All Chapters of Rock & Sweet Dream รักร้ายยัยขี้อ้อน: Chapter 71 - Chapter 80

“หึ ทำอิท่าไหนล่ะพี่ยักษ์ถึงได้หลงเสน่ห์เธอขนาดนี้” คำพูดของยักษ์มันทำให้ตะวันปวดหนึบที่หัวใจ“อืม.. ก็หลายท่านะ ของมันดีอ่ะพี่ยักษ์เลยชอบ” ฝันหวานยกยิ้มมุมปากราวกับได้รับคำชมพร้อมกับยกมือบางขึ้นลูบแก้มเนียนของยักษ์“แรด! พ่อแม่เธอคงไม่เคยสั่งสอนสินะ”“เธอก็รู้ดีว่าแม่ฉันเป็นใคร”..กับคนที่มีพ่อแม่คอยสั่งสอนอย่างเธอยังมีนิสัยแบบนี้เลย จะว่าคนอื่นได้อย่างไร ไม่ดูตัวเองเสียเลย สายตาของฝันหวานรังเกียจตะวันเต็มที่“หึ รู้แล้วสินะว่าฉันเป็นใคร”“ไม่สำคัญหรอก ฉันขยะแขยงเธอมากกว่าจะนับพี่น้อง”ตะวันถลึงตาใส่ฝันหวาน มือบางกำแน่นระบายอารมณ์ร้อนที่มีอยู่ในใจ อยากจะตอบโต้กลับแต่สมองของเธอกลับตื้อตันไปหมด“เธอเคยลองมองตัวเองไหมตะวัน ว่านิสัยเธอมันน่าเกลียดแค่ไหน ก็อย่างว่าคนอย่างเธอ..มีพ่อเป็นอีตาลุงที่เห็นแก่ตัวแบบนั้น ลูกก็คงไม่ดีไปกว่ากันสักเท่าไรหรอก”“นังฝันหวาน!”“ชีวิตหมาฉันยังมีค่ามากกว่าคนที่สร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นอย่างแก”ฝันหวานเปลี่ยนสรรพนาม สิ่งที่พ่อของตะวันพูดมันยังฝังลึกอยู่ในหัวใจของเธอ แล้วตอนนี้ทายาทของเขายังมาสร้างความเดือดร้อนให้เธออีก“รักมันมากก็ตายตามมันไปสิ แค่มาสองตั

EP 36 : นวดคลายเมื่อย NC++2 ปีต่อมา..@ คอนโดฝันหวานระยะเวลาที่ผ่านมามันย่อมพิสูจน์ความรักของทั้งสองคนได้เป็นอย่างดี ตอนนี้ยักษ์เรียนจบแล้วเขาได้ปรับปรุงคลินิกสัตว์ของแม่ให้เป็นโรงพยาบาลสัตว์ที่มีเครื่องมือที่ทันสมัย และแม่นยำ ได้รับมาตรฐานระดับสากล มีบริการอาบน้ำ ตัดแต่งขน และอื่นๆ อีกมากมาย เรียกได้ว่าครบวงจร เป็นทางเลือกอันดับต้นๆ ของเหล่าคนรักสัตว์ และสัตว์เลี้ยงอีกด้วยนั่นก็ต้องแลกมาด้วยเวลาที่ยักษ์มี ทั้งสองไม่ค่อยได้เจอกันสักเท่าไหร่ ยกเว้นช่วงเวลาปิดเทอมที่ฝันหวานมักจะไปช่วยที่โรงพยาบาลสัตว์เสมอ ซึ่งแน่นอนว่ายักษ์จะงอแงทุกครั้งที่ฝันหวานเปิดเทอม แต่เมื่อมีเวลาว่างคนตัวสูงก็จะรีบปลีกตัวมาหายอดดวงใจของเขาซึ่งกำลังเรียนชั้นปีสุดท้ายแล้วส่วนวง Poison ตอนนี้ไม่ได้เล่นที่ PUB X แล้ว เพราะต่างคนก็ต่างมีหน้าที่ที่ตนต้องรับผิดชอบ แต่จะมีบางครั้งที่พวกเขาว่างตรงกันแล้วขึ้นไลฟ์คอนเสิร์ตเล็กๆ เพื่อให้แฟนคลับหายคิดถึง“คิดถึงหนูจังเลย”ทันทีที่ประตูห้องปิดลงคนตัวสูงก็รีบกอดร่างเล็กที่แสนคิดถึง กดจูบทั่วทั้งใบหน้าเล็กจนฝันหวานส่งเสียงหัวเราะออกมา“คิดถึงพี่ยักษ์มากกว่าค่ะ หนูนอนคนเดียวเ

