All Chapters of Rock & Sweet Dream รักร้ายยัยขี้อ้อน: Chapter 61 - Chapter 70

“อืม.. ชอบครับ”ทุมถันทั้งสองข้างถูกครอบครองด้วยปากหยักและมือหนา ไม่น่าเชื่อว่าเขาห่างจากคนตัวเล็กแค่ไม่กี่วันก็ทำให้เขาโหยหามันเหลือเกิน ฝันหวานใช้มือสองข้างกุมใบหน้าของยักษ์ให้เขาเงยขึ้นมามองตนเอง“ชอบก็หายงอนนะคะ”“จนกว่ามันจะพอใจ”ยักษ์กดจ่อปลายหัวหยักกับดอกไม้งามกระทุ้งเบาๆ ฝันหวานก็รู้ได้ทันทีว่าแค่นั้นมันยังไม่พอกับคนตะกละ กินจุอย่างยักษ์คนนี้หรอก“ขี้โกง”มือเล็กบีบจมูกโด่งของเขาก่อนจะพลิกร่างใหญ่ให้อยู่ใต้การควบคุมของเธอ..ส่วนเรื่องที่เขางอนเธอนั้นมันเป็นแค่ละครฉากเล็กๆ ที่ยักษ์แสดงขึ้นมา เขาอยากรู้ว่าฝันหวานใส่ใจเขามากแค่ไหนเท่านั้นเอง และมันก็คุ้มค่ามากกับสิ่งที่เขาได้ครอบครองในตอนนี้..ใครว่าผู้ชายมารยาไม่เป็นคงคิดผิดแล้ว“อ้า.. เอาใส่เถอะ พี่ไม่ไหวแล้ว”ยักษ์อ้อนวอนเสียงกระเส่าในระหว่างที่ฝันหวานถูไถกุหลาบที่ฉ่ำแฉะไปด้วยน้ำหวานกับลำเอ็นที่แข็งขึงของเขา ชายหนุ่มระบายความต้องการของตนเองโดนการบีบเค้นอกนุ่ม ไม่ใช่แค่ยักษ์ที่ทรมานฝันหวานเองก็ไม่ต่างกันเธอจึงจ่อลำรักเข้ากับรูเล็กแคบของตนเองก่อนจะค่อยๆ ย่อตัวให้โพรงเนื้อนุ่มกลืนกินแท่งยักษ์เข้าไป“อื้อ..”คนตัวเล็กใบหน้าเหยเกเพ

ยี่สิบนาทีต่อมา...ร่างเล็กเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากชำระร่างกายความเมื่อยล้าจากการเดินทางก็หายไปเกือบหมด กลิ่นหอมหวานของครีมอาบน้ำฟุ้งไปทั่วห้อง ดวงตากลมโตหรี่มองที่ชายหนุ่มที่พึ่งโดนไล่ออกจากห้อง เขากำลังอ้าแขนรอให้เธอเดินเข้ามาในอ้อมกอด และคนตัวเล็กก็ไม่คิดที่จะอิดออด“พี่ยักษ์เข้ามาได้ยังไงคะ?”..ไม่น่าถามเลย นี่มันบ้านเขานี่นาจะเข้าออกห้องไหนก็ง่ายดายยักษ์เกยคางบนไหล่มนทันทีที่คนตัวเล็กขึ้นมานั่งบนตักแกร่ง แขนทั้งสองข้างโอบกอดเอวคอดเอาไว้อย่างหวงแหน จมูกโด่งไล่ดมกลิ่นหอมฟุ้งอย่างเพลิดเพลินไม่ลืมที่จะเอ่ยเสียงอ้อน“พี่เหงา พี่นอนไม่หลับ ขอนอนด้วยนะครับ”“ฝันจะฟ้องแม่ว่าพี่ยักษ์ดื้อ”ฝันหวานเอื้อมมือบีบจมูกโด่งของชายหนุ่มอย่างหมั่นเขี้ยว นี่เขาคิดจะขัดคำสั่งของผู้เป็นแม่งั้นหรือ ไม่สิ.. เขาทำแล้วต่างหาก“เปลี่ยนเป็นฝันลงโทษพี่บนเตียงแทนได้ไหม?”“เหอะ หน้าไม่อาย”ยังกล่าวโทษไม่จบคนหน้าไม่อายก็ลงมือปลดเสื้อนอนตัวบางของฝันหวานออกทางศีรษะ ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศทำให้ขนอ่อนทั่วตัวตั้งชันมันยิ่งน่ามองสำหรับยักษ์มือทั้งสองข้างลูบไล้ไปทั่วผิวนิ่ม กอบกุมทุมถันเนื้อแน่นเอาไว้ อีกทั้งยังบ

