All Chapters of Ruined Friendship : Chapter 31 - Chapter 40

Kadecy’s Point of View Nang mailapag ako ni Hunter sa malambot na kama, hindi pala kami sa master bedroom napadpad. Sa pagmamadali at sa tama ng alak, pumasok kami sa guest room, at oo, eksaktong sa katabing kuwarto lang kung saan pumasok si Jack. "Hunter, teka lang..." bulong ko habang humahagikgik, looking at the door. "Dito ba 'yung kuwarto sa tabi ng kay Jack?" Hunter leaned down, his eyes burning with playful tricks as he trapped me under his body. "Oo. Bakit, natatakot ka bang marinig niya tayo?" "Natatakot? Sa kanya?!" napatawa ako nang malakas, completely losing my filter because of the alcohol. "Hindi, 'no! Mas maganda nga 'yun para lalo siyang mamatay sa inggit! Gawin mong sobrang ingay, Pogi!" Hunter let out a low, rough laugh, his dark eyes darkening with intense hunger. "You asked for it, my girl." Hindi na siya nag-aksaya ng panahon. Inangkin agad ng mga labi niya ang labi ko sa isang matinding halik. Ramdam na ramdam ko ang init ng katawan niya habang dahan-d

Kadecy’s Point of ViewNakaunan na ang ulo ko sa dibdib ni Hunter habang dahan-dahan niyang nillaro ang mga daliri ko. Napakasarap sa pakiramdam ng ganitong tahimik lang kami, walang trabaho, walang nagmamadali, at malayo sa ingay ng opisina. Sana ganito na lang palagi, ano.Wala lang kaming imik na nagpapahinga sa kama nang biglang magsalita si Hunter out of nowhere."You know, Kadecy... after the project is done, the company has this weird Halloween event," panimula niya habang nakatitig sa kisame, his chest vibrating softly against my cheek.Napakunot ang noo ko habang nakasandal pa rin sa kanya. "Halloween event? May ganun pala tayo?""Yeah," Hunter chuckled softly, pressing a quick kiss on my shoulder then hanggang sa leeg ko na naman. Ang landí talaga ng lalaking 'to. Kalalaking tao. "It was the doing of our ancestors, so it was like a mandatory celebration for something... I don't know, I'm not really interested and I've never real

Kadecy’s Point of ViewNang makapasok kaming lahat sa loob ng grand foyer ng Duval Mansion, mabilis na isinara ng dalawang katulong 'yung higanteng gawa sa tanso at narra na pintó.Ang tunog ng pagkabagok ng bakal at paglapat ng locking system ay parang hudyat na opisyal na kaming nakakulong sa loob.Sa gitna ng malawak na hagdanan, nakatayo ang isang matandang lalaki na nakasuot ng pormal na butler attire, si Mang Eduardo, 'yung matagal nang tagapamahala ng ancestral estate ng mga Duval. May hawak siyang lumang leather-bound folder at limang kulay-itim na sobre."Magandang gabi sa Management at Executive Board ng Duval Enterprises," pormal na bati ni Mang Eduardo. Ang boses niya ay nangingibabaw sa tahimik na hall. "Bilang representative ng lumang board at ng pamilya Duval, ako ang magiging tagapamahala at checker ng inyong tatlong araw na retreat.""Mukhang seryoso talaga 'tong matanda, ah," pabulong na biro ni Kane sa tabi ni Leonhardt

Hunter’s point of view Fvck. "Kadecy, where are you?!" Mabilis kong isinigaw ang pangalan niya sa gitna ng sobrang dilim na hallway. Pero walang sumasagot. Ang tanging naririnig ko lang ay ang alingawngaw ng sarili kong boses at ang malamig na hangin sa buong paligid. Shít, why are the lights out? Is this part of the game? Napakuyom ang dalawa kong kamay. Mabilis ang paghinga ko at sobrang sikip ng dibdib ko sa matinding kaba at galit. Hindi 'to kasama sa in-explain ni Eduardo. Agad kong kinapa ang pader. Pinakiramdaman ko kung nasaan ako bago namatay ang ilaw. Kabisado ko ang mansiyong 'to. Sa mga lolo't lola ko ang estate na 'to kaya bata pa lang ako, kabisado ko na ang bawat sulok at pintó rito. Dinala ko ang kamay ko sa gilid ng pader habang mabilis na naglalakad sa madilim na hallway. Bawat segundo na lumilipas, parang pinipilipit ang puso ko. Sampung hakbang mula sa music room... tapos pakanan sa dulo... Hanggang sa dumaan ang mga daliri ko sa malamig na kahoy ng isan

Third person's point of view Araw ng ikalawang laro. Pagpalo pa lang ng alas-otso ng umaga sa lumang pendulum clock ng Duval Mansion, ramdam na agad ang kakaibang bigat sa hangin. Pagkababa pa lang ng Executive Board sa grand dining hall, wala na ang dating masiglang almusal.​Nakatayo na sa dulo ng silid si Mang Eduardo habang hawak ang isang silver tray na naglalaman ng dalawang kulay-beigeng sobre, ang absolute clue at ang Immunity Pass para sa Day 2.​Sa kabila ng mahabang lamesa, katabi ni Hunter si Kadecy. Hawak-hawak ni Hunter ang kamay ng dalaga sa ilalim ng lamesa, his thumb lightly stroking the faint blue mark on her wrist that he had personally iced and tended to all night. Hindi pa rin kumukupas ang pagiging protective at possessive ng lalaki.​Sa kabilang dulo naman, bakas ang matinding pagkahiya at galit sa mukha ni Jack, habang si Ariesa naman ay tahimik lang na nakatungo. Wala na ang cute at matatakuting arte nito, halatang hindi