LOGIN"เธอมันก็แค่ยัยลูกติด ไม่มีทางที่คนอย่างฉันจะรักเธอ" ภูตะวันกล่าวไว้
View Moreภีม ภูตะวัน ในวัย 28 ปี ลูกชายคนโตของภู ภูดิศ กับเอริน ตะวันวาด เขามีน้องสาวที่สดใสและน่ารักหนึ่งคนนั่นก็คือ ภิณ ทอตะวัน แต่ได้แต่งงานและย้ายตามสามีไปอยู่ที่แวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา เขามีหลานน้อยน่ารักวัยสามขวบถึงสามคนไม่นับรวมหลานๆ ที่เกิดจากลูกพี่ลูกน้องคนอื่นๆ ด้วยความที่เป็นลูกชายเพียงคนเดียวทำให้ไม่สามารถที่จะปฏิเสธการรับช่วงต่อการบริหารงานบริษัทผลิต นำเข้าอะไหล่รถยนต์และอากาศยาน กิจการของครอบครัวได้ และยังต้องร่วมบริหารงานบริษัทในเครือแทนไท คอร์ปอเรชั่น อีกด้วย แต่เขาก็ไม่คิดจะหยุดทำตามในสิ่งที่ตัวเองชื่นชอบ นั่นก็คือเปิดผับเป็นของตัวเอง ถึงแม้ว่าลุงอาชิของเขาจะเสนอให้มาบริหารผับของตระกูล นั่นก็คือ DEMO69 แต่เขาก็ปฏิเสธ ด้วยอยากสร้างด้วยสองมือของตัวเอง และเขาก็ทำมันสำเร็จ
TXRBO CLUB แหล่งรวมสีสันยามค่ำคืน ภายในมีฟอลร์เต้นรำขนาดใหญ่ถึงสองชั้นด้วยกัน แบงออกเป็นโซนตามแนวเพลงที่เปิด โดยสามารถจุคนได้ถึงห้าร้อยคน แบ่งพื้นที่โซนด้านนอกสำหรับผู้ที่ต้องการสูดอากาศ หรือนั่งดื่มเบาๆ ก่อนเข้าไปด้านใน ภายในระยะเวลาไม่นาน TXRBO CLUB กลายเป็นผับที่มีชื่อเสียงโด่งดังไม่แพ้ DEMO69 เลย
เมื่ออยู่บริษัทเขาคือคุณภีม ท่านประธานบริหาร แต่เมื่ออยู่ TXRBO CLUB เขาคือเฮียภีมของเหล่าบอดี้การ์ดและพนักงาน
"ผมว่าเราน่าจะรับสมัครพนักงานเสิร์ฟเพิ่มนะครับเฮีย ช่วงนี้ลูกค้าเยอะขึ้นมาก ผมกลัวว่าจะดูแลลูกค้าไม่ทั่วถึง" แอล บอดี้การ์ดมือขวาเอ่ยบอกคนเป็นนายที่กำลังอ่านรายการสินค้าอยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์ ช่วงนี้ลูกค้าเข้ามาใช้บริการกันอย่างล้นหลาม จนดูแน่นขนัด และพนักงานเสิร์ฟก็มีไม่เพียงพอ
"ก็จัดการได้เลย แล้วก็ดูให้มันดีๆ หน่อยละกันอย่าให้มีผัวมีเมียตามมาหึงหวง ขอโสด ไม่มีพันธะ กูไม่ชอบให้มีปัญหาเรื่องไร้สาระแบบนี้"
"ครับเฮีย"
"เฮีย ตอนนี้คุณฮาน่ารอเฮียที่ห้องแล้วนะครับ" ช้าง บอดี้การ์ดมือซ้ายเอ่ยบอกหลังจากพานางแบบสาวเข้าไปรอในห้องทำงานให้คนเป็นนายเรียบร้อย
"อืม" ภีมตอบรับเสียงในลำคอ เช็ครายการสินค้าอีกครู่หนึ่งก่อนจะเดินขึ้นไปยังห้องทำงาน
ภายในห้องทำงานส่วนตัวชั้นสาม โซฟาหนังตัวใหญ่ถูกแปรเปลี่ยนมาเป็นสนามรักของเจ้าของ TXRBO CLUB กับนางแบบสาวลูกครึ่งหุ่นเซ็กซี่ไปเสียแล้ว
ร่างเปลือยเปล่าของนางแบบสาวกำลังโยกย้ายสะโพกพลิ้วไหวอยู่บนเรือนร่างของชายหนุ่มรูปงามที่ร่างกายเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นหนัดอย่างคนออกกำลังกายสม่ำเสมอ สองเต้าอวบอิ่มกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะรักสุดเร่าร้อน แขนเรียวโอบลำคอแกร่งไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว เสียงครางกระเส่าของความเสียวซ่านดังไปทั่วห้อง
