Todos los capítulos de Owned By My Sister's Billionaire Boyfriend: Capítulo 131 - Capítulo 140

​SELINE​Napatigil ako. Literally! Shit talaga! Putangina! Parang naputol ang lahat ng ugat sa utak ko dahil sa mabilis na pangyayari. ​Si Mama? No. Wait. Hold on! Tangina, anong kabobohan ito? Si Mama? Ang mismong nagluwal kayJoana? Totoong kasabwat nina Veronica at Tasha?​"Seline calm down," rinig kong pakiusap ni Drew, pero sobrang layo ng boses niya. Parang nanggagaling sa ilalim ng tubig. ​Hindi ako nakapagsalita. Mabilis kong inagaw ang cellphone mula sa kamay niya, pati na rin ang phone na nakalapag sa harap ni Caleb sa mesa. Nanlalabo ang mga mata ko pero pilit kong tinitigan ang screen. ​Doon sa high-definition surveillance photo na kuha sa VIP lounge ng restaurant, tumambad na rin ang totoo. Si Veronica na may hawak na wine glass. Si Tasha na mukhang desperadang aso. At sa tabi nila, nakaupo nang napaka-impeccable, nagtatanggal ng oversized sunglasses habang nakangiti nang palihim ay si Mama. ​Sa isang iglap, parang mga ligaw na live wires na biglang nagdikit-dikit sa loo

​CALEB ​The exact second Drew left the safehouse, hindi na rin ako nagsayang ng oras. ​Ramdam ko sa bawat galaw ni Seline na kumikilos na rin ang utak niya. She’s calculated, furious, and sharp as a blade. Pero habang inihahanda niya ang sarili niyang mga hakbang para sa sarili niyang ina, kailangan ko ring tuparin ang parte ko sa blueprint. ​Umakyat ako sa rooftop garden ng safehouse. Cold night breeze swept through the glass railings, carrying the faint scent of rain and night-blooming jasmine. Umupo ako sa rattan lounge chair habang nakalapag sa mababang glass table sa harap ko ang plato ng dessert na inihanda ni Seline kanina. A quiet contrast to the storm we were about to unleash. ​I pulled out my encrypted phone and called Tasha via FaceTime. First move. ​Tatlong ring lang. Sumagot agad ang impakta. ​"Caleb?" Tasha’s face popped up on the screen. She looked slightly flushed, holding a glass of sparkling water, background looking suspiciously like a private lounge. ​I kept m

​"No more waiting, Seline," pang-aakit pa niya sa akin, his baritone voice dripping with pure sin. "You wanted to ruin my focus earlier, right? Panindigan mo 'to."​"Gago ka talaga. Putangina mo, Caleb." pabulong kong asik pero hindi ko maitago ang panginginig ng boses ko.​ ​At bago pa ako makahuma, bumaba ang ulo niya.He chuckled, yung klaseng pagtawa na parang sinasabi niyang kailangan kong maghanda. "Huwag kang sumigaw diyan. Ginusto mo ito, 'di ba? Kanina kausap ko lang si Tasha pero anong ginawa mo? Inakit mo ako, Seline! Ngayon, damhin mo ang bagsik ng isang Caleb Foster."​At bago pa ako makahuma, bumaba ang ulo niya.​"Ah! Fvck!" napasigaw ako at napakapit ako nang mahigpit sa gilid ng glass table nang maramdaman ko ang direktang pagdampi ng mainit at basang dila niya sa sensitive spot ko.​It was an electric shock straight through my system. Puta, napapaarko ang likod ko sa bawat hagod at sipsip na ginagawa niya. Caleb was unhinged, merciless, and completely taking his sweet

​"Bullshit!" sigaw ni George, his voice echoing violently inside the damp concrete walls. "Huwag mo akong madaang-daang gago ka sa mga kathang-isip mong kwento! Do you really think I'm that gullible, Drew?"​Marahas niyang binitiwan ang buhok ko, causing my head to snap backward against the wooden chair. Napapikit ako nang madiin. Fvck. Ang sakit ng panga ko, at ramdam ko ang maligamgam na dugong patuloy na dumadaloy mula sa sugat ng labi ko patungong leeg.​Inangat ko ang tingin ko sa kanya, keeping my gaze steady. "I'm telling you the fvcking truth, Georgie. It's up to you kung paano mo tatanggapin."​"Liar!" sigaw niya uli, taking a step back while running his shaking hands through his messy hair. "Hindi tanga si Tasha para magbuntis sa akin at ipasa sa'yo! Yes, may nangyari sa amin. Ilang beses pa nga. But hindi siya ganung tao! At alam kong wala kang ibang ginawa kundi iiwas ang sarili mo sa kanya! Hindi ako naniniwala sa'yo!"​Nagsimulang dumaan ang kaba sa dibdib ko. Fvck. My j

TASHA​Confident kong nilakad ang kahabaan ng maliwanag na hallway ng hospital. I held my head high, posing like a woman who owned the whole damn building. Failure was never an option today. Hindi ako pwedeng magkamali, kahit sa pinakamaliit na detalye. I needed to execute this flawlesly para makuha ko ang buong tiwala ni Mrs. Patterson at mapatunayan sa kanya na ako lang ang may kakayahang magpalakad ng lahat.Kasi naman, lecheng Caleb Foster na yon! Bigla ba naman akong pinabayaan sa ere matapos mangakong tutulungan ako sa plano? Akala siguro ng gago ay mauuwi ako sa wala dahil lang tinalikuran niya ako. Well, joke’s on him. Hindi niya alam na mas matalas pa ako sa inaakala niya. Mabuti na lang at mabilis akong nakahanap ng bagong alas na gagamitin laban sa kanilang lahat. ​And just like the blueprint I pitched in Veronica's car, I moved quietly toward the ICU section’s primary utility module. Sa loob ng maliit na maintenance lounge malapit sa critical care wing, mabilis kong hina