Semua Bab ขย่มรัก ท่านประธาน : Bab 91 - Bab 100

"ชู่ว์...โอบเอื้อเสียงเบาๆ นะ เดี๋ยวคุงแม่ตื่ง เมื่อคืงคุงแม่ทำงางดึก คุงแม่ต้องพักผ่อง" ไออุ่นกับโอบเอื้อช่วยกันห่มผ้าให้คนเป็นแม่ที่ผล็อยหลับไปบนโต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยกระดาษแผ่นใหญ่และอุปกรณ์เขียนแบบ"เอื้อยู้ เยาออกไปหาเอิงเอยกังเถอะพี่ไออุ่น เอื้อเปงห่วงน้อง" โอบเอื้อทำเสียงกระซิบกับไออุ่น ก่อนจะค่อยๆ ย่องออกมาอย่างเบาและเงียบที่สุด กลัวว่าจะทำให้คนเป็นแม่ตื่น"ปิดประตูเบาๆ" ไออุ่นว่า ค่อยๆ ช่วยกันปิดประตูอย่างเบามือ"พี่ไออุ่นดูนั่ง เอิงเอยกำยังเปงอังตะยาย" ทันทีที่หันหน้าออกสู่ระเบียงโอบเอื้อก็พลันเห็นเอิงเอยอยู่กับผู้ชายแปลกหน้า"เยาต้องยีบไปปกป้องเอิงเอย" ไออุ่นว่า"เอิงเอย" ไออุ่น โอบเอื้อ ส่งเสียงเรียกเอิงเอยด้วยความร้อนใจ เท้าเล็กๆ เร่งฝีเท้าวิ่งเข้าไปหาด้วยความเป็นห่วงน้อง"นายเปงใคร เข้ามาในอาณาเขตของพวกเยาได้ยังไง" ไออุ่นกางแขนออกกว้าง ยืนเผชิญหน้าคนตัวสูงอย่างไม่หวั่นเกรงว่าตัวเองเป็นเพียงเด็กตัวเล็ก รู้แต่เพียงว่าตนต้องปกป้องน้อง"เอิงเอยออกมานี่ มาอยู่หลังพี่เอื้อ อย่าไว้ใจคงหน้าแปลก" โอบเอื้อดันน้องสาวให้ออกมาอยู่ข้างหลังตน แล้วกางแขนออกกว้างเป็นเกาะกำบังให้เอิงเอยอี

"อีฟต้องขอโทษน้ายุพินกับน้าบัญชามากนะคะที่สร้างเรื่องโกหกน้าทั้งสองมาตลอด" อีฟเอ่ยขอโทษผู้มีพระคุณทั้งสองคนหลังจากเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ทั้งคู่ฟัง"เอาเป็นว่าน้าสองคนไม่โกรธอีฟ แต่ไม่ใช่ว่าน้าจะเห็นด้วยกับสิ่งที่อีฟทำนะ ความทิฐิของอีฟทำให้พ่อลูกต้องพรากจากกัน แทนที่เด็กๆ จะได้รับความรัก ความอบอุ่นจากพ่อ แต่ต้องโตมาแบบเด็กไม่มีพ่อ ถึงอีฟจะบอกลูกเสมอว่าพ่อทำงาน เด็กๆ เข้าใจ แต่ลึกๆ แล้วเด็กทุกคนต่างต้องการพ่อแม่ที่อยู่พร้อมหน้ามากกว่า หรือแม้แต่ตัวอีฟเอง ถ้าวันนั้นอีฟบอกว่าท้องยังไงปัณณ์ก็ต้องพร้อม แต่อีฟใช้แต่อารมณ์ตัวเองจนทำร้ายใจใครหลายๆ คน อีฟรู้ดีว่าการกระทำครั้งนี้จะมีคนสักกี่คนที่ต้องทรมานใจกับการรอคอยที่ไร้จุดหมาย การรอคอยที่ไม่รู้เลยว่าอีฟกับลูกกำลังทำอะไร อยู่ที่ไหน จะได้รับอันตรายไหม แต่เอาเถอะ ในเมื่อมันผ่านไปแล้วก็เริ่มต้นกันใหม่นะ ดูจากสภาพของพ่อเด็กๆ คงทุกข์ใจกับเวลาสี่ปีอยู่มาก มากพอแล้วจริงๆ อีฟพาเด็กๆ กับปัณณ์กลับไปนอนเถอะ" ยุพินมองสภาพร่างกายของปัณณ์ก็พอจะเดาออกว่าต้องทนทุกข์ทรมานใจมามากเพียงใด"ค่ะน้ายุพิน" คำพูดของยุพินทำให้อีฟได้รู้ตัวเองว่าสิ่งที่ตนได้ตัดสินใจทำล

