All Chapters of Ruined Friendship : Chapter 21 - Chapter 30

Kadecy's point of view For the next two days, Hunter really made sure that I got all the rest I needed. As in wala talaga akong ginawa kundi ang humiga at magpahinga. Kulang na nga lang ay siya na ang maglinis ng bahay, pati ang pagluto ng pagkain, at siya rin talaga ang nag-alaga sa akin buong araw. 'Yung tingin nga ni tito Mark parang iba na, e. Tinutukso pa nga kami ng loló nyo. Dinala rin ako ni Hunter sa mansion nila. ​Wala rin ang mga magulang niya dahil nasa abroad na nanirahan, umuuwi lang talaga occasionally, so it was just the two of us in the house. But honestly, I really enjoyed every single moment of it. Mas lalo ko pa kasing nakita kung gaano siya ka-protective at ka-sweet sa akin. ​Nakalimutan ko na nga ata na best friends lang kami. Every time he held my hand and looked into my eyes, ramdam na ramdam ko na mas higit pa doon ang nararamdaman namin para sa isa't isa. At alam kong maling-mali na 'yun. Ginagawan ko naman ng paraan. But it was our first date ngayon.

Kadecy's point of view Nakaupo lang ako ngayon sa malambot na sofa sa sala ni Hunter, absentmindedly tracing the cold, smooth edges of the Aries constellation pendant resting against my collarbone. Sariwang-sariwa pa rin sa isip ko ang tour namin sa custom car company niya nung nakaraang araw, isang alaalang parang isang napakatamis na panaginip. Ang ganda nung buong building, at hanggang ngayon ay nakakaramdam pa rin ako ng kaunting kirot sa puso kapag naaalala ko kung paano niya sinabi na ako lang ang nag-iisang babaeng dinala niya roon. Days past so fast, pero bawat araw na lumilipas kasama si Hunter, mas lalong nagiging malinaw ang lahat sa akin. My deep, unspoken love for him, something I kept hidden in the darkest corner of my heart for years, hanggang sa dumating sa puntong hindi ko na kayang itanggi kahit sa sarili ko. Dati, takot na takot akong mahulog nang tuluyan sa kanya dahil ayokong masira ang kung anong mayron kami bilang magkaibigan. I was so used to watching him f

Kadecy's point of view Mabilis na bumukas ang pintó ng elevator. Ang akala ko ay may lalabas na empleyado na magiging dahilan para lumayo sa akin si Jack, pero walang tao sa loob. Kung gaano ako ka good luck nang nakaraan, ganito rin ako ka bad luck ngayon. Parang binawi kaagad ang sayang nararamdaman ko kanikanina lang. Gumuhit ang isang nakapangingilabot na ngisi sa mga labi ni Jack. Tumatagilid siyang humakbang at humawak sa gilid ng pínto ng elevator para harangan at panatilihin itong nakabukas para sa 'kin. "Ladies first?" tanong niya sa nakakapanindig balahibo na boses. "Let's continue our rendezvous inside the lift?" No shít. Sana may multo sa loob at landiin niya. Tumayo na nga ang lahat ng balahibo ko sa braso, multo pa iniisip ko. The corridor was empty, at alam kong mas lalong walang makakakita sa amin kapag pumasok ako roon. But before I could even take a step back to refuse, Jack grabbed my elbow, not enough to bruise, but firm enough to force me forward inside the

Kadecy's point of view     Gosh, that was a complete wreckage. Hanggang sa makabalik kami sa mga desk namin, kinakabahan pa rin ako. Hindi ko talaga alam kung ano ang eksaktong tumatakbo sa isip ni Hunter sa oras na 'to, but one thing is for sure, he’s deeply upset. And honestly, I don't know what to do.​Ang pinakamasakit pa sa lahat, Hunter still works alongside Jack every single day, completely believing that Jack is his loyal, trustworthy buddy. Pinagkakatiwalaan niya si Jack pagdating sa telemetry sensors at Diagnostic Systems ng kumpanya, without even knowing that Jack is just watching us from the sidelines like a predator waiting for the right moment to strike. I wanted so badly to spill everything, to scream and tell Hunter that his so-called friend is a threat trying to destroy him using me.​Pero pano? Jack holds the tech supply chain of this company. One wrong move from me, and he could leak Hunter’s proprietary systems and ruin his multi-

Kadecy's point of view Natapos din ang mahabang meeting nila Hunter tungkol sa telemetry updates. At dahil gabi na at sobrang dami pa naming kailangang asikasuhin para sa mga susunod na prototype tests, napagpasyahan ni Hunter na doon na lang ako sa mansion niya matutulog. It was becoming a regular thing anyway, kapag may urgent kaming tinatapos, doon na ako dumidiretso dahil mas tahimik at mas nakakapag-focus kami. Pero ang hindi ko inaasahan... isasama pala ni Hunter si Jack. Dahil late na at may mga gipit na reports na kailangang i-review kasama ang tech team ni Jack, inimbita siya ni Hunter sa mansion para roon na lang ituloy ang pag-uusap nila. 'Yung iba through zoom na lang. Bongga ano? Special si Jack. Napaingos na lang ako mentally, like? Jàckass 'yun, e. Kaya ngayon, kasalukuyan kaming bumabaybay sa madilim at maulang daan patungo sa mansion. Galing naman ng ulan dumamay sa pighating nararamdaman ko.