All Chapters of Rock & Sweet Dream รักร้ายยัยขี้อ้อน: Chapter 81 - Chapter 90

“ถึงเวลากลับแล้วครับคุณตะวัน”เสียงทุ้มของชายคนหนึ่งดังขึ้นทำให้สองพี่น้องตัวคลายอ้อมกอดจากกัน ตะวันยิ้มให้เขาก่อนจะหันมาพูดกับฝันหวานและยักษ์“ฉันต้องไปแล้วนะคะ งานแต่งพี่ฉันคงไม่ได้มาร่วมแสดงความยินดีนะคะ ยังไงก็รีบมีหลายให้ฉันอุ้มเร็วๆ นะคะ”“แล้ว.. ตะวันจะไปไหน?” ฝันหวานถามอย่างสงสัย“เดือนหน้าคุณหมออนุญาตให้ตะวันออกจากที่นั่นได้ ตะวันก็จะไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ฝรั่งเศสค่ะ”ตะวันตัดสินใจขอไปเรียนต่อที่ต่างประเทศเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ ถึงแม้จะชดเชยความผิดอะไรไม่ได้ แต่อย่างน้อยเธอก็อยากมีชีวิตใหม่ และความทรงจำใหม่ๆ ที่ดีกว่านี้“อ่าว.. แล้วจะกลับมาเมื่อไหร่?”เธอพึ่งจะมีน้องสาวเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมานี้เอง จะต้องเสียเธอไปแล้วหรอ? ความจริงแล้วฝันหวานก็เคยให้ยักษ์พาไปที่โรงพยาบาลที่ตะวันรักษาตัวอยู่สองสามครั้ง สถานที่แห่งนั้นไม่เหมือนกับโรงบยาบาลผู้ป่วยทางจิต แต่เหมือนกับบ้านพักตากอากาศบนภูเขาที่มีป่าไม้ล้อมรอบมากกว่า และในใจก็แอบหวังอยู่ลึกๆ ว่าเธอจะกลับมาใช้ชีวิตเหมือนคนปกติได้“เมื่อพี่ฝันกับพี่ยักษ์มีเบบี๋ให้ตะวันค่ะ ตะวันจะกลับมารับขวัญหลานนะคะ” ตะวันระบายยิ้มสดใสก่อนจะเอ่ยลา “ต

“พี่ยักษ์ไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ ใช่ไหม?”ฝันหวานพลิกตัวนั่งคร่อมบนตักแกร่ง เบียดเสียดร่างนุ่มเข้ากับร่างแกร่งอย่างยั่วยวน ถามเพื่อนความแน่ใจอีกครั้ง“ไม่ครับ คืนนี้ของจัดหนักนะ”ฝันหวานยิ้มออกมาอย่างโล่งใจก่อนจะทาบทับริมฝีปากกับปากหยักที่เผยอรอเธออยู่แล้ว เธอเป็นฝ่ายลุกล้ำเข้าไปในโพรงปากอุ่นร้อน เกี่ยวกระหวัดลิ้นหนาและหยอกเย้ามันอย่างสนุกสนานจนพอใจเธอจึงค่อยๆ ถอนจูบแสนหวานออก“หนูเหนื่อยจังเลยค่ะ พี่ยักษ์อ่ะชอบแกล้งหนู” ใบหน้าสวยซบลงกับไหล่กว้างอย่างออดอ้อน ปากเล็กก็ร้องท้วงขอความยุติธรรมให้ตนเองถึงจะพูดเช่นนั้น แต่ฝันหวานกลับกดส่วนอ่อนไหวของตนเองเข้ากับส่วนแข็งขึงของยักษ์ มันเสียดสีกันปลุกความรู้สึกวาบหวามให้วนเวียนรอบๆ กาย มือใหญ่ข้างหนึ่งบีบนวดแก้มก้นเนียนระบายอารมณ์ปวดหนึบแต่ดูเหมือนมันจะยิ่งทำให้ความต้องการของเขาทวีความรุนแรงขึ้น“ซี้ด.. พี่ขอโทษครับ เดี๋ยวพี่จะเติมพลังให้หนูเองนะ” น้ำเสียงเจ้าเล่ห์อันทรงเสน่ห์ดังขั้นข้างๆ ใบหู“เติมยังไงหรอคะ?” ฝันหวานเงยหน้ามองยักษ์ตาแป๋วราวกับลูกแมวน้อยทั้งที่รู้อยู่เต็มอก..น่ารักน่าฟัดจัง ยักษ์เอื้อมกดปุ่มปล่อยน้ำออกจากอ่าง ระดับน้ำก็ค่อยๆ ลดล

