All Chapters of บ่วงรักใต้ปีกทิศเหนือ (เซต Bad Mafia): Chapter 81 - Chapter 90

ร่างเปลือยเปล่าของคนที่เพิ่งเสร็จจากกิจกรรมอันเร่าร้อนนอนอยู่ภายใต้ผ้าห่มสีชมพูหวานแหววปกคลุมถึงหน้าอก หนูนานอนท่าตะแคงข้างหนุนแขนของพี่ชาย วางใบหน้าสวยซบแผงอกอุ่นที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจ เรียวแขนเล็กโอบกอดร่างกำยำเอาไว้ด้วยความรักจนถอนตัวไม่ขึ้น ก่อนเอ่ยถามทิศเหนือเสียงแผ่ว“อย่าเพิ่งกลับห้องได้ไหมคะ หายหน้าไปทั้งวัน หนูนายังไม่หายคิดถึงเลย”“อ้อนเป็นเด็กไปได้ ยังไงเราก็อยู่บ้านหลังเดียวกัน ตอนเช้าก็ได้เห็นหน้ากันอยู่ดี”“มันไม่เหมือนกันนี่นา”“ไม่เหมือนยังไง”“เราเพิ่งมีอะไรกัน พี่ก็จะทิ้งให้หนูนาอยู่คนเดียวแล้วเหรอ”แม้การกระทำของเธอจะดูไร้ค่าและสิ้นคิดมาก ทว่าหนูนาก็ยังอยากเป็นคนสำคัญในสายตาของทิศเหนือ อยากให้เขาคอยเอาอกเอาใจ และเป็นห่วงความรู้สึกของเธอบ้าง ไม่ใช่อยากได้ก็มาหา พอได้ทุกอย่างสมใจแล้วก็ทิ้งเธอไปอย่างไม่ใยดี“อยู่ต่ออีกแป๊บได้ แต่ให้นอนค้างไม่ได้ เดี๋ยวพ่อตื่นมาเจอจะทำยังไง”“หนูนาเข้าใจค่ะ กล่อมหนูนานอนหน่อยสิ” หญิงสาวส่งเสียงอ้อน ขยับใบหน้าเสียดสีหน้าอกแน่นของอีกฝ่ายแผ่วเบามาเฟียหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปากกับท่าทางน่ารักของน้องสาว หากคิดย้อนไปถึงวันที่ผู้เป็นพ่

ผ่านการตอบคำถามสามข้อ ทว่ามีกรรมการคนหนึ่งให้ความสนใจประวัติผลการเรียนของหนูนาเป็นพิเศษ ใบหน้าของหญิงวัยประมาณสามสิบกลาง ๆ ลอบมองหญิงสาวในชุดนักศึกษาที่มีข้อมูลตรงกับเอกสารในมืออยู่บ่อยครั้ง ก่อนเอ่ย“ได้เกรดเอทุกวิชาเลยนะคุณนลินญา แต่ดิฉันสนใจเรื่องกฎหมายภาษีมากกว่า ซึ่งในโลกความจริงมันไม่ได้ตรงไปตรงมาเหมือนในข้อสอบ สมมุติว่าบริษัทมหาชนแห่งหนึ่งที่เป็นลูกค้าของเรา กำลังจะทำการจ่ายเงินปันผลมูลค่าหนึ่งร้อยล้านบาทให้กับบริษัทแม่ที่อยู่ต่างประเทศ โดยในสนธิสัญญาภาษีซ้อนระบุว่า ต้องหักภาษี ณ ที่จ่ายสิบเปอร์เซ็นต์ แต่ทีมกฎหมายของลูกค้าหัวหมอ คิดวิธีซิกแซ็กเพื่อไม่จ่ายภาษีสิบล้านบาท และพวกเขาได้สั่งให้คุณเซ็นหนังสือรับรองความถูกต้องของแผนนี้ ถ้าคุณยอมเซ็น ลูกค้าก็จะเซ็นสัญญาจ้างบริษัทของเราต่อมูลค่ายี่สิบล้านบาท แต่ถ้าคุณไม่ยอมเซ็นและชี้ว่านี่คือการเลี่ยงภาษีที่ผิดกฎหมาย บริษัทก็จะเสียรายได้ทันที ถ้าเป็นคุณที่กำลังอยู่ในฐานะนักวางแผนภาษีคนหนึ่งของเอวัน ฟิเดลลิที คุณจะทำยังไง”“เรียนท่านกรรมการทุกท่าน ในฐานะนักวางแผนภาษี หน้าที่ของเราคือ การประหยัดภาษีอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ไม่ใช่การเลี่ยงภาษีค

