All Chapters of ความรับผิดชอบหรือหัวใจ ภาค: กล้วยไม้ป่าที่ผลิบานกลางม่านหมอก: Chapter 91 - Chapter 100

ตอนที่ 72: กุหลาบแดงเพลิง... กับมนต์เสน่ห์แห่งบางแสนเสียงเครื่องยนต์ BMW X3 ดับลงหน้าหอพักหรูย่านบางแสน ยศกรก้าวลงจากรถด้วยหัวใจที่เต้นระรัว ความอัดอั้นและความหงุดหงิดจากอาการหึงหวงไร้สาระของนฤมลที่บ้านใหญ่ ถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นท้าทายและความลุ่มหลง ชายหนุ่มขยับเสื้อแจ็คเก็ตเล็กน้อยก่อนจะใช้คีย์การ์ดที่ชมพู่เคยให้ไว้เปิดประตูห้องเข้าไปด้วยหัวใจที่พองโตทันทีที่บานประตูเปิดออก กลิ่นน้ำหอมยั่วยวนรุนแรงอันเป็นเอกลักษณ์ของสาววัยใสก็พุ่งเข้าปะทะจมูก ชมพู่ ยืนรอเขาอยู่กลางห้องในชุดนอนซีทรูสีแดงเพลิง เนื้อผ้าบางเบาจนแทบปิดบังอะไรไม่ได้ มองเห็นชุดบิกินี่สีดำตัวจิ๋วที่โอบรัดสัดส่วนอวบอัดอยู่ภายในอย่างหมิ่นเหม่ ผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดของเธอตัดกับสีแดงของชุดจนดูเร่าร้อนราวกับเปลวไฟที่พร้อมจะแผดเผาทุกอย่างที่เข้าใกล้"พี่ยศ... คิดถึงจังเลยค่ะ!" ชมพู่ส่งเสียงอ้อนหวานหยด ก่อนจะโผเข้ากอดเขาทันที

ตอนที่ 73: พายุเสน่หาบางแสน... รสสวาทกุหลาบแดงเมื่อปรับตัวให้เข้ากับจังหวะรักและความใหญ่โตได้ ชมพู่เริ่มขยับสะโพกขึ้นลงตามสัญชาตญาณดิบที่พลุ่งพล่าน แม้จังหวะจะยังไม่ชำนาญนัก มีติดขัดและตะกุกตะกักบ้างตามประสาเด็กสาวมหาลัยที่เน้นอารมณ์สวาทนำทางมากกว่าเทคนิค แต่นั่นกลับยิ่งทำให้ยศกรรู้สึกถึงแรงบีบรัดที่สดใหม่และเร่าร้อนอย่างที่สุดจนแทบคลั่ง"อ๊ะ... อ๊ะ... พี่ยศขา... ชมพู่เสียวจังเลยค่ะ... อื้อออ... ชอบไหมคะผัวขา" ชมพู่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงไทยภาคกลางฟังชัดแจ๋ว พร้อมส่งสายตาออดอ้อนยั่วยวนอย่างฉ่ำปรือ"ชอบมากครับชมพู่... ขย่มแรงๆ อีกสิคนสวย" ยศกรตอบกลับเสียงพร่า"งั้นพี่ยศต้องดูชมพู่ขย่มให้ดีๆ นะคะ... คืนนี้ชมพู่จะปรนนิบัติผัวให้ลืมทุกคนเลย!"เธอโน้มตัวลงมาให้ทรวงอกอวบอัดเบียดเสียดกับแผ่นอกกว้างของเขาจนยอดอกครูดไถไปกับไรขนอ่อนๆ พ

ตอนที่ 74: บทลงทัณฑ์สุดท้ายในค่ำคืนที่ลมทะเลบางแสนพัดผ่านระเบียงห้องพักหรู ชมพู่รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังล่องลอยอยู่กลางพายุสวาทอันร้อนระอุที่เธอเป็นคนจุดชนวนขึ้นมาเอง สายตาคู่สวยฉ่ำปรือมองสบประสานกับยศกร หนุ่มใหญ่วัยสี่สิบที่เต็มไปด้วยพละกำลังและความดุดัน หัวใจของเด็กสาวเต้นโครมครามด้วยความหลงใหลและตื่นเต้น เธอไม่ได้ต้องการเพียงแค่เงินทองหรือความสบายชั่วครั้งชั่วคราวอีกต่อไป แต่เสน่ห์ดิบๆ ของชายชาตรีตรงหน้ากำลังทำให้เธออยากจะครอบครองเขาไว้เพียงคนเดียวชมพู่โน้มตัวลงไปบดเบียดทรวงอกอวบอัดกับแผ่นอกแกร่งของเขา พยายามใช้ทุกสัมผัสเพื่อดึงดูดให้ยศกรจมดิ่งลงไปในบ่วงเสน่หาของเธอ"พี่ยศขา... ชมพู่เป็นของพี่คนเดียวนะคะ... แล้วพี่ยศล่ะคะ จะอยู่เป็นผัวน่ารักๆ ของชมพู่คนเดียวได้ไหมเอ่ย" เธอกระซิบเสียงพร่าพลางส่งสายตาอ้อนวอนช้อนมองราวกับจะหลอมละลายเขา"อ้อนเก่งขนาดนี้ ใครจะไปไหนพ้นล่ะครับคนสวย..." ยศกรยิ้มกริ่มพลางเอ่ยเย้า สองมือบีบเค้นเอวคอดเต็มไม้เต็มมือ"ถ้าไม่อยากไปไหน ก็ต้องกระแทกเน้นๆ ให้ชมพู่จดจำพี่ไปตลอดคืนเลยนะคะผัวขา!" ชมพู่เอียงคอหัวเราะร่วน แกล้งยักคิ้วยั่วยวนอย่างท้าทายยศกรที่กำลังฮึกเ

