جميع فصول : الفصل -الفصل 50

จิณณ์เผลอครางเมื่อพายัพแกล้งถูไถคางสากระคายด้วยขนเคราสั้น ๆ ของเขา ร่างใหญ่โตเหมือนงูยักษ์ที่เลื้อยอยู่บนตัวเธอ บดเบียดจนร่างเล็กแทบจะจมลงไปใต้พื้นพรมแต่ก็น่าแปลกที่หล่อนไม่ได้รู้สึกอึดอัดแม้แต่น้อย“จีน...ผมไม่ได้แกล้งทำดีกับคุณนะ คุณน่ารักออกอย่างนี้ แถมยังไม่เคยมีใครด้วย บอกได้ไหมว่าในหัวใจของคุณมีผมบ้างหรือเปล่า”“ไม่มี” พูดแล้วแสร้งเบือนหน้าไปทางอื่น“จริงนะ”“อย่าซี...อื๊อ”ใบหน้าสวยหวานเบี่ยงกลับมาทางชายหนุ่มอีกครั้งเมื่อเขายังถูไถปลายคางกับช่วงอกและไหปลาร้าของเธอ จิณณ์รู้สึกถึงความเสียวซ่านที่วิ่งพล่านไปหมดทั้งตัว ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยให้ใครใกล้ชิดมากขนาดนี้“จีนจ๋า”“อย่ามาปากหวานนะ...ฉันไม่เชื่อนายหรอกพายัพ”ปฏิเสธด้วยเสียงแหบพร่า พายัพจะรู้ไหมว่าทุกครั้งที่คางของเขาเลื่อนไปมาบนผิวเนินอกอิ่มมันทำให้เธอแทบจะขาดใจตายได้เลยทีเดียว“แต่ตอนนี้เชื่อเถอะนะจีน”“เชื่อว่าอะไร”“เชื่อว่าคุณน่ารักและผม....ก

“โอ๊ว...ซี๊ดดด...อ๊า...อ๊า”ใบหน้าสวยส่ายสะบัดไปมา พายัพล้วงลึกเข้าไปในตัวเธอแล้ว หญิงสาวคิดด้วยความเสียวซ่านรัญจวน เม็ดเกสรที่ซ่อนในกลีบดอกไม้ส่ายไหวตามแรงนิ้วที่ลูบวน ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวเหยเกตามไปด้วย จิณณ์นึกอายที่เธอไม่ยอมขัดขืน“พายัพ...อ๊าย...”“จีน...ผมไม่เคย...สัมผัสอะไรแบบนี้มาก่อนเลยนะ...อืม...”เขาครางในลำคอ นิ้วของเขาลูบวนในกกลีบดอกไม้ของหญิงสาวส่วนปากหยักหนาก็ดูดกลืนยอดเต้าท่าชูชันตูมเต่ง สักครู่เขาก็รู้สึกว่าปลายนิ้วที่ถูไถอยู่บนใจกลางกายสาวเริ่มมีรอสยเปียกเมือก“จีน...คุณคงออยากแล้วใช่มั้ย”“อยาก...อยากอะไร...อูย...ซี๊ด”“ก็...อยากให้ผม...ทำอะไร ๆ ...เหมือนที่ผู้หญิงผู้ชายทั่วไปเขาทำกัน”พายัพพูดเสียงลอดไรฟัน ตัวเขาเองตอนนี้กำลังเก็บกดอารมณ์ความอยากเต็มที่ ยิ่งนิ้วมือสัมผัสกับความเปียกชื้นของหญิงสาวเขาก็ยิ่งคับแน่นที่เป้ากางเกง มีบางอย่างดึงดันอยู่ในนั้น ตัวเขาคงระเบิดถ้าไม่ได้ปลดปล่อยมันให้เป็นอิสระ“จีน...บอกผมสิ...ว่าคุณ...อยาก

เธอถามอย่างไร้เดียงสา มือของเธอถูกบังคับให้ล้วงลึกเข้าไปในชั้นในของเขา สัมผัสกลุ่มขนรกเรื้อสากหนาและสัมผัสกับส่วนที่เป็นดุ้นเนื้อเต็มไปด้วยเส้นเอ็นปูดโปน แต่มันไม่ได้แข็งเหมือนท่อนไม้ มันเหยียดยาวขยายใหญ่ในมือเธอ ตอดตุบ ๆ เป็นจังหวะสู้มือหญิงสาวที่กอบกำผิวลื่น ๆ และขยับขึ้นลงโดยไม่ตั้งใจ                “โอย...ซี๊ดดดด...จีน...นี่คุณแกล้งผมรึยังไงกัน”                “ฉะ...ฉันไม่ได้แกล้งนะ พายัพ...อือ...บอกแล้วไงว่า...ฉันไม่เคย”                ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากก่อนจะก้มหน้าลงไปหาปลายถันชูชันและครอบครองมันไว้ในปาก ดูดเลียอย่างกระหายหิว จิณณ์ถึงกับห่อปากทั้งที่มือยังรูดรึงเจ้าแท่งเนื้อที่เธอยังไม่เห็นความอลังการของมันในซิปกางเกงเดนิม             

หญิงสาวได้แต่ครางเบา ๆ เพราะไม่ทันมือหนาของพายัพที่ดึงจีสตริงจนหลุดออกไปจากสะโพกผายสมส่วนบนร่างกลมกลึง ตอนนี้เธอเปลือยเปล่าต่อหน้าเขา ไม่มีเหลืออะไรปกปิดสัดส่วนโค้งเว้าอีกต่อไป จิณณ์เบือนหน้ามองไปทางอื่นทั้งที่เธอก็อยากรู้ว่าต่อไปพายัพจะทำอะไรเธออีก                แล้วหญิงสาวก็ต้องหันกลับมามองเขาอีกครั้งเมื่อเรียวขาทั้งสองถูกมือหนาบังคับให้มันแยกห่างกัน พายัพจ้องมองความงดงามของกลีบดอกไม้ที่แยกออกจนเห็นสีชมพูเข้มข้างในชัดเจน บนเนินอูมแซมด้วยหญ้าดกดำ เขาเองก็ไม่เคยเห็นมันชัด ๆ เนินสามเหลี่ยมที่ทำให้อารมณ์หนุ่มพุ่งกระฉูด                “จีนจ๋า...สวยเหลือเกิน”                “พายัพ...คนบ้า...นายจะมองมันอีกนานมั้ย...ฉันอายนะ”              &nbs

“นายปล่อยฉันได้แล้ว เดี๋ยวแม่บ้านเข้ามาเห็นเราอยู่กันแบบนี้จะตกใจแย่”                “แม่บ้านของผมจะมาสาย ๆ เพื่อเตรียมอาหารมื้อเที่ยงให้ผม อย่ากลัวไปเลยว่าใครจะมาเห็น หรือถ้ามาเห็นผมก็ไม่อายหรอกนะ”                “ฉันไม่น่าหลวมตัวไปกับนายเลย”                “แต่ก็หลวมไปแล้ว...อ๊ะ...ไม่สิ ไม่หลวม คุณน่ะ...คับยิ่งกว่าอะไร...โอ๊ย!”                พายัพร้องโอยเพราะถูกปลายเล็บคมของหญิงสาวจิกเข้าที่หัวไหล่ แต่เขากลับหัวเราะชอบใจขณะที่จิณณ์นิ่วหน้า                “โดนหยิกแล้วยังจะมีหน้าหัวเราะได้อีก อีตาบ้า” &