Semua Bab พยัคฆ์มันรักน้อง: Bab 41 - Bab 50

บรรยากาศในกลุ่มตอนนี้ดูอึมครึม แพทกับเพื่อนของเธอไม่ได้ออกจากกลุ่มเหมือนอย่างที่พูดไว้ คงเพราะกลัวจะไม่มีกลุ่มไหนรับเข้าเหมือนที่นายบอก แต่ละคนตอนนี้ต่างก้มหน้าก้มตาทำหน้าที่ของตัวเองตามที่หัวหน้ากลุ่มเคยแบ่งไว้ก่อนหน้า นายทำหัวข้อที่ยากที่สุด รองลงมาคือฉันกับมีน ส่วนเคเป็นผู้ช่วยนายหาข้อมูลยิบย่อยและเตรียมรายงาน แพทกับเพื่อนของเธอนายให้หัวข้อง่าย ๆ ไปช่วยกันทำติ๊ง!ยอย้ากเขี้ยวใหญ่ : ข้าวมาแล้วนะ เดี๋ยวเอาไปให้เสียงแจ้งเตือนข้อความทำให้ฉันรีบเปิดอ่าน พอมองเวลาบนหน้าจอโน้ตบุ๊กแล้วก็เห็นว่าเป็นเวลาเที่ยงกว่าแล้วน้องเน่า : เดี๋ยวน้องไปเอาเองก็ได้ค่ะยอย้ากเขี้ยวใหญ่ : จะไปนั่งกินด้วยน้องเน่า : โอเคค่ะ“นาย เราพักกันก่อนดีไหม เที่ยงกว่าแล้วอะ” ฉันหันไปคุยกับนาย เขาเงยหน้าขึ้นแล้วก็พยั

“ฝากบอกเพื่อนเธอด้วยนะ ถ้ายังมียางอายอยู่บ้างก็…”“ก็อะไร?” แต่เสียงทุ้มปนดุที่ดังขึ้นตรงประตูห้องเรียนก็ทำให้ทุกคนในห้องรวมถึงฉันหันไปมอง “กูถามว่าก็อะไร!”“…” เสียงพี่พระเพลิงที่ผลักประตูห้องเข้ามาทำคนในห้องเงียบเสียงไม่มีใครกล้าพูดอะไร“ถ้าไม่รู้อะไรก็อย่าเสือกเรื่องคนอื่น!” พี่พระเพลิงว่าพลางตวัดตามองทุกคนที่ต่างก็ก้มหน้าก้มตาลง “ถ้ากูได้ยินพวกมึงพูดถึงคนในครอบครัวกูในทางเสีย ๆ หาย ๆ อีก ไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย จะคนแก่หรือเด็ก กูจะตบไม่ยั้งเลย”“…”“รู้ใช่ไหมว่ากูหน้าตัวเมียแค่ไหน ถ้ารู้ก็ระวังปากให้ดี”“ยัยน้อง…” สายน้ำดึงแขนฉันลุกขึ้นพร้อมกระซิบบอก “ไปหาพี่แกเร็ว วันนี้ไม่ต้องเรียนแล้ว” นางกระซิบต่อ ในตอนนั้นเองที่พี่พระเพลิงเดินไปอ

หลังจากพี่แฮคมาส่งเราสองคนถึงคอนโด พี่เขาก็กลับไป ฉันกับคุณพยัคฆ์รีบแยกย้ายกันไปเตรียมข้าวของสำหรับกลับบ้าน เราใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมงในการเดินทางก็ถึงบ้าน ยังดีที่เป็นการเดินทางในประเทศ เที่ยวบินไม่ต้องจองล่วงหน้าก็มีที่ว่าง แค่ค่าตั๋วแพงกว่าแบบจองล่วงหน้านิดหน่อย“ทำไมรีบกลับมากันล่ะลูก ยังไม่สอบเลยนี่” ทันทีที่ก้าวขาลงจากรถ แม่ที่ออกมายืนรออยู่หน้าบ้านก็ถามขึ้น ก่อนจะมาฉันโทรบอกแม่ไว้แล้วท่านเลยออกมารอรับ “แล้วพี่พายกับพี่เพลิงไม่ได้กลับมาพร้อมกันเหรอ” แม่ถามต่อ“เดี๋ยวจะตามมาทีหลังค่ะ ตอนนี้อยู่เคลียร์งานก่อน” ฉันตอบแม่พร้อมฉีกยิ้มกว้างให้ “น้องคิดถึงแม่เกี๊ยวที่สุดเลยค่ะ คิดถึงกับข้าวฝีมือแม่เกี๊ยวด้วย” ว่าแล้วก็เข้าไปกอดพร้อมแนบหน้าลงบนอกนุ่ม ๆ ของแม่“แม่เตรียมของอร่อยไว้รอแล้ว” แม่ว่าพลางลูบหัวฉันไปด้วย“งั้นเข้าบ้านกันค่ะ”“พ่อล่ะแม

