جميع فصول : الفصل -الفصل 60

สามวันหลังจากออกจากเมืองซีเฟียร์ ไคและพรรคพวกเดินทางตามเข็มทิศแห่งผู้แสวงหาไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ ยิ่งเดินทางไกลเท่าไร ธรรมชาติโดยรอบก็ยิ่งแปลกประหลาด ต้นไม้ที่เคยเขียวชอุ่มกลายเป็นสีเทา แม่น้ำไหลย้อนทิศทาง ท้องฟ้าที่ควรเป็นสีครามกลับถูกปกคลุมด้วยเมฆสีดำ และเมื่อถึงเวลาค่ำ... พระจันทร์บนท้องฟ้าก็ไม่ใช่สีขาวอีกต่อไป แต่มันเป็น พระจันทร์สีดำสนิท เรนหยุดเดิน "ที่นี่..." "มันเงียบเกินไป" แม้แต่เสียงแมลงหรือเสียงลมก็ไม่มี ราวกับทุกสิ่งรอบตัวถูกดูดกลืนไปหมดแล้ว ลีอาที่เดินนำหน้าหยุดลง "จากตรงนี้ไป..." "คือเขตแดนของดินแดนต้องห้าม" เธอถอนหายใจเบา ๆ "ข้าไปต่อไม่ได้" ไคหันมอง "ทำไม" ลีอาเงยหน้ามองพระจันทร์สีดำ "ผู้พิทักษ์ทุกคนเคยสาบาน..." "ว่าจะไม่มีวันก้าวเข้าสู่ดินแดนแห่งนี้" Zero ขมวดคิ้ว "เพราะอะไร" ลีอาตอบเพียงสั้น ๆ "เพราะ..." "ผู้พิทักษ์คนที่สาม" "ทรยศต่อคัมภีร์" ทุกคนเงียบลง เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้ยินว่าผู้พิทักษ์คนหนึ่งหันหลังให้หน้าที่ของตน ลีอาถอดสร้อยคอที่มีขนนกสีเงินออก ยื่นให้ไค "หากเจ้าพบเขา..." "อย่าเชื่อคำพูดทุกคำ" ไครับของไว้ ก่อนที่ลีอาจ

เสียงหัวเราะของอัลเทียร์ดังก้องไปทั่ววิหารใต้ดิน ทะเลสาบแห่งความจริงเกิดระลอกคลื่นรุนแรง ภาพสะท้อนในผืนน้ำเริ่มบิดเบี้ยว ราวกับอดีตทั้งหมดกำลังถูกใครบางคนเขียนใหม่ โนอาห์ชักดาบสีดำขึ้นทันที ปลายดาบชี้ตรงไปยังอัลเทียร์ "เจ้า..." "เอาหน้าคัมภีร์มาจากไหน" อัลเทียร์ยกหน้ากระดาษสีดำขึ้น มันดูเก่าแก่กว่าคัมภีร์ทุกเล่มที่ไคเคยเห็น ขอบกระดาษถูกเผาไหม้ แต่ตัวอักษรสีเงินยังคงส่องแสง "ข้าไม่ได้ขโมย" "ข้าเพียงรับมันมาจากเจ้าของที่แท้จริง" โนอาห์สีหน้าเคร่งเครียด "โกหก" อัลเทียร์ยิ้ม "ถ้าโกหก..." แล้วทำไมหน้าคัมภีร์ถึงยอมตอบสนองต่อข้าล่ะ" ทันทีที่พูดจบ หน้าคัมภีร์ก็เปล่งแสงสีดำ เงาทั้งหมดในวิหารรวมตัวเข้าหาอัลเทียร์ ไคสัมผัสได้ถึงพลังประหลาด มันไม่เหมือน Void ไม่เหมือนคัมภีร์ แต่คล้ายกับพลังของ "ผู้ลบเรื่องราว" Zero ถอยหลังหนึ่งก้าว "พลังแบบนี้..." "เขาไปเจออะไรมากันแน่" อัลเทียร์กางแขนออก เงาสีดำแผ่คลุมทั้งห้องโถง "พวกเจ้าตามหาคัมภีร์เพื่อปกป้องโลก" "แต่ไม่มีใครถามเลย..." "ว่าโลกนี้ควรได้รับการปกป้องจริงหรือ" เรนตะโกนกลับ "นายหมายความว่าอะไร" อัลเทียร์หัวเราะ

