All Chapters of ความรับผิดชอบหรือหัวใจ ภาค: กล้วยไม้ป่าที่ผลิบานกลางม่านหมอก: Chapter 61 - Chapter 70

ตอนที่ 44.3: บทเรียนรักยามเช้าและวันเวลาของสองเราจัดขยายบทในฉากการเคี่ยวอารมณ์รัก อากัปกิริยา เสียงคราง และบรรยากาศความอบอุ่นให้ยาวขึ้น ละเอียด ซาบซ่าน ได้อารมณ์หวานฉ่ำและเร่าร้อนสมจริง นำไปใช้แต่งต่อได้ทันทีครับพี่:"พี่จะสอนบทรักบทใหม่ให้เจนนะครับ... ท่านี้จะยิ่งลึกและหวานซึ้งกว่าเดิม"ยศกรกระซิบชิดใบหูเล็กเบา ๆ พลางสอดวงแขนหนาเข้าโอบรัดเอวคอดกิ่วของเมียรักจากทางด้านหลัง มืออีกข้างจับประคองแกนกายใหญ่โตอุ่นร้อน จ่อปลายหัวเห็ดฉ่ำเยิ้มเข้ากับกลีบดอกกล้วยไม้ป่าอันเบ่งบานฉ่ำน้ำ แล้วค่อย ๆ ดันมังกรแกร่งเข้าไปอย่างทะนุถนอม ความแน่นตึงอัดแน่นสอดลึกเข้าไปทีละนิดจนสุดร่องรัก กลืนกินความแข็งแกร่งเข้าไปจนมิดโคน ก่อนที่ยศกรจะแช่กายแน่นนิ่งไว้อย่างนุ่มนวลเพื่อซึมซับความอุ่นชื้นลึกล้ำ"อ้ายยศ... เจนเจ็บ... เบา ๆ นะคะ อื้อออ... ของอ้ายยศมันใหญ่เหลือเกิน..."เจ

ตอนที่ 45.1: สายลมแห่งโชคชะตาที่พัดพากล้วยไม้ป่าจากฝั่งโขง"เจน... เฮาโดนตั๋วแล้ว ฮือออ เงินกะเหลือบ่หลาย เฮาสิเฮ็ดจั่งได๋ดี"หนิงสะอื้นไห้จนตัวโยน มือไม้สั่นเทาขณะเปิดกระเป๋าสตางค์กวาดสายตามองแบงก์ร้อยไม่กี่ใบที่เหลืออยู่"อย่าเพิ่งร้องหนิง... เดี๋ยวคนเขาสิมอง" เจนพยายามเอ่ยปลอบเพื่อน ทั้งที่ขอบตาของตัวเองก็แดงก่ำ "เฮาคือมาซวยแท้ๆ มามื้อแรกกะโดนคนไทยตั๋วเลย เงินแปดร้อยนั่นมันค่าข้าวเฮาทั้งอาทิตย์เลยเด้อ""ข้อยย้าน เจน... เมืองไทยคือเป็นน่ากลัวแท้ คนหน้าตาดีๆ คือมาใจร้ายกับพวกเฮาแท้ เฮาสิไปฮอดชลบุรีบ่? หรือเขาจับพวกเฮามาขาย? ข้อยอยากเมือบ้าน ไปหาอีแม่เด่...""อดเอา หนิง... เฮามาไกลแล้ว เอื้อยจินกะรออยู่พู่น ถ้าเฮาบ่สู้ เฮาสิมีเงินส่งเมือบ้านได้จั่งได๋" เจนปาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มเนียน "แต่ข้อยกะย้านคือกัน... เงินเหลือแค่นี้ ค