"อ๊าส์...ภีมขา...ฮาน่าเสียวจังเลยค่ะ...ซี๊ดดดด" นางแบบสาวกัดริมฝีปากด้วยท่าทางยั่วยวน ร้องครางด้วยความเสียวซ่านรัญจวนใจ ในขณะที่สะโพกกลมกลึงยังคงส่ายร่อนสู้กับแก่นกายใหญ่ไม่ยอมหยุดด้วยลีลาร้อนร่าน
"อืมมม" ภีมครางต่ำในลำคอออกมาด้วยความเสียวไม่ต่างกัน มือหนาฟอนเฟ้นบีบขยำอกอวบที่เด้งขึ้นลงตรงหน้าอย่างเมามัน ฮาน่าแอ่นอกเข้าหาอย่างร่านร้อนอยากให้เขาดูดดื่มมันเข้าไปในปาก แต่คนอย่างภูตะวันไม่เคยจูบปากหรือใช้ปากสัมผัสผู้หญิงคนไหนเพราะไม่ชอบการผูกมัด ผู้หญิงทุกคนสามารถสัมผัสร่างกายเขาได้ทุกส่วนยกเว้นริมฝีปากของเขาเท่านั้น และนั่นคือกฎเหล็กของเขาที่ผู้หญิงทุกคนที่อยากนอนกับเขาจะต้องทำตาม และกฏข้อที่สองคือผู้หญิงทุกคนที่เข้ามาอยู่ในห้องนี้ห้ามนำเครื่องมือสื่อสารทุกชนิดเข้ามาเพื่อป้องกันการแบลคเมล และสิ่งที่ลืมไม่ได้เลยนั่นก็คือสวมเครื่องป้องกัน
"ภีมขา...อ๊ะ...อ๊ะ...ฮาน่าจะเสร็จแล้วค่ะ" ไม่มีคำพูดใดเล็ดลอดออกมาจากปากหนา แต่ร่างสูงกลับเป็นฝ่ายขึ้นมาคุมเกมสวาทแทน ขาเรียวถูกยกแยกออกกว้างเพื่อรองรับแก่นกายใหญ่สอดอัดกระแทกเข้าไปทีเดียวทั้งลำยาว
"อ๊าย...ภีมขา ฮาน่าจุก" เสียงร้องประท้วงของสาวใต้ร่างดังออกมาทันทีที่แท่งเนื้อขนาดใหญ่เข้าไปลึกสุดจนกระแทกกับผนังมดลูกของเธอ
ร่างสูงหาได้ฟังสิ่งที่นางแบบสาวร้องประท้วงไม่ เอวสอบกระแทกกระทั้นเข้าออกด้วยความเร็วแรงตามแรงอารมณ์ที่พลุ่งพล่านในตอนนี้ ร่างบางบิดกายเร่าๆ ร้องครางด้วยความเสียวซ่านที่ได้รับ มันมากมายจนเธอทนต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว เสียงหวานกรีดร้องอย่างสุขสม ร่างทั้งร่างเกร็งกระตุกถี่ๆ เมื่อเขาพาเธอไปถึงสวรรค์ได้สำเร็จ
เสียงครางของคนใต้ร่างกับแรงตอดรัดถี่กระชั้นยิ่งเร่งเร้าอารมณ์ของเขาให้พลุ่งพล่านมากขึ้นไปอีก สะโพกสอบถาโถมเร่งจังหวะกระแทกเข้าใส่ทั้งรัวเร็วถี่ยิบและแรงจนนางแบบสาวเสร็จสมไปติดๆ เป็นรอบที่สองภายในเวลาไม่นาน
ร่างสูงอัดกระแทกกระทั้นแก่นกายเข้าใส่ลึกสุด ออกสุด หนักๆ เน้นๆ อีกสองสามครั้ง ก่อนจะซู๊ดปากครางเมื่อความเสียวถูกปลดปล่อย น้ำขาวข้นออกจากร่างกายจนหมด และดึงออกจากร่างของนางแบบสาวทันทีที่เสร็จ พร้อมกับเดินพาร่างเปลือยเปล่าหายเข้าไปในห้องน้ำ
สักพักภีมก็เดินออกมาพร้อมกับแต่งตัวเรียบร้อย ปรายตามองร่างที่นอนหอบเหนื่อยอยู่บนโซฟา
"รีบแต่งตัวแล้วออกไปได้ละ ฉันจะทำงาน" เสียงทุ้มห้วนเอ่ยบอกพร้อมยื่นเช็คเงินสดไปตรงหน้าเธอ
