All Chapters of Rock & Sweet Dream รักร้ายยัยขี้อ้อน: Chapter 31 - Chapter 40

EP 15 : มานี กับ มานะ@ ทิวา สัตวแพทย์“พาฝันมาที่นี่ทำไม?”ฝันหวานอ่านป้ายหน้าทางเข้าแล้วถึงกับงง ถึงแม้เธอจะหายงอนเขาแล้ว แต่ก็ยังเคืองเรื่องที่ยักษ์ไม่พาไปหาเจ้าลูกสุนัขสองตัวนั้นอยู่“อยากเจอน้องหมาไม่ใช่หรอ?”..แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการที่ยักษ์พาเธอมาที่นี่กัน ฝันหวานเองก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี“พี่ยักษ์ที่นี่.. เป็นคลินิกของอาจารย์ทิวาหรอคะ”ฝันหวานถามอีกประโยคเพื่อเก็บข้อมูล อาจารย์ทิวาเป็นอาจารย์ในภาควิชาสัตวแพทย์ ท่านยังดูสาว และใจดีกับนักศึกษามากๆ ทำให้นักศึกษาทุกคนรักและเคารพท่านมากรวมทั้งฝันหวานด้วย“อืม..เข้าไปข้างในกัน”มือหนาคว้ามือเล็กมาจับก่อนจะออกแรงดึงให้ฝันหวานเดินตามเข้ามาภายในคลินิกสัตว์ที่มีลูกค้าพาน้องหมาน้องแมวมารอคิวให้สัตวแพทย์ผู้เชี่ยวชาญตรวจและรักษาพวกมันให้หายจากอาการต่างๆ“อาจารย์ทิวาสวัสดีค่ะ”“อ่าว นิทรา ทำไมมากับเจ้ายักษ์ได้ล่ะเนี่ย?” หญิงสาววันสี่สิบปลายๆ แต่ยังคงความสาวสวยราวกับพึ่งอายุสามสิบนิดๆ หันมาตามเสียงเรียกของฝันหวาน“มานีกับมานะอยู่ไหนฮะแม่” ยักษ์ถามขึ้น..แม่? ฝันหวานขมวดคิ้วอย่างสงสัยน้ำเสียงที่เขาพูดกับผู้เป็นมารดาช่างไพเราะเหลือเกินในความคิด

เมื่อมิลเล่พูดเช่นนั้นฝันหวานก็ไม่คาดคั้นเอาความอีก อีกอย่างทั้งสองยังไม่ได้สนิทกันถึงขั้นเล่าเรื่องส่วนตัวให้กันฟังได้ ฝันหวานจึงเลือกที่จะดึงความสนใจของมิลเล่มาที่เค้กนมสดฮอกไกโดแสนอร่อยแทน“พี่มิลลองชิมเค้กของฝันสิคะ อร่อยนะ”“ฝันก็ลองชิมของพี่สิ อร่อยเหมือนกัน”มิลเล่ยิ้มให้กับฝันหวานที่พยายามทำให้เธออารมณ์ดี นอกจากรอยยิ้มสดใสแล้ว นี่คงเป็นอีกสิ่งที่ทำให้คนรอบข้างเธอมีความสุขเวลาอยู่กับเด็กคนนี้มิลเล่ตักเค้กคำเล็กๆ เข้าปากแล้วละเลียดมันช้าๆ ความหอมหวานของนมฮอกไกโด และเนื้อสัมผัสที่นุ่มละมุนทำให้มิลเล่ยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย“ฝันเหมือนเด็กเลย ถ้าพี่เป็นยักษ์คงทั้งรักทั้งหลงเราแน่ๆ เลย”“เกี่ยวอะไรกับพี่ยักษ์ล่ะคะ” เด็กน้อยทำหน้ายู่นิดๆ นั่นยิ่งทำให้เธอน่ารักเหมือนเด็กเข้าไปใหญ่“ฮ่าๆ ๆ ไม่เกี่ยวก็ได้ๆ”ถ้าคนที่รู้จักนิสัยคนอย่างยักษ์จะรู้ทันทีว่า หากเขาไม่รู้สึกอะไรด้วยคงไม่ให้เธอตามติดตัวเขาขนาดนี้หรอก สมาชิกในวงนี้ชอบความเป็นส่วนตัวจะตาย“อ่าว ซ้อมเสร็จแล้วหรอคะ?” ฝันหวานทักคนมาใหม่ที่ยืนอยู่ด้านหลังมิลเล่“อืม ไอ้ฟ่ามันอารมณ์ไม่ค่อยดี ไอ้โทนก็รีบกลับบ้าน” ยักษ์เดินเข้ามานั่งข้างๆ

