All Chapters of ความรับผิดชอบหรือหัวใจ ภาค: กล้วยไม้ป่าที่ผลิบานกลางม่านหมอก: Chapter 111 - Chapter 120

ตอนที่ 88: รังรักที่ไม่ลับอีกต่อไปกับสมาชิกใหม่ในครอบครัวเย็นวันจันทร์ที่แสนวุ่นวาย ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มอมม่วงยามโพล้เพล้ ยศกรจัดการยืมรถกระบะ Ford Ranger คันแกร่งแต่งซิ่งยกสูงจากเสี่ยโจเพื่อมาช่วยเจนย้ายของตามสัญญา รอบนี้เขาไม่ได้ขับรถสปอร์ตหรูหรามาให้สะดุดตาใครให้เป็นเป้าสายตา เพราะการย้ายหอพักมันต้องใช้รถกระบะจุของหนักถึงจะคล่องตัวและขนสารพัดสิ่งของได้จุใจที่สุดเมื่อเขาขับรถเลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าหอพักเดิมของเจน ก็พบกับร่างบางสองร่างยืนรออยู่บริเวณหน้าประตูทางเข้า ท่ามกลางกองข้าวของพะรุงพะรังที่ถูกบรรจุใส่กล่องลังกระดาษและถุงพลาสติกใบใหญ่ไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย"พี่ยศ!... ทางนี้ค่ะ" เจนส่งเสียงทักทายพลางโบกมือน้อยๆ ก่อนจะรีบแนะนำหญิงสาวข้างกายด้วยรอยยิ้มสดใส "พี่ยศ... นี่ เอื้อยจิน พี่สาวของเจนเองค่ะ""สวัสดีค่ะพี่ยศ..." จินยกมือขึ้นไหว้ทักทายตามมารยาท พล

ตอนที่ 90: เงาในอดีตกับความสดใสครั้งใหม่เช้าวันพุธที่ควรจะสดใสของยศ หลังจากที่เพิ่งผ่านค่ำคืนอันชื่นมื่นกับน้องเจนที่รังรักแห่งใหม่ กลับถูกขัดจังหวะด้วยเสียงเรียกเข้าที่ชวนให้หนักใจ ชื่อของ "นฤมล" ปรากฏหราบนหน้าจอขณะที่เขากำลังผูกเนกไทเตรียมตัวไปกุมบังเหียนโรงงาน แรงสั่นของมือถือประหนึ่งสัญญาณเตือนภัยที่เขาต้องเผชิญอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน"มีอะไรจะสารภาพไหม?" เสียงปลายสายเย็นเยียบจนเขารู้สึกได้ถึงรังสีอำมหิต"สารภาพเรื่องอะไรมล? พี่งงไปหมดแล้ว" ยศตอบเสียงเรียบ พยายามรักษาความนิ่งขรึมตามฉบับผู้จัดการสายการผลิตที่ผ่านโลกมาโชกโชนวินาทีต่อมา เสียงแจ้งเตือนแอปพลิเคชันไลน์ก็ดังขึ้น รูปภาพที่ถูกส่งมาคือภาพเขายืนยิ้มคู่กับ 'พี่จอย' พนักงานอาวุโสฝ่ายบัญชีในงานเลี้ยงปีใหม่ที่ผ่านมา ทั้งคู่ยืนห่างก

ตอนที่ 92: ความลับในรอยยิ้มและความคุ้นเคยความตึงเครียดจากในห้องประชุมมลายหายไป ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูเบาๆ ก็ดังขึ้น ขัดจังหวะความคิดของชายหนุ่มก๊อก ก๊อกประตูไม้ถูกดันเปิดออกช้าๆ ปรากฏร่างเพรียวระหงของ "โอ๋" เด็กฝึกงานสาวคนใหม่ที่มีใบหน้าละม้ายคล้ายกับ 'แอน' รักเก่าในอดีตของเขาอย่างกับพิมพ์เดียวกัน เธอเดินยิ้มละมุนเข้ามาพร้อมแก้วกาแฟที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นยั่วน้ำย่อย“พี่ยศคะ... เห็นพี่ประชุมเครียดๆ โอ๋เลยชงกาแฟร้อนๆ มาให้ค่ะ”เธอก้มตัววางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะทำงานทรงสูง เสื้อช็อปสีกรมท่าที่เปิดกระดุมคอไว้เล็กน้อยเผยให้เห็นเนินเนื้อขาวนวลเนียนละเอียดในจังหวะที่เธอก้มลงพอดี กลิ่นหอมสะอาดบริสุทธิ์คล้ายแป้งเด็กจากกายสาวลอยมาแตะจมูกหนุ่มใหญ่อีกครั้งอย่างน่

