All Chapters of สยบรัก ยัยลูกติด: Chapter 101 - Chapter 110

"ทำไม...พี่อุ๊ มันเกิดอะไรขึ้น" ยี่หวายืนรอคนเป็นสามีที่ออกไปกับบอดี้การ์ดด้วยความกระวนกระวายใจสาเหตุมาจากเรื่องวุ่นวายที่กานดากับเปิ้ลสร้างขึ้น ให้อนงค์ดูแลแฝดน้อยทั้งสี่ แล้วก็ต้องประหลาดใจที่เห็นเพลง แคลร์ เคท คริสต์ พร้อมเจ้าสี่ขาทั้งสามตัวเดินหน้าละห้อยเข้ามาพร้อมกับอุ๊ อีกทั้งทุกคนยังมีผ้าสีขาวคลุมตัว ในมือมีหน้ากากผีที่ซื้อมาเมื่อวันฮาโลวีนให้เพลงเลือกใส่ไปงานโรงเรียน และด้วยคิดมาตลอดว่าทุกคน ทุกตัว หลับอยู่บนห้อง ภูกับเอรินก็ตกใจและแปลกใจไม่ต่างกัน"แต่งผีไปหลอกเปิ้ล แล้วก็เอารังมดแดงโยนใส่เปิ้ลด้วยค่ะ" อุ๊บอก"แล้ว..." ยี่หวามองหาคนเป็นสามี"คุณพ่อรู้แล้วค่ะ คุณพ่อไม่ดุเลย เพลงงง คุณพ่อเห็น พี่เปิ้ลฟ้อง ทำไมคุณพ่อไม่ดุ คุณพ่อไม่ว่าเลย คุณพ่อบอกให้พี่อุ๊พาเพลง พี่คริสต์ แคลร์ เคท เข้าบ้านอาบน้ำนอนค่ะคุณแม่ แต่คุณพ่อตาดุ มองพี่เปิ้ล น่ากลัว" เพลงบอกคนเป็นแม่ด้วยความสงสัย พวกตนเล่นซนกลั่นแกล้งพี่เลี้ยงจนอยู่ในสภาพสะบักสะบอมขนาดนั้นกลับไม่ถูกต่อว่าสักคำ อีกทั้งยังจดจำสายตาเย็นยะเยียบของคนเป็นพ่อที่ดูน่ากลัวได้เป็นอย่างดี"อุ๊พาเด็กๆ ขึ้นห้องได้แล้ว ขึ้นไปอาบน้ำนอนกันนะคะ ดึกมากแล

"แคลร์ เคท คริสต์ ไปไหนล่ะคะ ทำไมพ่อกับแม่มาถึงไม่ออกมาหา" ภิณกับรัณย์เดินทางมาประเทศไทยหลังจากจัดการเรื่องเหมืองที่ถล่มแล้วเสร็จ และการมาครั้งนี้ก็เพื่อมารับลูกๆ กลับแคนาดา แต่ก็ต้องแปลกใจเมื่อลูกน้อยทั้งสามคนไม่ออกมาหาเธอกันสักคน ราวกับหลบหลีกหนีหน้ากันไป"พากันวิ่งขึ้นห้องไปเมื่อกี้นี้เอง" เอรินบอกลูกสาว ตั้งแต่รถที่ไปรับภิณกับรัณย์แล่นเข้ามาภายในรั้วบ้าน เด็กๆ ก็พากันวิ่งขึ้นข้างบนไป"งั้นภิณกับพี่รัณย์ไปหาลูกก่อนนะคะ" ภิณกับรัณย์ขึ้นไปหาลูกๆ ด้วยความคิดถึง โหยหาลูกน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่ต้องอยู่ห่างและไม่ได้กอดลูกนานสามสัปดาห์เต็ม"ห้องล็อก" รัณย์ไม่สามารถเปิดประตูเข้าไปได้เพราะถูกล็อกจากด้านใน"แคลร์ เคท คริสต์ แม่กับคุณพ่อมาแล้วค่ะ" ภิณร้องเรียกลูกๆ สลับกับเคาะประตู"แคลร์ เคท คริสต์ลูก" รัณย์ร้องเรียกอีกคนเมื่อไม่มีทีท่าว่าประตูจะเปิดออก"ภิณไปเอากุญแจสำรองมาไขเปิดดีกว่า" ว่าแล้วก็ลงไปเอากุญแจสำรองข้างล่างเพื่อมาไขเปิดเข้าไป ในระหว่างรอกุญแจ รัณย์ก็ยังคงทั้งเรียก ทั้งเคาะประตู แต่ลูกๆ ก็ไม่ยอมเปิดประตูให้"เป็นอะไรกันนะ" เอริน ภู ภีม ยี่หวา อุ้มแฝดน้อยกันคนละคนตามภิณขึ้นมาดูเด

