Tahimik ang VIP private suite, maliban sa mahinang ugong ng aircon at ang mabibigat na paghinga ni Seline habang nakasandal siya sa gilid ng couch. She looked so small, so damn fragile after everything that happened outside the ICU. Pero sa kabila ng pagod at panghihina ng katawan niya? Mas lalong nagwawala ang apoy sa mga mata niya. Naupo ako sa tabi niya, my dark eyes never leaving her face. Dahan-dahan kong inabot ang kamay niya, gently wiping off the lingering dry smudge of dirt and sweat from her knuckles with a warm towel. "Drink this first," mahina kong utos, inabot sa kanya ang baso ng tubig. Kinuha niya 'yon pero halos hindi man lang ininuman bago pabalang na ibinaba sa wooden side table. She buried her face in her hands, letting out a shaky gasp. "Caleb, she's back," panimula ni Seline, her voice cracking with pure, concentrated bitterness. "Nagpakita ulit siya! Nandito si Mama." Kumunot ang noo ko. I remained silent, letting her speak, though my mind was already r
Last Updated : 2026-10-01 Read more