All Chapters of บุตรแห่งความว่างเปล่า : Chapter 11 - Chapter 20

ทั่วโลกกำลังเปลี่ยนไป ในเวลาเดียวกันกับที่เมืองเอเดนเปิดประตู Void อีกครั้ง ประตูสีดำหลายแห่งเริ่มปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า เหนือเมืองหลวง เหนือมหาสมุทร เหนือพื้นที่ที่มนุษย์ไม่เคยค้นพบ 17 ปีที่ผ่านมา มนุษย์เชื่อว่าตัวเองสามารถควบคุม Void ได้ พวกเขาสร้างอาวุธ สร้างองค์กร สร้างกองกำลังเพื่อกำจัดสิ่งที่มาจากอีกฝั่ง แต่ในวันนี้... ทุกคนได้รู้ความจริง Void ไม่เคยหายไป มันเพียงแค่รอเวลา ภายในเมืองเอเดน ไคยังคงยืนอยู่หน้าราชาแห่ง Void ความจริงมากมายกำลังถาโถมเข้ามา เขาไม่รู้ว่าควรเชื่อใคร มนุษย์ที่บอกว่าเขาเป็นต้นเหตุ หรือ Void ที่บอกว่าเขาเป็นความหวัง "ฉันต้องการคำตอบ" ไคพูด "ทำไมต้องเป็นฉัน?" ราชาแห่ง Void มองเขา "เพราะเจ้าเป็นสิ่งเดียวที่ทั้งสองโลกไม่สามารถสร้างขึ้นใหม่ได้" ไคกำมือ "ฉันไม่ใช่อาวุธ" เสียงของเขาจริงจังขึ้น "ฉันไม่ใช่กุญแจของใคร" "ฉันคือไค" คำพูดนั้นทำให้ทุกคนเงียบ แม้แต่ราชาแห่ง Void ก็หยุดนิ่ง ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ "ในที่สุด..." "เจ้าก็เริ่มเข้าใจ" ทันใดนั้น เสียงระเบิดดังขึ้นจากด้านบน เพดานเมืองเอเดนถูกทำลาย กองกำลังจำนวนมากบุกเข้ามา แต่ครั้ง

หลังจากสิ่งมีชีวิตปริศนาปรากฏตัวขึ้น ทั้งสนามรบกลับกลายเป็นความเงียบ มนุษย์หยุดยิง Void หยุดเคลื่อนไหว เพราะทุกคนสัมผัสได้ถึงบางอย่าง สิ่งที่อยู่ตรงหน้า... ไม่ใช่ศัตรูธรรมดา ไคยืนอยู่หน้าสิ่งนั้น พลังมหาศาลกดทับร่างกายของเขา แม้แต่การหายใจก็ยังรู้สึกยาก แต่เขาไม่ถอย เพราะเขารู้ว่า... ถ้าเขายอมแพ้ ทุกอย่างจะจบลง "เจ้าคือใคร?" ไคถาม เสียงของเขาดังก้องไปทั่วเมือง สิ่งมีชีวิตนั้นไม่ได้ตอบทันที มันค่อย ๆ เปลี่ยนรูปร่าง จากความมืดไร้รูปแบบ กลายเป็นร่างคล้ายมนุษย์ ใบหน้าของมันไม่มีอารมณ์ ดวงตาสีดำสนิทกำลังมองไค "ข้า..." "คือผู้ที่เปิดประตู" ทุกคนตกตะลึง เรนกำอาวุธแน่น "ผู้สร้าง Gate of Void..." ไคมองมัน "นายเป็นคนเปิดประตูเมื่อ 17 ปีก่อน?" สิ่งนั้นตอบ "ไม่" "มนุษย์ต่างหากที่เปิดมัน" ภาพบนท้องฟ้าปรากฏขึ้น เป็นเหตุการณ์เมื่อ 17 ปีก่อน เหล่านักวิจัยกำลังทำการทดลอง พวกเขาสร้างเครื่องจักรขนาดใหญ่ และพยายามเจาะผ่านขอบเขตของโลก "มนุษย์ต้องการพลัง" เสียงของมันดังขึ้น "พวกเขาไม่ได้ต้องการเข้าใจ Void" "พวกเขาต้องการควบคุมมัน" ภาพเปลี่ยนไป นักวิจัยหลายคนกำลังห

