Owned By My Sister's Billionaire Boyfriend의 모든 챕터: 챕터 91 - 챕터 100

SELINE Gosh! The feeling is inexplicable! Shit! I couldn't hold my reaction longer, napaluha na lang din ako habang nakatitig sa nakaluhod na demonyong si Caleb, holding that damn velvet box habang umiiyak. For real na ba to? Himala naging soft hearted siya. Pero sheeyt! Shvtangina talaga! My heart was thumping so loud! ​I looked at the teardrop diamond ring glinting under the moonlight, then back to his tear-stained face. Si Caleb Foster. The cold, ruthless billionaire who always got what he wanted by force, now looking at me like I was his whole world. Like he was willing to bleed just to keep me. ​Kinikilig ako! Putangina. Sobra! Pero kasunod naman nun ay ang napakasakit na hapdi sa aking konsensya. Nandito ako sa isang romantic rooftop date, sinusuot ang singsing mula sa boyfriend ng aking kapatid. Nakakasuka at mas lalong nakakaguilty! ​"Caleb." pabulong kong sabi, shaking my head as tears finally spilled over my cheeks. "Nababaliw ka na talaga. Alam mo kung gaano kagago iton

​VERONICA ​Nakatayo ako sa mismong tapat ng grand entrance ng secluded glass villa ni Caleb, staring at the keyless smart lock mechanism. You know, modern architecture at its finest. Sa sobrang dami ng real estate properties ng pamilya Foster, this hidden sanctuary away from the city hustle was almost forgotten. Almost. Pero thanks to my lingering connection sa inner circle niya, nalaman kong dito pala umuuwi ang gago kong ex for the past few days. ​I smirked, sliding my manicured fingers across the digital keypad. Dating gawi, old security pin code. Hindi man lang nag-abala ang demonyo na palitan ang password. ​"Welcome home to me, Caleb." bulong ko sa hangin habang pumasok ako sa loob. "It's been awhile nung huli mo akong dinala rito. Or I might say, huling dinala mo si Seline." ​As usual, walang katao-tao. Matino ring magpaalis ng security personnel at house staff ang ex-lover ko kapag gusto niyang magsolo. ​Walking across the polished Italian marble floor, marahan kong hinaplos

​​"Gago ka talaga!" sigaw ko sabay hampas sa dibdib niya na hindi man lang siya nabagabag. "Ano bang pumapasok dyan sa utak mo, huh? Bakit kailangan mong gawin yun sa harap ni Drew? Mabilis mag-isip yung tao! Ngayon, anong sasabihin ko sa kanya?" The audacity of this billionaire, shvtangina! ​Pero sa halip na mag-alala, natawa lang ang gago. Step by step siyang lumapit sa akin, reducing the space between us as if he owned every single oxygen in this room. ​"Let him think whatever he wants," pabulong niyang usal habang pilit na inilalapit ang mukha niya sa noo ko. "What matters right now is you. At ang breakfast natin. Kumain ka na muna, my love. You need energy." ​Sinamaan ko siya ng tingin, completely ignoring the butter scent lingering in the air. Desidido na sana akong pangaralan siya nang biglang mag-vibrate nang marami ang cellphone ko sa ibabaw ng kama. Sunod-sunod. Notification after notification. ​​Mabilis kong hinablot ang phone. Nakikita ko pa rin sa peripheral vision ko

SELINEShvtangina! Nakakapraning! Nakatayo ako sa labas, walking to and fro habang hindi na mapakali. Kung kanina nga lang ay napaka-sweet naming dalawa ni Caleb, and now nandito kami sa isang conference room? Gago! Plus, paulit-ulit pang nagpe-play sa utak ko ang lecheng CCTV clip na yun at mga banta ni Drew. NBI investigation wing ito, pero bakit pakiramdam ko ay impyerno? Shit! Ang lala na talaga!​Pinapanood ko ang frosted glass door kung saan nasa loob si Caleb, napapaligiran ng tatlong matitikas na imbestigador. My mind was spiraling out of control. Anong nangyayari sa loob? Inamin niya ba? Tinanggi niya ba?Sa hindi inaasahan, narinig ko ang tunog ng mga mamahaling stilettos na tumatama sa tiles ng corridor.​ At doon, literal na kumulo ang dugo ko the moment I saw who's coming. It was Tasha! The nerve of this girl!​"Hayop ka talagang babae ka!" sigaw ni Tasha the second she saw me, na parang susugurin ako. "Ano itong pinagsasabi mong ako ang bumaril sa kapatid mo? Tangina ka!"

​VERONICA​Malamig ang simoy ng aircon dito sa upscale cafeteria, pero mas malamig at mas masarap ang timpla ng aking iced Spanish latte. I took a deliberate sip, letting the caffeine settle in my system while I leaned back against the plush leather booth. Perfect morning. The sun was up, the ambient acoustic music was playing softly, at masayang-masaya ako habang hinihintay ang pagputok ng pinakamagandang trahedya ng buhay nila. Everything was falling right into place, exactly according to my script. ​"Finally. Matapos ang napakahaba kong pagtitimpi, makakaganti na rin ako sa’yo, Seline." bulong ko sa hangin, tapping my manicured nails on the metallic rim of my MacBook. "Akala mo siguro ikaw lang ang pwedeng maging bida sa buhay ng mga Foster? Nope. Sisiguraduhin kong ikaw ang magiging bangungot nila.""Hindi lang si Joana ang tuluyang mawawala sa’yo," dagdag ko pa, scroll-scroll lang sa MacBook ko. "Pati ang natitirang dignidad at katinuan mo, wawasakin ko. Lahat ng kahihiyang ipi