บททั้งหมดของ Rock & Sweet Dream รักร้ายยัยขี้อ้อน: บทที่ 11 - บทที่ 20

EP 6 : ยักษ์น้อยร่างเล็กถูกวางลงบนเตียงนุ่มอย่างแผ่วเบา ก่อนที่มือหาจะเอื้อมมาเกลี่ยผมที่ปรกใบหน้าหวานออก ชายหนุ่มทรุดนั่งข้างเตียงจับจ้องไปที่ใบหน้าหวานซึ่งตอนนี้กำลังหลับตาพริ้ม ริมฝีปากยกยิ้มอย่างพอใจแล้วใช้ปลายนิ้วชี้สะกิดปลายจมูกโด่งเชิด“อืม..”คนที่กำลังหลับใหลอย่างสบายร้องท้วงแล้วพลิกตัวนอนตะแคงหันหลังให้เขา เธอคงรำคาญที่มีคนมากวนเวลานอนแบบนี้“หึๆ”ร่างสูงใหญ่หยัดขึ้นเต็มความสูงก่อนจะเดินสำรวจไปทั่วห้องนอนที่อยู่ภายในคอนโดสุดหรูมีห้องนอนเพียงห้องเดียวส่วนด้านนอกก็เป็นอีกโซนหนึ่งที่จัดสรรได้อย่างลงตัวภายในห้องตกแต่งด้วยโทนสีครีมและน้ำตาลอ่อนเป็นหลัก คล้ายกับห้องนอนสไตล์ญี่ปุ่น มีโซนสำหรับแต่งตัว และห้องน้ำแยกต่างหาก และมีประตูกระจกบานใหญ่ที่เชื่อมต่อไปยังระเบียง คาดว่าเธอจะแบ่งโซนใช้สอยอย่างชัดเจน ห้องนอนก็คงมีไว้สำหรับพักผ่อนอย่างเดียว แต่ที่น่าสนใจคือโต๊ะลิ้นชักข้างหัวเตียง ในลิ้นชักแต่ละชั้นก็มีของจุกจิกสำหรับผู้หญิง แต่มีกล่องของขวัญกล่องเล็กๆ ที่ห่อด้วยกระดาษสีฟ้าอ่อนผูกโบว์สีน้ำเงินกล่องหนึ่งรวมอยู่ในนั้นด้วย‘ให้พี่สายรหัส 11 ผู้ลึกลับ’เมื่อพลิกดูการ์ดใบเล็กก็พบข้อคว

EP 7 : ว่าที่น้องสายรหัสแกร๊ก..เสียงปลดล็อกประตูห้องน้ำดังขึ้นทำให้คนตัวสูงที่นั่งเล่นเกมมือถืออยู่บนเตียงดีดตัวเองขึ้นมาแล้วเดินก้าวไปยังหน้าประตูห้องน้ำทันที“เดินไหวไหม?” น้ำเสียงอ่อนโยนเอ่ยถามทันทีที่คนตัวเล็กโผล่หน้าออกมาจากห้องน้ำ“ไหวค่ะ”“มา ฉันช่วย” มือหนาค่อยๆ ผลักประตูเป็นสัญญาณให้ฝันหวานถอยห่าง แต่เธอกลับดันประตูเอาไว้“เอ่อ.. ไม่ต้องค่ะ”“ห้ามดื้อ”มือเล็กกระชับผ้าขนหนูผืนเล็กให้แน่นขึ้น มันแทบจะปิดอะไรไม่มิดเสียด้วยซ้ำหากดึงด้านบนขึ้นมันก็สั้นจนจะเห็นช่วงล่าง หากดึงลงมาปิดด้านล่างเนินอกอวบอิ่มก็โผล่พ้นออกมายักษ์ลอบสำรวจร่างเล็กเงียบๆ ก่อนจะพาเธอเดินไปยังโซนแต่งตัวที่อยู่ใกล้ๆ เป็นโซนที่กั้นด้วยฉากบังตาฉลุลาย ภายในมีตู้เสื้อผ้าสองตู้ขนาดใหญ่ ชั้นสำหรับเก็บของซึ่งฝันหวานใช้เก็บรองเท้าและกระเป๋า มีโต๊ะเครื่องแป้งที่มีเครื่องสำอางจำนวนหนึ่งวางเรียงราย และกระจกบานใหญ่ตั้งอยู่“เอ่อ.. หนูขอเวลาแต่งตัวหน่อยได้ไหมคะ”ยักษ์พยักหน้าก่อนจะเดินออกไป เมื่อเห็นว่ายักษ์ออกไปแล้วฝันหวานจึงพ่นลมหายใจหนักๆ ออกมาลงมือแต่งหน้าอ่อนๆ จนเสร็จเรียบร้อย จากนั้นจึงค่อยๆ พยุงตัวเองไปยังตู้เสื้อ

