All Chapters of บ่วงรักใต้ปีกทิศเหนือ (เซต Bad Mafia): Chapter 61 - Chapter 70

“อ่า… ไอ้เชี่ยเอ้ย กูกำลังคิดอะไรอยู่วะ”แม้จะพยายามจัดการความคิดของตัวเองเท่าไร แต่มันก็ไม่เป็นผล เพราะมันยิ่งทำให้ทิศเหนือคิดถึงความขี้อ้อนและชอบเข้ามากอดแขนของน้องสาวอย่างหักห้ามใจไม่อยู่ ยิ่งเร่งให้มือหนาจัดการลำท่อนสีเนื้อของตัวเองเร็วขึ้น“ขอโทษนะหนูนา พี่ทนไม่ไหวแล้วว่ะ”ทิศเหนือพึมพำอย่างรู้สึกผิด ก่อนจะเบี่ยงตัวหลบสายน้ำจากฝักบัว เอนแผ่นหลังกว้างพิงผนังห้องน้ำ เสียงครางต่ำดังขึ้นในลำคอแผ่วเบาเพื่อไม่ให้เล็ดลอดออกไปข้างนอก ฝ่ามือกลับเร่งจังหวะชักรูดแก่นกายใหญ่อย่างบ้าคลั่ง เพื่อระบายความเสียดเสียวปนทรมานเขาใช้เวลาจัดการตัวเองอยู่หลายนาที โดยมีใบหน้าสวยของหนูนาอยู่ในจินตนาการ จนกระทั่งของเหลวสีขาวอุ่นร้อนพวยพุ่งออกมาจากปลายหัวบานหยัก เปรอะเปื้อนเรียวนิ้วและพื้นห้องน้ำ ทำให้รู้สึกสบายตัวขึ้นมาบ้างมาเฟียหนุ่มอาบน้ำทำความสะอาดเรือนร่างกำยำ ใช้ผ้าขนหนูซับน้ำตามตัวแล้วพันไว้รอบเอว ก่อนจะออกมานั่งเอนแผ่นหลังพิงพนักหัวเตียงด้วยความรู้สึกมึนเบลอ เนื่องจากฤทธิ์ยายังคงไหลเวียนอยู่ในกระแสเลือด ผ่านไปได้ไม่ถึงสิบห้านาที อารมณ์กระสันก็ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง จนต้องเข้าไปจัดการตัวเองในห้องน้ำ

“พี่มาถึงแล้ว”ทิศเหนือโทรหาน้องสาวเมื่อเดินทางมาถึงห้างสรรพสินค้าใกล้หกโมงเย็น และเธอก็กรอกเสียงหวานตอบกลับมา(มาหาหนูนาที่ศูนย์อาหารได้เลยค่ะ)มาเฟียหนุ่มกดวางสาย เก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋ากางเกง ก่อนจะเปิดประตูก้าวลงจากรถ เดินเข้าไปในห้างสรรพสินค้าจังหวะที่หนูนากำลังรับสายของพี่ชาย เธอก็กำลังลงบันไดเลื่อนไปพร้อมกับเพื่อนสนิททั้งสองคน แล้วก็เจอกับทิศเหนือที่ทางเข้าศูนย์อาหารพอดี“สวัสดีค่ะพี่ทิศเหนือ”ครีมและมาเบลเอ่ยกับพี่ชายของเพื่อนอย่างพร้อมเพรียง ทิศเหนือเพียงกระตุกยิ้มมุมปาก แล้วพยักหน้าลงเป็นการทักทายกลับ จากนั้นสองสาวก็แยกย้ายไปซื้ออาหาร หนูนาจึงหันไปเอ่ยถามกับพี่ชาย“อยากกินอะไรคะ”“ได้หมด”เขาตอบสั้น ๆ เหมือนคนขี้เกียจคิด หนูนากวาดสายตามองร้านอาหารแต่ละล็อก ก่อนจะเข้าไปกอดแขนของพี่ชาย พาเขาไปต่อแถวร้านข้าวขาหมู พอถึงคิวเธอก็เอ่ยกับเจ้าของร้าน“ข้าวขาหมูสองจานค่ะ”ทิศเหนือถูกใบหน้าสวยมีรอยยิ้มหันมามอง คิ้วเข้มกระตุกเบา ๆ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเธอคงบอกเป็นนัยว่าให้เขาจ่ายค่าอาหาร เพราะแขนข้างหนึ่งของหนูนามีถุงกระดาษที่มีเสื้อผ้าอยู่ในนั้นห้อยอยู่หลายใบ เขาจึงเอ่ยถามเจ้าของร้าน“

