Semua Bab สยบรัก ยัยลูกติด: Bab 81 - Bab 90

"คุณปู่ขา คุณย่าขา เพลงอยากมีน้องสี่คนเหมือนพี่พาฝันบ้างค่ะ" ภูกับเอรินหันมองหน้ากันแล้วยิ้มออกมากับคำพูดของหลานสาวที่นั่งอยู่บนคาร์ซีทที่เบาะหลัง ขณะขับรถกลับบ้านหลังจากพาเพลงไปหาน้องน้อยทั้งสี่ที่เพิ่งลืมตาดูโลกมาได้เพียงไม่กี่วัน จากครั้งแรกที่ได้มาเยี่ยมน้อง ก็มีครั้งต่อๆ มาในทุกๆ วัน หลังเลิกเรียนและวันหยุดเสาร์อาทิตย์ วิ่งหาน้องบ้านนั้นที บ้านนี้ที บ้านไหนน้องหลับก็จะวิ่งไปอีกบ้าน จนทวดพายบอกวิ่งจนทางลื่นหมดแล้ว จะอยู่กับน้องน้อยจนเย็นค่ำถึงจะยอมกลับบ้าน"เพลงลองขอคุณพ่อคุณแม่ดูสิคะ" ทุกคนยังไม่ได้บอกเพลงถึงจำนวนน้องในท้องของยี่หวา อยากให้เพลงได้เห็นด้วยตนเองในวันที่จะทำอัลตร้าซาวด์ในการนัดหมายตรวจครั้งหน้า"ค่ะ เพลงจะขอน้องคุณพ่อคุณแม่สี่คน จะเอาน้องเยอะๆ เหมือนพี่พาฝัน""มีน้องเยอะๆ เพลงจะเลี้ยงน้องไหวเหรอครับ""ไหวค่ะ สบายมาก เอาขวดนมใส่ปาก อ้ำๆ อาบน้ำ ถูๆ น้องนอนพี่เพลงก็จุ๊บๆ เอ่เอ๊ๆ เอ่เอ๊ พี่หมีนอนนะ แบบนี้ค่ะ" เพลงตอบคนเป็นปู่ย่าด้วยความมั่นอกมั่นใจ ใช้ตุ๊กตาหมีของตนเป็นตัวแทนของน้อง แสดงให้เห็นว่าตนสามารถดูแลน้องได้ ภูกับเอรินยิ้มเอ็นดูว่าที่พี่สาวที่เริ่มออกอาการเห่อน้

"น้องจะเจ็บไหมคะคุณย่า" พี่สาวป้ายแดงน้ำตาร่วงเผาะเมื่อเห็นน้องถูกผ้าก๊อตปิดตา มีสายระโยงระยางที่ตัวอยู่ภายในตู้อบ"ไม่เจ็บหรอกค่ะ น้องตัวเล็กเลยต้องอยู่ในตู้อบเพื่อให้แข็งแรงและตัวโตขึ้น อีกไม่กี่วันน้องก็จะได้ออกมา กลับไปอยู่บ้านกับเราไงคะ" เอรินปลอบหลานสาวที่เป็นห่วงและสงสารน้องจนร้องไห้ทารกแฝดเพศชายทั้งสี่คนคลอดออกมาแข็งแรงดี ไม่ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ มีดินต้องใช้ออกซิเจนช่วยแต่เป็นค่าปกติ แค่ช่วยให้หายใจได้สะดวกขึ้น และมีเรื่องหัวใจที่ยังปิดไม่สนิท แต่ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงให้ยารักษา และต้องส่องไฟกันทุกคนเพราะตัวเหลือง ส่วนไฟคลอดออกมาตัวเล็กสุด แต่ก็เป็นเล็กพริกขี้หนู แข็งแรงดีมาก"เพลงเป็นอะไรครับ คุณพ่อคุณแม่สวัสดีครับ" เมื่อทราบข่าวว่ายี่หวาคลอดลูก เพื่อนสนิททั้งสามคนของภีมก็รุดมาเยี่ยมทันที พร้อมของเยี่ยมเต็มไม้เต็มมือ ตั้งแต่มีเพลงทุกคนก็กลายเป็นแขกประจำบ้าน จะแวะเวียนมาเล่นกับหลานเป็นประจำในช่วงวันหยุดหรือว่างเว้นจากงาน"ลุงพอร์ช พี่เพลงกลัวน้องเจ็บค่ะ""น้องไม่เจ็บครับ น้องไม่ร้องไห้ เห็นไหม คุณหมอกำลังทำให้น้องของเพลงแข็งแรงไงครับ" พอร์ชอุ้มเพลงขึ้นมา ปาดเช็ดคราบน้ำตาออกจ

