Semua Bab ขย่มรัก ท่านประธาน : Bab 101 - Bab 110

เจ้าสามออของพ่อปัณณ์กับแม่อีฟนั่งยองๆ มองเจ้าลูกแมวน้อยสีส้มกินนมแพะ ในห้องว่างบนชั้นสองของบ้านที่ตอนนี้มีทั้งกระบะทราย ที่ใส่อาหาร ที่นอนสำหรับแมว"ฉ้มฉ้มกิงนมเยอะๆ นะ จะได้โตไวๆ กิงเฉดจะได้นอง ฉ้มฉ้มยังเด็กอยู่ ฉ้มฉ้มอย่านองดึกยู้ไหม เปงเด็กนองดึกจะทำให้ไม่แข็งแยง" เอิงเอยบอกเจ้าลูกแมวน้อยพลางยื่นมือไปลูบหัวเบาๆ ขณะที่มันกำลังกินนมในภาชนะสำหรับใส่อาหารแมว"ฉ้มฉ้มนองตัวเดียว พี่ไออุ่นกับเอิงเอยว่าฉ้มฉ้มจะกลัวไหม""นั่งฉิ เอิงเอยว่าฉ้มฉ้มต้องกลัวแน่ๆ เยย""เยาเอาฉ้มฉ้มไปนองห้องเยาดีไหม" ไออุ่นออกความเห็น"ไม่ดีค่ะ ส้มส้มต้องนอนที่นี่" อีฟเอ่ยขึ้น"ฉ้มฉ้มจะต้องกลัวหรือไม่ก็ฝังย้ายนะคะคุงแม่ ถ้าฉ้มฉ้มนองห้องพวกเยาไม่ได้ งั้งเอิงเอยมานองกับฉ้มฉ้มห้องนี้ได้ไหมคะ""ส้มส้มต้องนอนที่นี่ตัวเดียวค่ะ แล้วทุกคนก็ไปนอนได้แล้ว" อีฟบอกด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด ทำเอาเด็กน้อยทั้งสามหน้าสลดไปตามๆ กัน"หรือว่าที่ผ่านมาอีฟเลี้ยงลูกเก็บกด พอมาอยู่ที่นี่ลูกถึงได้ดื้อ ได้ซน แล้ววันนี้ยังซนจนคุณปู่เป็นลมไปอีก" อีฟกับปัณณ์ยืนมองลูกน้อยทั้งสามนอนเรียงหลับอยู่บนเตียง สุดท้ายแล้วเธอก็ต้องยอมให้เอิงเอยเอาเจ้าลูกแมวน้อ

ตู้มมมมม!!!"ไออุ่น โอบเอื้อ เอิงเอย ลงมาเร็วๆ" พาฝันตะโกนเรียกสามแฝดน้อยที่ยืนอยู่ในห่วงยางริมสระว่ายน้ำไม่ยอมกระโดดลงน้ำเหมือนพี่น้องคนอื่นๆ"มาๆ เล่น นินๆ" ญาณินอยู่ในห่วงยางแบบนั่งมีคนเป็นพ่อคอยประคองอยู่ใกล้ๆ กวักมือพร้อมพยักหน้าหงึกหงักเรียกทั้งสามคน"มาเล่นกัน/เย่งกัง" พี่น้องคนอื่นๆ ก็ส่งเสียงเรียกกันใหญ่"ทำไมไม่ลงมากันล่ะครับ" ปุณณ์ถามด้วยความสงสัย ทั้งที่สีหน้าของทุกคนแสดงออกมาอย่างชัดเจนว่าอย่างลงมาเล่นน้ำ แต่ก็ไม่ยอมลงกันมา"คุงพ่อบอกให้ยอคุงพ่อคุงแม่ก่องฮับ ถ้าคุงพ่อคุงแม่ไม่มา ยังไม่ให้ยงน้ำ" ไออุ่นเป็นคนตอบ"ไออุ่น โอบเอื้อ เอิงเอย ลงมาเลยค่ะ ถ้าคุณพ่อคุณแม่ว่าเดี๋ยวป้าจัดการเอง มัวแต่จู๋จี๋กันอยู่แน่ๆ ถึงยังไม่ออกมากัน" บัวว่าอย่างไม่จริงจังนัก มีร่างสูงของธามยืนซ้อนหลังโอบกอดกายบางแนบตัวในสระว่ายน้ำ"จู๋จี๋อะไรพี่บัว" เสียงทุ้มของปัณณ์ดังขึ้น โอบเอวบางของอีฟเดินเข้ามา และได้ยินทุกถ้อยคำของพี่สาว"ก็ปัณณ์กับอีฟไงมัวแต่จู๋จี๋กัน ไออุ่น โอบเอื้อ เอิงเอย อยากเล่นน้ำแต่ก็ไม่กล้าขัดคำสั่งของปัณณ์""พ่อขอโทษครับที่มาช้า ทุกคนลงเล่นน้ำได้เลยครับ ...พี่บัวว่าปัณณ์จู๋จี๋กับอีฟ