EP 32 : หน้าที่ของพี่ยักษ์บ่ายวันต่อมา..สิ่งที่อยู่เหนือความคาดหมายของคนในบ้านหลังใหญ่ก็เกิดขึ้นเมื่อรถลีมูซีนคันหรูเคลื่อนเข้ามาจอดหน้าบ้านหลังใหญ่ กล่าวได้ว่าการมาครั้งนี้ทำให้เจ้าบ้านหนักใจอยู่ไม่น้อย แต่ต้องเก็บซ่อนเอาไว้อย่างไรเสียเธอคนนี้ก็เป็นลูกสาวของเพื่อนสนิทไม่รู้ว่าผู้เป็นมารดาจะรู้จุดประสงค์ของลูกสาวหรือไม่ แต่ผู้เป็นบิดาย่อมต้องรู้อยู่แล้ว ลูกสาวเพียงคนเดียวที่จะสืบทอดกิจการทั้งถูกและผิดกฏหมายของตระกูล คนเป็นพ่อย่อมต้องรักและตามใจ แต่จะถูกทางหรือไม่ก็ต้องแล้วแต่มุมมองของแต่ละคน“คุณลุงคงไม่ว่าอะไรใช่ไหมคะถ้าตะวันอยากจะมาเที่ยวที่บ้านคุณลุงในช่วงหยุดซัมเมอร์”“ลุงจะว่าอะไรได้ หนูตะวันก็เป็นเหมือนลูกสาวคนหนึ่งของลุงเหมือนกัน”หญิงสาวยิ้มกว้างออกมาอย่างดีใจที่มีคนรักและเอ็นดูเธอเช่นนี้ประมุขของบ้านบอกให้เด็กรับใช้ไปเตรียมห้องนอนสำหรับแขกผู้มาเยือนให้เด็กสาวขึ้นไปพักผ่อน จากนั้นก็แอบส่งข้อความหาภรรยาที่ทำงานอยู่ที่คลินิกรักษาสัตว์ให้กลับมาโดยด่วนปึก!ทันทีที่ประตูรถปิดลงเจ้าลูกสุนัขในวัยกำลังโตสองตัวก็วิ่งนำเจ้าของเข้าไปในบ้านหลังใหม่ที่ฝันหวานบอกว่าจะพาพวกมันไปอยู่ ควา

