All Chapters of Rock & Sweet Dream รักร้ายยัยขี้อ้อน: Chapter 51 - Chapter 60

EP 26 : ขอแม่หนูคืนเด็กสาวผมสั้นทรงนักเรียนวัยสิบขวบและชุดกระโปรงสีฟ้าดูเข้ากับหน้าตาจิ้มลิ้มที่ใครมองก็บอกว่าน่ารักเท้าเล็กสวมรองเท้าแตะก้าวเดินอย่างมั่นคงห่างจากหมู่บ้านจัดสรรที่เป็นเคยเป็นบ้านที่แสนอบอุ่นสำหรับเธอ มือเล็กกำเหรียญที่บางคนคิดว่าไม่มีค่าเดินไปตามทางคอนกรีตที่ทอดยาวเชื่อมกับถนนใหญ่ที่มีตู้โทรศัพท์สาธารณะตั้งอยู่ริมทาง.. นั่นคือจุดหมายของเธอเพราะการรอคอยให้ผู้เป็นมารดากลับมานั้นมันช่างแสนทรมาน เธออยากให้ครอบครัวของเธอมีพ่อ แม่ และเธอ ไม่ใช่พอแม่ออกจากบ้านไป พ่อก็พาผู้หญิงที่ไหนไม่รู้เข้ามาอยู่แทน แถมยังให้เธอเรียกผู้หญิงคนนั้นว่าแม่อีกต่างหาก ถึงผู้หญิงคนนั้นจะทำดีกับเธอแต่ในบางครั้งผู้หญิงคนนั้นก็ชอบดุด่าเธอ และเธอคนนั้นก็เป็นคนเสนอให้พ่อพาเธอไปอยู่ที่โรงเรียนประจำเมื่อเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6ก่อนจากกันแม่ของเธอให้เบอร์โทรศัพท์เอาไว้แล้วบอกว่า ‘ถ้าคิดถึงแม่เมื่อไหร่ก็โทรหาได้ แม่รักฝันนะ’..รัก แล้วทำไมต้องไปอยู่ที่อื่นด้วยมือเล็กหยอดเหรียญห้าบาทสองเหรียญลงไปในช่องก่อนจะกดเบอร์โทรศัพท์ที่เธอเองก็จะได้ขึ้นใจตู๊ด.. ตู๊ด...เสียงสัญญาณที่ต่อหาหมายเลขปลายทางดังขึ

..สุดท้าย ฝันหวานก็แพ้ให้กับยักษ์จนได้“ชิ นอนนิ่งๆ ไปเลย”“พี่รักฝันนะ”พอพูดจบยักก็กดจูบลงที่ปากอิ่มหนักๆ โดยที่ไม่ได้ลุกล้ำเข้าไปข้างใน มันต้องค่อยเป็นค่อยไปสิ แค่ฝันหวานยอมให้เขากอดมันก็เป็นสัญญาณที่ดีแล้ว“ทำไมช่วงนี้พูดคำนี้บ่อยจัง” เธอรู้สึกแปลกใจไม่น้อย ตั้งแต่มาที่นี่เขาพูดคำนี้หลายครั้งแล้ว“ก็อยากให้รู้ไงว่าพี่จะอยู่กับหนูตลอดไป จะไม่ไปไหนถึงไล่พี่ก็ไม่ไป”น้ำเสียงออดอ้อนทำให้ฝันหวานนึกเอ็นดูยักษ์ในเวอร์ชั่นนี้มาก แต่คำหวานๆ แบบนี้มันไม่ใช่ตัวเขา ยอมรับก็ได้ว่าเธอไม่ค่อยชินสักเท่าไหร่ แต่ก็รู้สึกดีไม่น้อย“พี่ยักษ์ต้องการจะบอกอะไรหนูรึเปล่า?”“บอกว่าพี่รักฝันไง? ทำไม?”“หนูรู้สึกแปลกๆ”“พี่รักฝัน พี่รักฝัน พี่รักฝัน” คนตัวสูงกระซิบซ้ำๆ จมูกโด่งดุนดันแก้มของเธอจนใบหน้าหวานแทบจมไปกับเก้าอี้“พอแล้วค่ะ รู้แล้ว ไม่ต้องพูดบ่อยก็ได้มันเลี่ยน” ..ที่จริงมันเขินต่างหาก“พี่จะดูแลฝันไม่ให้ใครมาทำร้ายเมียของพี่เด็ดขาด”“ใครเมียพี่คะ?” มือบางดับใบหน้าของยักษ์ออกห่าง แบบนี้เธอก็แพ้เขาอีกแล้วน่ะสิ“ก็คนนี้ไง” ยักษ์สะกิดเบาๆ ที่ปลายจมูกรั้น“ชิ” ฝันหวานปัดมือหนาออก แต่คำพูดของเขายิ่งฟังมั