"ขอบคุณค่ะ ฮาน่ากำลังอยากได้กระเป๋าใหม่พอดีเลย" ทันทีที่เห็นตัวเลขบนเช็คก็ทำให้เธอมีเรี่ยวแรงลุกขึ้นมาแต่งตัวและออกจากห้องทำงานของเขาทันที ด้วยรู้ดีว่าเขาไม่ชอบให้ใครเซ้าซี้ และแสดงความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ
ไฟ&ตังเม"พี่ให้คุณไฟค่ะ" หลังจากจบงานปาร์ตี้ฉลองสตูดิโอของตังเม และเป็นการเลี้ยงส่งดิน น้ำ ลม ไฟ ไปแคนาดา ตังเมยื่นกล่องไม้สนฝาทึบให้กับไฟ ทั้งคู่อยู่บนชั้นลอยของสตูดิโอ ซึ่งใช้เป็นที่นอน"อะไรเหรอ""ลองเปิดดูสิคะ""จดหมาย" ไฟเปิดกล่องไม้ก็พบจดหมายปึกใหญ่ พร้อมกับเขียนหน้าซองให้เขาเปิดอ่านในช่วงเวลาต่างๆ กัน"ถ้าคุณไฟไม่สบายใจ คุณไฟก็เปิดอ่านซองนี้ ถ้าคุณไฟเสียใจก็เปิดอ่านซองนี้" ตังเมหยิบซองจดหมายขึ้นมา ซึ่งมีสีที่ต่างกัน"แล้วถ้าไฟคิดถึงเมจังล่ะ""ซองนี้ค่ะ" ตังเมหยิบซองจดหมายสีชมพูขึ้นมา"ตอนนี้ไฟคิดถึงเมจัง ถึงอยู่ตรงหน้าก็คิดถึง" ไฟวางกล่องไม้ลงบนเตียง แล้วเปิดซองจดหมาย หยิบแผ่นกระดาษที่อยู่ในนั้นขึ้นมาก็พบกับข้อความภาษาอังกฤษI may not be with you at all times, but I want you to know that you are never out of my heart. (ฉันอาจจะไม่ได้อยู่กับคุณตลอดเวลา แต่อยากให้คุณรู้ไว้ว่า คุณไม่เคยไม่อยู่ในใจฉันเลย)"กอดๆ" หัวใจของเด็กหนุ่มในตอนนี้เปี่ยมล้นด้วยความรัก ดวงตาของทั้งคู่สบประสานกันอย่างสื่อความหมาย ไฟอ้าแขนโอบกอดร่างเล็กบอบบาง ลูบศีรษะทุยในอ้อมกอดของตนอย่างอ่อนโยน"ร่างกายของคุ
"ใหญ่มากเลยนะเนี่ย ถ้าเสร็จเอาไปติดเป็นพนังห้องได้เลย ว่าแต่เมื่อไหร่จะเสร็จล่ะ คุณไฟจะพาคุณเรียวไปไหนคะ" ตังเมวางตัวต่อจิ๊กซอว์ที่เป็นชิ้นส่วนด้านขอบตัวสุดท้ายลงไป ทำให้รู้ขนาดที่แท้จริงของภาพจิ๊กซอว์นี้ที่มีความยาวประมาณสามเมตรเห็นจะได้ สายตาพลันเห็นไฟจับจูงมือเรียวเดินไปยังประตูทางออก"ไปดาดฟ้า" ไฟตอบตังเม"พี่ไปด้วยค่ะ อยากยืดเส้นยืดสายพอดีเลย" ตังเมรู้สึกเมื่อยล้าจากการต่อจิ๊กซอว์ ออกไปรับบรรยากาศยามเย็นบนดาดฟ้าจะได้เป็นการผ่อนคลายไปในตัว"แมงๆ คุยกังฮับ เยดี้ไม่เกี่ยว" เรียวบอกว่าผู้ชายจะคุยกัน ผู้หญิงไม่เกี่ยว"แมนๆ เขาจะคุยกัน เข้าใจนะเลดี้เมจัง" ไฟยื่นมือไปบีบแก้มนุ่มข้างหนึ่งของตังเมเบาๆ"ทีแบบนี้เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลยนะคะ งอนแล้ว" ตังเมว่าด้วยความหมั่นไส้ บทจะดีกันขึ้นมาเธอก็กลายเป็นส่วนเกินไปเสียอย่างนั้น ใบหน้าสวยงอง้ำแกล้งทำเป็นงอนจอมแสบทั้งสองคน"คุยเฉดมาง้อจุ๊บๆ นะฮับพี่เมจัง ป่ะพี่ไฟ" เรียวพยักหน้าชักชวนไฟให้ไปยังจุดหมายที่ตั้งใจ"จุ๊บก่อนเลย" ไฟยื่นหน้าเข้ามาจูบประทับริมฝีปากอิ่มนุ่มของตังเมด้วยความรวดเร็วอย่างที่เจ้าตัวไม่ทันตั้งตัว"คุณไฟ" ตังเมหมายจะฟาดฝ่ามือใ