แขนแกร่งกระชับแน่นขึ้นพร้อมกับน้ำเสียงรู้สึกผิด ดวงตาคมกริบทอแสงอ่อนลง แววตากระตุกไหว ฝันหวานเบี่ยงหน้ากดจูบที่ขมับของชายหนุ่ม ..เขาเองก็มีส่วนทำให้ฝันหวานเจอกับตะวัน“ฝันยังโกรธพี่อยู่ไหมที่พี่เคยทำไม่ดีกับฝัน”“โกรธค่ะ”คนตัวสูงถอนหายใจก่อนจะซุกใบหน้ากับซอกคอหอมของหญิงสาว ฝันหวานยิ้มบางๆ แล้วลูบที่ต้นแขนแกร่งที่โอบรอบตัวเธออยู่“แต่ฝันรู้ว่าพี่ยักษ์หวังดี ไม่อยากให้ฝันเข้าใกล้เพราะกลัวว่าเด็กคนนั้นจะทำอะไรฝันใช่ไหม?”“พี่คิดแค่ว่า.. ถ้าฝันไม่อยู่ใกล้พี่ฝันจะเป็นอันตราย พี่จึงผลักฝันให้ออกไป” ยักษ์เว้นจังหวะหายใจก่อนจะพูดต่อ “แต่พี่ก็ลืมไปว่า ตัวเองสามารถปกป้องคนที่พี่รักเอาไว้ได้”พอมาทบทวนดูดีๆ แล้วฝันหวานก็พบความจริงข้อที่ว่า ยักษ์ไม่เคยให้เธอได้ห่างเขาเลย“เธอชอบพี่ยักษ์หรอ?”“มั้ง”ดูจากอาการเมื่อตอนกลางวันก็รู้แล้ว กอดแน่นขนาดนั้น“หึ พี่ยักษ์เป็นของฝัน ใครก็แย่งไปไม่ได้ค่ะ” ฝันหวานกอดคนตัวสูงแน่น แสดงความหวงอย่างชัดใจจนคนตัวสูงยิ้มกว้างแล้วกดจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากของเธอ“หึหึ รักจัง”“มีเรื่องของ ‘น้องสาว’ จะเล่าให้ฝันฟังไหมคะ? พี่ยักษ์คงรู้จักเธอดี”ยักษ์กดจูบที่ศีรษะหอมก่อนจะผ่

แอด..ยักษ์สูดอากาศเข้าปอดเรียกความกล้า ทันทีที่เข้ามาในห้องเขาก็รีบกระโดดขึ้นเตียงดึงคนตัวเล็กเข้ามาในอ้อมกอด ฝันหวานรู้สึกถึงอาการสั่นเล็กน้อยจากร่างใหญ่ มือบางผลักแผ่นอกกว้างออกก่อนจะเอ่ยบอก“ดื่มนมก่อนนะคะ ฝันเอามาเผื่อ”ยักษ์คลายอ้อมกอดมองหน้าคนตัวเล็กอย่างไม่อยากจะเชื่อ ..นี่เธอไม่ได้โกรธเขาหรอกหรอ? ก็เมื่อกี้เธอวิ่งขึ้นมาโดยที่ไม่รอเขา หรือว่า..“ฝันไม่ได้โกรธพี่หรอ?”“ดูท่าน้องสาวหนูคงอยากได้สามีพี่สาวจนตัวสั่นเลยนะคะ” ฝันหวานขำในลำคอ ยิ่งเห็นคนตัวสูงกังวลแล้วทำหน้าประหลาดเธอยิ่งขำ“เมียจ๋า.. คุยอะไรกันอ่ะ บอกพี่ได้ไหม?”แทนที่จะตอบคำถามแต่ฝันหวานกลับก้มลงกัดเข้าที่แขนแกร่งที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเป็นการระบายอารมณ์“อ๊าก..!”ยักษ์มองรอยฟันวงเล็กที่กัดลงมาบนแขนของเขา ถึงฝันหวานจะลงน้ำหนักไม่มากแต่รอยกัดก็ต่อนข้างลึกและแดงเป็นวงกว้าง“กัดพี่ทำไมเนี่ย?”ชายหนุ่มมองคนตัวเล็กด้วยแววตาออดอ้อนและเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจอยู่หลายส่วน“ชิ! หมั่นไส้” พูดจบฝันหวานก็พลิกร่างนอนหันหลังให้กับชายหนุ่มไม่ได้โกรธหรือคิดว่าเรื่องที่ตะวันพูดมาเป็นเรื่องจริง แต่พอเห็นหน้าชายหนุ่มก็อดหมั่นไส้ไม่ได้