EP 28 : พี่ยักษ์โดนทิ้งหลังจากจองทริปดำน้ำดูปะการังเรียบร้อยแล้ว หนุ่มสาวสองคู่ก็นั่งรอเวลาเรือออกเพื่อพานักท่องเที่ยวไปยังจุดชมประการังที่สมบูรณ์ซึ่งความงามของมันทำให้นักท่องเที่ยวทั้งไทยและเทศตื่นตาตื่นใจอย่างมาก“พี่ยักษ์คะ ฝันอยากกินน้ำอัดลมค่ะ”“เดี๋ยวพี่ไปซื้อให้” ชายหนุ่มอาสาอย่างเอาใจ“ของนิคกับเมเปิลด้วยนะ”“ของผมไม่ต้อง ผมไม่กินน้ำอัดลมน่ะ” นิคเอ่ยปฏิเสธ“งั้นก็สองแก้วนะคะ ให้ไวหนูร้อนอยากกินน้ำ” ฝันหวานเร่งอย่างเอาแต่ใจ“ครับ”ยักษ์หายไปไม่นานก็กลับมาพร้อมกับน้ำอัดลมเย็นๆ สองแก้วยื่นให้เมเปิลและฝันหวานคนละแก้ว เมเปิลเอ่ยขอบคุณเขาอย่างเกรงใจ“ฝันเปลี่ยนใจแล้วค่ะ อยากกินแตงโมปั่นร้านที่อยู่ชายหาดฝั่งนู้นน่ะค่ะ”ยักษ์มองตามนิ้วเรียวของคนตัวเล็กมันไกลพอสมควร และอากาศข้างนอกก็เริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ แต่แค่นี้ทำอะไรยักษ์อย่างเขาไม่ได้หรอก“ได้ครับ รอเดี๋ยวนะ” มือหนาโยกศีรษะเล็กพร้อมกับยิ้มอย่างเต็มใจ ไม่ใช่เขาไม่รู้ว่าคนตัวเล็กแกล้งเขา ถ้านี่มันจะทำให้ฝันหวานหายงอนเขาได้ยักษ์ก็ยอมทำโดยไม่มีข้อแม้“แก..มันจะไม่เกินไปหน่อยหรอ?” เมเปิลเอ่ยอย่างสงสารรุ่นพี่ร่วมคณะ แค่ยักษ์รีบมาหาฝันหวา

