Masukคัทลียา ถูกส่งตัวไปอยู่กับ ไกรสูรย์ เอ็ม. แซ็กเคอร์วิตซ์ เจ้าของไร่ไม้ดอกไม้ประดับส่งออกที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดกาญจนบุรี เธอคิดว่าผู้ปกครองหนุ่มวัย 38 หน้าตาหล่อเหลาปานเทพบุตร เป็นคนจริงจังชอบวางอำนาจ แต่เมื่อได้ค้นพบบางสิ่งบางอย่าง สาวสวยวัยสะพรั่งก็แทบไม่อาจถอนใจ จากเสน่ห์อันน่าหลงใหลของเขาได้เลย
Lihat lebih banyak“อา...หนูนิด...อูว...ฉันจะทนไม่ไหวแล้วรู้มั้ย”
“คุณอาขา...ทำไมเสียวแบบนี้คะ...ช่วยหนูนิดที ช่วยทีค่ะคุณอา...ซี๊ดด...อ๊า...อ๊า”
ร่างบอบบางแต่ซ่อนความอวบอิ่มร่อนร่ายส่ายสะโพกและยกบั้นท้ายสูงขึ้น กลีบแคมที่เผยให้เห็นเนื้อในทำให้เจ้ามังกรตัวใหญ่ผงกหัวฟืดฟาด มันส่ายไปมาอย่างกับว่าอยากจะเข้าไปอยู่ในนั้น
ไกรสูรย์จับบั้นท้ายหนั่นแน่นนั้นไว้มั่นก่อนที่เขาจะขยับตัวเข้าหาและค่อย ๆ กดหัวเจ้ามังกรตัวเดียวเข้าไปที่ปากโพรงสวาทก่อนจะส่งมันเข้าไปหมดทั้งตัวที่ทั้งยาวและแข็งขัน
“โอ๊ววว...คุณอาขา..อ๊า...ซี๊ดดด...”
คัทลียาแหงนหน้าและแอ่นหลัง ความเสียวซ่านรุนแรงหมุนคว้างอยู่ใจกลางลำตัวของเธอ แม้จะอยู่บนหลังม้าและอยู่ในท่าที่ดูเหมือนจะยากแต่สำหรับไกรสูรย์แล้วเขาสามารถร่วมรักกับสาววัยใสได้โดยไม่มีข้อแม้
บทที่ 1
“หนูนิด...หนูนิด”
เสียงทุ้มลึกที่ดังอยู่ใกล้ ๆ ปลุกภวังค์อันล่องลอยของสาวสวยสะพรั่งวัยสิบเก้าให้ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น คัทลียาปรือตามองก็เห็นใบหน้าหล่อเหลาของใครคนหนึ่งที่โน้มลงมาจนเกือบชิด
“คุณอาไกรสูรย์”
หญิงสาวเรียกชื่อนั้นด้วยน้ำเสียงอันแห้งผากเมื่อเธอลืมตาและมองใบหน้าคร้ามเข้มของหนุ่มไทยที่มีเชื้อสายอเมริกันครึ่งหนึ่ง ร่างอรชรบิดกายที่เปลือยเปล่าใต้ผ้าแพรเนื้อบางลื่นไปมาเบา ๆ ใหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาใกล้จนเกือบชิด
“หนูนิด...ตื่นได้แล้วจ้ะ”
“คุณอาไกรสูรย์...คุณอาไกรสูรย์จริง ๆ หรือคะ?”
แม้จะตื่นแต่เธอก็ยังมีอาการสะลึมสะลือ ครึ่งหลับครึ่งตื่น ทุกอย่างรอบกายลอยล่อง เบาหวิว มีเพียงอย่างเดียวที่ชัดเจนอยู่ในตาสวยคู่นั้น นั่นคือภาพของหนุ่มซึ่งมีอายุมากกว่าเธอหลายปีทว่าเขาก็ยังดูดีในแบบฉบับของหนุ่มลูกครึ่ง
“คุณอาไกรสูรย์คะ...”
สาววัยสิบเก้าเผยอริมฝีปากอิ่มสวยเล็กน้อย แต่ก่อนที่เธอจะทันได้ถามอะไรริมฝีปากหยักหนาก็ประกบลงมาและบดเบียดกับปากของเธอจนแนบแน่น
“อืม...อืม...”
คัทลียาครางลึกในลำคอ ร่างสาวใต้ผืนแพรสั่นสะท้านเมื่อได้รับจุมพิตอันซาบซ่านโดยไม่ทันตั้งตัว ลิ้นอุ่นของผู้ชายที่เธอแทนตัวเขาว่า คุณอา แทรกเข้าไปในปากจิ้มลิ้ม ตวัดไปมาและโลมไล้ไปทั่ว ทั้งเพดานปาก ตวัดเกี่ยวลิ้นเล็ก ดูดดุนความฉ่ำชุ่มที่ปลายลิ้นของเธอและสำรวจไปทั่งทั้งอุ้งปาก
“อืม...อา...อา...”
