All Chapters of ผูกพันด้วยนามของเขา: Chapter 31 - Chapter 34

เดเมียน พีโอวี ฉันผลักเก้าอี้ถอยหลังด้วยเสียงขูดแล้วลุกขึ้น ความกดดันกระสับกระส่ายในอกปฏิเสธที่จะเบาลงไม่ว่าฉันจะเทวิสกี้ลงคอมากแค่ไหน แฟ้มเกี่ยวกับเอเลียสยังเปิดค้างอยู่บนโต๊ะเหมือนฝันหลอกหลอนที่ฉันเพิกเฉยไม่ได้ ฉันต้องการอากาศ อะไรสักอย่างที่จะกลบความรู้สึกชิบหายนี้ที่บางอย่างกำลังหลุดจากฉัน “วิคเตอร์ ตามฉัน” ฉันพูดห้วน ๆ เดินไปที่ประตูแล้ว วิคเตอร์เดินเคียงข้างโดยไม่ถาม พลังงานร่าเริงตามปกติยังมีอยู่แต่ระวังตัว เราเดินลงทางเดินยาวไปยังห้องนั่งเล่นส่วนตัวที่โมนิกากำลังรอ ความไม่สบายในอกบิดแรงขึ้นทุกก้าว เหมือนนิ้วที่มองไม่เห็นขุดลึกขึ้น ทันทีที่ฉันก้าวเข้าไปในห้องนั่งเล่นแสงสลัว ฉันเห็นเธอ โมนิกา ยืนใกล้หน้าต่างใหญ่ ร่างกายโยกเล็กน้อยด้วยความสง่างามยั่วยวนที่เป็นเอกลักษณ์ เอวของเธอเรียว สะโพกกลมและเชื้อเชิญ ชุดรัดรูปที่เธอสวมเกาะทุกเส้นโค้งเหมือนถูกทาสีไว้ เธอหันเมื่อได้ยินเราเข้ามา รอยยิ้มช้า ๆ และเยาะเย้ยแผ่บนริมฝีปากแดง “เดเมียน ที่รัก” เธอพึมพำ น้ำเสียงซึมซาบด้วยน้ำผึ้งขณะเดินมาหาฉัน สะโพกโยกด้วยความยั่วยวนจงใจ “ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจให้เกียรติฉันด้วยการปรากฏตัว ฉันรออยู่

เอเลียส พีโอวี ประตูห้องโรงพยาบาลของฉันเปิดอีกครั้งหลังจากความเงียบอึดอัดที่รู้สึกเหมือนแค่ไม่กี่นาที หมอฮาร์แลนก้าวเข้ามา แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้อยู่คนเดียว หมอสูงอายุอีกสามคนตามเขามา — ทั้งหมดสวมเสื้อคลุมขาว สีหน้าจริงจังและเป็นมืออาชีพ คนหนึ่งถือแท็บเล็ต อีกคนถือแฟ้มหนาในมือ บรรยากาศในห้องเปลี่ยนทันที กลายเป็นหนักขึ้น หมอฮาร์แลนกระแอมแล้วมอบรอยยิ้มเล็ก ๆ ผ่อนคลายให้ฉัน “คุณเอเลียส ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง? เราทบทวนสัญญาณชีพและอาการเบื้องต้นแล้ว เพื่อความละเอียด เราอยากทำการสแกนเอ็มอาร์ไอเต็มรูปแบบโดยเร็วที่สุด” หัวใจฉันกระตุก ฉันนั่งตัวตรงขึ้นบนเตียง เมินความเวียนศีรษะเล็กน้อยที่มาพร้อมการเคลื่อนไหว “เอ็มอาร์ไอ? ทำไม? ท่านบอกว่าอาจเป็นแค่เรื่องไวรัสจากฝนและความเครียด ทำไมฉันต้องสแกน?” หมอสูงอายุคนหนึ่ง ชายผมหงอกและแว่นตา ก้าวไปข้างหน้า “เราอยากตัดภาวะพื้นฐานใด ๆ ออก การผสมของอาการคลื่นไส้ ความเหนื่อยล้า ไข้ต่ำ และความอ่อนไหวที่หน้าอกนั้น… ผิดปกติ ดีกว่าปลอดภัยไว้ก่อน” ฉันส่ายหน้าทันที ชีพจรเร่ง “ไม่ ฉันไม่ต้องการ ฉันโอเค แค่ความเหนื่อยล้าและหวัด ฉันเคยแย่กว่านี้ ฉันไม่จำเป็นต้องถู