LOGIN“กรี
พลังอาฆาตเข้มข้นเหลือเกิน! สุสานแดนปีศาจร้ายกาจกว่าสุสานหมื่นวิญญาณ พลังปีศาจที่ยังหลงเหลือในลมหายใจสุดท้ายทำให้พวกเขากลายเป็นวิญญาณอาฆาตที่ไม่อาจออกไปจากที่แห่งนี้ได้ วิญญาณถูกขัง พวกเขาทั้งหลายสะสมความโกรธแค้นมาหลายปี มาวันนี้กลับมีคนเข้ามาให้พวกเขาระบายอารมณ์ พวกเขาไหนเลยจะปล่อยไปง่ายๆ ทันทีที่พวกหวางจวินหลงเข้ามา วิญญาณเหล่านั้นก็ลอยเข้ามาหาทันที วูบวาบ! เสียงใบไม้เสียดสีกันไปมาจนเกิดเสียงแหลมแปลกหู อากาศเย็นตัวลงจนพื้นจับกันเป็นน้ำแข็ง ใบหญ้าคล้ายจะเป็นปลายแหลม เมื่อพวกเขาเข้าใกล้พวกมัน พวกมันก็พร้อมจะกรีดเนื้อเพื่อดื่มเลือด! เสียงแปลกๆ
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?” เสียงนี้จะเป็นใครไปไม่ได้ นอกเสียจากราชาปีศาจที่กลับมามีสติเต็มที่ เขาหันมองรอบกายก่อนจะพบกับทหารแดนปีศาจเต็มไปหมด บางคนตายบางคนบาดเจ็บ ยังมีแม่ทัพนับสิบคนที่กำลังยืนอยู่ด้านหลังเขา สถาพของแต่ละคนเรียกได้ว่า ยับเยิน! เถียนฉีมองราชาปีศาจก่อนจะเอ่ย “ราชาปีศาจ ก่อนหน้านี้ท่านถูกศาสตร์ต้องห้ามควบคุม หญิงที่ท่านพาเข้ามาก็คือคนที่ควบคุมท่าน และเพราะท่านถูกควบคุมแดนปีศาจจึงตกอยู่ใต้ปราณขุ่น ร่างกายของคนในแดนปีศาจอ่อนแอลง!” ราชาปีศาจรู้สึกปวดหัวอย่างยิ่ง ตอนนั้นเองที่ความทรงจำกลับมา เขาเห็นสิ่งที่ตัวเองทำลงไป ไม่ว่าจะเป็นคำสั่งที่ไร้เหตุผล หรือแม้แต่สิ่งที่ทำกับลูกชายคนเดียวอย่างเถียนฉี ร
ในขณะที่จ้าวเยว่ฮวากำลังต่อสู้กับพลังที่ต้องการควบคุมนางอยู่ ด้านนอกก็กำลังต่อสู้อยู่เช่นเดียวกัน ฮุ่ยเฟิ่งพลังสูงที่สุดในที่นี้ เขาเป็นคนแรกที่เห็นว่าร่างของจ้าวเยว่ฮวามีบางอย่างผิดปกติ ในเมื่อละอองหายไปแล้ว แล้วเหตุใดจ้าวเยว่ฮวายังไม่ลงมา? เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นก็พบกับพลังบางอย่างที่กำลังปั่นป่วน ทันใดนั้นเสียงกรีดร้องของจ้าวเยว่ฮวาก็ดังขึ้น! “กรี้ดดด!” เป็นครั้งแรกที่ทุกคนหน้าถอดสีพร้อมกัน หวางจวินหลงรู้สึกราวกับว่าหัวใจถูกคนกระชากออกจากกัน ความเจ็บปวดบางอย่างเข้ามาหาเขา เขาจะต้องจัดการพวกนี้ให้จบและไปช่วยจ้าวเยว่ฮวา!&nbs
จ้าวเยว่ฮวากำลังดูดซับละอองศาสตร์ต้องห้าม พลังมากมายเข้ามาในตัวนางราวกับน้ำไหลลงมาในพื้นที่ต่ำ ร่างกายของนางหลอมรวบเข้ากับจิตวิญญาณจนเป็นหนึ่งเดียวกัน ดวงจิตกว้างใหญ่ทำให้ร่างกายรับพลังได้มากกว่าเดิม ร่างนี้แข็งแรงกว่าร่างก่อนมาก ดังนั้นพลังมากมายที่เข้ามาย่อมต้องถูกดูดเข้ามาและจัดเก็บในพื้นที่ ดวงจิตของนางขยายใหญ่กว่าเดิม พื้นที่ห้ามเข้าทั้งหลายถูกปลดผนึก ยังมีพื้นที่ว่างอีกตั้งมาก ร่างกายของนางรับละอองศาสตร์ต้องห้ามได้ไม่มีกำจัด ร่างกายของจ้าวเยว่ฮวามีเส้นสายพลังวิ่งไม่หยุด ช่วงเวลาสำคัญนี้นางจะต้องทำจิตใจให้นิ่งเข้าไว้ นางทะลุขีดจำกัดนับไม่ถ้วน พลังวิญญาณพุ่งขึ้น! นางต้องดูดกลืนพลังพวกนี้ พลังของนางถึงจะเพิ่มขึ้น!
“คนโง่ที่ไม่รู้ตัวว่าถูกหลอกมาอีกแล้ว!” เงียบกริบ! แม่ทัพและทหารทั้งหลายได้ยินโดยทั่วกัน พวกเขาถึงกลับกลั้นหายใจกับประโยคนี้ แม้ว่าชายหนุ่มที่เอ่ยนั้นจะหน้าตาดีเพียงใด แต่มันก็ไม่ช่วยให้เขามีจุดจบที่ดีเป็นแน่ ถึงกลับกล้าด่าราชาปีศาจ! ไม่ตายดี! ราชาปีศาจไม่เคยถูกใครด่าเช่นนี้มาก่อน เขาเป็นถึงราชาปีศาจ ไหนเลยจะรับได้กับคำด่านี้ พลังปีศาจจิ้งจอกแผ่กระจายออกมาอย่างข่มขวัญ “บังอาจ! ทหาร จับพวกมันมาให้ข้า!” ตึ้งๆๆๆ 
“ท่านอ๋องฉี ราชาปีศาจมีรับสั่งให้จับพวกท่านเข้าคุก!” ตึ้งๆๆๆๆ ภาพความยิ่งใหญ่ของทหารแดนปีศาจน่าเกรงขามยิ่งนัก แต่ละคนแต่งตัวด้วยเสื้อเกราะอย่างดี ใบหน้าสวมใส่หน้ากากที่ต้านปราณขุ่น ท่าทีขึงขังราวกับกำลังจะออกรบก็ไม่ปาน แต่น่าเสียดาย ที่กลุ่มคนตรงหน้าไม่สนใจทหารเลยสักนิด เถียนฉีมองทหารทั้งหลายและเชิดหน้าขึ้น ตลอดมานี้พวกเขาเข้าใจว่า เถียนฉีคืออ๋องที่ไร้แก่นสารคนหนึ่ง แต่ไหนเลยที่พวกเขาจะรู้ว่า เถียนฉีถูกแม่เลี้ยงของตัวเองวางยาพิษจนเกือบตาย หากเขาไม่ทำตัวไร้แก่นสาร แล้วจะยังรอดมาจนถึงทุกวันนี้หรือ? มาวันนี้ท่าทางข