“ขอบคุณนะคะ พี่ทิศเหนือใจดีกับหนูนาอีกแล้ว” หญิงสาวทำแววตาหวานซึ้ง“ขอบคุณเรื่องอะไร พี่ก็แค่ขี้เกียจฟังเธอบ่นว่ามาถึงที่นี่แล้ว แต่กลับไม่ได้ดูหนัง”“เหรอคะ หนูนาจะยอมเชื่อแบบนั้นก็ได้”แม้เธอจะเอ่ยออกไปอย่างนั้น ทว่าใบหน้าสวยกลับซ่อนรอยยิ้มดีใจเอาไว้ไม่มิด ส่วนคนที่ตอบคำถามน้องสาวอย่างขอไปที แล้วนั่งทำหน้านิ่งขรึมปกปิดความจริงที่ว่า ตัวเองกำลังตามใจหนูนาอยู่ เห็นว่าเธอตั้งใจชวนมาดูภาพยนตร์ ไหน ๆ ก็มาถึงที่แล้ว ตั๋วหนังจะแพงสักแค่ไหนเขาก็มีปัญญาจ่าย ดีกว่าต้องมานั่งฟังเธอบ่นตอนขากลับทั้งสองนั่งคุยกันได้ไม่กี่ประโยค บัตเลอร์คนเดิมก็กลับมาพร้อมกับถาดอาหาร ก่อนจะหยิบวางลงบนโต๊ะ“ครัวซองต์กับชาเย็นสองที่ได้แล้วครับ”“ขอบคุณค่ะ” หนูนาเอ่ยด้วยรอยยิ้มบางเบา“เชิญตามสบายนะครับ ก่อนถึงรอบฉายผมจะมาแจ้งอีกครั้ง”ชายในชุดสูตค้อมศีรษะลงเล็กน้อย แล้วถอยออกไป ปล่อยให้ลูกค้าหนุ่มหล่อสาวสวยนั่งรับประทานอาหารว่างท่ามกลางบรรยากาศสงบของเลานจ์มือเล็กหยิบครัวซองต์ขึ้นมากัดกินคำหนึ่ง เนื้อแป้งด้านนอกแตกเป็นชั้นบางกรอบ ขณะที่ด้านในยังนุ่มฟูและชุ่มด้วยกลิ่นเนยหอมละมุน“หืม อร่อย”หนูนาเลื่อนมืออีกข้างจับแก