ตอนที่ 75: บทลงเอย... และการเริ่มต้นของความลุ่มหลงแสงสลัวยามเช้าตรู่ของวันศุกร์ลอดผ่านผ้าม่านสีอ่อนเข้ามาภายในห้องพักสุดหรูของชมพู่ย่านบางแสน ยศลืมตาตื่นขึ้นมาท่ามกลางความเงียบสงบ แต่หัวใจกลับเต้นรัวเมื่อสายตาปะทะเข้ากับร่างนวลเนียนที่นอนทอดกายอยู่ข้างๆ ในสภาพเปลือยเปล่าใต้ผ้าห่มผืนบางเขายันกายขึ้นพิงหัวเตียง เพ่งพิศมอง ชมพู่ ดาวมหาลัยสาวพราวเสน่ห์ที่กำลังหลับใหล ผิวพรรณของเธอเป็นสีน้ำผึ้งเนียนละเอียด ยิ่งต้องแสงรำไรในยามเช้าก็ยิ่งดูเปล่งปลั่งมีมิติ ราวกับรูปปั้นที่ถูกสลักเสลามาอย่างบรรจง เส้นผมสีดำสนิทแผ่กระจายเต็มหมอนสีขาว ตัดกับความสว่างไสวของเครื่องนอนอย่างลงตัวยศไล่สายตามองไปตามความโค้งเว้าของไหล่มน แผ่นหลังบาง และช่วงขาเรียวยาวที่โผล่พ้นผ้าห่มออกมา ความทรงจำเกี่ยวกับบทสวาทอันดุดันเมื่อคืนย้อนกลับมาเป็นฉากๆ ชมพู่ไม่ใช่แค่สวย แต่เธอมีความเร่าร้อนที่เผาผลาญเขาจนแทบหมดแรง ทว่าในยามหลับแบบนี้ เธอกลับดูน่าทะนุถนอมและเย้ายวนใจไปพร้อมๆ กัน จนอารมณ์ดิบในกายชายเริ่มคุกรุ่นขึ้นมาอีกครา‘สวย... สวยจนน่ากลัวจริงๆ กุหลาบดอกนี้’ ยศพึมพำในใจพลางถอนหายใจยาวเขาจำใจสลัดความกำหนัดทิ้งไป เพราะภา

ตอนที่ 77: ที่พักใจและคำสัญญาในเช้าวันหยุดยศวางโทรศัพท์ลงพลางถอนหายใจทิ้ง ความรู้สึกเบื่อหน่ายในพันธนาการที่ไร้ชีวิตชีวานี้เริ่มเกาะกินใจเขามากขึ้นทุกที แต่แล้วแสงไฟจากหน้าจอโทรศัพท์ก็สว่างขึ้นอีกครั้ง พร้อมเสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันไลน์ที่รอคอย น้องเจน:"อ้ายยศ คือบ่มาฮ้านคะ มื้อนี้อ้ายบอยก็มานำเด้..."ตามด้วยสติกเกอร์รูปตัวการ์ตูนนั่งร้องไห้ขี้มูกโป่งที่ดูแล้วทั้งน่าเอ็นดูและน่าสงสาร ความหงุดหงิดเมื่อครู่มลายหายไปเป็นปลิดทิ้ง ความใสซื่อของเจนคือยาชูกำลังชั้นดี ยศขยับยิ้มที่มุมปากก่อนจะพิมพ์ตอบกลับทันที ‘อีก 30 นาทีพี่ไปถึงร้านนะ’ พร้อมส่งสติกเกอร์รูปคนขี่มอเตอร์ไซค์เท่ๆ กลับไป ไม่กี่วิ