ภีมกับยี่หวาช่วยกันกล่อมลูกน้อยทั้งสี่นอน หลังจากพี่สาวคนสวยมาร้องเพลงภาษาญี่ปุ่นให้ฟัง ส่วนสามแฝดก็มาร้องเพลงภาษาฝรั่งเศส แต่น้องน้อยทั้งสี่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะหลับสักที คนเป็นพี่ก็ง่วงเต็มทน จึงพากันไปนอน วันนี้พี่เพลงคนสวยมีแคลร์กับเคทเป็นเพื่อนนอนในเวลานี้ เวลาที่เข็มสั้นชี้เลขสิบเอ็ดเข็มยาวชี้เลขสี่ ก็ยังมีหนึ่งหนุ่มน้อยที่ยังไม่ยอมนอน นั่นก็คือ ไฟ น้องเล็กสุดท้องที่ยังคงส่งเสียงอ้อแอ้ชวนคุย คุยเก่งเป็นที่สุด แล้วยังกินเก่งเป็นที่สุดอีกด้วย สงสัยกลัวว่าจะโตไม่ทันพี่ๆ ส่วนดิน น้ำ ลม หลับกันไปหมดแล้ว แต่กว่าจะหลับกันได้ก็ทำเอาเหนื่อยเลยทีเดียว และอีกประมาณสี่ชั่วโมงก็ต้องตื่นมากินนม หรืออาจจะตื่นกันมาก่อนเวลาที่ประมาณไว้วันผ่าคลอดแฝดน้อยทั้งสี่ภีมให้หมอทำหมันยี่หวา เพราะไม่อยากให้เธอต้องเหนื่อยอุ้มท้อง ตัวก็เล็ก บอบบางอ้อนแอ้น แต่ต้องมาอุ้มท้องที่มีขนาดใหญ่มหึมา เขารู้ว่าเธอทั้งเหนื่อย ทั้งเจ็บปวดทรมาน เจ็บจนร้องไห้ยามที่ลูกน้อยในท้องพร้อมใจกันดิ้น แต่เธอก็ไม่เคยปริปากบ่นเลยสักครั้ง พอลูกคลอดก็ต้องทนเจ็บแผลผ่าคลอด เจ็บแต่ก็ต้องฝืนลุกขึ้นมาปั้มนมไว้ให้ลูก ตลอดเวลาเกือบสองเดือน เธอต้อ