“มาเป็นเมียพี่อีกสักยกสองยกดีไหมครับ”..นี่เขายังมีแรงเหลืออีกหรอ?“ไม่ค่อยดีเท่าไรมั้งคะ”“หึๆ”ร่างเล็กถูกผลักลงบนเตียงนุ่มอีกครั้ง ริมฝีปากร้อนดูดดึงซอกคอขาวจนเป็นสีแดงสองสามจุด ก่อนจะลากผ่านแก้มมาจนถึงริมฝีปากที่เผยอเล็กน้อย ยักษ์ดูดรีบฝีปากล่างแรงๆ อย่างหมั่นเขี้ยวก่อนจะพลิกร่างเล็กให้อยู่ด้านบนแล้วตนเองลงมานอนแทนที่ฝันหวาน“ออนท็อปหน่อยครับ”คนตัวเล็กเผยยิ้มหวานนึกอยากเล่นสนุกกับร่างกายของเขาบ้าง ฝันหวานยันตัวเองขึ้นนั่งตัวตรง มือเล็กลูบไล้ตามบอร์ดี้ที่น่าหลงใหลนั้น ก่อนจะยกสะโพกขึ้นเริ่มส่ายร่อนด้วยจังหวะเนิบนาบ“แต่หนูเหนื่อยแล้วค่ะ”“หึๆ ร่อนแบบนี้คงไม่เหนื่อยเท่าไรหรอกมั้ง”ฝันหวานยกตัวขึ้นจนแท่งร้อนเกือบหลุดแล้วทิ้งตัวลงกระแทกอย่างแรงปึก“อื้อ!”“อ้า.. แบบนี้โคตรลึก”ยักษ์ระบายความเสียวด้วยการบีบเค้นอกอิ่มทั้งสองข้างจนเป็นรอยนิ้ว“เสียวดีไหมคะ?”ฝันหวานยกยิ้มอย่างพอใจในผลงานของตนเอง เธอเอนตัวไปด้านหลังเล็กน้อย ชันเข่าข้างหนึ่งขึ้นเพื่อที่การร่อนสะโพกจะทำให้แท่งร้อนมุดเข้าไปด้านในลึกสุดเธอรู้ว่าควรทำยังไงให้สามีสุดที่รักซาบซ่าน ขนอ่อนทั้งตัวพร้อมใจกันลุกชูชันเพราะความเสียว

EP 38 : ปริศนาคำใบ้ทุกคนย่อมมีเป้าหมายในชีวิตที่แตกต่างกันออกไป และความสำเร็จในชีวิตของแต่ละคนก็มากน้อยต่างกัน บางคนของแค่เรียนจบมีงานทำก็พอแล้ว บางคนอยากแสดงความสามารถของตนให้โลกรับรู้ หรือบางคนแค่ต้องการเป็นที่ยอมรับกับคนในครอบครัวก็พอแล้ว ดังนั้น ความสำเร็จในชีวิตของแต่ละคนไม่เหมือนกัน เราจะตัดสินความสำเร็จของคนหนึ่งคนว่า ด้อยกว่าหรือเกินความสามารถไม่ได้ เพราะมันอยู่ที่ตัวของเขาเองต่างหากว่าพอใจในระดับไหนและวันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งก้าวของความสำเร็จของนักศึกษาที่มหาวิทยาลัย U ทั่วทั้งมหาวิทยาลัยแออัดเป็นพิเศษ รอยยิ้ม ความสุข ความภาคภูมิใจหาได้ไม่ยากจากงานวันรับปริญญา หลายคนเป็นความหวังเพียงหนึ่งเดียวของครอบครัว แต่บางคนก็ยืนโดดเดี่ยวในวันรับปริญญาเช่นกัน“เหนื่อยไหมคะ?” เสียงของเมฆแสดงถึงความห่วงใยต่อคนรักพร้อมกับมือหนาที่ลูบเบาๆ ที่ผมเกล้าสวย“ไม่เหนื่อยค่ะ” จัสมินตอบพร้อมรอยยิ้ม“หิวไหม?” นิคเองก็ถามแฟนสาวอย่างเมเปิลหลังจากที่ฝันหวานและยักษ์กลับจากทะเล นิคก็เดินหน้าจีบเมเปิลจนเธอใจอ่อนยอมคบกับเขาในฐานะแฟน ตลอดช่วงปิดเทอมพวกเขาชวนกันกิน และเที่ยวใช้ช่วงเวลาดีๆ ด้วยกันจนถึงขั้นขอแต่ง

EP 39 : ขอแก้ตัวใช้เวลาเพียงห้านาทีพวกเธอก็มาถึงจุดหมาย ที่สระทิพย์ในยามพลบค่ำของวันนี้พิเศษเช่นนี้ท้องฟ้าถูกแต่งแต้มด้วยสีน้ำเงินอมม่วง มีการประดับไฟดวงเล็กสีอมส้มเรียงรายยาวตลอดแนวสะพาน และเป็นอีกสถานที่ยอดนิยมในการถ่ายรูปในวันรับปริญญาผู้คนจึงค่อนข้างแน่นขนัด“แก.. แล้วเราจะต้องไปไหนต่ออ่ะ” เมเปิลถาม“ไปดูที่กลางสะพานกัน”ฝันหวานดึงมือบางของเพื่อนทั้งสองให้เดินตาม ร่างเล็กเบียดเสียดผู้คนที่กำลังถ่ายรูปที่แน่นขนัด ก่อนจะถึงกลางสะพานดวงตากลมโตก็สะดุดเข้ากับวัตถุสีขาว ซึ่งถูกติดไว้กับกระถางกล้วยไม้บนเสาร์ต้นหนึ่ง ริมฝีปากบางระบายยิ้มอย่างดีใจ“นั่นไง”นิ้วเรียวยาวชี้ให้สองสาวมองตาก่อนจะวิ่งเข้าไปหากุหลาบสีขาวดอกไหญ่ มันยังดูสดใหม่ และมีหยดน้ำเกาะอยู่ไม่น้อย ที่ก้านมีการ์ดใบเล็กห้อยอยู่..ดูแล้วเขาพึ่งเอามาติดไว้หรือเปล่า? ถ้าอย่างนั้น ยักษ์คงจะรอเธอที่ปลายทางแน่ๆ พอนึกขึ้นได้ฝันหวานก็หันมาพูดกับกล้อง“พี่ยักษ์รอหนูแป้บหนึ่งนะคะ”ประโยคเมื่อครู่ทำให้จัสมิลและเมเปิลยิ้มไปตามๆ กัน“เขาเขียนว่าอะไร?” จัสมินถามอย่างตื่นเต้น อยากพาคนตัวเล็กไปเจอคนรักให้เร็วที่สุด‘ม895.9112’“รหัสเรียกหนัง