รุ่งเช้าหลังจากวิหารแห่งจันทราพังทลาย ท้องฟ้าทั่วโลกเปลี่ยนไป เศษกระดาษสีดำหลายพันแผ่นยังคงลอยอยู่เหนือผืนฟ้า ราวกับหิมะที่ไม่มีวันละลาย ไม่ว่าประเทศ เมือง หรือหมู่บ้านใด ต่างมองเห็นภาพเดียวกัน บางคนคิดว่ามันคือปาฏิหาริย์ บางคนเชื่อว่าเป็นลางร้าย แต่ไม่มีใครรู้ว่า... ทุกแผ่นกำลังเลือก "เจ้าของ" ของมัน ไคยืนอยู่บนหน้าผา มองเศษกระดาษปลิวผ่านเหนือศีรษะ เขายื่นมือออกไป เศษกระดาษแผ่นหนึ่งลอยเข้ามาใกล้ แต่ก่อนจะสัมผัสมือ มันก็เปลี่ยนทิศทาง ราวกับรู้ว่าไคไม่ใช่ผู้ที่มันกำลังตามหา นักเขียนเดินมายืนข้างเขา สีหน้าของเขาเคร่งเครียดกว่าทุกครั้ง "เริ่มแล้ว..." ไคหันไปถาม "อะไรเริ่ม" นักเขียนตอบโดยไม่ละสายตาจากท้องฟ้า "ยุคของผู้ถือคัมภีร์" เรนเดินเข้ามา "มันไม่ใช่เรื่องดีเหรอ" นักเขียนส่ายหน้า "ไม่" "เพราะผู้ที่ถูกเลือก..." "ไม่ได้เป็นคนดีเสมอไป" ภาพเปลี่ยนไปยังเมืองเล็กแห่งหนึ่งทางตอนใต้ของโลก เด็กสาวอายุประมาณสิบหกปีนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องสมุดเก่า จู่ ๆ เศษกระดาษสีดำก็ลอยผ่านหน้าต่าง ตกลงบนโต๊ะตรงหน้าเธอ ทันทีที่เธอแตะมัน ตัวอักษรสีเงินก็ปรากฏขึ้น ยืนยันผู้ถือ

เจ็ดวันหลังจากผู้ถือคัมภีร์รุ่นใหม่เริ่มปรากฏตัว โลกเข้าสู่ความโกลาหลอย่างรวดเร็ว เมืองหลายแห่งถูกแบ่งออกเป็นเขตอิทธิพลของผู้ถือคัมภีร์ บางคนตั้งตนเป็นผู้พิทักษ์ คอยปกป้องผู้คนจากสัตว์ประหลาดและพลังที่ควบคุมไม่ได้ ขณะที่อีกหลายคนใช้พลังสร้างกองกำลังของตนเอง ยึดครองเมืองและทรัพยากร รัฐบาลของหลายอาณาจักรเริ่มสูญเสียอำนาจ ผู้คนต่างหวาดกลัวว่าโลกกำลังเข้าสู่ยุคที่ "ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะอยู่รอด" ภายในฐานบัญชาการแห่งใหม่ของกลุ่ม Children of Void ซึ่งสร้างขึ้นจากซากป้อมปราการร้างกลางหุบเขา ไคกำลังประชุมกับเรน, Zero, โนอาห์ และเอล บนโต๊ะหินมีแผนที่ขนาดใหญ่ จุดแสงสีแดงปรากฏขึ้นมากกว่าห้าสิบจุด Zero รายงานข้อมูล "ภายในสัปดาห์เดียว..." "เราพบผู้ถือคัมภีร์แล้ว 53 คน" "และมีอย่างน้อย 18 คน ที่ใช้พลังโจมตีผู้บริสุทธิ์" เรนกำหมัดแน่น "ถ้าปล่อยไว้แบบนี้..." "สงครามจะยิ่งขยาย" โนอาห์พยักหน้า "ที่น่ากังวลกว่านั้น..." "มีคนกำลังตามล่าผู้ถือคัมภีร์คนใหม่" ไคเงยหน้าขึ้น "อัลเทียร์?" โนอาห์ส่ายหน้า "ไม่ใช่" "มีอีกกลุ่มหนึ่ง" เขาวางตราสัญลักษณ์สีดำรูปอีกาดวงตาแดงลงบนโต๊ะ "พวก

รอยแยกสีขาวบนท้องฟ้าขยายตัวออกอย่างช้า ๆ เมฆทั้งหมดถูกผลักออกจากกัน แสงสีเงินส่องลงมายังสนามรบ ทั้งฝ่าย Children of Void และ Black Raven ต่างหยุดการต่อสู้โดยไม่ได้นัดหมาย ไม่ใช่เพราะคำสั่ง แต่เพราะร่างกายของทุกคนไม่สามารถขยับได้ แรงกดดันมหาศาลปกคลุมพื้นที่ทั้งหมด บุคคลสามคนในชุดคลุมสีขาวค่อย ๆ ลอยลงสู่พื้น ใบหน้าของพวกเขาถูกปกปิดด้วยหน้ากากเรียบไร้อารมณ์ แต่ละคนถือหนังสือสีขาวเล่มหนึ่ง หนังสือไม่มีชื่อ ไม่มีลวดลาย แต่เพียงแค่เปิดออก ตัวอักษรสีทองนับไม่ถ้วนก็ลอยเต็มท้องฟ้า นักเขียนก้าวออกมาข้างหน้า เป็นครั้งแรกที่เขาคุกเข่าลงต่อหน้าผู้ใด "ขอคารวะ..." "สภาผู้เขียน" เรนเบิกตากว้าง "นักเขียน...คุกเข่า?" Zero พูดเบา ๆ "ถ้าเขาเป็นผู้เขียนเรื่องราว..." "งั้นคนพวกนี้..." ชายคนกลางของสภาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบไร้อารมณ์ "พวกเราคือผู้ตรวจสอบ" "ผู้รักษาสมดุลของเรื่องราว" "และผู้ตัดสินนักเขียน" ไคกำดาบแน่น "พวกคุณคือคนสร้างโลกนี้หรือ?" ชายคนเดิมส่ายหน้า "ไม่" "พวกเราสร้างกฎ" "ส่วนนักเขียน..." "คือผู้สร้างเรื่อง" ทันใดนั้น หนังสือสีขาวของชายคนกลางเปิดออกเอง ตัวอ