เมื่อเห็นคนตัวเล็กเงียบไปเขาจึงเร่งเร้าด้วยการบีบบี้ยอดทุมถันสีหวานแรงๆ จนคนตัวเล็กพ่ายแพ้พยักหน้าช้าๆ พร้อมด้วยสายตาวิงวอนให้เขารีบเติมเต็มเธอยักษ์กระตุกยิ้มอย่างพอใจก่อนจะผลักแท่งร้อนเข้าไปในตัวสาวน้อยมันไม่ได้รุนแรง แต่กลับทำให้คนตัวเล็กผวากอดเขาด้วยความเจ็บปนเสียวซ่าน“อ้ะ!”สิ่งแปลกปลอมที่พึ่งเข้ามาถูกโพรงเนื้อนุ่มตอดรัดมันอย่างหนัก เหมือนกับว่ามันกำลังดูดดึงตัวตนของเขาให้เข้าไปลึกกว่าเดิม“ซี้ด...”ยักษ์ถอดแก่นกายออกมาจนเกือบสุดแล้วกระทุ้งเข้าไปอีกรอบ“อ้า จะ เจ็บ”“อื้ม.. เจ็บหรือเสียว”ลำเอ็นแข็งครูดไปตามโพรงเนื้อนุ่มก่อนจะอัดกระแทกเข้ามาหลายๆ ครั้งจนคนตัวเล็กร้องล่ะห้อง มันทั้งแสบ ทั้งเสียว ความรู้สึกมันตีกันยุ่งเหยิงไปหมด“ไหนบอกจะไม่เอาแต่ใจไงคะ”ฝันหวานเปลี่ยนเรื่องมือเล็กผลักไหล่หนาออกขณะที่ยักษ์กำลังจะก้มดูดยอดดอกบัวสีสวย“พี่กำลังปลอบมันอยู่ต่างหาก” เสียงทุ้มเซ็กซี่กระซิบข้างหูทำเอาฝันหวานขนลุกไปทั้งตัว“อ้า”“แบบนี้ดีไหม? หืม”เขาเปลี่ยนจากจังหวะหนักๆ มาเป็นจังหวะหมุนควงตามเข็มนาฬิกาอย่างช้าๆ พร้อมกับใช้นิ้วหัวแม่มือวนที่ติ่งเล็กๆ ของเธอ“พะ พี่ยักษ์ซี้ด..”“อ้า ตอดพี

