Semua Bab พยัคฆ์มันรักน้อง: Bab 31 - Bab 40

@มหาวิทยาลัย“ไม่รู้จริง ๆ เหรอ พี่พยัคฆ์ไม่เคยพาไปแนะนำให้รู้จักเลยเหรอ”“ช่วยพี่ชายปิดข่าวหรืเปล่า บอกเราหน่อยน่า นะนะ”“แน่ใจนะว่าไม่ใช่แพทอะ ช่วงหลัง ๆ เราเห็นเธอกับแพทสนิทกันนี่ ลงรูปด้วยกันบ่อยด้วย”“หรือว่าพี่พยัคฆ์ยังไม่ให้บอกเหรอ แล้วพี่เขาจะเคลียร์เรื่องนี้เมื่อไรอะ”ฉันนั่งกุมมือตัวเองแน่นขณะรออาจารย์เข้ามาสอน รอบตัวตอนนี้เพื่อน ๆ มารุมล้อมถามถึงภาพหลุดนั่น แหงล่ะว่าผู้ชายในภาพเห็นหน้าชัดเจน ฉันเลยปฏิเสธไม่ได้ว่าไม่ใช่คุณพยัคฆ์ ยังดีที่ไม่เห็นหน้าผู้หญิงฉันเลยไม่เดือดร้อน แต่ว่า… ตอนนี้ทุกคนพุ่งเป้าผู้หญิงในภาพไปที่แพทนี่สิ“พวกเธอขา เราว่าข่าวดังขนาดนี้เดี๋ยวพี่พยัคฆ์ก็ออกมาพูดเองนั่นแหละ ถ้ายัยน้องพูดก่อน พี่พยัคฆ์ก็ดูไม่แมนสิ” สาคูที่นั่งข้างกันเอ่ยขึ้น สีหน้าเพื่อนรักก็ดูกดดันไม่แพ้ฉันเพราะเราสามคนนั่งติดกัน ทั้งสายน้ำและสาคูเลยโดนรุมถามไปด้วยเพราะเป็นเพื่อนฉัน“ทางที่ดีเราว่าพวกเธอไปถามพี่พยัคฆ์ ไม่ก็ไปถามแพทดีกว่านะ ถ้าเป็นสองคนนั้นจริงก็ต้องออกมาพูดอะไรบ้างสิ แต่นี่เขาเงียบกันหมดจะให้ยัยน้องพูดอะไรได้” สายน้ำพูดบ้าง หลายคนก็หันไปเออออใส่กัน“จริงด้วย ไม่เห็นแพทออกมาพ

“พี่ซีนเรียกรวมสายอะ ฉันต้องไปแล้วนะ” สาคูเอ่ยขึ้นหลังจากเลิกตีกับสายน้ำไปพักหนึ่ง นางเดินไปหยิบกระโปรงที่ถอดพาดไว้บนพนักเก้าอี้มาสวม ส่วนสายน้ำลุกไปเก็บของใส่กระเป๋า“ฉันก็เหมือนกัน พี่ฝนเลิกเรียนแล้วอะ วันนี้พ่อกับแม่มาหา ต้องรีบกลับ”“งั้นฉันไปนั่งข้างล่างแล้วกัน รอพี่เพลิงมาจะให้ไปส่ง ไม่อยากนั่งรถกลับเอง” ว่าแล้วก็ลุกขึ้นไปเก็บของบ้าง แต่แล้วเสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นรัว ๆ ก็ทำให้สาคูหันมามองหน้าฉันก๊อก ก๊อก ก๊อก“แกนัดพี่ชายแกมานี่ปะ” นางเลิกคิ้วถามหลังจากจัดกระโปรงเข้าที่เข้าทางแล้ว“ไม่นะ” พอฉันตอบกลับนางก็รีบเดินตรงไปยังประตูทันที แต่จังหวะเคาะประตูที่เหมือนคนเอาแต่ใจตัวเองแบบนี้มันคุ้น ๆ นะ“มาแล้วค่า มาแล้ว”แกร๊ก!“พี่พยัคฆ์?” ทันทีที่ประตูอ้าออกเราสามคนก็อุทานออกมาพร้อมกัน คนที่ยืนหน้านิ่งอยู่หน้าห้องสาคูคือคนที่เราเพิ่งจะเผือกเรื่องของเขามาสด ๆ ร้อน ๆ“นี่พี่กับสาคูคบกันจริง ๆ เหรอ! แอบแซ่บกันอย่างที่สาคูบอกใช่ไหม!” สายน้ำโวยวายเสียงดัง สีหน้านางตระหนกตกใจจนฉันคิดว่านางเชื่อแบบนั้นจริง ๆ ระหว่างนั้นก็มีเด็กมหาลัยเราที่เลิกเรียนแล้วเดินผ่านไปมาหน้าห้องของสาคูแล้วมองเข้ามาด

