جميع فصول : الفصل -الفصل 130

​CALEB​I don't a choice but to stop her. Buhat na buhat ko siya ngayon habang pabalik kami sa loob ng rest house. Fvck! It hurts! Tangina, it really hurts! Yung nakikita ko siyang ganito dahil sa akin? Putangina talaga! Ang sakit-sakit! Sobra siyang nasasaktan, galit na galit, at buong-buong naniniwalang ako ang demonyo sa buhay niya."Bitawan mo ako, Caleb! Ano ba!"Gusto kong ipaliwanag sa kanya ang lahat, step by step. At sabihin sa kanya na I had to play Tasha. I had to feed her lies para lumabas kung ang totoo. I had to lock Drew in a cage para hindi na siya makasawsaw habang inililigpit ko ang mga totoong banta sa buhay nila ni Joana.​Gusto kong ipaintindi sa kanya na lahat ng kadiliman, lahat ng manipulasyon, at lahat ng pagsisinungaling ko ay para lang protektahan siya. But how the fvck do I explain that to a woman who just discovered everything? Paano ko ipapaliwanag sa kanya nang hindi ako mukhang may sakit sa utak sa paningin niya? Putangina talaga! Fvck! Fvck! Fvck! ​​"

​SELINE​Nanlamig ang buong katawan ko habang nakatayo sa gitna ng sala. ​Narinig ko ang sinabi ni Drew over the phone. Malinaw as in!Bumaba ang boses ni Drew sa kabilang linya, dripping with a venom na kailanman hindi ko narinig mula sa kanya. ​Hindi ako makahinga. Parang may pumutok na kung anong bomba sa loob ng dibdib ko. Drew came here for Caleb? Not for me? Something is so fvcking fishy. Shit! Ano na naman kaya ito?​Ang kaninang kalmadong Caleb ay nagbago ang aura sa isang kurap lang. Nagdilim ang mukha niya, at ang mga kamao niyang nakakuyom sa gilid ay halatang nanginginig sa matinding galit. After that, ​mabilis siyang humakbang palabas.​"Caleb, wait!" dali-dali akong sumunod sa kanya, the wet soles of my shoes slapping loudly against the wooden floor. Pero bago pa ako makalapit sa pinto, marahas niyang ihinarang ang braso niya sa harapan ko. A solid, unyielding barrier.​"Hindi ka pwedeng lumabas, Seline," solemne niyang utos, his tone dripping with pure warning. Ayaw niya

​DREW​Putangina. ​Putangina talaga! Fvck! ​Habang nakatayo ako sa gitna ng nagkakagulong sala nitong amoy-ulan na rest house, isa lang ang sigurado. Kagagaaan lahat ng yun ni Caleb! ​The motherfucker really forged the hCG blood work, brought out the fake pregnancy narrative, and used Tasha’s desperate, brainless ass to lock me down in my family’s corporate circus. He deliberately handcuffed me to a fake engagement party just to keep my hands tied, just to ensure I couldn’t step an inch closer to Seline. Gago talaga ang puta!​All this time, I thought I was losing my mind trying to play by the rules, only to realize I was playing a game where Caleb was secretly rewriting the code from behind the scenes. ​Pero tangina, hindi ‘yun ang totoong nagpasikip ng dibdib ko.​My jaw clenched hard as Caleb wiped a thick smear of crimson from his nose using his forearm. The way he leaned back against the ruined sofa, looking up at me with those arrogant eyes sent a sudden shock straight down my

​Nakatayo kami ngayon ni Drew sa rooftop garden ng resthouse. The cold midnight breeze blew past us, carrying the heavy scent of damp earth and distant rain. Sa loob, abala ang private medic ko sa paggamot sa pasa sa mukha ni Seline. ​Fvck talaga! Every time I closed my eyes, naaalala ko pa rin ang tunog ng pagbagsak niya sa sahig kanina. It was an accident, pero gabi-gabi pa rin yata akong mumultuhin ng guilt na 'to. Ayokong magmukha siyang sabog at may nangingitim na pasa sa pisngi kinabukasan. She didn't deserve any of this collateral damage. ​I turned my head slightly, locking a sharp gaze onto his side profile. ​"Magsabi ka nga ng totoo, Drew. Are you pulling a counter-play here? Sinusubukan mo ba akong i-frame up sa gitna ng kaguluhang 'to para lumabas akong mas masama kay Seline?" ​Drew paused, his thumb hovering over his screen. Then, he chuckled. Imbes na magalit o maging defensive, bigla na lang siyang lumapit at marahas na umakbay sa akin, just like the way we used to do

​"Seryoso ka ba sa mga pinagsasabi mo, Veronica?" tanong ni Tasha, halos lumuwa ang mga mata sa sobrang gulat habang nakatitig kay Mrs. Patterson papalapit sa mesa namin. ​Mrs. Patterson pulled out a chair with immaculate poise, completely ignoring the tension radiating off Tasha. Umupo siya sa tabi ko, removing her shades with a single fluid motion. ​"Tasha, meet Mrs. Patterson. Joana and Seline’s dearest mother," pakilala ko, leaning back as I casually swirled my Cabernet Sauvignon. "Mrs. Patterson, this is Tasha. Drew’s desperate little shadow." ​Tasha blinked rapidly, utterly confused. "Wait lang. Veronica, are you out of your fvcking mind? Bakit siya ang nandito? Paano ako matutulungan ng nanay ng mismong target nating pabagsakin?" ​Humarap agad sa akin si Mrs. Patterson, zero small talk, completely ignoring Tasha’s outburst. ​"Veronica, we need to move. Right fucking now. You need to talk to your little billionaire friend. Convince him to talk to Seline. Kailangan na nilan