โรงแรมไลลาลิณคือสถานที่จัดงานวิวาห์ของภีมกับยี่หวา ทั้งพิธีการในช่วงเช้า งานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสในช่วงเย็น และเป็นสถานที่รับรองแขกผู้เกียรติที่เดินทางมาจากทั่วสารทิศ ทั้งในประเทศ และต่างประเทศ เรียกได้ว่าปิดโรงแรมเพื่องานนี้โดยเฉพาะตั้งแต่ทางเข้างานก็สวยสะกดตาด้วยดอกไม้สดไล่โทนสีจากเข้มไปอ่อนอย่างสวยงาม โดดเด่นด้วยกรงนกไม้สไตล์ยุโรปที่ห้อยระย้าลงมาจากด้านบน พร้อมไล่เฉดสีของกรงจากขาวไปหาเขียว สลับกับมวลดอกไม้ที่ตั้งใจปักอย่างสวยงามจากสีเขียวไปหาสีขาว เป็นลูกเล่นที่ชวนสร้างมิติให้ชวนมอง พร้อมเสียงนกร้องเหมือนอยู่ท่ามกลางสวนดอกไม้จริงๆด้วยความที่เป็นตระกูลใหญ่ มีลูกหลายมากมาย เอรินผู้เป็นแม่งานก็ไม่ลืมสร้างสรรค์ปั้นแต่งให้มีโซนสำหรับหลานๆ หยิบยกนิทานเล่มโปรดของหลานเนรมิตให้เป็นรูปเป็นร่างอย่างบ้านของลูกหมูสามตัว ได้แก่ บ้านฟาง บ้านไม้ และบ้านอิฐ ตั้งอยู่บนเนินประดับตกแต่งด้วยต้นไม้ ดอกไม้ หลากหลายสายพันธุ์ พร้อมสรรสร้างกิจกรรมสนุกให้กับเด็กๆ ช่วยกันสร้างบ้านอิฐของลูกหมูตัวที่สามให้เสร็จสมบูรณ์ ใกล้ๆ กันมีเหล่าสัตว์น้อยใหญ่แสนน่ารักอย่าง ยีราฟ ฮิปโป และช้าง ที่ล่องลอยมากับลูกโป่งสีสันสดใส

