All Chapters of ท่านพี่ สหายของท่านน่าชังนัก: Chapter 31 - Chapter 35

เซียวหานจวินกลอกตาอย่างเบื่อหน่าย พานซื่อเล่นงิ้วสู้สตรีในวังหลวงไม่ได้เลยสักนิด ที่ต้องเดินตามไป๋ถิงเหวินมาถึงโรงครัวก็เพราะอี้เหยานางยังแต่งตัวไม่เสร็จ มิเช่นนั้นเขาจะเดินตามมาให้เหนื่อยเพื่ออันใดทั้งหมดยกเว้นฝูซื่อที่ไม่ได้ติดตามไปด้วย พากันเดินไปที่ห้องพักของอี้เหยา อาจิ่วที่ยกอาหารมาจากโรงครัวก็เดินเข้าไปภายในห้องก่อน เพื่อแจ้งให้อี้เหยารู้ว่ามีคนมาเยือนไม่น้อย“ให้เข้ามาเถิด” ใบหน้าของนางยังซีดขาวอยู่ ด้วยเมื่อคืนมีไข้ขึ้นสูงตลอดทั้งคืนอาปาประคองอี้เหยาให้มานั่งที่โต๊ะ พานซื่อที่เขามาเห็นก็รีบเข้ามาดูด้วยความเป็นห่วง นางสังเกตร่องรอยบนตัวของอี้เหยาก็ไม่พบสิ่งใด จึงอดแปลกใจไม่ได้“เหยาเหยา เหตุใดเมื่อคืนถึงไม่ให้สาวใช้ไปแจ้งข้าเล่า”“แค่ก แค่ก ข้าไม่ได้เป็นอันใดมากจะรบกวนท่านอาสะใภ้ได้อย่างไรเล่าเจ้าค่ะ”“เด็กโง่ พี่ชายเจ้าฝากฝังเจ้าไว้กับข้า ข้าจะกล้าละเลยได้อย่างไร ไหนให้อาสะใภ้ดูหน่อยว่าเจ้าเป็นอันใดบ้าง”พานซื่อไม่สนเลยว่าภายในห้องยังมีไป๋ถิงเหวินและเซียวหานจวินอยู่ด้วย นางดึงแขนเสื้อทั้งสองข้างของอี้เหยาขึ้นอย่างไร้มารยาท“ท่านอาสะใภ้!!! ทำอันใดของท่านกัน” ไป๋ถิงเหวินกระชา

อาจจะเป็นเพราะพิษไข้และร่างกายที่เหนื่อยล้าจากเรื่องราวมากมาย อี้เหยากล่าวจบนางก็เป็นลมหมดสติไปทันที เซียวหานจวินรับเข้ามาช้อนตัวอุ้มนางเอาไว้ แล้วร้องเรียกไป๋ถิงเหวินที่กำลังโวยวายอยู่กับฝูซื่อและอี้เจียว“อาเหวิน หยุดได้แล้ว เหยาเหยานางหมดสติไปแล้ว ต้องรีบพานางไปหาหมอ”ไป๋ถิงเหวินหันมามองก็เห็นเซียวหานจวินอุ้มน้องสาวของตนเอาไว้ เขาหันไปกวาดสายตามองทุกคนที่อยู่ตรงหน้า “เรื่องนี้ข้าไม่ยอมปล่อยไปแน่ ท่านย่า ท่านอาสะใภ้ ท่านต้องมีคำตอบที่ทำให้ข้าพอใจ มิเช่นนั้น...หึหึ พวกท่านรู้ดีว่าท่านแม่ของข้านางเป็นเช่นใด”พานซื่อที่ทรุดตัวอยู่บนดินก็ทิ้งตัวลงอย่างหมดเรี่ยวแรง ไม่รู้ว่าแผนการที่วางเอาไว้อย่างดีเกิดผิดพลาดไปได้อย่างไร เกาจินซีกลับมานางต้องถูกถลกหนังออกเป็นแน่ ฝูซื่อเองก็กังวลไม่แพ้กัน แม้นางจะเป็นแม่สามี แต่ก็เป็นเพียงมารดาเลี้ยง น้ำหนักในใจเกาจินซีย่อมมีไม่มาก ตอนนี้ไม่ว่าจะเกิดอันใดขึ้นต้องทำให้ตนเองออกห่างจากเรื่องนี้โดยเร็วที่สุดพานเหิงซุนที่ถูกทุบตีจนน่วมก็นอนแผ่อยู่บนพื้น เมื่อคืนตอนที่รับตัวสตรีเข้ามาในห้อง เขาจะรู้ได้อย่างไรว่าคนในผ้าคลุมจะเป็นอี้เจียว เขาเองก็เพิ่งมารู้ตัว