ตอนที่ 94: บทเรียนรักที่รังรักทันทีที่ประตูห้องปิดสนิท ความเงียบเชียบก็ถูกแทนที่ด้วยเสียงลมหายใจที่สอดประสานกันอย่างละมุนและโหยหา ยศกรไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่าแม้แต่วินาทีเดียว เขาคว้าเอวบางคอดกิ่วของเจนเข้ามากอดแนบกาย แผงอกแกร่งบดเบียดเข้าหากับทรวดทรงอวบอัดอย่างชิดใกล้ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงประกบริมฝีปากอย่างรวดเร็วและลึกซึ้ง มันคือจูบที่เต็มไปด้วยความโหยหาและอัดอั้นจากความห่างเหินเพียงชั่วข้ามคืนเจนตอบสนองจูบนั้นด้วยความเต็มใจ สองมือเรียวเล็กเอื้อมขึ้นไปเกาะเกี่ยวรอบคอหนุ่มใหญ่ แม้จะยังดูอ่อนประสบการณ์และขัดเขินอยู่บ้าง แต่ความไร้เดียงสานั้นกลับยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ของชายหนุ่มวัยสี่สิบให้พลุ่งพล่าน ลิ้นร้อนของยศกรสอดแทรกเข้าไปสำรวจความหวานล้ำในโพรงปากของสาวลาวอย่างจาบจ้วง ทั้งสองยืนบดเบียดแนบชิดกันเนิ่นนานท่ามกลางแสงไฟสลัวที่ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามา กลิ่นหอมจางๆ จากกายสาวบวกกับเสน่ห์อันเย้ายวนยิ่งทำให้ยศกรแทบคลั่ง"พี่ยศคะ... อื้อ..."เจนค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกมาอย่างอ้อยอิ่ง สายตาหวานฉ่ำปรือระคนประหม่า ใบหน้าเรียวสวยขึ้นสีชมพูระเรื่อชวนมอง รอยยิ้มจิ้มลิ้มกับดวงตากลมโตคู่สวยที่เคยมองเขาอย่างสดใส

ตอนที่ 96: กล้วยไม้ป่าในม่านน้ำท่ามกลางเสียงน้ำจากฝักบัวที่กระทบพื้นห้องน้ำก้องไปทั่วบริเวณ ยศกรจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาที่ฉ่ำปรือและฉ่ำหวานของเจน ขาเรียวข้างหนึ่งของเธอที่พาดอยู่บนเอวหนาทำให้ดอกกล้วยไม้ป่าสีหวานชุ่มฉ่ำเปิดทางรับการมาถึงของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ยศกรค่อยๆ กดตัวตนอันแข็งขึงและใหญ่โตเข้าหาความอ่อนนุ่มที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำสวาทอย่างช้าๆ“อื้อ... พี่ยศคะ... เจนเจ็บ...”เจนนิ่วหน้าด้วยความคับแน่น ใบหน้าเนียนสวยเหยเกเล็กน้อยพลางซบหน้าลงกับบ่าแกร่ง มือเรียวเล็กขยำไหล่ของยศกรจนเป็นรอยแดง ยศกรหยุดชะงักครู่หนึ่งเพื่อรอให้ร่างกายของเธอปรับตัว เขาประคองใบหน้าหวานขึ้นมากดจูบซับน้ำตาที่คลอหน่วยตาของเธออย่างปลอบประโลมและทะนุถนอม“อดทนหน่อยนะคนดี... เดี๋ยวก็หายเจ็บแล้วครับ ผ่อนคลายนะจ๊ะเมียพี่...” ยศกรกระซิบข้างหูด้วยเสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยความรั