All Chapters of ภารกิจปั้นจอมมาร: Chapter 31 - Chapter 40

    ศาลารับรองริมน้ำในเรือนลี่หลิน ตัวศาลาถูกสร้างให้ทอดยาวไปสู่กลางสระโดยเชื่อมต่อกันด้วยสะพานขาวสีเดียวกับตัวศาลาตัวทรง 8 เหลี่ยม ซึ่งสร้างด้วยศิลาขาวทั้งหลัง แกะสลักเสลาอย่างวิจิตรบรรจง   ภายในศาลาเปิดโล่งสามารถชมทัศนียภาพได้รอบทิศทาง มีเสาสลักลายหงส์ร่ายรำไม่ซ้ำกันทั้ง 8 ทิศ ทั้งต้นหลิวโบราณระย้าคลุมหลังคาศาลา ทั้งชายหนุ่มหล่อเหลาและหญิงสาวงดงาม ชวนให้บรรยากาศอบอวลด้วยความหวานชื่น ปรากฏเป็นความงามดุจภาพวาดจากปลายพู่กันจิตรกรเอก ดูแล้วช่างเหมาะสมดั่งกิ่งทองใบหยกยิ่งนัก   เจียงหมิงเจ๋อเหม่อมองดูคนทั้งคู่หัวร่อต่อกระซิกกัน เขารู้สึกแคลงใจต่อมู่เหม่ยหลานผู้นี้ไม่น้อย ไม่รู้เจตนาของนางที่อยู่ๆ ก็เปลี่ยนท่าทีต่อเฉินฮ่าวหลานอย่างฉับพลัน ในขณะที่คนของเขาดูเหมือนจะพึงพอใจต่อนางไม่น้อย   เจียงหมิงเจ๋อนั้นอยากรู้ว่าพวกเขาคุยสิ่งใดกันจึงพยายามร่ายคาถาหูทิพย์ แต่ไม่ว่าพยายามอย่างไรก็ไม่ได้ยินเสียงใดๆ เล็ดลอดออกมาให้ได้ยิน   “เขาไม่ได้ยินแน่หรือ” มู่เหม่ยหลานที่แกล้งหัวร่อต่อกระซิกกับเฉินฮ่าวหลานถาม

เจียงหมิงเจ๋อถูกจางเจียห่าว ดันร่างจนแผ่นหลังสัมผัสผืนหญ้าชื้นแฉะ มือทั้ง 2 ถูกรวบไว้อย่างแน่นหนา จางเจียห่าวแข็งแกร่งกว่าเขา ทั้งรูปร่างและในด้านระดับการฝึกตน ยิ่งในหลายวันนี้เขาเคี่ยวเข็ญพลังวัตรอย่างต่อเนื่อง เพื่อหลอมโอสถจำนวนมากแจกจ่ายให้ชาวเมืองผู้ติดเชื้อ ร่างกายเขาเองก็อ่อนล้าจนแทบยืนไม่อยู่ ยิ่งเขาต่อต้านขัดขืน จางเจียห่าวดูเหมือนยิ่งบ้าคลั่ง เขาเองก็เป็นบุรุษผู้หนึ่งเช่นกัน ถ้าอีกฝ่ายดื้อรั้นต่อต้านเขามากเท่าไหร่ กลับยิ่งทำให้รู้สึกตื่นเต้นท้าทายมากเท่านั้น เขาไม่คิดว่าวันหนึ่งจะเป็นตัวเขาเองที่ตกในสภาพวิกฤตินี้มาก่อน และวิกฤตครั้งนี้ร้ายแรงถึงขั้นสูญเสียเอกราช!! "เดี๋ยว!! จางเจียห่าว อาห่าวเจ้าอย่าวู่ว่าม ถ้าเจ้าเมาก็กลับไปนอนเสีย ข้าไม่ได้ชอบเจ้า ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้ " "ไม่!! อาหมิงเข้ารอวันนี้มานับร้อยปี ข้ารอเจ้ามานานเหลือเกินแล้ว เจ้าเองก็รักข้า ไม่เช่นนั้นเจ้าคงไม่ขอให้ข้าเป็นคู่บำเพ็ญกับเจ้าในครั้งนั้น ความขลาดเขลาของข้าที่ปฏิเสธเจ้าในวันนั้น มันทำให้ข้าสำนึกเสียใจมาจนทุกวันนี้ ชีวิตที่ไม่มีเจ้ามันไร้ความหมายยิ่งนัก ข้ายอมสละทุกสิ่งเพื่อเจ้าแล้ว อาหมิงเ

การปรากฏของพื้นที่หลังประตูมิติ ของแดนลับเหลียงหวายในแต่ละครั้งจะมีความแตกต่างกันดังที่เทพพยากรณ์ได้กล่าวไว้ แต่ที่แน่นอนว่าแดนที่ปรากฏขึ้นนี้ ต้องอุดมไปด้วยปราณทิพย์บริสุทธิ์ เล่ากันว่าแม้นได้เข้ามานั่งสมาธิดูดซับไอปราณทิพย์ที่นี่ในเวลาไม่กี่วันโดยไม่ต้องทำสิ่งใดเพิ่มเติม ก็สามารถยกระดับการฝึกตนของผู้ฝึกตน ได้เหมือนอยู่โลกภายนอกหลายปี นอกจากในส่วนของสิ่งล้ำค่าหายากที่อาจพบเห็นได้หากมีวาสนาเช่นพืชสมุนไพรล้ำค่า หรือสัตว์อสูรหายากแล้ว ในบางสถานที่ยังพบอาวุธเวทย์และสินแร่ต่างๆ ที่ถูกซุกซ่อนและกลบฝังเมื่อครั้งสงครามสวรรค์อีกเป็นจำนวนไม่น้อย ดังนั้นการเข้ามาร่วมแสวงหาโชควาสนาที่แดนลับเหลียงหวายจึงเป็นที่ใฝ่ฝันของผู้ฝึกตนทุกคน แต่หลังประตูแดนลับนี้กลับสงวนไว้เฉพาะสำนักเหลียงหวายเท่านั้น ไม่นึกว่าในการแต่งตั้งเจ้าสำนักในครั้งนี้ ทางเหลียงหวายถึงกับใจกว้าง เชื้อเชิญผู้ฝึกตนทั่วอาณาจักรกว่า 2 พันคนเข้าร่วมด้วย นับว่าน่าแตกตื่นตกใจอย่างมาก แรงดึงดูดจากพายุหมุนทำให้พวกผู้ร่วมแสวงหาโชคชะตาถูกพัดกระจัดกระจาย จนแยกกลุ่มออกจากกัน พวกเขาเข้ามาในสถานที่แปลกประหลาดจนไม่รู้ทิศเหนือใต้ ยิ่งไม

