All Chapters of จ้าวเยว่ฮวา อัจฉริยะแห่งพิษ: Chapter 111 - Chapter 120

        ทางด้านเติ้งว่านว่านก็ได้รับข่าวดี!          “ฮ่าๆๆๆ”          ใบหน้างดงามที่น้อยกว่าอายุจริงไปมากเงยหน้าหัวเราะอย่างเบิกบาน เนื้อหาของจดหมายในมือทำให้นางพอใจยิ่งนัก บุตรชายคนโตที่นั่งอยู่ข้างๆ สีหน้าเรียบเฉยและติดจะสงสัยด้วยซ้ำ          หวางเหวินเอ่ยเสียงขรึม “ท่านแม่ หอเจาเจ๋อปฏิเสธการจ้างของเราตลอด เหตุใดครั้งนี้พวกเขาถึงรับงาน นี่มันแปลกเกินไปขอรับ”          เติ้งว่ายว่านนั่งลงและมองจดหมาย ในจดหมายนี้ไม่มีสิ่งใดมาก มันมีเพียงสองบรรทัดเท่านั้น        ตกลงรับงาน        หอเจาเจ๋อ          เติ้งว่านว่านอ่านวนไปวนมา เรื่องที่นางจ้างหอเจาเจ๋อจะเป็

        สำนักแพทย์ แห่งแคว้นหลงอัน          เพราะหน้าตาที่งดงามเกินใครของจ้าวเยว่ฮวา ไม่ว่านางจะไปที่ใด ขอเพียงแค่มีใบหน้านี้ คนอื่นโดยเฉพาะสาวๆ นั้น ส่วนใหญ่ล้วนไม่พอใจเธอทั้งสิ้น          แต่จ้าวเยว่ฮวาเป็นใคร? นางต้องสนใจคนอื่นหรือ?          ดวงตางดงามของจ้าวเยว่ฮวามองหญิงสาวกลุ่มนั้นอย่างนิ่งเฉย นางไม่ได้เอ่ยอะไรแต่จ้องมองพวกนางนิ่งๆ เท่านี้ก็ทำให้ทั้งกลุ่มนั้นถอยหลังอย่างขลาดกลัว          หวาดกลัวนางหรือ? สายไปแล้วละ!          เมื่อไหร่กันที่นางปล่อยให้คนที่รังแกนางอยู่สุขสบาย?          หากจางซีห่าวอยู่ที่นี่ละก็ เขาคงปรบมือให้กับหญิงสาวกลุ่มนี้เป็นแน่ ใจกล้าและไม่กลัวตายเช่นนี้หายากยิ่งนัก แม้แต่เขาเองยังไม่มีความ

        สีหน้าอ้ำอึ้งของกลุ่มหญิงสาวเป็นสิ่งยืนยันอย่างดี!          สิ่งที่จ้าวเยว่ฮวาพูดไปไม่มีผิดสักนิด พวกนางเป็นเพียงบุตรสาวของขุนนางในราชสำนัก แต่พวกนางไม่อาจเป็นตัวแทนของทั้งราชสำนักได้          หากยอมรับก็เท่ากับเป็นกบฏเท่านั้น!          แต่ละคนที่อยู่รอบๆ ต่างก็เป็นคนต่างเมือง พวกเขาย่อมไม่พอใจอยู่แล้วที่กลุ่มหญิงสาวเหล่านี้ดูถูก คนที่แต่ก่อนกล่อมให้จ้าวเยว่ฮวายอมอ่อนข้อก้มหน้าลง          พวกเขารู้สึกละอายใจเหลือเกิน!          แทนที่จะเข้ามายืนหยัดเพื่อตนเอง แต่พวกเขากลับเลือกที่จะอ่อนข้อเพราะอำนาจของขุนนาง ทั้งๆ ที่พวกเขาไม่ได้ทำสิ่งใดผิด เหตุใดต้องหวาดกลัวด้วยเล่า          ทันใดนั้นสายตาของคนร

        บ้านพักจ้าวเยว่ฮวา ณ เมืองหลวง          กลางคืนอันเงียบสงบในเมืองหลวงแตกต่างกับเมืองเหอสุยมาก เมืองเหอสุยนั้นคือความเงียบสงบอันเรียบง่ายและไร้ความกังวลของคนธรรมดา          แต่ที่เมืองหลวงแห่งนี้ คำว่าเงียบสงบนั้นเป็นเพียงชั่วคราว เพราะเรื่องราวมากมายมักเกิดขึ้นในคืนที่เงียบสงบเช่นนี้เสมอ          ที่หน้าบ้านพักของจ้าวเยว่ฮวาก็เหมือนกัน          แม้ว่าคนรอบๆ บ้านพักจะไม่ได้ยินเสียงการต่อสู้ นั่นเพราะว่าพวกเขาเป็นคนธรรมดาที่ไม่มีพลังวิญญาณ แต่ถ้าเป็นคนที่พลังวิญญาณก็จะรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่ามีการต่อสู้เกิดขึ้นและจบลงอย่างรวดเร็ว          ฮุ่ยเฟิ่งกลับมาแล้ว เขาเปิดประตูและเดินเข้ามาในบ้านพัก เขาสะบัดเสื้ออย่างยิ่งใหญ่ก่อนจะนั่งลงที่เดิมอย่างน่าเกรงขาม จ้าวเยว่ฮวาลุก

          “การทดสอบที่เก้าจะเป็นการตรวจคนป่วย ผู้ใดหาสาเหตุของการป่วย วิธีการรักษาได้อย่างครบถ้วน ผู้นั้นจะผ่านการทดสอบ คนป่วยนี้ไม่ได้มีเพียงคนเดียว ทุกท่านจะได้รับคนป่วยถึงยี่สิบคน!”          ฮือฮา!          ยี่สิบคนเลยหรือ?!          คนที่เข้าร่วมการทดสอบมองหน้ากัน การทดสอบของสำนักแพทย์ในครั้งนี้ยากกว่าปีก่อนๆ มากนัก จำนวนคนป่วยเพิ่มจากหนึ่งเป็นยี่สิบ!          “ทุกท่านจะได้รับห้องตรวจคนละห้อง แต่ละท่านสามารถเข้าใช้หอตำราของสำนักแพทย์ได้อย่างเต็มที่ แต่ไม่อนุญาตให้สอบถามคนของสำนักแพทย์”          หากสอบถามได้ก็ไม่เรียกว่าการทดสอบแล้ว!          ทุกคนล้วนเป็นหมอทั้งนั้น ส่วนมากทำการรักษาอยู่คนเดียว การทดสอบนี้ก็เพื่อดูว่า เมื่