ร่างแน่งน้อยบิดกายไปมาด้วยความสยิวซ่าน เธอไม่เคยค้นพบสิ่งนี้มาก่อน สิ่งที่เรียกว่าจูบ แต่เจ้าของเรือนร่างงามกลับยินดีต่อสัมผัสอันนุ่มละมุน ยินยอมให้ปากของเธอรับเรียวลิ้นที่ล่วงล้ำเข้ามา ดูดกลืนและดูดดื่มราวกับเป็นเจ้าของ
คัทลียาขนลุกซู่เมื่อมือไม้นั้นไล้ไปมาบนไหล่กลมกลึง กดลงบนผิวเนียนลื่นสลับกับลูบไล้อยู่ที่ลำคอระหง เสียงครางของเขาดังอยู่ในลำคอเช่นกันเมื่อหญิงสาวเริ่มตอบสนองต่อลิ้นหนาที่เลาะเล็มไปทั่วในกลีบปากอันฉ่ำหวาน
เธอรู้สึกถึงแรงเสียดสีจากมัดกล้ามบนหน้าอกกว้างบนเรือนร่างอันแข็งแกร่งที่บดเบียดลงมาระหว่างเนียนผิวและผิวหยาบกร้านซึ่งมีเพียงเนื้อผ้าแพรที่ขวางกั้นไว้เท่านั้น
นี่เป็นความจริงหรือความฝัน เธอจดจำใบหน้าของผู้ชายที่เธอเรียกเขาว่าคุณอามาโดยตลอดอย่างแม่นยำ เขาหล่อเหลา ใบหน้าคมคร้ามซึ่งดูเข้มอย่างหนุ่มไทยแต่มีเรือนร่างกำยำสูงใหญ่และเต็มไปด้วยมัดกล้ามหนั่นแน่นอย่างชาวยุโรป
ทุกตารางนิ้วของผิวสาวสั่นระริก แค่จูบแสนละมุนก็ทำให้เธออ่อนยวบเหมือนขี้ผึ้งถูกไฟลน มือสากหนาของเขาเหมือนไฟร้อนระอุ มันเสียดสีไปบนผิวของเธอราวกับจะทำให้มันมอดไหม้
จูบนั้นเริ่มหนักหน่วงขึ้น หญิงสาวเสียวซ่านตั้งแต่กลีบปากสีระเรื่อลงไปจนถึงปลายเท้า คัทลียาบิดกายเร่า เขาค่อย ๆ เลื่อนริมฝีปากออก แต่กลับเลื่อนมือลงต่ำจากลำคอเรียวระหงและสัมผัสบนผืนแพรที่ปกปิดส่วนโค้งนูนของโนมเนื้อบนทรวงกลมกลึง
“อู๊ววว...คุณอาขา...”
คัทลียาร้อนวูบวาบไปหมด ร่างกายของเธอเหมือนมีคลื่นร้อนวิ่งเข้าปะทะนับล้านระลอก เขาลูบไล้ไปบนเนินอกสวยที่โผล่พ้นออกมาจากผืนผ้าแพรที่ปิดไว้อย่างหมิ่นเหม่ มันชูชันและส่วนปลายแข็งเป็นไตจนดันเนื้อผ้าเป็นรูปร่างคล้ายผลเบอร์รี่เม็ดเล็ก ๆ
“ขอโทษด้วยนะคะ...ฉันเกือบจำพี่ไม่ได้” มัทรีแตะขมับด้วยปลายนิ้วและแสร้งทำเหมือนเธอจำเขาไม่ได้จริง ๆ ทั้งที่เธอใช้ชีวิตอยู่ในบ้านของเขา และเห็นเขาครั้งสุดท้ายที่งานศพของพ่อบุญธรรมโดยที่เธอพยายามออกห่าง ไม่ให้เขาเห็นว่าเธออยู่ที่นั้นด้วย“พี่ก็เกือบจะจำเธอไม่ได้คารีน่า ถ้าพี่ไม่รู้มาก่อนว่าเธอยังใช้นามสกุลเดียวกับพี่”มัทรีประสานมือเรียวบางบนโต๊ะ ท่าทีของเธอประหม่าและไม่ได้รู้สึกผ่อนคลายแต่อย่างใดแม้จะรู้ว่าพี่ชายของเธอซึ่งเป็นบุตรชายคนเดียวของพ่อแม่บุญธรรมจะนั่งอยู่ตรงหน้าในตอนนี้อัลเฟรด คาร์ล รับมัทรีมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าในกรุงเบอร์ลินตั้งแต่เธออายุได้สามขวบ เขาไม่มีลูกสาวและถูกชะตาเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้พบในสถานที่แห่งนั้น คนในบ้านของอัลเฟรดเรียกเธอว่า คารีน่า ทุกคนให้ความรักและเอ็นดูเธอในฐานะสมาชิกใหม่ของบ้านยกเว้นคนเดียวเท่านั้นที่ไม่ค่อยพูดจาและมักแสดงท่าทางเหมือนไม่ชอบเธอเอาเสียเลยนั่นคือ คริสเตียน...ลูกชายคนเดียวของบ้านคาร์ล มัทรียังจดจำแววตาขึ้งเคียดของเขาได้และเธอตั้งปณิธานในใจว่าจะไม่เป็นอุปสรรคในชีวิตลูกชายคนเดียวขอ