“เก่งจังเลยค่ะ”หนูนาปรบมือชื่นชมพี่ชายอย่างออกนอกหน้า ทั้งที่เขาก็แค่แทงเปิดโต๊ะก็เท่านั้น มือหนาส่งไม้คิวให้กับน้องสาว แล้วเอ่ยเสียงเรียบ“เอาไปลองทำดู”“ค่ะ”หนูนารับไม้คิว ขยับไปยืนอยู่ตรงตำแหน่งเดียวกับทิศเหนือด้วยท่าทางเก้ ๆ กัง ๆส่วนคนสอนตอนนี้เดินตรงไปเปิดตู้เย็น หยิบเบียร์ออกมาหนึ่งกระป๋อง เปิดดื่มไปหลายอึก พลางสังเกตท่วงท่าของน้องสาวที่กำลังวางมืออย่างสะเปะสะปะ โน้มตัวลงไปขนานโต๊ะสีขาว ทำท่าเล็งลูกพูลแล้วแทงไม้ไปข้างหน้า ทว่าเรี่ยวแรงของเธอมันคงไม่มากพอ หรือแทงพลาด ลูกสีขาวจึงกลิ้งไปได้ไม่ไกล และไม่เฉียดฉิวกับลูกหลากสีที่กระจายอยู่ทั่วโต๊ะเลยสักนิดมาเฟียหนุ่มหลุดหัวเราะแผ่วเบาในลำคอด้วยความเอ็นดู ก่อนจะก้าวเข้าไปยืนซ้อนด้านหลังของหนูนา วางกระป๋องเบียร์ลงบนขอบโต๊ะพูล ระยะห่างที่ลดลงจนแผ่นหลังบางแนบชิดกับแผงอกแกร่งของพี่ชาย ส่งผลให้หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวอย่างห้ามไม่อยู่มือหนาข้างขวาเอื้อมผ่านช่วงไหล่ของเธอไปกุมมือเล็กที่จับไม้คิวไว้ สัมผัสร้อนผ่าวจากผิวกายของเขาที่ทาบทับลงมา ทำให้อุณหภูมิรอบตัวของหนูนาคล้ายจะพุ่งสูงขึ้น พวงแก้มร้อนผ่าว“อย่าเกร็ง ปล่อยน้ำหนักลงที่มือซ้าย แล้

บทสนทนาในค่ำคืนนี้ยิ่งคุยกันก็ยิ่งออกรส ใบหน้าของแต่ละคนเริ่มมีสีเลือดฝาด พื้นที่นอกตัวบ้านส่งเสียงดังได้ถึงสี่ทุ่ม พวกเขาจึงพากันขนย้ายเมนูปิ้งย่าง และของกินที่ยังเหลือเข้าไปวางที่โต๊ะหน้าโซฟา ส่วนพวกจานที่ใช้แล้วนำไปวางไว้ในอ่างล้างจาน ไว้รอล้างพรุ่งนี้ทีเดียว ก่อนจะปิดประตูกระจกบานเลื่อนให้สนิท เพื่อไม่ให้มีเสียงรบกวนเล็ดลอดออกไปด้านนอกกิจกรรมภายในโซนนั่งเล่นก็จะเป็นการร้องเพลงคาราโอเกะ บางเวลาก็เปิดเสียงเพลงเอาไว้แล้วนั่งคุยกันแทนบอลที่นั่งอยู่โซฟาอีกตัว เหลียวใบหน้าหล่อมองไปทางเพื่อนสาวซึ่งนั่งอยู่ข้างพี่ชาย แล้วเอ่ยถาม“หนูนา เธอยังไหวอยู่ไหม”“อืม สบายมาก”หนูนาไหวไหล่เล็กน้อย พลางคลี่ยิ้มเอ่ยตอบเพื่อนชาย“คืนนี้ใครหนีไปนอนก่อน พรุ่งนี้ต้องตื่นมาล้างจาน”ประโยคของครีมเรียกเสียงฮือฮาของทุกคน จนฟังไม่ทันว่าเป็นเสียงของใครเอ่ยขึ้นมาบ้าง“ก็เอาดิ”“ใครกลัวล่ะ”“ฉันถึงไหนถึงกัน”“ต่อให้เลยห้าแก้ว ยังไงฉันก็คอแข็งที่สุด”“ยันหว่างก็ยังไหว”“ใครกันแน่ที่ต้องล้างจาน”มาเฟียหนุ่มนั่งกระดกเหล้าเงียบ ๆ ฟังพวกรุ่นน้องส่งเสียงหัวเราะขำขัน ก่อนจะเลือกเพลงแล้วร้องประสานเสียงกันอย่างสนุกสนาน

มือหนาแกะแขนของน้องสาวออกจากลำคอ ทว่าหนูนาก็ได้ดันตัวลุกขึ้นนั่งขณะเขาผละตัวออกไป ก่อนจะถูกคนตัวเล็กโผเข้าสวมกอด เอียงใบหน้าซบแผงอก เอ่ยกับเขาด้วยน้ำเสียงยาน“ได้ยินที่หนูนาพูดไหม”“อืม ได้ยิน”“เฟิร์สก็คือพี่ พี่ก็คือเฟิร์ส ฉันชอบพี่มาตลอด ชอบมานานแล้ว”เพราะความเมาทำให้เธอใจกล้า สารภาพความในใจออกไปให้พี่ชายต่างสายเลือดได้ยิน“ตั้งสติหน่อย พี่ไม่ใช่คนที่เธอควรคิดแบบนี้ด้วย”มาเฟียหนุ่มผลักตัวน้องสาวออกด้วยแรงเบา ๆ เธอนั่งอยู่บนเตียงด้วยท่าทางโอนเอน เงยใบหน้าแดงก่ำขึ้น พยายามปรับโฟกัสสายตาให้สบกับดวงตาคู่คมของพี่ชาย“หนูนารู้ แต่หนูนาห้ามใจตัวเองไม่ได้ มองหน้าหนูนาสิคะ แล้วบอกว่าพี่คิดยังไงกับหนูนา”มือเล็กทั้งสองข้างเลื่อนขึ้นไปทาบแก้มของทิศเหนือเพื่อให้เขามองตรงมายังใบหน้าของเธอ ห้ามหันไปทางอื่น แล้วตอบคำถามของเธอมา“น้องสาว”คำตอบของเขาชัดเจน แต่กลับทำให้คนเมารู้สึกผิดหวัง เธอยู่ปากออกไปข้างหน้า สีหน้าเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด เพราะไม่ได้อยากฟังคำนี้หนูนาขยับตัวไปนั่งควบอยู่บนตักของทิศเหนือ พลันทำให้มาเฟียหนุ่มอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ลมหายใจของเขาจะเริ่มติดขัด เผลอกลืนน้ำลายลงคอ พยายา