All Chapters of Deadline:The Billionaire Who Loved Me On Borrowed Time: Chapter 1 - Chapter 5

"Isang taon na lang ang itatagal ng buhay mo kung patuloy mong dededmahin ang mga test na ito, Mr. Voltaire."Tinignan ko ang doktor na parang isa siyang langaw na nakadapo sa mamahaling suit ko habang binabasa ko ang huling resulta ng laboratory tests ko sa ibabaw ng mahogany desk ko. Stage 4 terminal cancer. Sabi ng mga espesyalista mula sa ibayong dagat, wala na raw silang magagawa para sa katawan kong unti-unting binubulok ng sarili kong mga selula. Sanay akong bilhin ang bawat kumpanya sa Wall Street at patinuin ang bawat board member na umuusok ang ulo sa galit sa akin, pero hindi ko kayang suhulan ang kamatayan para humingi ng kahit isang linggo pa. Ang buong estate ko dito sa tuktok ng bangin ay naging parang kulungan kung saan naghihintay lang ako ng oras. Tumayo ako mula sa leather chair ko at diretsong tinignan ang nagwawala at malalaking alon sa ibaba na bumabangga sa mga itim na bato. Ang tanging kasama ko lang ay ang bilyon-bilyong pisong nakaimbak sa mga bangko na ni mi

"Inumin mo na ang mga gamot na ito o isasampal ko sa mukha mo ang buong playlist ng Pantropiko hanggang magmakaawa kang patahimikin ko ang speaker sa labas ng kwarto mo, Mr. Voltaire."Humarang si Ciara sa pintuan ng pribadong banyo ko habang bitbit ang tray na naglalaman ng mga kulay pulang tableta at isang basong tubig na parang handang makipagpatayan para lamang masunod ang gusto niya. Pinanood ko siyang tumayo doon nang may suot na mukhang nag-aanyaya ng gulo habang hawak ang isang maliit na portable speaker na naka-connect sa cellphone niya. Kanina pa ako nagtatago sa loob ng kwarto ko para takasan ang oras ng inuman ng gamot dahil bawat lunok ng mga kemikal na iyon ay parang nagbabaga sa lalamunan ko. Sanay akong utusan ang mga board member at pasunudin ang mga kumpanya sa bawat galaw ko, pero narito ang isang babaeng caregiver na walang pakialam sa milyun-milyong pisong net worth ko. Umiling ako nang mariin habang nakasandal sa lababo at itinuro ang pinto gamit ang nanginginig

"Huwag mong subukang buksan ang pintuang ito kahit kailan kung ayaw mong pagsisihan ang araw na pumasok ka sa mansyong ito, Ms. Montez."Mariin kong itinuro ang mabigat at itim na kahoy ng pribado kong opisina habang nakatayo sa harap ni Ciara na kasalukuyang nakapamulsa habang nag-uusisa sa mga dekorasyon sa pasilyo. Tatlong araw na ang nakalipas mula nang magsimula siya rito bilang tagapag-alaga ko, at sa bawat oras na lumilipas ay mas lalo kong nararamdaman ang kakaibang gulo na dinadala ng presensya niya sa tahimik kong mundo. Sanay akong masunod sa bawat patakaran na ipinapatupad ko sa mga taong nagtatrabaho sa ilalim ng pangalan ko, kaya malinaw kong ipinagbawal sa kanya ang pagtapak sa ikatlong palapag kung nasaan ang mga sensitibong dokumento ng kumpanya ko. Hinarap ko siya nang may seryosong mukha habang pinagmasdan ang pag-irap niya na para bang walang kabuluhan sa kanya ang mga banta ko sa buhay. Tumalikod ako para bumalik sa loob ng opisina ko nang marinig ko ang mabilis n