Semua Bab THE TYCOON'S SECRET TRIPLETS: Bab 41 - Bab 50

"MGA anak lumapit kayo..." utos ni Anastacia sa triplets. Napangiti ang tatlong bata. At mabilis na tumakbo palapit sa kanilang ina. Sinusundan ng tingin ng mag-asawa ang tatlong bata na anak daw ni Anastacia. "A-Anak mo sila?" nagugulat na tanong din ni Gabriel. Marahan na tumango si Anastacia, ngumiti siya nang walang alinlangan at saka bumaling ng tingin sa kanyang mga anak. "Sila po ang dahilan kaya umalis ako nang walang pasabi. Sila ang dahilan kaya ayoko pong makasal sa lalaking gusto niyo. Hindi ko po sinusuway ang gusto niyo para sa akin pero hindi maganda na ipaako ko ang mga anak ko sa lalaking magiging asawa ko. Kahit pa na arranged marriage lang kami." Mahabang litanya niya. Buong pagmamahal na niyakap niya ang kanyang mga anak. Napatitig si Victoria sa tatlong bata. Hindi niya agad mahanap ang tamang sasabihin. Si Gabriel naman ay ilang beses na tumingin kay Anastacia at sa mga bata. "Anak, bakit mo kailangan na itago sa amin ang kalagayan mo?" mahinang tanong ni

TUWANG-TUWA ang triplets sa paglalaro sa park habang si Anastacia ay kasama sa bench ang mga kaibigan niyang sina Sophia at Camille. Inililibot ni Anastacia ang kanyang triplets sa Manila. Gusto niyang makita ng mga anak niya ang kanyang nilakihang lugar. Napadako ang tingin ni Aiden sa kanilang ina na abala sa pakikipag-usap sa mga Tita Ninang nilang tatlo. "They're talking seriously," sabi niya habang nakatingin sa kanilang ina at mga kaibigan nito. Napatingin si Ethaniel sa kanyang kapatid. "Maybe they're talking about us." Umiling si Arianna habang hawak ang kanyang maliit na bola. "Let's ask Mom." "No," agad na sabi ni Aiden. "May idea ako." Napatingin sa kanya ang kambal niya. "Anong idea?" Ngumisi si Aiden. "We should find Daddy." Napatigil ang dalawa. "Pero hindi pa alam ni Mommy kung saan si Daddy," sabi ni Ethaniel. Walang alam ang kanilang ina tungkol sa kanilang ama. Hindi rin nila iyon isinisisi sa kanilang ina. Gusto nilang mapadali ang paghahanap sa tunay

AGAD na dinaluhan ng dalawang kuya niya si Arianna. "Princess, stop crying..." alo ni Aiden sa kanilang bunsong kapatid. Pilit niyang pinapakalma ang pag-iyak ng bunsong kapatid at nag-iisa niyang kapatid na babae. Masamang tinignan ni Ethaniel ang receptionist. Kumuyom ang kanyang dalawang kamay. "Bad ka. Pinaiyak mo ang bunso namin..." "Aba, ako pa ang sinisi mo. Umalis na nga kayo. Nakakaistorbo kayo sa trabaho ko!" Taboy ng babae sa tatlong bata. Matalim na tinignan ni Aiden ang babae habang yakap ang umiiyak na si Arianna. "Ethaniel, ikaw na muna ang bahala kay Arianna. Maupo muna kayo sa waiting area. Ako na ang bahalang maghanap kay Daddy..." utos niya sa kapatid. Tumango si Ethaniel ng pagsang-ayon. Kailangan na may maiwan kay Arianna habang patuloy ang kanilang paghahanap sa kanilang ama. “Come on, Arianna. Let’s sit there,” sabi niya habang marahang hinawakan ang kamay ng kanilang bunso. Pinunasan naman ni Aiden ang luha sa pisngi ni Arianna bago sila lumakad papun

NANLULUMO na umuwi si Anastacia sa bahay nila. Kasama pa rin niya ang kanyang mga kaibigan. Hindi siya iniwanan ng mga ito. Tinulungan siya na maghanap sa triplets. Pero bigo sila, hindi nila nakita ang kaniyang mga anak."Huwag kang mag-alala, Anastacia. Bukas puwede na nating irepost sa police station na missing sila. Sa ngayon hindi pa puwede," sabi ni Sophia.Napaupo si Anastacia sa sofa at napayuko. Nanginginig pa rin ang mga kamay niya habang hawak ang kanyang cellphone."Five years old lang sila, Sophia. Paano kung natatakot sila ngayon? Paano kung hinahanap nila ako?"Umupo sa tabi niya si Camille."Makikita natin sila, Ana. Huwag kang susuko.""Pero saan ko sila hahanapin?" mahina niyang tanong."Wala tayong dapat palampasin. Bukas pupunta tayo sa police station. Magbibigay tayo ng pictures nila at lahat ng impormasyon na kailangan."Tumango si Anastacia kahit hindi pa rin nawawala ang takot sa kanyang mukha."Kung may nangyari sa kanila...""Don't think about that," agad na

NAGKAKAPE si Anaatacia sa garden habang ang tatlong anak niya ay naglalaro. "Anastacia, napaayos na ng Daddy mo ang lilipatang school ng triplets," imporma ni Victoria sa kaniyang anak. Naibaba ni Anastacia ang tasang hawak sa table at napatingin sa ina. "Thanks po, Mom," nakangiting sabi niya. "Pakisabi na rin po kay Daddy na salamat sa pag-aayos ng lahat para sa mga anak ko." Umupo si Victoria sa bakanteng upuan na katabi ni Anastacia. "Huwag kang magpasalamat. Obligasyon namin ang tulungan ka, anak. Babawi kami sa limang taon na nawala. Patii sa mga apo namin, babawi rin kami sa kanila." Napayuko si Anastacia. "Huwag na po ninyong isipin iyon, Mom. Ang importante, magkakasama na tayo ngayon." Ngumiti si Victoria at hinawakan ang kamay ng anak. "Alam mo, anak, masaya kami ng Daddy mo na nakasama namin kayo ng mga apo mo." Napatingin si Anastacia sa tatlong batang naglalaro sa damuhan. "Masaya rin po ako na nakilala na nila kayo," tugon niya sa ina. "At gusto naming mas ma