Todos os capítulos de องค์หญิงร้ายหวนคืน: Capítulo 31 - Capítulo 33

33 Capítulos

บทที่ 31

“ของสิ่งนี้พบในตัวพวกเจ้า”สีหน้าของชายทั้งสองเปลี่ยนทันที ตราดอกเหมยนั้นเป็นสัญลักษณ์ลับที่หลี่เยว่ใช้ติดต่อคนของตน เซียวจิ่นเหยียนวางมีดลงช้า ๆ“ดูเหมือนข้าจะเดาถูก”อีกฝ่ายรีบตะโกน “พวกข้าเพียงรับเงินทำงาน”“รับเงินจากผู้ใด”ชายผู้นั้นกัดฟัน ก่อนหลุดปากออกมา“คนขององค์หญิงสาม”ทันทีที่ได้ยินคำตอบ บรรยากาศในห้องก็เย็นเยียบลงกว่าเดิม อวี้หลินหันไปมองผู้เป็นนาย แต่สิ่งที่เห็นคือดวงตาซึ่งเต็มไปด้วยความโกรธจนแทบลุกเป็นไฟ เซียวจิ่นเหยียนกล่าวช้า ๆ“ข้าปล่อยให้นางเคลื่อนไหวมานานเกินไปแล้ว” เขาหันไปสั่งทันที “ค้นทุกจุดพักของคนกลุ่มนี้ จับผู้ร่วมขบวนการทั้งหมด ยึดทรัพย์และเอกสารทุกชิ้น หากขัดขืนให้จับเป็น!”“ขอรับ”ภายในเวลาไม่นาน ทหารของจวนแม่ทัพกระจายกำลังไปทั่วเมือง บุกค้นโกดังร้าง โรงน้ำชา และบ้านพักหลายแห่งที่ใช้เป็นจุดติดต่อของเครือข่ายลับ มีการจับกุมชายฉกรรจ์จำนวนมาก พร้อมยึดอาวุธ หน้าไม้ และรายชื่อผู้รับเงินหลายสิบคน ข่าวการกวาดล้างแพร่ส
last updateÚltima atualização : 2026-09-09
Ler mais

บทที่ 32

“แม่ หนูเหนื่อยเหลือเกิน”เสียงแผ่วเบานั้นเหมือนเข็มเล่มเล็กที่ค่อย ๆ แทงลงกลางหัวใจของผู้ฟัง เซียวจิ่นเหยียนยื่นมือเช็ดน้ำตาให้นางอย่างไม่รู้ตัว ก่อนกล่าวเสียงเบา“ไม่เป็นไรแล้ว”แม้นางจะไม่ได้ยิน แต่เขาก็ยังพูดต่อ“ต่อจากนี้จะไม่มีผู้ใดทำร้ายเจ้าอีก”เสี่ยวชิงแง้มประตูเข้ามาเห็นภาพนั้นก็รีบหยุดฝีเท้า นางไม่เคยเห็นแม่ทัพผู้เย็นชาพูดกับผู้ใดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเช่นนี้มาก่อน จึงค่อย ๆ ถอยออกไปเงียบ ๆ ดึกดื่น ไข้ของหลี่อันยังไม่ลด นางเริ่มละเมออีกครั้ง“อย่าใส่ร้ายหนู หนูไม่ได้ทำ”เซียวจิ่นเหยียนจับมือนางไว้ “ไม่มีใครใส่ร้ายเจ้าแล้ว”หลี่อันกำมือเขาแน่นโดยไม่รู้ตัว ราวกับคนจมน้ำที่คว้าท่อนไม้เพียงชิ้นเดียว แม่ทัพหนุ่มมองมือเล็กที่เกาะกุมตนไว้ ก่อนนั่งนิ่งไม่ขยับตลอดทั้งคืนเขานึกถึงวันที่พบหลี่อันครั้งแรก หญิงสาวที่ทุกคนกล่าวหาว่าอ่อนแอ ไร้ค่า และเป็นเพียงหมากของวังหลวงแต่ตลอดเวลาที่ผ่านมา นางกลับรับมือกับเล่ห์กลทุกอย่างด้วยความเข้มแข็ง ไม่เคยร้องขอความเห็น
last updateÚltima atualização : 2026-09-10
Ler mais

บทที่ 33

คำตอบสั้น ๆ นั้นทำให้หัวใจของหลี่อันอ่อนยวบลงอย่างประหลาดสายวันเดียวกัน หมอสั่งให้นางเดินช้า ๆ เพื่อให้ร่างกายฟื้นตัว หลี่อันจึงออกมาเดินในสวน แต่เพียงไม่กี่ก้าวก็รู้สึกเวียนศีรษะ เซียวจิ่นเหยียนที่เดินตามอยู่ด้านหลังรีบเข้ามาพยุง“หากไม่ไหวก็กลับไปพัก”“ข้าเพียงเดินช้าไปหน่อย”“ช้าก็ยังดีกว่าฝืน”ทั้งสองค่อย ๆ เดินผ่านสระบัวและต้นเหมยที่กำลังผลิดอกสีขาว เสี่ยวชิงกับอวี้หลินเดินห่างออกไปอย่างรู้หน้าที่ ปล่อยให้ทั้งคู่มีเวลาพูดคุยกันตามลำพัง หลี่อันมองผิวน้ำที่สะท้อนท้องฟ้าแล้วเอ่ยขึ้น“ท่านเปลี่ยนไปมาก”เซียวจิ่นเหยียนหันมอง “เปลี่ยนอย่างไร”“เมื่อก่อนท่านไม่แม้แต่จะถามว่าข้ากินข้าวหรือยัง”เขาครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนตอบ “เมื่อก่อนข้าคิดว่าเจ้าดูแลตัวเองได้”“แล้วตอนนี้ล่ะ”“ตอนนี้ก็ยังคิดเช่นนั้น”หลี่อันหัวเราะ “เช่นนั้นเหตุใดจึงมาดูแลข้าเอง”แม่ทัพหนุ่มเงียบไปพักใหญ่ ก่อนกล่
last updateÚltima atualização : 2026-09-10
Ler mais
ANTERIOR
1234
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status