"พี่ปัณณ์หยุดก่อน" มือบางดันอกแกร่งหมายจะให้เขาออกห่างกาย ตั้งแต่ที่อีฟพยุงคนตัวสูงออกมานั่งพักที่โซฟาเขาก็เอาแต่ซุกหน้าคลอเคลียกับซอกคอของเธอ จมูกโด่งสูดดมกลิ่นหอมละมุนจากเรือนกาย ทั้งที่ลูกน้อยทั้งสามนั่งมองการกระทำของคนเป็นพ่อตาปริบๆ"ไม่หยุด ตัวอีฟหอม" ยิ่งว่าเหมือนยิ่งยุ ปัณณ์ซุกหน้าสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ จากซอกคอขาว เลื่อนไล้ลงมาที่เนินอกอิ่มแล้วเลื่อนกลับไปที่ซอกคอหอมอย่างเอาแต่ใจ"พี่ปัณณ์ อายลูก อายพี่เตอร์บ้างสิ" อีฟว่า ตอนนี้เตอร์ถูกไล่ให้ไปยืนห่างเป็นโยชน์เพราะเจ้านายหนุ่มบอกว่าเหม็น พอได้กลิ่นกายของบอดี้การ์ดทั้งสองก็ทำเอาพะอืดพะอมอยู่ร่ำไป"คุงแม่ไม่ต้องอายฮับ พวกเยาเข้าใจ คุงพ่อไม่ฉะบายเยยอยากอยู่ใกล้ๆ คุงแม่ เหมืองตองพวกเยาไม่ฉะบาย" ไออุ่นบอกด้วยความเข้าใจ เวลาที่ตัวเองไม่สบายก็อยากอยู่ใกล้ๆ ให้คนเป็นแม่ดูแลเหมือนกัน"ไออุ่นพูดถูกครับ พ่อไม่สบาย แต่พอได้กลิ่นหอมของคุณแม่พ่อก็รู้สึกดีขึ้น""คุงแม่เปงยาวิเฉดของคุงพ่อ" เอิงเอยเอ่ยขึ้น"คุงพ่อให้คุงย่าตรวจไหมฮับ เอื้อไปบอกคุงย่าให้""รอลุงติวของโอบเอื้อกลับมาก่อนครับ พ่ออยากแน่ใจก่อนว่าในท้องของคุณแม่จะมีน้องของไออุ่น โอบเอื้อ