"ไออุ่น โอบเอื้อ เอิงเอย ถึงบ้านของเราแล้วครับ" ปัณณ์ปลุกลูกๆ ที่นั่งหลับอยู่เบาะหลังเมื่อมาถึงยังอาณาจักรแทนไท"โอ้โห!!" ไออุ่น โอบเอื้อ เอิงเอย ต่างอ้าปากค้างตาโตเมื่อเท้าแตะพื้น ปัณณ์ อีฟมองลูกๆ ด้วยความเอ็นดู"บ้างของเยาจริงๆ หยอคะคุงพ่อ""บ้านหลังนี้เป็นบ้านที่พ่ออยู่มาตั้งแต่เกิดครับ" ปัณณ์ตอบลูกสาว"ทำไมมังใหญ่จังเยยฮับ" ไออุ่นแหงนหน้ามองสำรวจไปทั่ว"นั่งสิฮับ แย้วแบบนี้จะไม่หลงหยอฮับ" โอบเอื้อกวาดสายตามองไปรอบๆ"ไม่หลงหรอกค่ะ เดี๋ยวทุกคนก็ชิน" อีฟบอกลูกๆ"ยุงติว ยุงเตอร์เต็มเยย" เอิงเอยชี้ชายชุดดำที่ยืนอยู่ตามจุดต่างๆ เพื่อคอยดูแลความปลอดภัย"ผมอยู่นี่ครับคุณหนู" เพียงได้ยินชื่อตัวเองติวกับเตอร์ก็วิ่งถลาเข้ามาหานายน้อยของตัวเองทันที ทำเอาเอิงเอยผงะเพราะทั้งสองคนที่เข้าถึงตัวด้วยความรวดเร็วเกินไป"เอิงเอยยังไม่ได้เยียกเยยค่ะ เอิงเอยแค่บอกว่าพวกยุงๆ เหมืองยุงติวกับยุงเตอร์" เอิงเอยชี้ไปที่บอดี้การ์ดคนอื่นๆ"ทุกคนก็เป็นบอดี้การ์ดเหมือนผมสองคนครับ แต่ผมสองคนพิเศษกว่าเพราะเป็นบอดี้การ์ดของคุณหนู" เตอร์บอกเจ้านายตัวน้อย ด้วยท่าทางที่คิดว่าน่ารักน่าเอ็นดูเหมาะกับการเป็นบอดี้การ์ดของเ