"สวัสดีครับ""อาแอล อาช้าง คิดถึงจังเลยค่ะ อาแอล อาช้าง หายไปไหนมาตั้งนาน ทำไมไม่มาหาเพลงบ้าง มาหาน้องที่โรงพยาบาลวันเดียว แล้วก็ไม่มาอีกเลย ไม่คิดถึงเพลง ไม่คิดถึงน้องดิน ไม่คิดถึงน้องน้ำ ไม่คิดถึงน้องลม ไม่คิดถึงน้องไฟ ไม่คิดถึงหนมถ้วย ไม่คิดถึงจัสติน ไม่คิดถึงเปียกปูนบ้างเหรอคะ ขนาดเพลงยังคิดถึงอาแอล อาช้างเลย หรือว่าคุณพ่อให้อาแอล อาช้างทำงานเยอะคะ เพราะคุณพ่อไม่ยอมไปทำงาน คุณปู่ก็ไม่ไป ไม่ไปสองคนเลย คุณพ่อบอกว่าต้องช่วยคุณแม่เลี้ยงน้อง น้องเยอะเลยไปไม่ได้ คุณปู่ก็เหมือนกัน คุณปู่บอกต้องช่วยเลี้ยงหลาน หลานเยอะ แต่อาแอลกับอาช้างก็ต้องมาหาเพลงบ้างสิ อาแอล อาช้าง ใจร้าย ไม่คิดถึงเพลงได้ไง" ทันทีที่ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยของสองหนุ่มบอดี้การ์ดที่หายหน้าหายตาไปเกือบสองเดือนนับตั้งแต่วันที่น้องน้อยทั้งสี่ออกมาลืมตาดูโลกในวันที่สอง สายตาของสองหนุ่มจับจ้องที่คุณหนูแสนน่ารักของพวกเขาที่ซักไซ้ไต่ถามและต่อว่าด้วยถ้อยคำน้อยอกน้อยใจอย่างไม่เว้นช่องว่างให้ทั้งสองคนได้ตอบหรือเอ่ยอ้างเหตุผลเลย มีเพียงรอยยิ้มและสายตาเอ็นดูให้กับเด็กหญิงตรงหน้า"เพลงพูดเยอะ แคลร์ฟังจนจะหลับอยู่แล้ว""ใช่ๆ เพลงถามเยอะ

"เรียบจบว่ายาก หางานทำยากยิ่งกว่า ยากยิ่งกว่าหาผัวซะอีก" มิกิเดินบ่นกระปอดกระแปดขณะเดินมาตามทางของโครงการหมู่บ้านจัดสรรไปยังป้ายรถประจำทางหน้าหมู่บ้านเพื่อไปสมัครงาน"ทำพูดเข้า แต่จะหาผัวดีๆ ก็ไม่ง่ายไหม ดูอย่างที่เจอมาสิ""อย่าไปพูดถึงคนพรรค์นั้นเลย ดีเสียอีกที่ได้เห็นธาตุแท้ก่อน""ได้เห็นธาตุแท้ แต่บางอย่างมันก็ไม่สามารถกลับคืนมาได้" เมื่อนึกถึงสิ่งที่เสียไปให้กับผู้ชายเลวๆ วีก็มีสีหน้าเศร้าสลดลงทันที ความรู้สึกที่ต้องสูญเสียสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตลูกผู้หญิงไปกลายเป็นปมในใจของเธอไปเสียแล้ว"นี่มันสมัยไหนแล้ววี ไม่มีใครเขามาสนใจแล้วว่าจะซิงไม่ซิง ผู้หญิงผู้ชายเท่าเทียมกัน เลิกคิดมากเรื่องนี้ได้แล้ว แล้วก็ลืมไอผู้ชายเฮงซวยไปได้แล้วด้วย ชีวิตเราต้องเดินไปข้างหน้าเท่านั้น""นี่ก็เดินอยู่ เดินจนขาจะหลุดแล้ว เดินหางานเนี่ย จบมาสามเดือนยังหางานไม่ได้ มีแต่ให้ยื่นใบสมัครไว้ บอกจะติดต่อกลับมา ก็เงียบ กลับมาอยู่บ้านเกือบเดือนแม่ก็บ่นทุกวัน อยู่หอมาสี่ปี พอกลับมาอยู่บ้านไม่ชินเลย""แม่มิกินี่ไม่บ่นนะ แต่ด่าเลย ด่าทีได้ยินไปแปดบ้านสิบบ้าน ตั้งแต่หน้าซอยไปยันท้ายซอยนู้น""ก็ได้ยินอยู่ ยังสะเทือนไ