All Chapters of ลูกสาวเดียวไม่เคียวก็บ้า: Chapter 31

“ดูสีหน้าแล้ว...คุณน่าจะไม่ไหว” คำพูดนั้นทำให้ฉันเผลอยิ้มมุมปาก เขาคงรู้จักฉันน้อยเกินไป ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเมื่อก่อนฉันเคยผ่านอะไรมาบ้าง ผู้ชายที่มีขนาดเท่าเขา...ฉันก็เคยเจอมาแล้วทั้งนั้นแล้วฉันจะไม่ไหวกับเขาได้ยังไงกัน หึ! “เงียบแบบนี้...คงไม่ไหวจริงๆ สินะ” เขาพูดซ้ำ เสียงเหมือนกำลังหยั่งเชิง ฉันบีบตรงนั้นที่เป้ากางเกงเขาไปหนึ่งทีแบบรวดเร็วก่อนจะรีบดึงมือตัวเองกลับมา แล้วเงยหน้ามองเขาตรงๆ “นี่เป็นการบอกผมอ้อมๆ หรือเปล่าว่าคุณก็กล้าทำ” “หนูขอถามอะไรอย่างหนึ่งได้ไหมคะ” “ว่ามา” ฉันลังเลเล็กน้อย ก่อนจะพูดออกไป “พี่จะแอบถ่ายฉันและไม่เอาเรื่องพวกนี้ไปบอกใครใช่ไหม” เขาเลิกคิ้วนิดๆ เหมือนขำในคำถาม “คุณคิดว่าผมจะแบล็คเมลคุณเหรอ” “ก็...ไม่รู้สิคะ” ฉันยักไหล่เบาๆ “พี่อาจจะทำก็ได้ ใครจะไปรู้” เขาหัวเราะในลำคอ ก่อนตอบเรียบๆ “ผมไม่ทำหรอก ไม่มีเหตุผลอะไรที่ผมต้องทำแบบนั้น” คำตอบนั้นทำให้ฉันผ่อนคลายลงเล็กน้อย “ก็ดีค่ะ” เขามองฉันนิ่งๆ ราวกับกำลังอ่านความคิด “แล้วไงต่อ จะถามอะไรเพิ่มไหม” ฉันส่ายหน้า ก่อนสูดหายใจเบา ๆ “ไม่แล้วค่ะ...คุณอยากให้ฉันทำอะไรก็บอกมาได้เลย” บรรยากาศเงียบลงชั่วค