ร่างบางลุกขึ้นคร่อมกายแกร่ง มือบางกำรอบตัวตนความเป็นชายชักรูดขึ้นลงก่อนจับเอามันมาจ่อที่ปากทางรักแล้วกดสะโพกครอบงำแก่นกายที่ค่อยๆ เข้าไปทีละนิดจนมิดลำยาว ขยับบั้นท้ายขึ้นลงดูดกลืนท่อนลำโยกย้ายส่ายสะโพกไปมา แก่นกายใหญ่ชนเข้าผนังของร่องรักซ้ายทีขวาที ช่องทางหยุ่นนุ่มตอดรัดท่อนลำแน่นจนรู้สึกได้ถึงขนาดความคับแน่นร่างบางขย่มบั้นท้ายลงไปสุดความยาวแล้วยกตัวขึ้นค้างไว้แค่ส่วนหัวก่อนจะกดกระแทกถึงโคนอย่างแรง กระแทกกระทั้นเข้าไปโดนจุดกระสันจนแก่นกายคับแน่นจุกท้องน้อย"อื้อออ...พี่ปัณณ์ขา...เสียวจัง...อ๊าส์" อีฟหมุนบั้นท้ายเต่งตึงเป็นการหยอกล้อ ก่อนจะถอนตัวออกมาทั้งหมดแล้วใช้บั้นท้ายทาบทับไปที่แก่นกายถูไถไปมาอยู่สี่ห้ารอบน้ำเมือกเหนียวเหนอะอาบไปทั้งท่อนลำ สร้างอารมณ์ให้พุ่งขึ้นสูงจนกายบางสั่นสะท้านไปทั่วทั้งร่าง"ยั่วเก่งระวังจุกนะ" สองมือหนากอบกุมสองเต้าอวบที่กระเพื่อมไหวตามแรงเคลื่อนไหว"ไม่กลัวหรอก อีฟชอบให้พี่ปัณณ์กระแทกแรงๆ...อื้มมมม...เสียวไหม" อีฟว่าพลางจูบลงบนลำคอและแผ่นอกของคนใต้ร่างหนักเบาสลับกันไป กดจูบสร้างรอยรักเอาไว้ ก่อนจะลากปลายลิ้นเล็กลงมาที่เม็ดอก ตวัดปลายลิ้นเลีย ขยับบั้นท้ายเ

"พร้อมไหม" ปัณณ์ถามคนที่ถูมือกับซองเอกสารด้วยสีหน้าตื่นเต้นจนเขาอดยิ้มออกมาไม่ได้ วันนี้เขาพาเธอมาจดทะเบียนสมรสที่สำนักงานเขตโดยฝากฝังเจ้าสามออไว้กับคุณปู่คุณย่า และบรรดาทวดๆ"พร้อม แล้วพี่ปัณณ์ล่ะพร้อมไหม""พร้อมสิ พร้อมมากด้วย" คนตัวสูงตอบกลับอย่างไม่ต้องเสียเวลาคิด"พี่ปัณณ์แน่ใจนะ" คำถามของอีฟทำเอาคนฟังขมวดคิ้วเล็กน้อยและส่งสายตาล้อเลียนไปให้อย่างรู้ทัน"ลูกสามแล้วนะยังจะมีอะไรไม่แน่ใจอีก ตื่นเต้น?" คิ้วหนาเลิกขึ้นสูงเป็นเชิงถาม"ก็ต้องตื่นเต้นสิ นี่มันเป็นการจดทะเบียนสมรสครั้งแรกของอีฟนะ""ครั้งแรกและก็ครั้งเดียวด้วย" สิ้นเสียงริมฝีปากหนาก็กดจูบริมฝีปากบาง บดเบียดริมฝีปากหนาเข้าหา ปลายลิ้นร้อนแทรกเข้าไปเกาะเกี่ยวลิ้นเล็กอย่างดูดดื่ม ดูดดื่มจนเกิดเสียงน่าอาย แรงดูดดึงที่ปลายลิ้นสร้างความเสียวซ่านให้กายบาง จนต้องยกสองแขนโอบรอบลำคอแกร่ง ปลายนิ้วสอดเข้าขยุ้มกลุ่มผมตามแรงอารมณ์ที่พุ่งสูงแขนแกร่งอุ้มยกร่างบางให้มานั่งคร่อมบนตักทั้งที่เรียวลิ้นของคนทั้งคู่ยังเชื่อมกัน ใบหน้าหวานแหงนรับรสจูบร้อนแรงของคนตัวสูง ขณะที่มือหนาก็สอดเข้าบีบคลึงสะโพกกลมกลึงภายใต้กระโปรงของชุดเดรสสวย"พี่ปัณณ์..