ภีมเดินซับผมออกมาจากห้องน้ำ ร่างแกร่งมีเพียงผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวสอบ แม้จะอยู่ในวัยเลขสี่ แต่ร่างกายของเขาก็ยังคงสมบูรณ์แบบอย่างไร้ที่ติ แผงอกกำยำ กล้ามเนื้อหน้าท้องหนั่นแน่นเป็นลอนงดงาม เซ็กซี่ยิ่งนักยามที่มีหยดน้ำเกาะพราว"ช่วยดินจัดกระเป๋าเสร็จแล้วเหรอหวา" ภีมเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นยี่หวานั่งอยู่บนเตียงนอน โดยหันหลังให้กับเขา เธอไปช่วยลูกชายทั้งสี่คนจัดเตรียมกระเป๋าเดินทาง โดยเริ่มที่ดินเป็นแรก วันต่อไปก็จะเป็นน้ำ ลม และไฟ ตามลำดับ"ฮึก..." เสียงสะอื้นพร้อมร่างกายที่สะท้านไหว ภีมถลาเข้าไปหาคนเป็นภรรยาด้วยความเป็นห่วงทันที"หวาเป็นอะไร""เฮีย หวาจะไม่ได้กอดลูกทุกวันแล้ว ฮืออออ" ยิ่งเห็นหน้าคนเป็นสามี ยี่หวาก็ยิ่งสะอื้นไห้ น้ำตาไหลรินไม่ขาดสาย ไหล่บางสั่นไหวหนักขึ้น"เด็กน้อยของเฮีย เฮียก็นึกว่าเป็นอะไร โอ๋ๆ ไม่ร้องนะเด็กดื้อของเฮีย" ภีมอุ้มร่างเล็กบอบบางขึ้นมานั่งบนตักแกร่ง จับศีรษะทุยให้อิงซบไหล่ แล้วลูบผมเบาๆ อย่างปลอบประโลม ก้มลงจูบปากอิ่มแล้วผละออกพูดกับคนบนตักยิ้มๆ"อะไรของเฮีย เดี๋ยวเด็กน้อย เดี๋ยวเด็กดื้อ ลูกโตเป็นหนุ่มเป็นสาวหมดแล้วยังจะเรียกแบบนี้อยู่อีก" ใบหน้าสวยเงยขึ้นพร้อมช้อนต
"คุณไฟ พี่แยกตัวที่เป็นกรอบสะ...คุณมาวิน" ตังเมกำลังง่วนอยู่กับการคัดแยกตัวต่อจิ๊กซอว์ที่เป็นด้านขอบออกมาไว้ในกล่อง แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นมาคนที่ยืนอยู่กลับไม่ใช่คนที่เธอคิด"ไม่ได้มาสองอาทิตย์ตังเมมีสตูดิโอเป็นของตัวเองละ" มาวินมองไปรอบๆ ภายในของสตูดิโอ ที่เป็นทั้งบ้านและห้องสำหรับทำกิจกรรมที่ตังเมโปรดปราน"คุณไฟทำให้ค่ะ แล้วทำไมวันนี้คุณมาวินมาได้คะ แล้วเฟรย่ามาด้วยหรือเปล่า""เฟรย่าอยู่กับพวกเพลงเดี๋ยวก็ตามมา พี่เอาจิ๊กซอว์ที่เคยบอกมาให้ วันมะรืนพี่จะกลับจีนแล้ว""ขอบคุณนะคะ ตังเมนึกว่าคุณมาวินจะกลับไล่เลี่ยกับที่พวกคุณไฟไปแคนาดาเสียอีก""เฟรย่ากับฟาโรห์อยากไปจางเจียเจี้ยน่ะ ก็เลยกลับเร็วกว่ากำหนด พอญาณิน คามิน ภาคินรู้ ก็อยากไปเที่ยวด้วย คุณพ่อคุณแม่เลยถือโอกาสไปพักผ่อน และก็จะไปเซอร์ไพรส์พี่พาฝันที่มาเก๊าด้วย" เฟรย่าเอ่ยปากว่าอยากไปเที่ยวอุทยานแห่งชาติจางเจียเจี้ย หนึ่งในอุทยานแห่งชาติที่ดีที่สุดของจีน โดยครอบครัวเฟรย่าจะไปกันทุกคน พอญาณินรู้ก็อ้อนขอไปเที่ยวด้วย ปุณณ์กับนาวจึงถือโอกาสนี้ไปเที่ยวพักผ่อน และจะแวะไปมาเก๊าทำเซอร์ไพรส์ลูกสาวคนโตที่ไปเรียนต่อปริญญาโทที่นั่น"อ๋อค่ะ""แล้ว













![เด็กแสบของคนเถื่อน (NC20+) [ซีรีส์ คนเถื่อน 3/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



