جميع فصول : الفصل -الفصل 20

ไซเรนหรี่ตามองเด็กสาวที่กล้าเถียงเขากลับฉอดๆ มุมปากหยักยกยิ้มร้ายกาจขึ้นมาเมื่อนึกสนุกอะไรบางอย่างออก ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนเอรินต้องผงะถอยหลัง“เอาล่ะ เห็นแก่ความจนของเธอ… ฉันมีข้อเสนอใหม่” ไซเรนกระซิบเสียงพร่า“มาเป็นเบ๊ให้ฉันสิ”“หา? เบ๊?” เอรินเบิกตากว้าง“ใช่ มาเป็นเบ๊คอยรับใช้ฉัน สั่งให้ไปซื้อน้ำ ซื้อข้าว หรือสั่งให้ทำอะไรก็ต้องทำ ถ้าเธอทำได้ดี ฉันอาจจะพิจารณาลดหนี้ให้วันละห้าร้อย”ไซเรนเสนอหน้าตาย ท่าทางเหมือนพวกรับจ้างทวงหนี้รายวันไม่มีผิดเอรินอ้าปากค้างกับความหน้าด้านหน้าทนของคนตรงหน้า ความโกรธปะทุขึ้นมาจนลืมความกลัวไปหมดสิ้น“ฝันไปเถอะ! ใครจะไปยอมเป็นทาสรับใช้คนนิสัยเสียแบบพี่กัน! หนูหาเงินมาคืนพี่ได้แน่ คอยดูเถอะ!”เธอด่ากลับฉอดๆ ก่อนจะสะบัดหน้าเดินกระทืบเท้าหนีออกมาจากตรงนั้นทันที ทิ้งให้ไซเรนยืนมองตามแผ่นหลังเล็กๆ นั้นด้วยรอยยิ้มขบขันที่มุมปากหึ ยัยเด็กนี่... กล้าด่าเขาว่านิสัยเสียเหรอ น่าสนุกดีนี่...หลังเลิกเรียนในช่วงเย็น เอรินกลับมาถึงห้องพักด้วยสภาพร่างแทบแหลก ความเครียดเรื่องเงินและคำดูถูกของไซเรนยังคงวนเวียนอยู่ในหัว เธอทิ้งตัวลงบนเตียง ถอนหายใจเฮือกใหญ่“

เอรินอ้าปากค้าง ร้านเฮียตงที่โรงอาหารกลางตอนพักเที่ยงเนี่ยนะ! นั่นมันสมรภูมิรบชัดๆ! ระยะทางจากวิศวะไปโรงอาหารกลางก็ไม่ใช่ใกล้ๆ แถมคิวร้านเฮียตงยังยาวไปถึงหน้าประตูมหาลัยได้มั้ง!แต่ก่อนที่เธอจะได้โวยวาย ไซเรนก็ชี้คีมช่างในมือมาทางเธอเป็นเชิงขู่“อย่าช้านะยัยแว่น ฉันหิว หิวแล้วอารมณ์ไม่ดี เดี๋ยวจะเผลอทวงหนี้สี่หมื่นขึ้นมากะทันหันไม่รู้ด้วย”คำขู่เรื่องเงินทำให้เอรินต้องหุบปากฉับ เธอสะบัดหน้าใส่เขาก่อนจะเดินกระทืบเท้าตึงตังออกไปปฏิบัติภารกิจและมันก็เป็นอย่างที่เธอคิดไว้ไม่มีผิด โรงอาหารกลางตอนเที่ยงตรงอัดแน่นไปด้วยนักศึกษาจากหลากหลายคณะราวกับฝูงมด เอรินต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ฮึดสู้ฝ่าฝูงชนเข้าไปต่อคิวยาวเหยียดเพื่อไปซื้อข้าวร้านเฮียตงเจ้าดังให้เขา โดนเบียดซ้ายทีขวาทีจนแว่นตาแทบหลุด กว่าจะได้ข้าวมันไก่และน้ำอัดลมเย็นจัดตามออเดอร์มาครบ ก็เล่นเอาเหงื่อตกจนเสื้อนักศึกษาชุ่ม“ข้าวมาแล้วค่ะ!”เอรินวางถุงข้าวมันไก่และกระแทกกระป๋องโคล่าลงบนโต๊ะเครื่องมือช่างข้างๆ ไซเรน หอบหายใจแฮกๆ“จ่ายค่าข้าวมาด้วยนะคะ หกสิบห้าบาท”“หักออกจากหนี้สี่หมื่นที่เหลือแล้วกัน” ไซเรนตอบหน้าตาย หยิบกระป๋องน้ำอัดลมมาเ