แต่แทนที่คนตัวสูงจะทำตามที่เธอเสนอเขากลับใช้ฟันหน้าขมเม้มและดูดหนักๆ ที่เนินอกอิ่มของเธอจนเป็นจ้ำสีกุหลาบ ความหอมหวานที่เขาหลงใหลทำให้ยักษ์อยู่ตกในวังวน ยิ่งแก่นกายแข็งขึงแบบนี้เขายิ่งต้องการเธอ เขากดก้นของเธอให้ถูไถกับมันเพื่อคลายความปวดหนึบลงถึงจะเสียวน้อยหน่อย แต่ก็ใช่ว่าจะไม่รู้สึก“ขออีกห้านาที” เขากระซิบในขณะที่ริมฝีปากเคลื่อนมาที่ใบหูของเธอคนเจ้าเล่ห์พยายามหว่านล้อมให้เธอเชื่อเขา และมันก็ได้ผล ฝันหวานยอมให้ชายหนุ่มเล่นสนุกกับร่างของเธอตามที่เขาขอ ทุกส่วนที่ยักษ์ลากมือผ่านทำให้ฝันหวานขมวดคิ้วและเม้มปากเพื่อกลั้นเสียงไม่ให้หลุดออกมา“พี่ยักษ์ เรามีเรียนเช้านะคะ”“หยุดไม่ได้แล้ว ที่รัก”“อื้อ อย่าขี้โกงสิ อ้ะ”“ซี้ด.. เหลือเวลาตั้งเยอะ พี่ขอนะ”คนขี้โกงเกี่ยวแพนตี้ตัวเล็กให้หลบไปด้านข้างก่อนจะกดส่วนหัวหยักเข้าไปในโพลงแคบที่มีน้ำหวานสีในอยู่ ยักษ์ดันคนตัวเล็กให้กระดกสะโพกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะกระแทกขึ้นไปจนได้ยินเสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นห้อง เสียงครวญครางของหนุ่มสาวทำให้ความปรารถนายิ่งพวยพุ่ง ท่านี้มันแน่นกว่าที่เคยทำมาใช้เวลาเพียงไม่นานในที่สุดยักษ์ก็พาคนตัวเล็กและตนเองก้าวไปสู่ความส

เมื่อสิบนาทีที่แล้วยักษ์โทรบอกว่าจะไปทานข้าวพร้อมกับรษาและคาวินเธอจึงรีบมาเพื่อไม่ให้ใครต้องรอนานเท้าเล็กเดินเข้ามาในห้องตรวจก็พบว่ายักษ์กำลังทำแผลให้ลูกสุนัขอยู่ เธอยิ้มให้กับท่าทางอ่อนโยนของเขา แต่รอไม่นานยักษ์ก็ปฏิบัติงานเสร็จเรียบร้อยเจ้าของจึงพาลูกสุนัขตัวนั้นออกไปเมื่อเห็นว่ามีคนรออยู่ยักษ์จึงรีบล้างเครื่องมือและฆ่าเชื้อให้เรียบร้อย“มาแล้วค่ะ” ฝันหวานเดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้ม“คิดถึงจัง” ร่างเล็กถูกรวบเข้ามาในอ้อมกอดก่อนที่ริมฝีปากหยักจะกดจูบกลางหน้าผากมนเพี๊ยะ!“พี่ยักษ์! ที่นี่มหา’ ลัยนะ” เธอตีเขาเสียงดัง คนหน้ามึนจึงยอมคลายอ้อมกอดพร้อมกับทำปากยู่อย่างน่ารัก“ไม่มีใครสักหน่อย แล้วเมเปิลไม่มาด้วยหรอ?”“แค่ได้ยินว่าจะมาทานข้าวกับพี่ยักษ์ก็เผ่นแนบไปแล้วค่ะ”“พี่น่ากลัวขนาดนั้นเลยหรอ?” ยักษ์ถามพร้อมกับยกคนตัวเล็กขึ้นนั่งบนโต๊ะก่อนจะกักขังเธอไว้แขนทั้งสองข้าง“ฮึๆ นี่ยังไม่รู้ตัวหรอคะ? ยัยเมมีนัดกับพี่ฟ้าใสต่างหาก”คนตัวสูงพยักหน้ารับรู้ก่อนจะถาม“หิวยัง?”“หิวจนจะกินช้างได้ทั้งตัวแล้วค่ะ” เธอบอกพร้อมกับทำหน้าเหยเก“กินพี่ก่อนไหม? ทั้งตัวก็ได้นะ”สายตาเจ้าเล่ห์ของคนที่พร้อมจะเป