All Chapters of บ่วงรักใต้ปีกทิศเหนือ (เซต Bad Mafia): Chapter 51 - Chapter 60

วินขับรถไปส่งครีมกับมาเบลกลับไปเอาเสื้อผ้าสำหรับใส่นอน และชุดนักศึกษาสำหรับใส่วันพรุ่งนี้เช้าที่คอนโด แล้วพากันกลับมาที่โรงพยาบาลอีกครั้ง ก่อนจะขึ้นไปหาหนูนา ทั้งสามคนก็ได้แวะซื้อของกินที่ชั้นหนึ่งของโรงพยาบาลติดมือขึ้นไปด้วย ถึงคนไข้จะยังกินอะไรไม่ได้ แต่คนเฝ้าไข้ก็ต้องมีเสบียงตุนเอาไว้บ้างขณะเปิดประตูเข้าไปในห้องพักผู้ป่วยพิเศษ ครีมกะส่งเสียงว่า ‘ฉันมาแล้ว’ ทว่าสายตาเหลือบไปเห็นคนป่วยกำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียง เธอก็รีบเก็บคำพูดของตัวเองทันที เพื่อไม่ให้รบกวนเวลาพักผ่อนของหนูนาครีมกับมาเบลนำกระเป๋าของตัวเองเข้าไปเก็บในห้องพักของญาติ ก่อนจะออกมานั่งที่โซฟารวมกับบอลและวิน ต่างคนต่างก้มหน้าดูโทรศัพท์ของตัวเองไปเงียบ ๆ จนกระทั่งบ่ายแก่ ๆ พยาบาลก็ได้เข้ามาวัดไข้ให้หนูนาอีกครั้ง ทำให้คนป่วยสะดุ้งตื่นขึ้นมาหลังจากพยาบาลเดินออกไปแล้ว บอลก็ลุกไปหยิบเมนูอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะกินข้าว นำมาวางบนโต๊ะทรงเตี้ยหน้าโซฟา เพื่อให้อยู่ในระยะสายตาของเพื่อน จะได้เห็นกันทุกคน แล้วเปิดดูรายการอาหารแต่ละหน้าพลางเอ่ยขึ้น“สั่งอาหารมานั่งกินเป็นเพื่อนหนูนากันเถอะ”“ฉันเอาผัดไทกุ้งสดแล้วกัน ง่ายดี”มาเบล

มาเฟียหนุ่มนอนอยู่บนเตียงคนป่วยอยู่พักใหญ่ จนกระทั่งมั่นใจว่าหนูนาหลับสนิทไปแล้ว มือหนาก็เลื่อนไปประคองศีรษะของคนตัวเล็กยกขึ้นเล็กน้อย พร้อมกับดึงแขนอีกข้างของตัวเองออกจากซอกคอของเธอด้วยความระมัดระวัง จากนั้นก็วางศีรษะของเธอลงบนหมอนทิศเหนือขยับตัวลงจากเตียง ก้าวเข้าไปนั่งตรงโซฟา และอยู่ตรงนั้นจนกระทั่งเวลาตีสี่เขาก็ออกไปจากห้อง เพราะพยาบาลแจ้งว่าจะเข้ามาวัดไข้อีกครั้งประมาณตีห้าทิศเหนือกลับไปถึงคอนโดของเอวา เขาก็นำคีย์การ์ดออกมาจากกระเป๋ากางเกง นำไปแตะที่ประตูแล้วเปิดเข้าไปในห้อง เป็นจังหวะเดียวกับหญิงสาวในชุดนอนสายเดี่ยวผ้าลื่นมือเดินออกมาจากห้องนอนเพื่อออกมาดื่มน้ำ แล้วเจอเขาพอดี“แอบไปไหนมาคะ”สีหน้าของเอวาดูไม่พอใจที่เขากล้าทิ้งให้เธออยู่ภายในห้องนี้เพียงลำพัง“ไปจัดการธุระมา”“ธุระสำคัญมากเหรอคะ ถึงกับต้องทิ้งลูกค้าเป็นครั้งที่สอง”“อืม สำคัญมาก”“ครั้งนี้มีเหตุผลอะไรอีกคะ”เธอเอ่ยถามละลาบละล้วงอย่างเอาแต่ใจ ทิศเหนือสังเกตสีหน้าของอีกฝ่ายที่ดูเหมือนจะต้องรู้เรื่องนี้ให้ได้ ก่อนจะถอนหายใจออกมาครั้งหนึ่ง แล้วเอ่ยตอบให้พ้น ๆ ไป“น้องสาวเข้าโรงพยาบาลกะทันหัน ด่วนพอไหมครับ”“น้องสาว