ซ่อนเงาสวาทคริสเตียน คาร์ล นายทหารหนุ่มแห่งกองทัพเยอรมันรับคำกับมารดาว่าจะมาตามหาน้องสาวบุญธรรมของเขากลับบ้านหลังจากบิดาเสียชีวิตแต่เขากลับได้พบกับคุณหมอสาว มัทรี คาร์ลในคลีนิคแห่งหนึ่งกลางกรุงปารีสเขาจำได้ว่าเธอคือ คารีน่า เด็กผู้หญิงที่เขาเคยตั้งแง่ไม่ชอบตั้งแต่เล็ก ๆ ทว่าวันนี้เธอกลายเป็นสาวสวยสะพรั่งและกว่าจะรู้ตัวเขาก็ตกหลุมรักน้องสาวบุญธรรมของตัวเองเสียแล้วบทที่ 1 “คุณหมอคะ...มีคนไข้มาขอพบคุณห
เรือนร่างของจิณณ์ไม่ได้อวบอัด แต่เนื้อนวลขาวหนั่นแน่น ไม่ว่าจะจับตรงส่วนไหนก็ล้วนเร้าอารมณ์รักของเขาทั้งสิ้น เขารักทุกสัดส่วนของเธอ ไม่ว่าจะเป็นโนมเนื้อ สัดส่วนโค้งเว้าเหมือนนาฬิกาทราย และสิ่งที่ทำให้เขาเกิดอารมณ์มากที่สุดคือเสียงร้องครางเหมือนเด็กของจิณณ์เธอคงมีความสุขอย่างที่สุด เสียงครางของเธอเป็นเสียงเล็ก ๆ เหมือนเด็กสาวที่เพิ่งเมคเลิฟเป็นครั้งแรก พายัพเร่งจังหวะรักของเขาเร็วรัว สะโพกส่ายไหวไปมา ก่อนที่จะรู้สึกถึงความฉ่ำหวานของจิณณ์อาบเอิบตัวเขา“อ๊า!”จิณณ์ครางออกมาเสี่ยงสั่น กล้ามเนื้อ บอบบางบนร่างของเธอเกร็งจนเห็นได้ชัด เธอล่วงหน้าไปถึงสวรรค์ชั้นเจ็ดก่อนเขาแล้ว พายัพเร่งจังหวะตัวเองอีกหน เร่งเครื่องเต็มสูบก่อนที่เขาจะรับรู้ถึงแสงวาบแห่งความสุขที่แวบเข้ามาเพียงเสี้ยวนาที“โอ๊ววว...โอ๊วววว...แตกแล้วจิณณ์...แตกแล้วง..อา...อา”เขาครางเสียงหนัก มือทั้งสองกดไว้ที่บั้นท้ายของหญิงสาว ปากของเขากดกลืนปลายเต้าชูชันไว้ ขบเม้มมันจนแน่นแต่จิณณ์กลับรู้สึกถึงความเสียวซ่านมากกว่าความเจ็บปวด“พายัพ...พายัพ”จ
“ไม่...จีน...ผมรักคุณ...ได้ยินมั้ย...ผมรักคุณ...อย่าร้องเลยนะ เห็นมั้ย...ว่าผมกำลังรักคุณ...อืม”พายัพเริ่มส่ายสะโพกอีกครั้ง เขาเพิ่มแรงกกระแทกกระทั้นกลีบเนื้อสาวเพื่อบอกเธอว่าตอนนี้เขาพร้อมสำหรับเธอและรักเธอมากแค่ไหน น้ำตาของจิณณ์แทบจะละลายไปกับละอองน้ำ ความสุขมาเยือนหญิงสาวพร้อมทั้งเสียงครางกระเส่า“โอ๊ววว...อา...ซี๊ดดด...พายัพ...แรงอีกนิด...อ๊า...แรงอีก”“ชอบแบบนี้ใช่มั้ยจีนจ๋า...เดี๋ยวจัดให้”“อ๊า...ซี๊ดดด...อื๊อ...อ๊า”“จีนจ๋า...ไปที่เตียงกันเถอะนะ”“ทะ...ทำไมล่ะ...ตรงนี้ก็ได้นี่...ตรงนี้ก็ได้”“ผมอยากให้คุณเสร็จบนเตียง...ซี๊ดดด...ผมอยากคุณชัด ๆ กว่านี้”จิณณ์จำต้องตามใจเขา แต่พายัพกลับไม่ปล่อยให้หญิงสาวเดินออกจากห้องน้ำเอง เขาอุ้มเธอออกมาทั้งที่แก่นกายของเขายังค้างคาในตัวเธออย่างนั้นศีรษะ คนตัวใหญ่โอบอุ้มร่างแน่งน้อยไปกระทั่งถึงเตียงกว้างทั้งที่ตัวเขาและเธอยังกอดรัดและเปียกชื้นด้วยละอองน้ำเกาะพราว“พายัพ...กลับไปในห้องน้ำเถอะ.