เช้าตรู่ของวันใหม่ฉันตื่นขึ้นมาก็พบว่าข้างกายมีใครบางคนนอนเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่ เมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็ดึกดื่นเพราะมัวแต่คุยกับสาคูแล้วก็สายน้ำ ที่มหาลัยทั้งยุ่งและวุ่นวายพอสมควร แต่ทุกอย่างก็จบลงได้เพราะเส้นสายของพ่อกับลุง“เข้ามาตั้งแต่เมื่อไรคะ ทำไมตื่นเช้าจัง” ถามเขาแล้วก็บิดขี้เกียจไปด้วย เราไม่ได้นอนด้วยกันแต่ตื่นมากลับเจอเขาบนเตียง“เข้ามาตอนตีห้า” คนข้าง ๆ ตอบ “ตื่นมากินน้ำเลยแวะเข้ามาดูเธอ” วางโทรศัพท์ลงแล้วก็ตวัดเอวฉันเข้าไปหา“น้องนอนดึกน่ะค่ะ เมื่อคืนกว่าจะถามเรื่องที่มอจบก็นานเลย” ตอบเขาแล้วมองหน้าไปด้วย “คุณพยัคฆ์โอเคไหมคะ แม่กับพ่อได้เรียกไปคุยอะไรหลังจากนั้นอีกไหม”“อื้ม แค่ถามว่าถ้าวันหนึ่งเลิกกันแล้วจะอยู่ยังไง มองหน้ากันได้ไหม มีวิธีแก้ปัญหายังไงไม่ให้คนในบ้านรู้สึกอึดอัดถ้าต้องรวมตัวกันในวันที่เราเลิกกันแล้ว”“แล้วคุณพ

เป็นเวลาสามวันแล้วที่ฉันกับพี่ ๆ พักผ่อนอยู่ที่บ้าน พอเช้าวันจันทร์เราสี่คนก็เดินทางกลับกรุงเทพเพราะมีเรียนวันอังคาร บรรยากาศรอบตัวฉันยังคงปกติดี พี่ ๆ พอรู้เรื่องแล้วก็แกล้งน้องชายตัวเองใหญ่ คงเพราะรู้ว่าห้ามเราสองคนไม่ได้พวกพี่เขาเลยไม่อะไรมาก อาจมาแหย่บ้างเป็นบางครั้งแต่ก็ไม่ได้มาวุ่นวายกับความสัมพันธ์ของพวกเรานัก คงจะอยู่ห่าง ๆ อย่างห่วง ๆ เหมือนที่พ่อกับแม่บอกเอาไว้ข่าวซุบซิบในด้านลบที่มหาลัย สาคูบอกว่าพอพวกนางปล่อยข่าวกับหลักฐานที่คุณพยัคฆ์แอบชอบฉันมาตั้งแต่เด็กโดยได้ความช่วยเหลือจากพี่ซีน ทุกคนก็พูดไปในทางที่ดีขึ้น มีบ้างบางคนที่ไม่เข้าใจและไม่สนับสนุนเพราะฉันเป็นเด็กในอุปการะของบ้านเขา แต่เราห้ามสิ่งที่อยู่เหนือการควบคุมของเราไม่ได้ ก็ปล่อยเขาพูดปล่อยเขาคิดกันไป ใช่ว่าโลกนี้จะมีเรื่องของฉันเพียงเรื่องเดียวให้คนสนใจ เดี๋ยวมีข่าวใหม่มาพวกเขาก็เลิกพูดกันเอง ฉันมั่นใจว่าตัวเองเข้มแข็งมากพอเพราะเจออะไรมาเยอะตั้งแต่เด็ก เรื่องแค่นี้ไม่ทำให้ฉันสะเทือนใจร้องไห้ฟูมฟายหรอกด้านพี่น้ำหวานฉันเห