พนักงานหญิงคนหนึ่งที่ยืนอยู่ไม่ไกล เห็นลูกค้าหนุ่มหล่อยืนนิ่งด้วยสีหน้าคิดไม่ตก คาดว่าคงเพิ่งเคยมาซื้อผ้าอนามัยให้แฟนเป็นครั้งแรก จึงเดินเข้าไปหา พร้อมกับทักทายด้วยรอยยิ้มบางเบา“สวัสดีค่ะ ให้ช่วยแนะนำไหมคะ”“เอ่อ ครับ” มาเฟียหนุ่มเอ่ยตอบไม่เต็มเสียง“ใช้กลางวันใช่ไหมคะ หรือซื้อไปไว้ใช้หลังอาบน้ำเตรียมเข้านอน”“ใช้ตอนนี้เลยครับ”“งั้นแนะนำเป็นรุ่นนี้เลยค่ะ แบบมีปีก เนื้อสัมผัสบางเบา ไม่ระคายเคืองผิว แผ่นบางใส่สบาย แต่ซึมซับดีเยี่ยม”“ผมเอาแบบนี้ห่อนึง”“ได้เลยค่ะ คุณลูกค้าจะรับอะไรเพิ่มอีกไหมคะ”ใบหน้าหล่อส่ายไปมาเบา ๆ เพื่อปฏิเสธ“งั้นเชิญคิดเงินทางด้านนี้เลยค่ะ”ทิศเหนือเดินตามพนักงานไปยืนอยู่หน้าเคานเตอร์คิดเงิน หลังจากชำระค่าสินค้าเรียบร้อย เขาก็รับถุงที่มีผ้าอนามัยอยู่ในนั้นรีบเดินออกจากร้าน จากนั้นก็แวะไปที่ร้านขายชุดชั้นในสตรีรูปร่างอันเย้ายวนใจของหนูนา เขาเคยเห็นมานับไม่ถ้วนจนกะไซซ์ชุดชั้นในที่เธอสวมใส่ได้ มือหนารีบหยิบออกมาจากราวแขวนสองชุด ท่ามกลางสายตาผู้หญิงทั้งวัยรุ่นไปจนถึงวัยกลางคนที่มาเดินเลือกซื้อสินค้า คนเหล่านั้นลอบมองแล้วยกยิ้ม กระซิบคุยกันราวกับเห็นเขาเป็นตัวประหล

“ดูอะไรกันเหรอ” เสียงทุ้มของบอลเอ่ยถามมาเบลเห็นว่าหนูนายืนอึ้งไปหลายวินาที เธอกับครีมจึงถือวิสาสะชะโงกหน้ามองภาพที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ ริมฝีปากของสองสาวเผยรอยยิ้มแสดงความยินดีออกมาทันที“มีชื่อแกด้วย”ครีมเอ่ย แล้วตามมาด้วยเสียงของมาเบล“ดีใจด้วยนะยัยนา แกจะได้ฝึกงานที่เอวันสมใจแล้ว”“ฉะ ฉันไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม” หนูนาเอ่ยราวกับยังไม่เชื่อในสิ่งที่ตาเห็น“นี่ไง ลำดับหนึ่ง ชื่อแกชัด ๆ” ครีมยืนยันอีกครั้ง เห็นกันทั้งสามคนขนาดนี้จะตาฝาดได้อย่างไรกันหนูนาโผเข้าสวมกอดครีมกับมาเบลด้วยรอยยิ้มกว้าง ส่งเสียงหัวเราะคิกคักกันยกใหญ่ วินาทีนี้เธอรู้สึกโล่งและดีใจเป็นอย่างมาก ไม่คิดว่าจะได้ฝึกงานที่บริษัทแห่งนี้จริง ๆสองหนุ่มเห็นสาว ๆ ร่าเริงกันแบบนี้ก็เผลอยกยิ้มตาม ทว่ารอยยิ้มบนใบหน้าของบอลมันมีทั้งความดีใจและผิดหวังปนกันอยู่ในนั้นอย่างแยกไม่ออกเขายินดีที่เธอสมหวัง แต่ก็แอบภาวนาว่าถ้าหากหนูนาพลาดจากที่แรก ก็ขอให้เธอเลือกตอบรับการฝึกงานในสถานที่เดียวกันแม้บอลจะรู้ตัวว่ามันเป็นความคิดที่แย่และเห็นแก่ตัวสิ้นดี ทว่าเขาไม่อาจห้ามความคิดหรือความรู้สึกของตัวเองได้ แต่โชคดีที่เขาไม่ได้เผยความในใจ