جميع فصول : الفصل -الفصل 60

“เออ...ช่างเหอะ ๆ...อย่าไปพูดถึงนายคนนั้นให้ไม่สบายใจเลยเนอะ”                ธิดาโบกไม้โบกมือเหมือนไม่อยากให้เรื่องที่พูดถึงรบกวนจิตใจเพื่อนสนิทซึ่งเธอเห็นว่าจิณณ์มีสีหน้าไม่ดีนัก สักครู่พนักงานธนาคารสาวสวยก็ล้วงบางอย่างขึ้นมาจากกระเป๋าถือที่หยิบติดมือมาด้วย                “จีนจ๋า...เงยหน้าขึ้นมาดูหน่อยได้มั้ย”                จิณณ์ละความสนใจจากหนังสือในมือแล้วเงยหน้าขึ้นตามที่เพื่อนสนิทขอร้อง เธอเห็นอะไรบางอย่างในมือของธิดาที่โบกไปมา                “อะไรน่ะดา?”                “ตั๋วเดินทางไปเมืองจีน...เมืองจนเตี้ยน...แชงกรีลาไงล่ะจ๊ะจี

ดูไปที่ว่างตรงกลางห้องก็เหมือนเวทีเต้นลีลาศ เธอก้มลงมองตัวเองก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองไปรอบ ๆ ห้องและคิดว่าช่างเหงาเปล่าเปลี่ยวเหลือเกินสำหรับผู้หญิงตัวคนเดียวหากเธอจะเต้นในตอนนี้เธอกำลังคิดถึงคู่เต้นของเธอและได้แต่ถอนใจเบา ๆ เพราะคิดว่าตอนนี้เธออยู่ห่างไกลจากเมืองไทย พายัพคงกลับภูเก็ตไปแล้วและไม่ว่าจะอย่างไรเธอก็ติดต่อเขาไม่ได้ ไม่ได้ยินเสียง ไม่ได้เห็นหน้า และคงจะเป็นอย่างนี้ไปตลอดชีวิต“จีนจ๋า”เสียงห้าวดังมาจากที่ใดที่หนึ่งภายในห้องนั้นและทำให้หญิงสาวหยุดชะงัก จิณณ์อึ้งไปชั่วขณะ เธอคิดว่าตัวเองฝันไปที่ได้ยินเสียงเหมือนใครคนหนึ่งที่เธออยากพบหน้าเขา ไม่จริงหรอก...หญิงสาวบอกตัวเองกระทั่งเธอหันกลับไป“พายัพ!”ร่างเล็กอุทานออกมาพร้อมดวงตาที่เบิกกว้างเมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อเชิ้ตผ้าไหมแขนยาวสวมกางเกงแสล็ค เขายืนอยู่ห่างจากเธอไม่ถึงห้าก้าว อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลแต่ทำให้หัวใจของหญิงสาวเต้นรัว“พายัพ...นี่นาย...”“จีนจ๋า...คุณคิดถึงผมไหม”พายัพก้าวเข้ามายืนตรงหน้าหญิงสาว จิณณ์น้ำตาคลอเบ้า

“แต่คืนนี้คุณก็สวยมากนะ”ชายหนุ่มพิศมองหญิงสาวในชุดลีลาศแสนสวย เขาลูบไล้แผ่นหลังเปลือยภายใต้ชุดเว้าลึกอย่างหลงใหล จิณณ์เคยเป็นดาวมหาลัย ถึงตอนนี้ความงามของดางดวงนั้นก็ไม่ได้ลดน้อยถอยลงเลย“คุณยังสวยมาก สวยมากกว่าตอนเป็นนักศึกษาด้วยซ้ำ”“ไม่ว่าฉันเป็นนางยักษ์ขโมขีแล้วเหรอ”เขาส่ายหน้า “ยังเจ้าคิดเจ้าแค้นผมไม่เลิกอีกเหรอ ผมน่ะ...สำนึกผิดแล้วนะ อืม...เราอย่ามาทะเลาะกันเรื่องนี้อีกเลย ยังไงคืนนี้ผมก็ได้เต้นลีลาศกับคุณแล้วหนึ่งเพลง รู้มั้ยว่าตอนไปอิตาลีผมทำให้เพื่อนของผมทึ่งเลยนะ เขาไม่คิดว่าผมจะเต้นลีลาศได้เจ๋งขนาดนั้น เป็นเพราะซ้อมเต้นกับคุณทุกวันแท้ ๆ”เขาทำตากรุ้มกริ่มและพลอยทำให้จิณณ์เขินไปด้วย ตลอดสัปดาห์ที่อยู่กับเขา เธอได้สอนเต้นเขาเต็มที่เสียที่ไหน พายัพเป็นผู้ชายไฟแรงสูง เขาร่วมรักกับเธอไม่วางเว้น และเธอก็ชอบเวลาที่ได้ใกล้ชิดเขาแบบนั้นเสียด้วยสิ“ท่าทางคุณเหนื่อย ๆ นะจีน...ผมขอโทษที่ทำให้คุณไม่ได้พักผ่อน ผมจะพาคุณไปส่งที่ห้องพักนะ”จิณณ์ระบายลมหายใจเบา ๆ เธอรู้สึกเหนื่อย