“ขอบคุณค่ะ”มือบางประกบไหว้ขอบคุณก่อนจะลงมือทานต่อ มันอาจจะเป็นความเคยชิน เพราะตอนรับน้องมีการทานอาหารร่วมกันกับรุ่นพี่ ซึ่งพวกเขาก็ออกค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงอาหารรุ่นน้องปี 1 น้องก็ตอบแทนรุ่นพี่ด้วยการไหว้ขอบคุณเสมอ“กูพึ่งรู้นะเนี่ยว่ามึงไม่แดกกุ้ง” โทนเอ่ยเสียงเรียบแต่แววตาทอประกายขบขันออกมาอย่างปิดไม่มิด“ก็รู้ซะสิ” ยักษ์เอ่ยขึ้นก่อนจะยัดข้าวฝัดเข้าปาก“หึๆ”“ไอ้โทน..กูว่าแม่งอีกหน่อยน้องเขาคงได้เป็นเมียไอ้ยักษ์แน่ๆ” ดินหันมากระซิบเบาๆ กับโทนให้ได้ยินกันสองคน“หมามันยังรู้เลย”“พวกมึงพูดอะไรกัน ขอกูเสือกด้วยสิ” ฟีฟ่าที่นั่งข้างๆ เอ่ยถามไม่ใช่เขาไม่สังเกตพฤติกรรมของยักษ์ อันที่จริงสมาชิกในวง Poison ตอนนี้จับตาดูยักษ์กับฝันหวานทุกคนเลยต่างหาก“มึงก็ดูไอ้ยักษ์สิ”“ซุบซิบอะไรกัน” เสียงกร้าวเอ่ยขึ้น บทสนทนาจึงถูกตัดไป“เปล่า”ฝันหวานเองก็แอบตกใจ เพราะเสียงนี้มันคือโทนเสียงที่ยักษ์ใช้ว้ากรุ่นน้อง และเมื่อตอนเย็นเธอก็พึ่งโดนมา หลังจากรับประทานอาหารจนเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ถึงเวลาที่พวกเขาจะต้องออกไปทำหน้าที่มอบความสุขให้เหล่านักท่องราตรี“อยู่ในนี้ ห้ามออกไปไหน” นิ้วชี้เรียวยาวชี้มายังคนตัวเ

