รุ่งเช้าที่ห้องนอนแสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านผืนบางเข้ามาในห้องนอนใหญ่ อาการตัวร้อนและทรมานจากพิษไข้เมื่อคืนเริ่มทุเลาลงมาก อาจเป็นเพราะตลอดทั้งคืนมีชายหนุ่มคอยดูแลเช็ดตัวให้ไม่ห่าง ไข้ของเธอจึงลดลงอย่างเห็นได้ชัดเอรินค่อยๆ ปรือตาขึ้นอย่างเชื่องช้า ทว่าความอบอุ่นแปลกประหลาดที่โอบล้อมรอบกายกลับทำให้เธอต้องชะงัก เมื่อสายตาปรับโฟกัสได้ชัดเจน หญิงสาวก็แทบหยุดหายใจ!ใบหน้าหล่อเหลาคมคายของไซเรนอยู่ห่างออกไปไม่ถึงคืบ แผงอกแกร่งเปลือยเปล่าซุกซ่อนอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน และที่น่าตกใจไปกว่านั้นคือ แขนขาทั้งสองข้างของเธอเองนั่นแหละที่กำลังกอดก่ายรัดร่างหนาของเขาเอาไว้แน่นเป็นปลาหมึก!“ตื่นแล้วก็ปล่อยดิ จะกอดอีกนานไหม” น้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะแหบพร่าตามประสาคนเพิ่งตื่นนอนดังขึ้น พร้อมกับดวงตาคมดุที่ลืมขึ้นมาจ้องมองเธอหน้าตายเอรินสะดุ้งโหยง รีบชักแขนขากลับทันทีราวกับต้องของร้อน“พ...พี่ไซเรน! มานอนบนเตียงได้ยังไงคะ!? ไหนบอกว่าจะนอนโซฟาข้างนอกไง! ละ...แล้วทำไมถึงถอดเสื้อด้วยล่ะคะ!” เสียงละล่ำละลักเอ่ยถามด้วยความตกใจ อย่าบอกนะ! ว่าเขาลักหลับเธอเหมือนในนิยายออนไลน์ที่เคยอ่าน!“เหอะ! ยัยบื้อ”
Last Updated : 2026-07-19 Read more