“พี่ยักษ์อยู่ตรงนั้นเลยนะ หนูไม่เป็นอะไรค่ะ” ฝันหวานรีบยกมือห้ามก่อนที่ยักษ์จะก้าวเข้ามาใกล้“ไปหาหมอกันไหม?”ใบหน้าขาวซีดของเธอมันทำให้ยักษ์อดเป็นห่วงไม่ได้ ยังดีที่เธอไม่แพ้กลิ่นอาหาร แถมยังกินได้มากกว่าปกติ มีเพียงแค่เหม็นหน้าสามีเนี่ยแหล่ะที่ทำให้ยักษ์แทบขาดใจ“ไปก็ไม่ช่วยอะไรหรอก มันเป็นอาการแพ้ท้อง เดี๋ยวก็หาย” ผู้เป็นแม่เอ่ยห้าม“แล้วยักษ์ต้องรอถึงเมื่อไรล่ะฮะ ยักษ์ไม่ได้นอนกอดเมียมาเป็นเดือนแล้วนะ”..เดี๋ยวก็หาย ..เดี๋ยวก็หาย ยักษ์ไม่อยากได้ยินคำนี้อีกแล้ว เขาอยากนอนกอดฝันหวานจะตายอยู่แล้ว ถึงจะเจอกันทุกวันแต่กลับเข้าใกล้ไม่ได้ แบบนี้มันทรมานกว่าช่วงที่เธอยังเรียนไม่จบเสียอีก“หึๆ เมื่อหายนั่นแหล่ะ สมน้ำหน้าเคยแกล้งฝันหวานไว้หลายอย่างเลยนี่ คราวนี้โดนทั้งเมียทั้งลูกตัวเองเอาคืนบ้างเป็นไงล่ะ”..แบบนี้คงเรียกกรรมตามสนองสินะฝันหวานรับชามะลิจากมือท่าน เธอก็สงสารยักษ์ไม่น้อย แต่จะทำอย่างทำอย่างไรได้ก็ในเมื่อลูกคนนี้ไม่ยอมให้เธอเข้าใกล้คนเป็นพ่อเลย“แม่อ่ะ ยักษ์ลูกแม่นะฮะ” ยักษ์งอแงราวกับเด็ก“ไปนั่งในสวนดีกว่าหนูฝัน” ท่านเอ่ยชวนฝันหวานก่อนจะหันมาดุลูกชายสุดที่รัก “เจ้ายักษ์ออกไปดู