เฉินฮ่าวหลานแบกหงอ้ายเหริ่นลัดเลาะมาตามเส้นทางที่อีกฝ่ายชี้บอก และทะลุออกมาได้อย่างไม่ยาก แม้นในช่วงแรกหงอ้ายเหริ่นจะชี้บอกทางสะเปะสะปะ คล้ายจำทางไม่ค่อยได้ แต่ในช่วงหลังๆ ดูเหมือนหงอ้ายเหริ่นจะเกิดความจำดีขึ้นมาฉับพลัน ชี้ทางออกจากป่ามายาได้ถูกทางแล้ว เมื่อหลุดออกมาจากป่ามายาที่เต็มไปด้วยกับดักและอสูรดุร้ายแล้วเฉินฮ่าวหลานจึงผ่อนลมหายใจลง การเข้าแดนลับครั้งนี้ได้ผลพลอยได้ไม่น้อย นอกจากอาวุธชั้นเซียนจำนวนมากแล้ว ยังได้สมุนไพรล้ำค่า และผลึกอสูรชั้นสูงที่สามารถเป็นวัตถุดิบในการหลอมโอสถของเจียงหมิงเจ๋ออีกไม่น้อย แม้นเจียงหมิงเจ๋อสามารถใช้โอสถของเลี่ยงหรงได้อย่างไม่จำกัด แต่เจ้าตัวกลับรังเกียจว่าโอสถเหล่านั้นระดับไม่สูงพอที่จะให้พวกเขาใช้ จึงมักหลอมโอสถใช้เอง ดังนั้นโอสถที่เฉินฮ่าวหลานใช้ตลอดมา จึงเป็นโอสถชั้นสูงที่เจียงหมิงเจ๋อเป็นผู้หลอมมากับมือทั้งสิ้น ซึ่งหากคนภายนอกรู้คงต้องตาร้อนอย่างมิอาจระงับได้ "โอ๊ย! หลัง หลังข้า พี่เฉินหลังข้า" หงอ้ายเหริ่นร้องโวยวาย เฉินฮ่าวหลานแบกเขาชนซ้ายกระแทกขวาไปตลอดทาง หากจะกล่าวว่าในคราแรกเรียกบาดเจ็บ ตอนนี้ต้องกล่าวว่าถึงกับบาดเจ็บสาหัสแล้ว

เจียงหมิงเจ๋อมิได้แปลกใจเช่นผู้อื่นที่เฉินฮ่าวหลานพาคนแปลกหน้าติดตามมาด้วย เขาย่อมรู้จักหงอ้ายเหริ่นเป็นอย่างดี แต่ค่อนข้างแปลกในเรื่องที่เจ้ามารจิ้งจอกผู้นี้ ถึงกับแปลงร่างเป็นร่างเดิมของเขามากกว่า มันคงอ่านใจเฉินฮ่าวหลานผิดพลาดแล้วกระมัง เฉินฮ่าวหลานจะรักเขาได้อย่างไร ในเมื่อหลังจากอาหลานฟื้น เขามิได้ใช้ภาพลักษณ์นี้อีกเลย ในเรื่องเดิมมารจิ้งจอกมายาตนผู้นี้ รับหน้าที่เป็นทูตมารผู้พาเฉินฮ่าวหลานไปพบจอมมารผู้เฒ่า เพื่อรับมอบภพมารและตำแหน่งจอมมาร ถึงแม้นว่าจะทำให้เฉินฮ่าวหลานมีระดับการฝึกตนที่สูงส่งอย่างก้าวกระโดด และได้ครอบครองภพมารทั้งหมดก็ตาม แต่มันจะทำให้เฉินฮ่าวหลานไม่หลงเหลือความเป็นมนุษย์อีกต่อไป หากเมื่อใดที่จิตใจเขาอ่อนแอ โลหิตพญามารในร่าง จะแสดงตัวตนเด่นชัดขึ้นทันที ในเรื่องเดิมเฉินฮ่าวหลานจะถูกทั้งโลหิตจอมมารและโลหิตเจ้าอสูรเข้าควบคุมจิตใจ จนกลายเป็นราชาทรราชผู้โหดเหี้ยมในที่สุด ทั้งหมดเพียงเพราะเขาต้องการเปลี่ยนให้พระเอกของเขา จากเด็กหนุ่มผู้บริสุทธิ์อ่อนโยน กลายเป็นคนวิกลจริตและอำมหิตดุร้าย เขาต้องการเพิ่มฉากนองเลือดฆ่าฟันเพื่อเอาใจคนอ่าน เพิ่มสีสันของเนื้อเร