Semua Bab สยบรัก ยัยลูกติด: Bab 1 - Bab 10

ภีม ภูตะวัน ในวัย 28 ปี ลูกชายคนโตของภู ภูดิศ กับเอริน ตะวันวาด เขามีน้องสาวที่สดใสและน่ารักหนึ่งคนนั่นก็คือ ภิณ ทอตะวัน แต่ได้แต่งงานและย้ายตามสามีไปอยู่ที่แวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา เขามีหลานน้อยน่ารักวัยสามขวบถึงสามคนไม่นับรวมหลานๆ ที่เกิดจากลูกพี่ลูกน้องคนอื่นๆ ด้วยความที่เป็นลูกชายเพียงคนเดียวทำให้ไม่สามารถที่จะปฏิเสธการรับช่วงต่อการบริหารงานบริษัทผลิต นำเข้าอะไหล่รถยนต์และอากาศยาน กิจการของครอบครัวได้ และยังต้องร่วมบริหารงานบริษัทในเครือแทนไท คอร์ปอเรชั่น อีกด้วย แต่เขาก็ไม่คิดจะหยุดทำตามในสิ่งที่ตัวเองชื่นชอบ นั่นก็คือเปิดผับเป็นของตัวเอง ถึงแม้ว่าลุงอาชิของเขาจะเสนอให้มาบริหารผับของตระกูล นั่นก็คือ DEMO69 แต่เขาก็ปฏิเสธ ด้วยอยากสร้างด้วยสองมือของตัวเอง และเขาก็ทำมันสำเร็จTXRBO CLUB แหล่งรวมสีสันยามค่ำคืน ภายในมีฟอลร์เต้นรำขนาดใหญ่ถึงสองชั้นด้วยกัน แบงออกเป็นโซนตามแนวเพลงที่เปิด โดยสามารถจุคนได้ถึงห้าร้อยคน แบ่งพื้นที่โซนด้านนอกสำหรับผู้ที่ต้องการสูดอากาศ หรือนั่งดื่มเบาๆ ก่อนเข้าไปด้านใน ภายในระยะเวลาไม่นาน TXRBO CLUB กลายเป็นผับที่มีชื่อเสียงโด่งดังไม่แพ้ DEMO69 เลยเมื่ออยู่บร

ภีมเดินเข้าไปด้านในเพื่อจะทำการสัมภาษณ์และคัดเลือกผู้ที่มาสมัครงานเป็นพนักงานของ TXRBO CLUB ร่างสูงเดินผ่านสาวสวยนับสิบคน และชายหนุ่มอีกสามคน ทุกคนต่างมองมาที่เขาเป็นตาเดียว สาวๆ แทบอยากจะร้องกรี๊ดเมื่อได้เห็นหนุ่มหล่อมาดเท่ที่มีเสน่ห์ชวนหลงใหล หนุ่มในฝันของใครหลายๆ คน เจ้าของ TXRBO CLUB แห่งนี้เจ้าของนัยน์ตาสีนิลรู้สึกสะดุดตากับหญิงสาวคนสุดท้าย ใบหน้าของเธอเกลี้ยงเกลาไร้ไฝฝ้าใดๆ ให้ระคายสายตา ทั้งที่ใบหน้าฉาบเพียงแป้งฝุ่นบางเบา คิ้วเรียวสวยได้รูป จมูกจิ้มลิ้มรับกับริมฝีปากอวบอิ่มอมชมพูตามธรรมชาติ กลิ่นแป้งเด็กที่โชยออกมาอ่อนๆ คละกลิ่นเหงื่อจางๆ ของเธอกำลังทำให้เขารู้สึกปั่นป่วนอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน และเธอเป็นคนเดียวที่ดูเหมือนว่าจะไม่มีเขาอยู่ในสายตา ทั้งที่เขายืนอยู่ตรงหน้า เธอยังเอาแต่มองไปที่ประตูอย่างพะว้าพะวังราวกับกังวลอะไรบางอย่างจนอดมองตามสายตาเธอไม่ได้ แต่เขาก็จำต้องละสายตาจากเธอ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องที่เขาจะใช้เป็นที่สัมภาษณ์และคัดเลือกพนักงานด้วยตนเอง"ตำแหน่ง Reception มีเจ็ดคนครับ PR อีกสิบคน ส่วนพนักงานเสิร์ฟรออยู่ด้านนอกมีมาสมัครห้าคนตามจำนวนที่ต้องการพอดีเลยครับ

"เจ้าของที่นี่คือคุณภีม ภูตะวัน ทุกคนที่ทำงานที่นี่จะเรียกว่าเฮียภีม เฮียภีมจะมาที่นี่ทุกวันตอนสองทุ่มอาจจะช้าหรือเร็วกว่านั้นก็แล้วแต่ว่าวันนั้นเฮียจะมีธุระอะไรหรือเปล่า ที่นี่มีกฎที่เข้มงวด และทุกคนต้องปฏิบัติตามกฎอย่างเคร่งครัด โทษของการผิดกฎมีสถานเดียวคือถูกไล่ออก ใครมีอะไรจะถามอีกไหม ถ้าไม่มีก็แยกย้ายกันไปทำงานตามหน้าที่ตัวเอง" ช้าง บอดี้การ์ดมือซ้ายของภีมกล่าวกับพนักงานเสิร์ฟคนใหม่ทั้งห้าคน ทุกคนอยู่ในชุดยูนิฟอร์มพนักงานเสิร์ฟของ TXRBO CLUB เป็นเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีดำ ผู้ชายสวมใส่กางเกงขายาวสีดำ ส่วนผู้หญิงใส่กระโปรงทรงเอสั้นเหนือเข่าสีดำ มีผ้ากันเปื้อนสีเดียวกันพันรอบเอว และสิ่งหนึ่งที่พนักงานทุกคนมีเหมือนกันคือป้ายชื่อแสดงชื่อเล่นและตำแหน่งงานอยู่ใต้ชื่อ แยกอย่างชัดเจนตามหน้าที่เพื่อป้องกันปัญหาที่จะเกิดขึ้น อีกทั้งลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการจะได้แยกแยะถูก"แม่หวาๆ" เสียงใสๆ ดังขึ้นทันทีที่ยี่หวากดรับสายหลังจากรับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากโทรศัพท์ในกระเป๋าผ้ากันเปื้อน"แม่หวาทำงานอยู่ค่ะ" ยี่หวาส่งเสียงเบาๆ ผ่านโทรศัพท์ ด้วยกลัวว่าจะมีใครมาเห็นเธอใช้โทรศัพท์ในเวลางาน"เพลงกับพี่หมีมาส่