หลังจากที่โชว์มุมเซ็กซี่พอหอมปากหอมคอจนยอดโดเนทพุ่งทะลุเป้า เอรินก็ทิ้งตัวนั่งพิงหมอนใบโตพลางถอนหายใจยาว สายตาภายใต้หน้ากากลูกไม้จ้องมองจำนวนคนดูที่ค่อยๆ ทยอยกดออกจากห้องไลฟ์ไปพักผ่อน เหลือเพียงไม่กี่คน จนกระทั่งเหลือยูสเซอร์วีไอพีเจ้าเดิมWolf_69 : วันนี้ดูหมดแรงนะเรา ปกติเห็นดีดเป็นม้าเอรินหลุดขำคิกกับประโยคทักทายกวนประสาท เธอกดสลับโหมดไลฟ์ให้เหลือเพียงการพูดคุยธรรมดา ก่อนจะเบ้ปากใส่กล้อง“ก็บอกแล้วไงคะว่าช่วงนี้ไปรบกับมนุษย์ถ้ำมา พลังงานชีวิตคาริน่าเหลือศูนย์เปอร์เซ็นต์แล้วค่ะคุณหมาป่า” เธอเอนหัวซบกับเข่าตัวเอง“อยากรู้จริงๆ ผู้ชายคณะวิศวะนี่เขาปากไม่ดีแบบนี้ทุกคนเลยปะ? หรือเป็นแค่ไอ้บ้านั่นคนเดียว”ไซเรนที่นอนมองหน้าจอโทรศัพท์อยู่ถึงกับกระตุกยิ้ม มือหนาพิมพ์ตอบกลับแทบจะทันทีWolf_69 : อย่าเหมารวมดิ... คณะนี้เขาออกจะแมนๆ คุยกัน แต่วิธีแสดงออกของผู้ชายแต่ละคนมันไม่เหมือนกันหรอก Wolf_69 : แล้วมันทำอะไรเธออีก? ไหนลองเล่ามาดิ๊ เผื่อจะช่วยวิเคราะห์ให้พอเห็นข้อความแสดงความใส่ใจแกมเผือกของขาเปย์เบอร์หนึ่ง เอรินก็เริ่มรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาแปลกๆ อาจเป็นเพราะในชีวิตจริงเธอต้องเก็บกดความรู้สึ

ทางด้านไซเรนที่โดนด่ากราดและโดนตัดสายใส่หน้าไปแบบงงๆ ถึงกับอ้าปากค้าง สมาร์ตโฟนราคาแพงแทบจะร่วงหลุดจากมือ“เชี่ย! ด่าซะกูเสียหมา!”ไซเรนสบถลั่นห้อง ขยี้ผมตัวเองอย่างหัวเสีย เขาแค่จะเสนอทางออกให้แบบวินๆ แท้ๆดูเถอะ อดีตเดือนวิศวะอย่างเขา ลองยื่นข้อเสนอแบบนี้ ผู้หญิงคนอื่นมีแต่จะวิ่งเข้าใส่ แต่ยัยนี่เป็นบ้าอะไรถึงได้มาด่าเขาปาวๆด่าเสร็จก็ชิ่งปิดไลฟ์หนีไปเฉยๆ แม่งเอ๊ย! ทำคุณบูชาโทษแท้ๆ!…วันรุ่งขึ้นเอรินเดินเข้ามหาวิทยาลัยด้วยสภาพจิตใจที่ย่ำแย่ถึงขีดสุด และโชคร้ายของเธอก็มาเยือนอีกครั้ง เมื่อเจ้าหน้าที่ฝ่ายทะเบียนโทรศัพท์มาตามทวงค่าเทอมเธออีกรอบด้วยประโยคเดิมๆ‘ถ้าไม่จ่ายภายในพรุ่งนี้ จะถูกตัดชื่อออกจากระบบสอบ’ ทำเอาหญิงสาวแทบจะล้มทั้งยืน เธอเดินเหม่อลอยไปนั่งพักที่ม้านั่งใต้ตึกคณะ สมองตื้อตันไปหมด“พรุ่งนี้วันสุดท้ายแล้วเหรอเนี่ย เฮ้อ~” เอรินพึมพำกับตัวเอง เสียงสั่นเครือ…ตกดึกคืนนั้นภายในห้องพักที่มืดมิด มีเพียงแสงไฟวงแหวนที่สว่างจ้า เอรินนั่งนิ่งอยู่หน้ากล้องด้วยความรู้สึกเหมือนคนกำลังจะเดินเข้าแดนประหาร เธอไม่มีทางเลือกอื่นเหลืออีกแล้ว พอเปิดไลฟ์ในนาม KARINA_Secret เธอจึงตัดสิ

คำพูดทุกคำถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอ เมื่อริมฝีปากหยักก้มลงมาบดขยี้กลีบปากบางอย่างเร่าร้อนและเอาแต่ใจ ไซเรนปล้นจูบเธออย่างตะกละตะกลามราวกับสัตว์ป่าที่หิวโหย รสชาติของบรั่นดีราคาแพงผสมผสานกับความหวานละมุนจากปลายลิ้นเล็กๆ ที่พยายามเบี่ยงหลบยิ่งทำให้เขาแทบคลั่งมือหนาเริ่มลูบไล้ไปตามสัดส่วนเว้าโค้งที่เขาเคยเห็นผ่านหน้าจอโทรศัพท์ บัดนี้มันอยู่ตรงหน้าเขา สัมผัสได้จริง ผิวเนื้อเนียนละเอียดภายใต้ชุดลูกไม้นั้นร้อนผ่าวและสั่นสะท้านทุกครั้งที่ฝ่ามือของเขาลากผ่าน เอรินไร้เดียงสากว่าที่เขาคิดไว้มาก เธอตอบสนองอย่างเงอะงะและเก้ๆ กังๆ จนไซเรนแอบแปลกใจเป็นสาวแซ่บในแอคลับ 18+ แท้ ๆ แต่ทำไมถึงได้จูบไม่ประสีประสาขนาดนี้?แต่ความสงสัยก็ถูกปัดเป่าทิ้งไปเมื่ออารมณ์ดิบเถื่อนเข้าครอบงำ ชายหนุ่มช้อนร่างบางขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาว เอรินตกใจจนต้องรีบยกแขนขึ้นคล้องคอแกร่งไว้แน่น ไซเรนพาร่างของเธอเดินตรงดิ่งไปยังเตียงคิงไซส์กลางห้องนอนกว้าง ก่อนจะวางร่างเล็กลงบนฟูกนุ่มอย่างทะนุถนอมผิดกับความหยาบกระด้างเมื่อครู่“ฉันจะทำให้เธอรู้... ว่าเงินของฉันมันคุ้มค่าแค่ไหน” เขาครางกระซิบชิดใบหูสติสัมปชัญญะของเอรินแทบจะหลุดลอยไปตั้