“ถ้าฉันไม่อนุญาต ก็คงถูกมองว่าใจแคบเต็มทีแล้ว”“ผมอยากให้คุณพ่อวางใจว่าผมจะไม่ทำให้เมเปิลเสียใจ เพราะผมรักเมเปิลจริงๆ ถ้าเป็นไปได้ ในอนาคตผมก็อยากแต่งงานกันเธอด้วย”จะว่าเขาน้ำเน่า.. เพ้อเจ้อ.. หรืออะไรก็แล้วแต่ ความรู้สึกแบบนี้มันไม่ใช่จะเกิดขึ้นกับใครก็ได้ ..คนที่ใช่ และไม่อยากปล่อยให้ผ่านไปจากชีวิตความรู้สึกมันจะบอกเอง ยิ่งเวลาของชีวิตไม่รู้ว่าจะหมดลงเมื่อไร ยิ่งต้องรีบ“ฮ่าๆ มันไม่แน่หรอกนะ ถ้าลูกสาวฉันไม่ตกลง ใครก็บังคับยัยหนูไม่ได้”“ผมอยากทำอะไรให้เปิดเผย จะได้ทำให้คุณพ่อกับคุณแม่สบายใจด้วยครับ”“ดี! ถ้าอย่างนั้นฉันก็อนุญาต”เด็กคนนี้มันใจเด็ดจริงๆ ที่มาขอกับท่านตรงๆ แบบนี้ ซึ่งท่านเองก็ค่อนข้างชอบ คนผ่านร้อนผ่านหนาวเจอคนมาหลายรูปแบบทำไมจะมองไม่ออก“งั้น..พรุ่งนี้ผมขอมารับเมไปเที่ยวนะครับ”“ได้สิ แต่กลับก่อนสองทุ่มแล้วกัน มืดค่ำขับรถอันตราย”ไม่ใช่ว่าท่านจะไว้ใจปล่อยปะละเลย แต่การที่จะสืบประวัติของผู้ชายแค่คนเดียวมันก็คงไม่ยากเย็นอะไรนัก หากผู้ชายคนนี้ดีจริงท่านก็ไม่คิดจะขัดขวาง ในทางกลับกันถ้านิคไม่คิดจะจริงใจกับเมเปิลท่านก็กำจัดได้โดยไม่ลังเล“ขอบคุณครับ”“อ่ะ นี่คอมที่นายอยา

เมเปิลปีนลงจากตักของนิค สายตาพลันสะดุดกับสัตว์น้ำที่กระโดดพ้นน้ำขึ้นมาทักทายผู้มาใหม่“โลมา!”ริมฝีปากบางระบายยิ้มออกมา ดวงตากลมโตเบิกกว้างอย่างตื่นเต้นกับสิ่งที่พบเจอ เมเปิลหยัดตัวขึ้นเดินไปเกาะขอบราวกั้นเพื่อเข้าใกล้โลมาฝูงหนึ่งที่กระโดดพ้นน้ำขึ้นมา“น่ารักจัง”แม้เธอจะใช้ชีวิตอยู่แถบทะเล แต่ก็ไม่ค่อยได้ออกมาเที่ยวแบบนี้สักเท่าไร มีเพียงข้ามเกาะไปดูกิจการของครอบครัวเท่านั้น และก็ถือเป็นการเที่ยวไปในตัวเช่นกัน“ชอบไหม?”เสียงทุ้มกระซิบข้างหูบางพร้อมกับแขนยาวที่โอบรอบคนตัวเล็ก นิคเกยคางกับไหล่เล็กอย่างเอาใจ จริงอยู่ที่เขาไม่เคยจีบใครก่อนแต่ชายหนุ่มก็เคยคิดว่าถ้าหากสักวันหนึ่งเขาเจอใครสักคนที่อยากอยู่ด้วยไปจนวาระสุดท้ายของชีวิตเขาจะทำอะไรให้กับเธอคนนั้นบ้าง..และตอนนี้ผู้หญิงคนดังกล่าวก็อยู่ในอ้อมกอดของเขาแล้ว ซึ่งเขาก็ทุ่มสุดตัว“ถ่ายรูปให้หน่อย”เมเปิลบอกชายหนุ่มเขาจำต้องคลายอ้อมกอดออก แล้วเรียกคนมาเป็นตากล้องตามคำขอของเมเปิล แน่นอนว่าในเฟรมภาพต้องมีเขาอยู่ในนั้นทุกภาพ ซึ่งเมเปิลก็ไม่ได้คัดค้านอะไรแชะ! แชะ!คนของนิคส่งโทรศัพท์ให้กับเขาเพื่อเช็คดูภาพ เมเปิลค่อยๆ ปัดนิ้วเลื่อนมองภาพใน