Todos los capítulos de My Ruthless Cross: ร้ายพ่ายรักมาเฟียวิศวะ: Capítulo 101 - Capítulo 110

ด้วยสัญชาตญาณของนักข่าวเชิงสืบสวนที่ฝังอยู่ในสายเลือด ระวีหยุดชะงัก สายตาจับจ้องไปที่ช่องว่างแคบๆ นั้น หัวใจเริ่มเต้นผิดจังหวะอย่าแส่... ระวี งานของเธอคือส่งเสื้อแล้วรีบไสหัวกลับไปสมองส่วนหนึ่งกรีดร้องเตือน แต่ความอยากรู้อยากเห็นกลับมีพลังมหาศาลกว่า เธอกลืนน้ำลายลงคอ ยื่นปลายนิ้วที่สั่นระริกไปแตะที่ขอบบานประตูไม้ แล้วค่อยๆ ดึงมันเปิดออกอย่างช้าๆไม่มีไม้แขวนเสื้อว่างเปล่าอยู่ในนั้นสิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือช่องเก็บของลับขนาดกะทัดรัด ด้านในมีกล่องปฐมพยาบาลขนาดใหญ่ทำจากโลหะ แผงยาปฏิชีวนะ ยาแก้ปวดชนิดรุนแรง อุปกรณ์เย็บแผลทางการแพทย์ที่ยังอยู่ในซองสเตอร์ไรล์... และมีวัตถุชิ้นหนึ่งถูกม้วนซุกไว้ตรงมุมมืดด้านในสุดระวีย่นคิ้ว เธอเอื้อมมือเข้าไปดึงวัตถุชิ้นนั้นออกมาคลี่ดูกลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นยาฆ่าเชื้อฉุนกึกปะทะเข้าเต็มโพรงจมูกจนเธอต้องผงะมันคือเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวแบรนด์เนมตัวหรู... แต่สภาพของมันกลับน่าสะพรึงกลัวจนทำให้เธอแทบลืมหายใจเนื้อผ้าสีขาวบริสุทธิ์ถูกย้อมด้วยคราบเลือดสีน้ำตาลเข้มที่แห้งกรังเป็นวงกว้างตรงบริเวณชา

"ทำเป็นเหรอ?" เขาถามเสียงห้วน แหบพร่าและแห้งผากระวีไม่ตอบ เธอไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นสบตาเขา มือเล็กเปิดขวดน้ำเกลือ เทชโลมลงบนสำลีก้อนใหญ่จนชุ่ม แล้วยื่นมือเข้ามาใกล้สีข้างของเขา"ถ้าเจ็บก็กัดฟันไว้" เธอเอ่ยเสียงเรียบ "เพราะฉันไม่คิดจะมือเบากับคนใจร้ายอย่างนายอยู่แล้ว"หมับ!สำลีเปียกชุ่มถูกกดทับลงบนปากแผลสดโดยตรงอย่างไม่ออมแรง!"ซี๊ด...!"รามินขบกรามแน่นจนกล้ามเนื้อสันกรามปูดโปนเป็นสัน นัยน์ตาสีดำสนิทเบิกกว้างด้วยความเจ็บปวดที่แล่นริ้วขึ้นสู่กระดูกสันหลัง สองมือหนาจิกเกร็งเข้ากับเบาะหนังโซฟาจนหนังแท้แทบฉีกขาด เส้นเลือดตามท่อนแขนและลำคอเต้นตุบๆ ราวกับจะระเบิดออกยัยตัวแสบนี่จงใจกดน้ำหนักลงมาเต็มแรงชัดๆ!"มือหนักเป็นบ้า..." เขาคำรามในลำคอ เหงื่อเม็ดโป้งผุดซึมตามไรผม "คิดจะล้างแผลหรือคิดจะฆ่ากูให้ตายตรงนี้วะ?""ถ้าฉันอยากให้นายตาย ฉันคงยืนดูนายเลือดไหลหมดตัวไปแล้ว ไม่เสียเวลามานั่งเช็ดให้หรอก!" ระวีสวนกลับทันควันโดยไม่ชะลอมือ เธอทิ้งสำลีก้อนแรกที่ชุ่มเลือดลงในถุงขยะ แล้วหยิบก้อนใหม่มาชุบแอลกอฮอล์ล้างแผลสีฟ้าใส

