"โอเครึเปล่า?" เสียงถามนุ่มถามขึ้นหลังจากที่รถเข้ามาจอดบริเวณหน้าบ้าน "ค่ะ หมวยแค่ตื่นเต้นจากที่เป็นแม่บุญธรรมแต่ได้แม่แท้ๆ แทนแค่ทำตัวไม่ถูกนิดหน่อยค่ะ" ฉันตอบกลับไปอย่างรู้สึกประหม่า "แม่คงดีใจไม่ต่างจากน้องเรารีบเข้าไปกันเถอะ" จบประโยคเราทั้งคู่ก็รีบลงจากรถทันที ฉันก้าวเข้าไปภายในตัวบ้านกับความรู้สึกตื่นเต้นเดินมาไม่เท่าไหร่ก็มาหยุดอยู่ที่ด้านในห้องรับแขกซึ่งภายในก็ได้พบกับคุณพ่อและคุณแม่ ไม่รอช้าฉันรีบเข่าไปนั่งลงด้านหน้าพวกท่านก่อนจะก้มลงไปกราบเท้าทันที และมีมือทั้งสองประคองให้ฉันเงยหน้าขึ้น ใบหน้าที่เปื้อนน้ำตามันออกมาจากความตื้นตันรอยยิ้มที่แสนอบอุ่นทำฉันโผลเข้าไปกอดพวกท่าน ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแต่ฉันกอดแน่นมากจนรับรู้ได้"กลับมาบ้านเราแล้วนะลูก" คุณพ่อเอ่ยบอกมือของท่านก็คอยลูบผมฉันอย่างปลอบประโลม"ต่อจากนี้หนูไม่ต้องไปไหนแล้วนะลูก หนูอยู่กับแม่นะคะเด็กดี" คุณแม่บอกด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แขนของท่านกอดฉันแน่นพอๆกัน"หนูโกรธพ่อกับแม่ไหมลูก?" คุณพ่อเอ่ยถามทำให้ฉันผละใบหน้าออกมาจากอ้อมกอดท่านและส่ายหน้าไปมา"ฮึก! ไม่โกรธค่ะ หนูเชื่อว่าคุณพ่อคุณแม่มีเหตุผล""ใช่ลูก ตอนนั้นแม่พึ่งคลอ
Last Updated : 2026-08-08 Read more