ยักษ์กลับมาที่คอนโดของตนเองเพื่ออาบน้ำชำระร่างกาย หยิบของใช้จำเป็นและชีทเรียนที่จำเป็นสำหรับการเรียนปี 1 ให้น้องสายรหัสของเขาหลังจากนั้นก็แวะเอาอาหารที่ร้าน Mama’ s café ที่เมฆเป็นเชฟอยู่ที่นั่นแล้วจึงกลับมาที่คอนโดของคนตัวเล็กแกร็ก!“ตื่นแล้วหรอ? หิวยัง”ยักษ์เอ่ยทักร่างเล็กที่นั่งดูรายการทีวีอยู่บนโซฟาสีขาว ก่อนจะวางของที่ติดมือมาที่โต๊ะด้านหน้า“นิดหน่อยค่ะ แต่เมื่อกี้ดื่มนมไปแล้ว”ฝันหวานมองตามร่างสูงที่เดินไปจัดอาหารใส่จานในครัว“ให้หนูช่วยไหม?” เธอตะโกนถามแต่ยักษ์เพียงแค่ส่ายหัวเป็นคำตอบ“กินข้าวก่อนมา เสร็จแล้วค่อยติวหนังสือกัน”ยักษ์วางจานอาหารสองจานลงตรงหน้าฝันหวานก่อนจะเดินไปหยิบอีกสองจานที่เหลือตามมา“ขอบคุณค่ะ น่ากินจัง”มือเล็กไหว้ขอบคุณอย่างเคยชิน แต่ความสนใจของเธอตอนนี้คืออาหารแสนอร่อยตรงหน้ามากกว่า ฝันหวานลงมือทานอย่างเอร็จอร่อยส่วนคนตัวสูงก็นั่งมองเด็กน้อยที่เคี้ยวอาหารเต็มแก้ม“ปวดขาไหม?”ฝันหวานยู่ปากหน่อยๆ พร้อมขมวดคิ้วชนกันเล็กน้อยแล้วพยักหน้าให้คนต้นเหตุ“ฉันขอโทษแล้วกันที่แกล้งเธอแรงไปหน่อย”“พี่ยักษ์ยอมรับแล้วใช่ไหมว่าตั้งใจจะแกล้งฝันอ่ะ”“หึ ก็เธอมันน่าแกล้งน

มือเล็กปาดน้ำตาออกจากใบหน้าหวานลวกๆ เมื่อพบว่าตัวเองมายืนอยู่หน้าห้องที่มีป้าย ‘POISON’ แปะอยู่ จมูกเล็กสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะพ่นมันออกมาทางปากก๊อกๆ ๆ ๆฝันหวานเอื้อมมือไปบิดลูกบิดประตูเพื่อเข้าไปภายในห้อง รอยยิ้มถูกถ่ายทอดออกมาให้ดีที่สุดในสถานการณ์แบบนี้“อ้าว ฝันหวานมาพร้อมไอ้ยักษ์หรอ?” เมฆเอ่ยทักคนตัวเล็กที่มาใหม่“เปล่าค่ะ แต่มาหาพี่ยักษ์” ฝันหวานกวาดสายตาไปรอบๆ ห้องพบว่าไม่มีคนที่เธอกำลังหา“อ้อ อีกเดี๋ยวก็คงมาแหล่ะ” โทนเอ่ยขึ้นทั้งที่สายตายังคงจ้องที่โทรศัพท์มือถือ จากนั้นดินก็เอ่ยขึ้น“นั่งก่อนสิ”“ขอบคุณค่ะ”ฝันหวานหย่อนก้นลงบนโซฟานุ่มที่บุด้วยหนังสีดำ ภายในสมองยังคงฉายภาพที่ทำให้เธอเจ็บปวดในหัวใจถึงอยากสลัดมันทิ้งก็ทำไม่ได้ เธอมองขวดแก้วที่บรรจุน้ำสีอำพันตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยกับคนที่กระดกมันเข้าปาก“หนูขอลองได้ไหมคะ?”สามหนุ่มถึงกับชงักเมื่อได้ยินคำขอ เด็กสาวท่าทางไม่เหมือนคนที่ชอบดื่มอะไรพวกนี้เอาซะเลย ทุกสายตาจับจ้องที่เธออย่างมีคำถาม“จะดีหรอ? ถ้าไอ้ยักษ์รู้มันได้ฆ่าพวกพี่แน่” โทนแอบหวั่นใจ เพราะเพื่อนเขาออกจะหวงเด็กคนนี้เหลือเกิน“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ”ฝันหวานเคยได้ยินว่าเว