แผลสดที่สีข้างของรามินเมื่อคืนก่อนยังคงติดอยู่ในความทรงจำภาพแผ่นอกขาวจัดที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ รอยสักไม้กางเขนสีดำทมิฬ และสัมผัสความร้อนผ่าวจากผิวเนื้อยามที่เธอใช้สำลีชุบแอลกอฮอล์กดทับลงบนรอยไหมเย็บที่ปริแตก... มันตามหลอกหลอนจนเธอแทบไม่มีสมาธิฟังอาจารย์บรรยายในห้องเรียน เธอพยายามสลัดภาพบ้าๆ นั้นออกจากหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผู้ชายคนนั้นคือสัตว์ร้าย เป็นเจ้าหนี้หน้าเลือดที่เหยียบย่ำศักดิ์ศรีเธอ เป็นคนที่ข่มขู่จะทำลายอนาคตและครอบครัวของเธอ เธอไม่ควรและไม่มีสิทธิ์ไปรู้สึกหวั่นไหวหรือสงสารคนพรรค์นั้นแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียวปลายรองเท้าผ้าใบสีขาวที่เปื้อนคราบฝุ่นเหยียบย่างเข้าสู่ซอยทางเข้า The Cross Clubบรรยากาศหน้าคลับหรูในคืนวันศุกร์เริ่มคึกคักไปด้วยกลุ่มนักท่องราตรีระดับกระเป๋าหนัก ซูเปอร์คาร์และรถซีดานหรูนำเข้าป้ายแดงหลายคันจอดเรียงรายรอพนักงานนำรถไปจอด เสียงเพลงเบสหนักหน่วงจังหวะแทร็ปจากด้านในตัวตึกสามชั้นสั่นสะเทือนผ่านกระจกนิรภัยและโครงสร้างคอนกรีตออกมาจนสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนบนพื้นกระเบื้องทางเท้า ชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำสนิทของการ์ดประจำคลับยืนคุมเชิงอยู่ตาม

กร๊อบ!เสียงกระดูกข้อมือหักสะบั้นดังลั่นท่ามกลางความเงียบ ชายคนนั้นกรีดร้องโหยหวน มีดพับหลุดร่วงลงพื้น รามินไม่หยุดแค่นั้น เขากระชากร่างของมันเข้ามาหาตัว ยกเข่าขวาแทงเสยเข้ากลางลิ้นปี่ของมันอย่างจังจนเสียงร้องขาดหายไป กลายเป็นการสำลักน้ำย่อยและเลือดสดๆ ออกมาเลอะพื้นตุบ!ร่างของชายคนที่สองทรุดฮวบลงนอนกุมท้อง ชักกระตุกอยู่บนพื้นราวกับปลาขาดน้ำชายคนที่สามที่เพิ่งดึงเสื้อระวีขาดเห็นท่าไม่ดี มันหน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือด ขาสองข้างสั่นเทิ้ม มันหมุนตัวกลับหลังหันหมายจะวิ่งหนีขึ้นรถตู้"จะไปไหนวะ!"เสียงคำรามต่ำลึกดั่งฟ้าร้องของรามินระเบิดขึ้นด้านหลัง มือหนาพุ่งเข้าตะปบที่กลุ่มผมด้านหลังของมัน ออกแรงกระชากอย่างรุนแรงจนศีรษะของมันหงายไปด้านหลัง รามินเหวี่ยงร่างของมันฟาดเข้ากับเสาคอนกรีตต้นใหญ่อย่างไม่ปรานีพลั่ก!หน้าผากของมันกระแทกเข้ากับขอบปูนจนเลือดสดๆ สาดกระเซ็นเปรอะเสา มันเซถลาทรุดลงคุกเข่า รามินเตะเสยปลายคางของมันซ้ำอีกหนึ่งครั้งจนฟันหน้าหักกระเด็น ร่างนั้นหงายหลังฟุบแน่นิ่งไปทันทีความเงียบสงัดเข

ความเดือดดาลในอกไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่องศาเดียว มันกลับทวีความรุนแรงขึ้นจนเลือดในกายของรามินร้อนจัดราวกับลาวาที่พร้อมจะปะทุกลิ่นคาวเลือดที่เปรอะเปื้อนอยู่บนหลังมือของเขา กลิ่นเหงื่อสกปรกของไอ้สวะสามตัวนั้น และที่เลวร้ายที่สุด... กลิ่นน้ำหอมราคาถูกปนกลิ่นเหล้าเหม็นหืนที่ติดอยู่บนเศษผ้าเสื้อเชิ้ตนักศึกษาของระวี มันกำลังกระตุ้นสัญชาตญาณสัตว์ป่าในตัวเขาให้คลุ้มคลั่งจนเส้นเลือดตรงขมับเต้นตุบๆ ราวกับจะระเบิดออกสายตาคมกริบของรามินจับจ้องอยู่ที่ร่างเล็กบนโต๊ะทำงานไม้สักตัวหนาระวีกำลังนั่งตัวสั่น เสื้อแจ็กเก็ตยีนส์ของเขาที่คลุมตัวเธอไว้หลุดลุ่ยลงมาจนถึงข้อศอก เผยให้เห็นรอยฉีกขาดของเสื้อนักศึกษาตัวบาง กระดุมหลุดหายไปสองเม็ดจนสาบเสื้อแหวกกว้าง เนินอกอวบอิ่มขาวผ่องกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจที่รัวเร็ว ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อบวมเจ่อและมีรอยเลือดซึมที่มุมปาก ดวงตากลมโตคู่นั้นแดงก่ำ มีคราบน้ำตาเปรอะเปื้อนสองข้างแก้มแต่สิ่งที่ทำให้ความโกรธของเขาพุ่งทะลุจุดเดือด คือรอยแดงปื้นใหญ่บนลาดไหล่ขาวเนียนรอยบีบจากมือของไอ้สวะรอยสักงูมีคนอื่นกล้าเอามือโสโครกมาแต