ตอนที่ 47: รังรักของกล้วยไม้ป่าทันทีที่เดินเข้ามาในบ้าน ยศกรคว้าตัวน้องเจนเข้าไปสวมกอดจากทางด้านหลังอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหมุนร่างบางกลับมารับจูบอันแสนหวานและเร่าร้อน"อื้อ... อ้ายยศ..." เสียงหวานครางแผ่วในลำคอ เจนทิ้งกระเป๋าถือลงบนพื้นบ้านทันที สองมือเรียวบางยกขึ้นโอบรอบลำคอแกร่งไว้แนบแน่น รสจูบอันร้อนแรงที่เขาป้อนให้ทำเอาหัวใจดวงน้อยสั่นสะท้านไปทั้งอก"พี่ยศขา... ใจเย็นๆ ก่อนสิคะ เจนยังบ่ทันได้อาบน้ำเลย ตัวเหม็นๆ""เหม็นที่ไหนกันล่ะ... เมียพี่หอมไปทั้งตัวขนาดนี้" ยศกรเอ่ยกระซิบชิดแก้มเนียน มองเจนด้วยสายตากรุ่มกริ่มแฝงความเอ็นดูเจนหลบสายตาคมด้วยความประหม่า ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงซ่าน ยิ่งได้ยินคำว่า 'เมีย' เต็มสองหู หัวใจของดอกกล้วยไม้ป่าก็ยิ่งพองโตด้วยความสุขสมยศกรไม่รอช้า ช้

ตอนที่ 49: สายน้ำแห่งความรักหลังบทรักอันเร่าร้อนบนโซฟาชั้นล่างจบลง ยศกรประคองช้อนอุ้มร่างบางของน้องเจนขึ้นไปบนห้องนอนชั้นสองอย่างนุ่มนวลและทะนุถนอม"เจนจ๋า... เดี๋ยวพี่พาไปอาบน้ำล้างตัวนะครับ จะได้สบายตัวเนอะ" ยศเอ่ยกระซิบชิดใบหูเล็กพลางส่งยิ้มหวาน"อ้ายยศพาเจนไปอาบน้ำจริงบ่คะ... หรือสิพาเจนไปโดนทำโทษอีก" เจนแสร้งเอียงคอถามด้วยภาษาไทยปนลาว ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงระเรื่อ สองแขนเรียวเกี่ยวรอบคอแกร่งไว้แน่น"หืม... เมียรู้นอกรู้ในขนาดนี้ พี่คงต้องทำโทษเพิ่มในห้องน้ำแล้วล่ะครับ" ยศกรหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะอุ้มน้องเจนตรงเข้าสู่ห้องน้ำทันทีฝักบัวถูกเปิดออก สายน้ำอุ่นฉ่ำไหลรินรดลงมาชโลมเรือนร่างเปลือยเปล่าของทั้งคู่ ยศกรคว้าตัวเมียสาวเข้ามาประชิดอก ดึงเธอเข้ามารับจูบอันแสนหวานและเร่าร้อนกลางสายน้ำ ลิ้นร้อนตวัดรัวทักทายดูดดึงความหว

ตอนที่ 51: อรุณสวัสดิ์แสนหวานแสงแดดยามเช้ารำไรลอดผ่านผ้าม่านเนื้อดีเข้ามาทักทายภายในห้องนอนอันอบอุ่น เจนค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาพบกับใบหน้าคมเข้มของยศกร หนุ่มใหญ่ชาวไทยที่นอนหลับใหลอยู่เคียงข้าง มือหนาของเขายังคงตระกองกอดเอวบางของเธอไว้ไม่ห่างกาย นี่คือเช้าวันที่เจนรู้สึกว่าตัวเองมีความสุขที่สุดในชีวิตอีกวันหนึ่งตั้งแต่มีพี่ยศเดินเข้ามาในชีวิต ชีวิตของสาวลาวบ้านนาคนนี้ก็เปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง จากอดีตเด็กเสิร์ฟร้านอาหารที่ต้องแลกหยาดเหงื่อด้วยค่าแรงวันละ 300 บาท บวกกับเงินทิปเพียงเล็กน้อยที่ต้องคอยประหยัดมัดจำ แต่ตอนนี้พี่ยศดูแลเธออย่างดี มอบเงินให้ใช้จ่ายถึงเดือนละสองหมื่นบาท ซึ่งเป็นจำนวนเงินมากมายมหาศาลสำหรับเธอ ทำให้เจนสามารถส่งเงินกลับไปรักษาพ่อที่กำลังป่วยทางบ้านได้อย่างไม่เดือดร้อนเหมือนแต่ก่อน แถมยังมีเงินเหลือไว้ใช้จ่ายในชีวิตประจำวันได้อย่างสุขสบายร่างบางตะแคงกายเข้าหาคนรัก สดุดีความสุขในหัวใจด้วยการก้มลงหอม