All Chapters of สยบรัก ยัยลูกติด: Chapter 91 - Chapter 100

"พี่เท่รอมิกิด้วยสิ ...โอ๊ย!" มิกิวิ่งตามร่างสูงที่เดินไม่รอเธอ ก่อนเท้านั้นจะชะงักเมื่อเสียงหวานร้องขึ้นด้วยความเจ็บปวด"เธอ!!" ช้างหันกลับมามองด้วยความเป็นห่วง แต่สิ่งที่เห็นคือใบหน้าระรื่นยิ้มของมิกิ เธอไม่ได้ล้มหรือได้รับบาดเจ็บอันใดเลย เป็นเพียงมารยาเรียกร้องความสนใจเท่านั้น"เป็นห่วงมิกิอ่ะดิ พี่เท่เดินช้าๆ หน่อยได้ไหมคะ มิกิเดินตามไม่ทัน" มิกิก้าวไปหยุดยืนตรงหน้าคนตัวสูง เงยหน้าขึ้นมองสำรวจใบหน้านิ่งขรึม แต่ช่างหล่อบาดตาบาดใจเธอเสียจริง หล่อแบบคมเข้ม ให้นั่งมองทุกวันก็ไม่เบื่อ ทำไมโลกถึงเหวี่ยงให้เธอกับเขามาเจอกันช้าแบบนี้นะ ทำไมถึงต้องให้เธอเจอผู้ชายสารเลวคนนั้นก่อน"ยัยกะล่อน" ช้างใช้นิ้วดีดหน้าผากมิกิไปหนึ่งทีเมื่อเธอเอาแต่จ้องหน้าเขา แล้วเดินไปทันที"โอ๊ย! มันเจ็บนะ ไอคนใจร้าย ดีนะว่าเท่เลยให้อภัย" มิกิยกมือขึ้นไปลูบหน้าผากตัวเองป่อยๆ ย่นจมูกใส่คนใจร้าย ก่อนจะรีบเดินตามเขาไปหลังจากทำการเช็คสต็อกสินค้าภายในร้านเสร็จ ช้างพามิกิเข้ามาในห้องเก็บไวน์ วันนี้มีไวน์ยี่ห้อใหม่เข้ามาเขาต้องทำหน้าชิมไวน์พวกนี้ก่อนวางจำหน่าย ห้องนี้เป็นห้องที่มีความสำคัญห้องหนึ่งของคลับ เพราะการเก็บรั

"มิกิ!!" ช้างตะเบ็งเสียงเกรี้ยวกราด มิกิก็อยู่ในอารมณ์ฉุนเฉียวหมดความอดทนกับคนไร้หัวใจ ยอมพลีกายให้ขนาดนี้ยังจะใจแข็ง อยากจะเอามีดกรีดดูเสียจริงว่ายังมีเลือดเนื้ออยู่หรือเปล่า"ไม่ต้องมาเรียก" เสียงหวานตวาดแหวด้วยความขุ่นเคือง"เธอจะออกไปทั้งแบบนี้ไม่ได้" ช้างคว้าเสื้อตัวสวยกับบราเซียของมิกิขึ้นมากำถือไว้"ได้ ตัวมิกิ มิกิจะทำอะไรก็ได้" มือเล็กคว้าหมับที่จับประตูแล้วเปิดออก"ทำไมดื้อแบบนี้วะ มิกิ!!" ช้างตามไปคว้าตัวคนดื้อรั้นที่กำลังจะเปิดประตูออกไปในสภาพเปลือยท่อนบน สองเต้าอวบอิ่มยังอวดโฉมท้าสายตาอยู่อย่างนั้น ก่อนจะใช้เท้าข้างหนึ่งถีบปิดประตูด้วยความรวดเร็ว แล้วกดล็อกทั้งที่ร่างเล็กในวงแขนก็พยายามดิ้นหนี แต่ก็ไม่สามารถหลุดไปจากวงแขนใหญ่นี้ได้"อย่ามาจับนะ ปล่อยมิกิ""ถ้าอยากออกไปก็ใส่เสื้อก่อน""ไม่ใส่" มิกิมองเสื้อกับบราเซียในมือใหญ่ คว้ามาได้ก็เขวี้ยงทิ้งไปทั้งหมดอย่างไม่ไยดี"มิกิ!!" การกระทำของมิกิสร้างความเดือนดาลให้กับช้างยิ่งขึ้นไปอีก อยากจะจับฟาดให้ก้นลายนักเชียว"ไม่ต้องมาเรียกเลยนะ ไอคนใจหิน""ยัยดื้อ" ช้างว่าอย่างหัวเสียเกิดมาไม่เคยเจอใครบ้าดีเดือดเท่านี้มาก่อน"อย่ามาว่า

"เดี๋ยว อย่าเพิ่งไป ชุดที่ให้ไปมันไม่ใช่แบบนี้นะ" อุ๊มองเปิ้ลตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ชุดยูนิฟอร์มแม่บ้านที่ให้ไปจากกางเกงขายาวกลายเป็นกางเกงขาสั้น สั้นชนิดที่ว่าผ้ากันเปื้อนยังยาวกว่าความยาวของขากางเกงเสียอีก เสื้อก็ถูกตัดแต่งช่วงแขนจนกลายเป็นเสื้อแขนกุด"ก็ฉันไม่ชอบใส่ขายาว มันอึดอัด ฉันก็เลยตัดสั้น สวยดีออก ไปทำงานก่อนนะ" เปิ้ลไม่แยแสต่อสายตาตำหนิของอุ๊เลยสักนิด มิหนำซ้ำยังทำเป็นลอยหน้าลอยตา ด้วยมั่นใจในทรวดทรงของตนที่มีส่วนเว้าส่วนโค้ง นมเป็นนม ก้นเป็นก้น มีดีก็ต้องโชว์กันหน่อย ไม่ได้หุ่นหมีอย่างอุ๊"เธอจะไปทำงานในบ้านด้วยชุดแบบนี้ไม่ได้ กลับไปเปลี่ยนชุดเดี๋ยวนี้เลยนะ แล้วกระดุมก็ติดให้มันครบๆ ถ้าคุณเอรินเห็นเข้าฉันได้ซวยไปด้วย ที่นี่มีกฎระเบียบ ถ้าอยากทำงานที่นี่ก็ต้องทำตามกฎระเบียบของที่นี่ แล้วอย่าคิดอ่อยคุณๆ" อุ๊ตะเบ่งเสียงใส่อย่างไม่ยอมให้เปิ้ลไปทำงานในสภาพเช่นนี้ เอรินให้เธอคอยดูแลทั้งสองคนให้อยู่ในกฎระเบียบของบ้าน เธอก็ต้องทำตามอย่างเคร่งครัด"ฉันบอกแกแล้วใช่ไหมนังเปิ้ลว่าไม่ให้ใส่แบบนี้ เริ่มงานวันแรกก็สร้างปัญหาเลย" กานดาเตือนแล้วตั้งแต่เมื่อคืนที่เปิ้ลเอากางเกงมาตัดขา แต่

"วีพักห้องนี้นะ ส่วนห้องพี่อยู่ตรงนั้น ถ้าไม่อยากนอนคนเดียวจะไปนอนกอดพี่ก็ได้ ห้องพี่ไม่ได้ล็อก" มิกิย้ายมาอยู่กับช้างที่คอนโดมิเนียม ตั้งแต่วันแรกที่ทั้งคู่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน ซึ่งเป็นคอนโดมิเนียมเดียวกันกับแอล แอลจึงชักชวนให้วีมาพักที่ห้องของตน โดยยืนยันว่าจะรักษาสัญญาที่เคยให้ไว้ ตราบใดที่เธอยังไม่มั่นใจในความรู้สึก เขาก็จะไม่ฝืนใจเธอเรื่องเซ็กส์ ซึ่งวีเองก็ไม่อยากอยู่บ้านจึงยอมตกลงมาอยู่กับแอล แต่เมื่อเห็นริมฝีปากสีแดงระเรื่อ ก็พาลให้อดใจไม่ไหวที่จะครอบครองกลีบปากเธอแนบแน่น เขาจูบเธออย่างร้อนแรงชนิดดูดกลืนทุกลมหายใจสองมือใหญ่ค่อยๆ ลูบไล้ไปตามกรอบหน้าเรียวเข้ารูป สัมผัสแก้มเนียนซึ่งกำลังถูกเจือไปด้วยสีแดงนวลสวยของคนที่ยังคงหลับตาพริ้ม ขณะที่การจูบยังคงดำเนินต่อไป เรียวปากรูปสวยประสานลงรอยปากอุ่นหนา หากยังไม่ได้ทำการล้วงล้ำใดๆ เพียงเท่านี้ก็เป็นการเร่งเร้าปลุกส่วนที่หลับใหลให้ตื่นขึ้นมาผงาดง้ำภายใต้กางเกง"พี่แอลจูบวีอีกแล้วนะ" วีสบตาคมกล้าด้วยความรู้สึกวาบหวามในอก ก่อนจะหลบสายตานั้นด้วยการซุกหน้ากับอกกว้าง แอลลูบศีรษะเบาๆ โอบกอดกายบางไว้"ความจริงก็อยากทำมากกว่าจูบนะ ถ้าไม่ติ

"คิดถึงหวาที่สุด" สายน้ำเย็นฉ่ำถูกเปิด มือใหญ่ของร่างสูงลูบไล้ไปทั่วกายบางด้วยความโหยหา ก่อนจะไต่ระดับลงด้านล่างแล้วล้วงลึกส่วนที่โหยหาเป็นอย่างยิ่ง นิ้วเรียวกรีดพาดผ่านหยอกเย้ากลีบกุหลาบที่ยังเต่งตึง ตั้งแต่ยี่หวาตั้งครรภ์ได้สิบสองสัปดาห์ เขากับเธอก็ไม่ได้ลึกซึ้งกันอีกเลยจวบจนกระทั้งวันนี้"หวาก็คิดถึงเฮีย" ยี่หวาโอบกอดกายแกร่งด้วยความรู้สึกโหยหาสัมผัสไม่ต่างกัน ร่างกายแข็งแรงกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามถึงจะไม่แน่นหนัดเหมือนแต่ก่อน ด้วยต้องช่วยเธอเลี้ยงลูกน้อยทั้งสี่ ทำให้ไม่ได้ออกกำลัง แต่กล้ามเนื้อก็ยังคงเป็นลอนสวยมันถูกกายบางเบียดแนบแน่นจนสายน้ำแทบลอดผ่านไม่ได้"เฮียรักหวา เราแต่งงานนะ" ภีมชักมือออกจากส่วนอ่อนไหว แล้วดันร่างบางจนแผ่นหลังชนกับผนังห้องน้ำ เขากระซิบมองแก้มแดงระเรื่อของเธออย่างหลงใหล"มาขอแต่งงานตอนนี้เนี่ยนะคะ""ตอนนี้เนี่ยแหละ ตอนที่เฮียจะทำรักหวา วันเกิดครบหนึ่งขวบของดิน น้ำ ลม ไฟ จะเป็นวันแต่งงานของเรา อีกสิบเดือนเท่านั้น เตรียมตัดชุด เตรียมงานตั้งแต่เนิ่นๆ งานแต่งงานของเราจะได้เพอร์เฟคที่สุด" พูดจบมือหนาก็เชยคางมนขึ้นมาแล้วกดจูบกลีบปากอิ่ม บดคลึงเคล้าขบเม้มอย่างลึก