"ลูกสาวสองคนได้ตุ๊กตา สงสัยใกล้ได้หลานแล้วไหมมึง" ภูเอ่ยกระเซ้าคุณพ่อจอมหวงลูกสาวอย่างเดล สายตาทุกคู่มองไปยังบนเวทีที่ผู้ได้รับตุ๊กตาทั้งสองตัวกำลังขึ้นไปแสดงความยินดีและถ่ายรูปกับบ่าวสาว"หลานเหลือนอะไรของมึง กูไม่รีบ" เดลยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นมากระดกลงคอ สายตาจับจ้องไปที่นีรากับนารา ลูกสาวสุดที่รักทั้งสอง แต่คนที่หวงที่สุดคงหนีไม่พ้นนีรา เพราะนารายังไม่เคยเห็นมีหนุ่มคนไหนเข้ามาพัวพันและด้วยอุปนิสัยออกจะไปทางหญิงรักหญิงเสียมากกว่า"ไม่รีบจริงดิ ไอ้อาชิมันมีหลานแปดคนแล้วนะเว้ย นี่ยังไม่นับที่อยู่ในท้องของลูกสะใภ้ทั้งสองคนอีกนะ" สายฟ้าว่า"เปอร์เซ็นต์สูงมากด้วยที่จะท้องแฝดทั้งคู่" แบมเอ่ยเสริมขึ้นมาอีกคน"เผลอๆ ครบโหลพอดี มึงดูไอ้อาชิกับชะเอมดิ มีหลานๆ ล้อมรอบ หน้าแม่งโคตรมีความสุขเลย ของกูแค่สามกูยังมีความสุขเลย" ภูตอกย้ำเข้าไปอีก ชี้ให้ดูอาชิกับชะเอมที่มีหลานๆ ห้อมล้อม คนนั้นอ้อนที คนนี้อ้อนที ใบหน้าของทั้งคู่แต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้ม"ไม่น่าเชื่อว่าคนรักเด็กอย่างมึงจะยังไม่มีหลานให้อุ้มสักคน" สายฟ้าว่า"จะมีได้ไงล่ะคะพี่สายฟ้า ลูกชายก็ทำแต่งาน ลูกสาวก็กันท่าขนาดนั้น แค่เหยียบเข้ามาในเขตบ

"ค่อยๆ นะ" ปัณณ์ประคองอีฟเดินเข้าบ้านด้วยความระมัดระวังหลังจากส่งเด็กๆ ขึ้นรถไปโรงเรียน ด้วยช่วงนี้ว่าที่คุณแม่ลูกห้าเท้าบวมมาก เดินเหินไม่สะดวก อุ้ยอ้ายเต็มที แต่ก็ต้องเดินบ้างเพื่อเป็นการออกกำลังกายเบาๆ แต่สิ่งที่ต้องงดเลยคือกิจกรรมเข้าจังหวะ ยามค่ำคืนเขาก็จะบีบนวดให้เธอ และทำน้ำอุ่นมาให้เธอแช่เท้าเพื่อผ่อนคลายตั้งแต่ที่อีฟตั้งครรภ์ได้เจ็ดเดือนปัณณ์ก็แทบจะไม่เข้าบริษัท พฤกษ์ต้องนำงานมาให้ที่บ้าน นอกเสียจากงานหรือการประชุมนั้นจะสำคัญจริงๆ เขาจึงยอมจำใจไป แต่ก็ต้องมีอีฟไปด้วย ทั้งที่บ้านและที่ทำงานจึงมีเก้าอี้โยกไว้สำหรับเธอ และทุกครั้งหลังจากเขาเลิกประชุมเธอก็คอยบีบนวดไหล่ นวดศีรษะคลายเครียดให้ นำผ้าชุบน้ำเย็นมาเช็ดหน้าเช็ดตัวให้เหมือนในยามปกติที่เธอไม่ได้ตั้งครรภ์ ต่างฝ่ายต่างดูแลซึ่งกันและกันปัณณ์มักเอาหน้าแนบกับท้องคุยกับลูก เล่านิทาน หรือร้องเพลงให้ลูกฟัง และตัวอีฟเองก็ชอบให้เขาร้องเพลงให้ฟัง ได้ฟังเสียงนุ่มทุ้มของเขาทีไรเป็นต้องเคลิบเคลิ้มจนเผลอหลับไปทุกที เช่นเดียวกับสามออไม่ว่าจะก่อนไปโรงเรียน กลับจากโรงเรียน และก่อนนอน จะต้องเข้ามาจุ๊บ มาพูดคุยกับน้องน้อยในท้องของคนเป็นแม่ท