ขณะที่หนูนารอคอยการตอบกลับจากพี่ชาย ทิศเหนือก็กำลังทำหน้าที่อารักขาความปลอดภัยของลูกสาวท่านรัฐมนตรีพงษ์สิทธิ์อยู่ที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง พร้อมกับลูกน้องอีกสามคน และตอนนี้ก็นั่งอยู่บนเบาะภายในห้องโล่งกว้าง มีเพียงเขาและเอวานั่งอยู่กันสองต่อสอง ท่ามกลางบรรยากาศเย็นเยือกจากเครื่องปรับอากาศในโรงภาพยนตร์ที่ถูกเหมาทั้งโรงเพื่อความเป็นส่วนตัวเอวาทอดสายตาจดจ้องหน้าจอสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ตรงหน้า ซึ่งกำลังฉายภาพยนตร์แนวโรแมนติกแฟนตาซี มือหยิบพ็อปคอร์นเข้าปากสลับกับดูดน้ำอัดลมสีแดง ขณะที่มาเฟียหนุ่มในฐานะบอดีการ์ดส่วนตัวก็ได้แค่ดูผ่านตา เนื่องจากต้องทำตามความต้องการของเธอ“ไม่สนุกเหรอคะ”หญิงสาวเอ่ยถามหลังจากภาพยนตร์จบลง ซึ่งเธอพอจะสังเกตสีหน้าของทิศเหนือออกว่าดูเบื่อหน่ายมากแค่ไหน“เปล่า ผมแค่ไม่ค่อยชอบดูหนังเท่าไหร่”“ไม่ชอบดูหนัง หรือว่าไม่ชอบเพราะมากับเอวากันแน่คะ”“...”อีกฝ่ายจ้องหน้าเธอนิ่ง เอวาจึงเอ่ยต่อ“เอวาล้อเล่นค่ะ พี่ทิศเหนือกังวลเรื่องน้องสาวอยู่รึเปล่าคะ เราไปเยี่ยมเธอด้วยกันไหม”“อย่าดีกว่าครับ คุณเอวามีธุระที่ไหนต่ออีกไหม หรือว่าจะกลับเลย”“แถวนี้มีตลาดนัดกลางคืนไหมคะ เอวาอยาก

เสียงรองเท้าส้นสูงของเอวากระทบกับบันใด ขณะก้าวขึ้นไปบนชั้นสองของสถานบันเทิงหรู เธอเดินตามทิศเหนือเข้าไปในห้องวีไอพีของ V.K.T. Pub ที่ได้จองเอาไว้ ซึ่งอีกฝ่ายเป็นหนึ่งในหุ้นส่วนของที่นี่เนื่องจากคืนวันพรุ่งนี้หญิงสาวมีกำหนดการเดินทางกลับไปเรียนที่ต่างประเทศ คืนนี้เอวาจึงอยากออกมาดื่มให้สำราญใจ โดยมีหนุ่มหล่อคอยนั่งเป็นเพื่อนเธอตั้งใจสวมชุดมินิเดรสสั้นเปิดไหล่สีขาวครีมเข้ารูป ช่วงคอกว้างเผยให้เห็นเนินหน้าอกและลำคอระหงขาวเนียน แขนเสื้อยาวบางแนบไปกับเรียวแขน ตัวชุดรัดช่วงเอวคอด ก่อนทิ้งตัวเป็นกระโปรงชีฟองระบายซ้อนกันหลายชั้น ชายกระโปรงสั้นเหนือเข่าพลิ้วไหวขณะก้าวเดิน ให้ลุคหวานละมุนแต่แฝงความเซ็กซีอยู่ไม่น้อย แต่ทว่าในสายตาของทิศเหนือ เอวาก็เป็นเพียงแค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่ได้มีอะไรดึงดูดสายตาพนักงานตามเข้ามารับออร์เดอร์หลังจากลูกค้าสาวและเจ้านายนั่งลงบนโซฟา สาวสวยเปิดดูเมนูผ่าน ๆ ก่อนจะสั่งสเต๊กเนื้อหั่นเป็นชิ้นพอดีคำ ปีกไก่ทอดน้ำปลา ปลาหมึกทอดกระเทียม ยำรวมทะเล และของกินเล่นอีกสามสี่อย่าง ตามด้วยวิสกีนำเข้าหนึ่งขวด น้ำแข็งและโซดา ไม่นานพนักงานก็ทยอยนำของที่สั่งเข้ามาจัดวางจนเต็มโต๊ะกร

มาเฟียหนุ่มเคยผ่านการดื่มเหล้ากับเพื่อนมานับครั้งไม่ถ้วน แค่วิสกีนำเข้าเพียงขวดเดียวที่ดื่มกันสองคนยังไม่หมด มันจะทำให้เขาตกอยู่ในสภาพนี้ได้อย่างไรทำไมเขาจะไม่รู้ว่า อาการผิดปกติที่เป็นอยู่ตอนนี้มันเกิดจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ หรือเป็นเพราะสิ่งแปลกปลอมที่เอวาลักลอบใส่ในแก้วเหล้าของเขากันแน่ ทิศเหนือพยายามสะบัดหน้าเรียกสติ ก่อนจะปรือดวงตาที่ใกล้จะดับวูบขึ้น ทว่าภาพตรงหน้านั้นทับซ้อนจนน่าเวียนหัว กล้ามเนื้อของเขาเริ่มอ่อนแรงจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่“เข้าห้องกันนะคะ เดี๋ยวเอวาเช็ดตัวให้ พี่จะได้รู้สึกดีขึ้น”หญิงสาวประคองร่างสูงก้าวไปข้างหน้าอย่างทุลักทุเล ทว่าทิศทางที่กำลังเดินกันอยู่นั้นกลับไม่ใช่ห้องนอนของเขา มาเฟียหนุ่มถูกพาเข้าไปนั่งลงปลายเตียงหนานุ่มในห้องของเธอแทนเอวาหย่อนก้นลงนั่งบนตักของอีกฝ่ายในท่าเอียงข้าง เลื่อนเรียวแขนข้างหนึ่งขึ้นกอดคอของคนที่ตกอยู่ในฤทธิ์ของสารกระตุ้นอารมณ์ มือเล็กอีกข้างป้วนเปี้ยนบริเวณแผงอกแน่น ซึ่งเสื้อเชิ้ตของทิศเหนือปลดกระดุมลงสองสามเม็ดตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ส่งผลให้ผิวกายตรงนั้นทวีคูณความร้อนผ่าว“เรามาทำเรื่องสนุกกันดีไหมคะ พี่จะได้หายร้อน”เสียงหวานเอ่ยพลาง