All Chapters of My Ruthless Cross: ร้ายพ่ายรักมาเฟียวิศวะ: Chapter 81 - Chapter 86

อลิซซุกใบหน้าลงกับแผงอกกว้าง หอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน ร่างกายแทบจะไร้เรี่ยวแรงจากการถูกสูบพลังงานไปจนหมดสิ้นครอสมองรอยแดงตามลาดไหล่และข้อมือของเธอด้วยความพึงพอใจ ชายหนุ่มกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น นัยน์ตาดุดันฉายแววเจ้าเล่ห์ขณะกระซิบชิดใบหูของคนที่กำลังจะหลับ"พรุ่งนี้หนูคงลุกไม่ขึ้นแน่ๆ... แต่พี่ไม่ขอโทษหรอกนะ เพราะหนูทำตัวเอง" กาลเวลาหมุนเปลี่ย

พิธีการดำเนินไปอย่างเรียบง่ายและศักดิ์สิทธิ์ บาทหลวงกล่าวคำปฏิญาณและให้ทั้งคู่แลกเปลี่ยนคำสัญญารักต่อกันครอสมองลึกเข้าไปในดวงตากลมโตของอลิซ นัยน์ตาดุดันของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและความเด็ดเดี่ยว "พี่ไม่สัญญาง่าจะทำให้หนูมีความสุขในทุกๆ วินาที เพราะชีวิตมันมีทั้งทุกข์และสุข..."เขาเว้นจังหวะไปชั่วครู่ บีบกระชับมือของเธอแน่นขึ้น"...แต่พี่ขอสัญญา ว่าไม่ว่าหนูจะเจอเรื่องร้ายแรงแค่ไหน พี่จะเป็นกำแพงที่แข็งแกร่งที่สุดคอยปกป้องหนู พี่จะเป็นกฎเกณฑ์เดียวในชีวิตที่หนูพึ่งพิงได้ และพี่จะรักหนู... รักแค่หนูคนเดียวตลอดไป"น้ำตาแห่งความตื้นตันรื้นขึ้นมาที่หางตาของอลิซ หญิงสาวระบายรอยยิ้มหวาน ตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือแต่หนักแน่นไม่แพ้กัน"หนูก็ขอสัญญาค่ะ... ว่าหนูจะเป็นข้อยกเว้นเพียงหนึ่งเดียวที่รักและเข้าใจพี่ในทุกๆ เรื่อง หนูจะเป็นรอยยิ้มให้พี่ในวันที่พี่เหนื่อยล้า และจะเป็นบ้านที่อบอุ่นที่สุดให้พี่กลับมาหาในทุกๆ วัน"สิ้นคำสัญญา ครอสก็ดึงร่างบอบบางของอลิซเข้ามากอดรัดไว้แน่น ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงมาประทับริมฝีปากบดขยี้อย่างดูดดื่มและเนิ่นนาน ท่

"อยู่ค่ะ" อลิซแพนกล้องโทรศัพท์ไปทางผู้จัดการที่ยืนตัวสั่นเป็นลูกนกอยู่หน้าโต๊ะ"มึงไปบอกพวกมัน..." ครอสกกดเสียงต่ำ ราบเรียบแต่เต็มไปด้วยจิตสังหารที่ส่งผ่านหน้าจอมาได้อย่างชัดเจน "...ว่าถ้าพวกมันอยากได้เพิ่มอีกห้าเปอร์เซ็นต์ ก็ให้พวกมันเอาแผ่นดินของพวกมันคืนไป แล้วเตรียมตัวรับมือกับทนายของกูเรื่องทำผิดข้อตกลงเดิมได้เลย กูไม่ต่อสัญญา และกูจะถอนทุนสร้างกาสิโนใหม่ที่อื่น มึงไปจัดการบอกพวกมันเดี๋ยวนี้!"ผู้จัดการหน้าซีดไร้สีเลือด รีบพยักหน้ารับคำสั่งอย่างลนลาน "ตะ... แต่ว่านายครับ ถ้าเราถอนตัวตอนนี้ เราจะเสียเปรียบเรื่องการหาทำเลใหม่ในย่านนั้นนะครับ ฝั่งนั้นเขาอ้างว่าเขามีผู้เช่ารายใหม่รอเสียบอยู่แล้ว...""มึงกำลังสอนกูทำงานเหรอ" น้ำเสียงของครอสเย็นเยียบจนคนฟังแทบหยุดหายใจ "กูสั่งให้มึงไปบอกพวกมันตามนี้ ถ้ามึงจัดการเรื่องแค่นี้ไม่ได้ มึงก็เก็บของออกจากบริษัทกูไปซะ!"อลิซหันโทรศัพท์กลับมาหาตัวเอง เธอมองสีหน้าท่าทางของผู้จัดการแล้วรู้สึกสงสาร แต่เธอก็เข้าใจหลักการทำงานของครอสดี เขาไม่เคยยอมตกเป็นเบี้ยล่างให้ใครข่มขู่"เอ่อ... พี่ครอสคะ ใจเย็นๆ ก่อน สิคะ"