันที“พี่ทิศเหนืออยู่ที่ไหนคะ”(อยู่กับไอ้พวกพีเอ็ม)“ออกไปเมื่อไหร่ ทำไมไม่เห็นบอกหนูนาเลย”(มาตั้งแต่เมื่อคืน เช็กเอาต์สิบเอ็ดโมงใช่ไหม เดี๋ยวจะให้ไอ้สิงห์ไปรับ)“ไม่กลับพร้อมกันเหรอคะ”(ไว้ค่อยคุยกันนะ พี่มีธุระ)พี่ชายของเธอตัดสายไป ยิ่งทำให้หนูนาจมอยู่กับความสับสนว่าตัวเองกำลังทำอะไรผิดเขาบอกไม่โกรธเรื่องที่เธอบอกกับทุกคนว่ามีคนในใ