EP 29 : งอนยังไงให้เมียง้อ“ฝันน้อยลงมาเร็วๆ ข้างล่างสวยมาก”ฝันหวานมองเมเปิลและนิคที่พึ่งกระโดดน้ำลงไปพร้อมกันก่อนจะตัดสินใจกระโดดลงไปตามพวกเขาถ้ายักษ์โกรธหรือน้อยใจจริงๆ ..กลับไปค่อยง้อแล้วกันตู้ม!ร่างเล็กในชุดว่ายน้ำปะทะเข้ากับน้ำทะเลโอบรอบผิวกายเนียนละเอียดสะท้อนกับแสงแดดอ่อนๆ เป็นประกายระยิบระยับคล้ายเพชรเม็ดงาม เงือกสาวดำลงไปในน้ำใสมองสิ่งที่อยู่ใต้ทะเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะโผล่ขึ้นมาบนผิวน้ำเพราะแรงดึงของเสื้อชูชีพ“นิครอฝันด้วย” เมเปิลรั้งแขนชายหนุ่มก่อนจะหันมาพูดกับเพื่อนสนิท “ฝันน้อยรีบตามมา”“จะไปสวีทกันก็ไปเถอะย่ะ ไม่ต้องสนใจฝันหรอก” ฝันหวานย่อมเปิดทางให้เพื่อนทั้งสองอยู่แล้ว“ใครใช้ให้เธอทิ้งคู่ตัวเองไว้บนฝั่งล่ะ” นิคอดแซวไม่ได้“ชิ”“ท่าเยอะแบบนี้ระวังพี่ยักษ์จะหนีแกไปจริงๆ นะ”เป็นเมเปิลกับนิกเองที่ว่ายน้ำเข้ามาใกล้ๆ ฝันหวาน เมื่อได้ยินคำค่อนขอดก็อดไม่ได้ที่จะกวักน้ำใส่เพื่อนรักเป็นการทำโทษที่ว่าพูดเป็นลาง“นิคพายัยเมเปิลไปไกลๆ เลย จับนางเป็นแฟนได้แล้วปราบพยศนางด้วย”“เอ้า! ฉันเพื่อนฝันน้อยนะ จำเพื่อนไม่ได้หรือไง! นี่เอามือออกไปจากเอวฉันนะ”ประโยคหลังเมเปิลหันไปกัดฟันพู

EP 30 : ฝันหวานเด็กขี้อ่อย21 : 30 น.“กอดหนูหน่อย”เสียงออดอ้อนของคนตัวเล็กที่เบียดเสียดเข้ามาในผ้าห่มหลังจากอาบน้ำเสร็จทำเอาคนตัวสูงคลี่ยิ้มออกมาก่อนจะอ้าแขนรับฝันหวานเข้ามาในอ้อมกอด นึกขำว่าหลังจากที่กลับมาจากดำน้ำดูปะการังฝันหวานก็เปลี่ยนเป็นคนละคน ราวกับลืมว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้น ซ้ำยังขี้อ้อน และเอาอกเอาใจเขามากกว่าแต่ก่อนอีกด้วยใบหน้าเล็กซุกอยู่ในอกแกร่งอย่างออดอ้อน เสียงรายการทีวีที่ดังอยู่ไม่ได้ทำให้ยักษ์สนใจไปมากกว่าคนตัวเล็กในอ้อมกอด ร่างสูงพลิกทาบทับกักขังร่างเล็กเอาไว้ก่อนที่ยักษ์จะเอ่ยถามบางอย่างด้วยแววตาเร่าร้อน“รักพี่ไหม?”ฝันหวานยิ้มออกมาก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม“ไม่บอกค่ะ”“ไม่บอกก็ไม่เป็นไรหรอก”หลังจากพูดจบเขาก็กลับมานอนที่เดิมปล่อยร่างเล็กให้เป็นอิสระ ยักษ์มองภาพเคลื่อนไหวในจอทีวีด้วยในหน้านิ่งเฉย ไม่สนใจฝันหวาน ท่าทางแบบนั้น.. งอนอีกแล้วใช่ไหม?ฝันหวานพลิกตัวทาบทับร่างใหญ่เหมือนที่ยักษ์ทำเมื่อครู่ กักขังเขาไว้ด้วยร่างเล็กนุ่มนิ่มของตัวเอง ดวงตากลมโตสำรวจใบหน้าที่บึ้งตึงหน่อยๆ นิ้วเรียวลากไล่บนใบหน้าหล่อเหลาตั้งแต่ขมับผ่านดวงตาคมกริบมาจนถึงริมฝีปากหยัก“รักค