หลังจากข้อมูลเกี่ยวกับองค์กร Genesis ถูกเปิดเผย ความเงียบก็เข้าปกคลุมห้องบัญชาการ ไม่มีใครพูดอะไร เพราะทุกคนรู้ว่า สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นไม่ใช่แค่การต่อสู้กับ Void อีกต่อไป ศัตรูที่พวกเขาคิดว่าอยู่ในความมืด... แท้จริงแล้วอยู่ใกล้กว่าที่คิด ไคยังคงมองภาพบนหน้าจอ ภาพของห้องทดลองขนาดมหึมาใต้เมืองหลวง สถานที่ที่ถูกซ่อนจากสายตาของโลก สถานที่ที่มีชื่อว่า Genesis Laboratory "องค์กรนี้มีมานานแค่ไหน?" ไคถาม ดร.วาเลนยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบ "ตั้งแต่ก่อน Gate of Void เปิด" คำตอบนั้นทำให้ไคหันกลับมาทันที "ก่อน?" วาเลนพยักหน้า "ใช่" "มนุษย์ไม่ได้พบ Void ในวันที่ประตูเปิด" "วันนั้นเป็นเพียงวันที่ทุกคนบนโลกได้เห็นมัน" วาเลนเดินไปที่โต๊ะกลางห้อง เขาเปิดข้อมูลเก่า ภาพของนักวิทยาศาสตร์กลุ่มหนึ่งปรากฏขึ้น พวกเขาเป็นคนกลุ่มแรกที่ค้นพบพลังบางอย่างใต้พื้นโลก พลังที่ไม่มีชื่อ ไม่มีคำอธิบาย และไม่สามารถวัดค่าได้ "ในตอนแรก" วาเลนพูด "พวกเราไม่ได้คิดว่ามันเป็นอันตราย" "พวกเราคิดว่ามันเป็นวิวัฒนาการขั้นต่อไปของมนุษย์" ภาพเปลี่ยนไป นักวิจัยกำลังทดลองกับพลังสีดำ เครื่องจักรมาก

ชื่อของชายคนนั้นทำให้ทุกคนในห้องหยุดนิ่ง ดร.ไคลน์ ผู้ก่อตั้งองค์กร Genesis ชายผู้ที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นหนึ่งในคนที่ทำให้ Gate of Void เปิดเมื่อ 17 ปีก่อน ไคมองชายตรงหน้า เขาไม่รู้ว่าควรรู้สึกอย่างไร โกรธ? เกลียด? หรืออยากรู้ความจริง? "นายคือคนที่สร้างพวกเรา?" ไคถาม ดร.ไคลน์ยิ้ม "สร้าง?" เขาหัวเราะเบา ๆ "คำนี้ฟังดูรุนแรงเกินไป" เขาเดินผ่านซากกำแพงที่พัง มองไปยังหมายเลขหนึ่ง "มนุษย์สร้างเครื่องจักร" "มนุษย์สร้างอาวุธ" "มนุษย์สร้างเมือง" เขาหันกลับมามองไค "แล้วทำไมมนุษย์จะสร้างวิวัฒนาการของตัวเองไม่ได้?" ไคกำหมัด "พวกนายเรียกเด็กที่ถูกทดลองว่า วิวัฒนาการ?" ดร.ไคลน์ไม่ได้โกรธ เขากลับยิ้ม "เจ้ายังคิดเหมือนมนุษย์ทั่วไป" คำพูดนั้นทำให้ไคชะงัก "มนุษย์กลัวสิ่งที่ไม่เข้าใจ" ไคลน์พูด "เมื่อเห็นสิ่งที่แตกต่าง พวกเขาจะเรียกมันว่า สัตว์ประหลาด" เขาชี้ไปที่ไค "แต่เจ้า..." "คือคำตอบของสิ่งที่มนุษย์ค้นหามานาน" ไคเงียบ ดร.วาเลนเดินเข้ามา สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ "หยุดพูดเหมือนตัวเองเป็นพระเจ้าได้แล้ว ไคลน์" ทุกคนหันไปมองเขา วาเลนกำหมัด "นายไม่ได้สร้างชีวิต"

ประตู Void ที่อยู่กลางฐาน Genesis เปิดออกช้า ๆเสียงของบางสิ่งที่อยู่หลังประตูดังขึ้นมันไม่ใช่เสียงคำรามไม่ใช่เสียงของสัตว์ประหลาดแต่เป็นเสียงที่เหมือนกำลังเรียกหาเด็กที่หายไป"ในที่สุด...""เด็กทั้งสิบสามคนก็กลับมาอยู่พร้อมกัน"ทุกคนในห้องนิ่งไปไคมองเด็กที่ยืนอยู่ตรงหน้าหมายเลขหนึ่งหมายเลขสิบสามและเด็กคนอื่น ๆ ที่ยังไม่มีชื่อสิบสามคนสิบสามชีวิตสิบสามการทดลองแต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันคือทุกคนถูกสร้างขึ้นเพราะความต้องการของมนุษย์ไคเดินเข้าไปใกล้"พวกนาย...""มาที่นี่เพราะอะไร?"หมายเลขสิบสามมองเขาสายตาของเขาไม่ได้มีความโกรธแต่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า"เรามาเพื่อเห็นคนที่ทำให้ทุกอย่างเริ่มต้น"ไคชะงัก"ฉัน?"หมายเลขสิบสามพยักหน้า"ใช่""ถ้าไม่มีหมายเลขศูนย์""ก็ไม่มีพวกเรา"คำพูดนั้นทำให้ไครู้สึกหนักใจเขาไม่เคยคิดว่า การมีอยู่ของเขาจะส่งผลต่อชีวิตคนอื่นมากขนาดนี้หมายเลขหนึ่งเดินมายืนข้างไค"เขาไม่ใช่คนผิด"เด็กคนอื่นมองเขา"นายเปลี่ยนไป"หมายเลขสิบสามพูดหมายเลขหนึ่งมองตัวเอง"อาจจะ""แต่ฉันรู้แล้วว่า...""ฉันไม่ใช่เครื่องมือของ Genesis"เด็กบางคนเงียบบางคนยังคงระแวงเพร