“นายไวไฟแบบนี้ อยากรู้จังว่าเวลาไปต่างประเทศ...นายทำแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนบ้าง”“ไม่มี” เขาส่ายหน้าและเคลียปลายจมูกโด่งบนปลายจมูกเล็กของหญิงสาว “ผมคุณคนเดียวนะที่รัก”“นายปากหวานแบบนี้ คงมีคนชอบนายเยอะแน่ ๆ”“ถึงมีผมก็คงมองใครไม่ได้แล้วล่ะ ก็ในเมื่อผมมีคุณอยู่แบบนี้ทั้งคน”เขาจูบเธออีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง จิณณ์เหมือนล่องลอยไปสู่ดินแดนในฝันอย่างแชงกรีล่าจริง ๆ หญิงสาวเคลิบเคลิ้มจนเผลอจับแก่นกายของเขาแน่นขึ้น พอพายัพเกร็งตัวเธอถึงได้รู้สึก“พายัพ...นายเจ็บเหรอ”จิณณ์ถามด้วยความเป็นห่วงแต่เขากลับยิ้มให้ท่ามกลางสายน้ำ“เปล่า...”“อ้าว...แล้วทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ”“ผมเสียวต่างหาก...ยิ่งคุณจับแรง ๆ ผมก็ยิ่งเสียว”“แล้วถ้าอย่างนี้ล่ะ”หญิงสาวส่งสายตายั่วยวนให้ก่อนจะทำให้ชายหนุ่มหัวใจเต้นแรงด้วยการทรุดตัวลงนั่งคุกเข่า มือทั้งสองยังลูบคลำท่อนสวาทที่แข็งชันใต้ชั้นใน จิณณ์เหลือบมองใบหน้าคร้ามเข

“ไม่...จีน...ผมรักคุณ...ได้ยินมั้ย...ผมรักคุณ...อย่าร้องเลยนะ เห็นมั้ย...ว่าผมกำลังรักคุณ...อืม”พายัพเริ่มส่ายสะโพกอีกครั้ง เขาเพิ่มแรงกกระแทกกระทั้นกลีบเนื้อสาวเพื่อบอกเธอว่าตอนนี้เขาพร้อมสำหรับเธอและรักเธอมากแค่ไหน น้ำตาของจิณณ์แทบจะละลายไปกับละอองน้ำ ความสุขมาเยือนหญิงสาวพร้อมทั้งเสียงครางกระเส่า“โอ๊ววว...อา...ซี๊ดดด...พายัพ...แรงอีกนิด...อ๊า...แรงอีก”“ชอบแบบนี้ใช่มั้ยจีนจ๋า...เดี๋ยวจัดให้”“อ๊า...ซี๊ดดด...อื๊อ...อ๊า”“จีนจ๋า...ไปที่เตียงกันเถอะนะ”“ทะ...ทำไมล่ะ...ตรงนี้ก็ได้นี่...ตรงนี้ก็ได้”“ผมอยากให้คุณเสร็จบนเตียง...ซี๊ดดด...ผมอยากคุณชัด ๆ กว่านี้”จิณณ์จำต้องตามใจเขา แต่พายัพกลับไม่ปล่อยให้หญิงสาวเดินออกจากห้องน้ำเอง เขาอุ้มเธอออกมาทั้งที่แก่นกายของเขายังค้างคาในตัวเธออย่างนั้นศีรษะ คนตัวใหญ่โอบอุ้มร่างแน่งน้อยไปกระทั่งถึงเตียงกว้างทั้งที่ตัวเขาและเธอยังกอดรัดและเปียกชื้นด้วยละอองน้ำเกาะพราว“พายัพ...กลับไปในห้องน้ำเถอะ.