"เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหาครับป้าสมร" รามินเอ่ยตอบสั้นๆ น้ำเสียงราบเรียบ "มีอะไรพังอีกไหม?""เอ่อ... ชิงช้าเหล็กตรงสนามเด็กเล่นน่ะค่ะ โซ่มันขาดแล้วน็อตยึดโคนเสามันหลุด ป้าบอกเด็กๆ ไม่ให้ไปเล่นแล้ว กลัวมันจะล้มทับเอา"รามินพยักหน้ารับรู้ เขาก้าวเดินตรงไปยังท้ายรถซูเปอร์คาร์ เปิดฝากระโปรงท้ายออก หยิบกล่องเครื่องมือช่างโลหะใบใหญ่ออกมาถือไว้ในมืออย่างทะมัดทะแมงร่างสูงก้าวเดินไปยังสนามเด็กเล่นเล็กๆ ที่มีเศษหญ้าขึ้นรกชัฏตรงนั้นมีชิงช้าเหล็กสนิมเขรอะตัวหนึ่งที่คานด้านขวาเอียงกะเท่เร่ โซ่เหล็กขาดวิ่นห้อยโตงเตง รามินวางกล่องเครื่องมือลงบนพื้นดินเฉอะแฉะอย่างไม่กลัวเปรอะเปื้อน เขาถอดนาฬิกาข้อมือเรือนหรูโยนใส่กระเป๋ากางเกง จัดการดึงประแจเลื่อน คีมล็อก และสว่านไร้สายออกมาระวีเดินตามไปหยุดยืนอยู่ใต้ร่มเงาของต้นหางนกยูงฝรั่ง ห่างออกไปไม่กี่ก้าวสายตาของเธอจับจ้องทุกท่วงท่าของเขาอย่างไม่กะพริบรามินคุกเข่าลงบนพื้นดินเปียกชื้น เสื้อยืดสีขาวแนบเนื้อไปกับแผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ ท่อนแขนแกร่งเกร็งแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนขณะที่เขาออกแรงขันน็อตต
最終更新日 : 2026-10-11
ログイン