 “ฉันถามว่าเธออยากตายหรือไง!!!!!”“กรี๊ดดด!!!!!” คนตรงหน้ากระชากตัวฉันเข้าไปหา ด้วยความตกใจเพราะเห็นมือข้างหนึ่งเขาชูขึ้นเลยกรีดร้องออกมา พอไม่เห็นว่าเขาจะทำอะไรเลยลืมตาขึ้น ตรงหน้าคือหน้าจอมือถือสว่างจ้ามีข้อความที่ฉันกับเพื่อนกำลังคุยกัน และข้อความที่ปรากฏขึ้นก็ทำให้ฉันเริ่มปะติดปะต่ออะไรได้ น้อง : ทุกคนน้อง : พวกแกว่าฉันคบกับพี่แฮคดีไหม “ทำอะไรของเธอ! อยากให้ฉันเป็นบ้าหรือไง!”โครม!เขาปาโทรศัพท์มือถือใส่ผนังจนมันแตกกระจายโดยไม่รอฟังคำอธิบาย หัวใจฉันเต้นตุบ ๆ ทั้งกลัวทั้งกำลังเรียบเรียงประโยคในหัวเพราะตกใจจนพูดอะไรไม่ออก“คุณพยัคฆ์คือว่า…” ฉันแตะใบหน้าเขาเบา ๆ ด้วยมือสองข้าง มองเข้าไปในนัยน์ตาสีเข้มที่กำลังสั่นไหวอ

ตอนเย็นฉันมาถึงร้านก็ช่วยทุกคนสั่งอาหาร บรรยากาศวันนี้ครึกครื้นกว่าวันแรกที่มาเพราะพวกเรารู้จักกันและเริ่มสนิทกันมากแล้ว“เดี๋ยววันนี้มีสายอื่นมารวมด้วยนะ เป็นสายรหัสของเพื่อนพี่น่ะ” พี่แฮคพูดขึ้นก่อนจะหันไปโบกไม้โบกมือให้กลุ่มคนที่เพิ่งเดินเข้ามาในร้าน“คนนั้นดาวบริหารนี่” รุ่นพี่ปีสองคนหนึ่งเอ่ยขึ้น ทำให้พี่ปีสามและพี่ปีสี่ที่นั่งด้วยกันหันไปมองตาม ในโต๊ะตอนนี้มีฉันกับรุ่นพี่อีกคนเป็นผู้หญิง นอกนั้นเป็นผู้ชายทั้งหมด บางคนเป็นสายรหัสเดียวกัน บางคนเป็นเพื่อนพี่แฮคที่มานั่งกินด้วย ส่วนกลุ่มที่มาใหม่มีแพทกับรุ่นพี่ปีสองอีกคนเป็นผู้หญิง ฉันเคยเห็นหน้าพี่เขาตอนเข้าเรียนวิชาเสรีด้วยกันแต่ไม่เคยคุยกันเพราะไม่มีโอกาสนั่งใกล้กันสักที นอกนั้นเป็นรุ่นพี่ผู้ชายสองคนและมีเพื่อนพี่แฮคที่ไม่ได้อยู่ในสายมานั่งรวมด้วย พอกลุ่มคนมาใหม่นั่งลงพี่แฮคก็แนะนำให้พวกเรารู้จักกัน แพทขอนั่งข้างฉันซึ่งฉันก็ยินดี“พรุ่งนี้เรามีเรียนด้วยกัน จำได้ใช่ไหม” แพทหัน

เช้าวันต่อมาเพื่อน ๆ ของฉันก็เดินทางมาถึง ฉันลงไปรับทุกคนแล้วพาขึ้นมาชั้นบน เราใช้ห้องโถงอีกโซนที่อยู่เยื้องกับโซนที่พัก เป็นห้องติดกับห้องที่กลุ่มเพื่อนคุณพยัคฆ์ใช้ทำงานเมื่อวาน เพื่อนในกลุ่มงานวันนี้มีห้าคนรวมฉันเป็นหก ฉันไม่ได้สนิทกับใครเป็นพิเศษเพราะเพิ่งรู้จักทุกคนตอนเข้าเรียนวิชาเอก มีเพียงแพทเท่านั้นที่เจอกันข้างนอกบ่อยกว่าคนอื่นเพราะสายรหัสเรารู้จักกันและตอนเรียนวิชาเอกเราก็นั่งด้วยกันบ่อย“โห กว้างมากเลย มีสระว่ายน้ำด้วยเหรอ” เพื่อนผู้ชายคนหนึ่งถามขึ้น เขาชื่อนาย เป็นหัวหน้ากลุ่มและเป็นประธานรุ่นของชั้นปีเรา“ใช่ ชั้นนี้เป็นชั้นส่วนตัวน่ะ มีสระว่ายน้ำกับสวนหย่อม ไม่มีลูกค้าขึ้นมา มียิมด้วยนะแต่เราไม่เคยเข้าไป มีแต่พวกพี่เขาที่เข้าไปใช้บ่อย ๆ ถ้างานเสร็จแล้วใครจะว่ายน้ำหรือเล่นยิมก็ตามสบายเลยนะ เราขอพี่ ๆ แล้ว” ฉันเอ่ยพร้อมรอยยิ้มขณะพาทุกคนเข้ามานั่งในห้อง ห้องนี้คุณพยัคฆ์ให้คนเอาโต๊ะยาวกับเก้าอี้มาเตรียมไว้ให้ตั้งแต่เมื่อวาน เราจะได้นั่งทำงาน