".....พี่หมี แม่หวาบาดเจ็บ แม่หวาต้องเจ็บมากๆ แน่เลย เพลงจะทำยังไงดี เพลงไม่อยากให้แม่หวาเจ็บ" ยี่หวารู้สึกตัวตื่นเมื่อได้ยินเสียงของเพลง เธอนอนนิ่งเงี่ยหูฟังอยู่ครู่ใหญ่ แล้วก็ต้องยิ้มเอ็นดูในความน่ารักของลูกสาว"แม่หวาโดนแก้วบาด เจ็บแค่นิดเดียวเองค่ะ" ยี่หวาพลิกตัวหันมาหาลูกสาว"แม่หวาตื่นแล้ว แม่หวาเจ็บนิดเดียวจริงๆ เหรอคะ""จริงสิคะ แค่เพลงเป่าให้แม่หวาสองทีแม่หวาก็หายเจ็บแล้ว""พี่หมีเรามาช่วยกันเป่าให้แม่หวานะ แม่หวาจะได้หายเจ็บ ปู้ๆๆ เพลงกับพี่หมีเป่าสามทีเลยค่ะ แม่หวาจะได้หายเร็วๆ" เพลงเป่าที่มือของคนเป็นแม่เพื่อขับไล่ความเจ็บปวด"แม่หวาหายเจ็บแล้วค่ะนางฟ้าคนเก่ง เพลงเป็นนางฟ้าตัวน้อยของแม่หวานะคะ""แม่หวาก็เป็นนางฟ้าของเพลงกับพี่หมีค่ะ" สองแม่ลูกผลัดกันกอดหอมไปมา"หิวหรือยัง เช้านี้เพลงอยากกินอะไรคะ""อยากกินโจ๊กร้านยายกระจิบค่ะ""โอเคค่ะ งั้นเราไปอาบน้ำกันเลย" ยี่หวาอุ้มลูกสาวตัวลอยเข้าไปอาบน้ำ เสียงหัวเราะคิกคักของสองแม่ลูกดังออกมาจากห้องน้ำเป็นระยะ"เพลงไปกินโจ๊กร้านยายกระจิบมาค่ะ ซื้อมาฝากยายนงด้วย แม่หวาบอกเมื่อคืนแม่หวาได้ทิปตั้งสองพันแน่ะค่ะ" หลังจากกินโจ๊กกันเสร็จ ยี่

"แม่หวาปูที่นอนให้เพลงตรงนี้นะคะ แม่หวาจะพยายามออกมาหาเพลงบ่อยๆ เพลงกดปุ่มนี้โทรหาแม่หวาได้ตลอดเวลา เพลงรอแม่หวาในนี้ไม่ออกไปไหนนะ อดทนหน่อยนะคะคนเก่งของแม่หวา" ยี่หวาพาเพลงมาที่ TXRBO CLUB ก่อนเวลาคลับเปิด เพื่อไม่ให้ใครพบเห็นว่าเธอพาเด็กเข้ามา เธออยู่กับเพลงจนถึงเวลาเข้างานเพื่อให้เพลงคุ้นชินกับห้องนี้ให้มากที่สุด ยามตะวันตกดินห้องนี้จะได้รับแสงสว่างจากดวงไฟด้านนอก ทำให้ไม่มืดมิดจนเกิดไป เธอปูที่นอนแบบพกพาใต้โต๊ะตัวใหญ่ลักษณะคล้ายเคาน์เตอร์ มีผนังสามด้านสามารถกำบังร่างเล็กๆ ของเพลงได้ ทายากันยุงลงบนผิวเนื้อนุ่ม เปิดพัดลมแบบพกพาให้ ก่อนจะสวมกอดลูกสาวไว้แนบอก เธอไม่ได้อยากปล่อยเพลงไว้แบบนี้ แต่ถ้าเธอหยุดงานอีกเธอคงถูกไล่ออกเป็นแน่"แม่หวาไม่ต้องห่วงเพลงนะ เพลงอยู่กับพี่หมีได้ พี่หมีไม่หนีเพลงไปไหนหรอกค่ะ แล้วเพลงก็เก่งเหมือนที่แม่หวาบอกด้วย แม่หวาตั้งใจทำงานนะคะ เพลงจะรอแม่หวาตรงนี้" มือเล็กๆ คอยลูบหลังคนเป็นแม่ทั้งปลอบและบอกให้รู้ว่าตัวเองอยู่ที่นี่ได้"แม่หวาไปทำงานก่อนนะคะคนเก่ง" ยี่หวาหอมแก้มของเพลงก่อนจะค่อยๆ ถอยห่างออกมา รอยยิ้มสดใสปรากฎบนใบหน้าจิ้มลิ้ม พร้อมมือเล็กที่โบกสะบัดให