"จากที่คาดการณ์ก็มีศิรา ธารา นีรา วรา นารา อลิน ฉลาม แล้วก็ปลาวาฬ ที่ยังไม่มีครอบครัว แต่ถ้ามีครอบครัวกันเมื่อไหร่แทนกับพายน่าจะมีเหลนเกือนครึ่งร้อยแน่ๆ" ดิษย์เอ่ยขึ้น บรรดารุ่นพ่อ รุ่นแม่ต่างทอดสายตามองไปยังลูก หลาน เหลน ที่กำลังสนุกสนานกับช่วงเวลาอาฟเตอร์ปาร์ตี้กับกลุ่มเพื่อนสนิท"ไม่รู้ว่าจะอยู่ทันได้เห็นหลานๆ มีเหลนให้กันจนครบหรือเปล่า" แทนไทพูดเหมือนคนปลงตกในชีวิต แต่ไม่ได้ปลงที่ตนเองเริ่มแก่ลงไปทุกวัน แต่ปลงในตัวลูกเขยจอมหวงอย่างเดลต่างหาก และคงไม่ได้มีแค่เขาที่อยู่ในอาการเช่นนี้ เผลอๆ มากกว่าเขาเสียอีกนั่นก็คือธนรัชกับจันทภา"แทนกับพายยังดีที่มีเหลนให้อุ้ม แต่พี่กับจันนี่สิไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้เห็นหน้าเหลนกับเขาสักคนหรือเปล่า" ธนรัชเอ่ยขึ้นด้วยความเหนื่อยอ่อนหัวใจกับลูกชายเพียงคนเดียวของตนเอง แม้กระทั้งตอนนี้ก็ยังกันท่านีรากับเรน ที่ปักใจรักกันมาสิบกว่าปี"จันสงสารนีรามากกว่าค่ะ โดนคนเป็นพ่อแขวนไว้บนหิ้งจนเข้าเลขสามเข้าไปแล้ว ใครพูดก็ไม่ฟังด้วยนะ ไม่รู้ว่าไปได้ไอความหัวดื้อหัวรั้นมาจากไหนมากมาย จนป่านนี้ยังไม่เปิดใจยอมรับตาเรนสักที" จันทภาเอ่ยด้วยความอ่อนอกอ่อนใจไม่ต่างจากสามี

"หวารู้แล้วค่ะว่าทำไมคุณปู่กับคุณย่าถึงชอบที่นี่" เมื่อเดินเข้ามายังรีสอร์ทเหมือนหลุดเข้ามากลางป่าที่มองไปทางไหนก็ได้สัมผัสกับสีเขียวและความเงียบสงบ เสมือนเป็นอาณาจักรแห่งความเขียวขจีที่จัดเต็มเรื่องธรรมชาติ ทางด้านสถาปัตยกรรมก็โดดเด่นและมีการออกแบบที่ไม่เหมือนใคร เหมือนเอาส่วนดีๆ ของแต่ละสไตล์มาผสมผสานกันจนกลายเป็นรูปแบบที่มีความเฉพาะตัว แม้แต่สระว่ายน้ำก็ออกแบบได้อย่างสวยงามลงตัว ดูเป็นธรรมชาติเข้ากับบรรยากาศของเขาใหญ่มากๆ"ฝีมือการออกแบบของคุณแม่ทั้งนั้น""คุณแม่เก่งมากเลยค่ะ เป็นผู้หญิงที่เพียบพร้อมทุกด้านจริงๆ" ยี่หวาปลาบปลื้มไปกับความสามารถที่เพียบพร้อมของแม่สามี เป็นผู้หญิงที่ทั้งสวย ทั้งเก่ง สมบูรณ์แบบไปเสียทุกอย่าง"แมะๆ ป้อๆ เย่งน้ำ จาเย่งน้ำ" แฝดน้อยทั้งสี่เดินเข้ามากอดขาของพ่อกับแม่คนละข้าง เงยหน้าขึ้นมองตาใส ออดอ้อนอยากเล่นน้ำในสระว่ายน้ำ"กินข้าว กินนมก่อนนะคะค่อยเล่นน้ำ""ฮับ กิงข้าว กิงนม ป่ะๆ" แฝดน้อยทั้งสี่ชักชวนเร่งเร้า แต่พี่ๆ ยังชมวิวทิวทัศน์กันไม่เสร็จ"เขาใหญ่ แต่ทำไมที่แคนาดาเขาใหญ่กว่า" คริสต์ยกมือทั้งสองข้างขึ้นเท้าเอว มองทิวเขาเบื้องหน้า"ก็ที่นี่ประเทศไทยไม