All Chapters of ผมเป็นคนไทยแต่หัวใจโชซอน NC อัลฟ่าxอัลฟ่า: Chapter 31 - Chapter 35

“มีอะไรหรือขอรับท่านศรี?” ขุนเรืองที่กำลังเดินตามหลังบดินทร์ออกไปก็ได้หยุดชะงักตามนายของตน “ข้าได้ยินเสียงบางอย่างดังมาจากในคอกม้า…” บดินทร์หันหลังกลับไปมองตรงคอกม้า ทว่าทันใดนั้น “หา!” ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้น… ก่อนที่เขาจะเห็นว่ามีร่างชายคนหนึ่งกำลังยืนอยู่ในคอกม้าและกำลังจะปลุกให้โจรชุดดำที่กำลังนอนอยู่นั้นตื่นขึ้น ‘ใครกันน่ะ…’ ร่างนั้นค่อยๆ หันมามองบดินทร์ก่อนที่จะค่อยๆ สลายหายไปพร้อมกับแสงแดด… ซึ่งในขณะเดียวกันนั้น ขุนเรืองก็เริ่มเห็นว่าโจรคนนั้นเริ่มขยับร่างกายแล้ว “ท่านศรีขอรับ! โจรผู้นั้นฟื้นแล้วขอรับ!” ก่อนที่ขุนเรืองจะเข้าไปด่าโจรผู้นั้นสารพัดสิ่ง ในขณะที่บดินทร์นั้นกำลังยืนอึ้งกับสิ่งที่ตนได้เห็นอยู่ตรงหน้าเมื่อกี้ มันไม่ใช่ความฝัน มันไม่ใช้จินตนาการ มันคือเรื่องจริง ‘เราเห็นกับตาเลย… ใช่ใช่มั้ย… คงไม่ใช่ผีใช่มั้ย’ บดินทร์ยืนทบทวนในหัวอีกครั้ง ก่อนที่จะเริ่มโยงไปสู่เสียงกระซิบที่ได้ยอนก่อนหน้านี้ ที่เขาพยายามนึกแล้วแต่พยายามนึกเท่าไรก็นึกไม่ออก จนมาเห็นแบบนี้ แบบไม่ทันตั้งตัว ‘หรือจะเป็นวิญญาณ… ที่กำลังมาหาความจริงให้กับตัวเองอยู่หรือเปล่านะ… ไม่น่าใช่นะ…’ บดิน

ทันทีที่บดินทร์ได้รับฟังมาคร่าวๆ ก็เลยจับใจความได้ว่า ในวันนั้นผู้อาวุโสได้รับจดหมายมาจากลูกสาวคนโตซึ่งในเนื้อหาจดหมายนั้นเขียนมาคร่าวๆ ประมาณว่า ตอนนี้หลานชายป่วยหนักมาก เขาอยากเจอคุณยายอยากให้คุณยายมานอนด้วย ยายก็เลยบอกแค่กับคุแม่ว่าจะไปธุระที่บ้านของลูกสาวคนโต อาจจะมีค้างคืนสักสองสามคืน ทั้งนี้ทั้งนั้น แม่ก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะคงคิดว่าท่านน่าจะคิดถึงหลาน จากนั้นขุนบดนทร์ก็ได้สั่งให้บ่าวรับใช้พาผู้อาวุโสไปที่บ้านลูกสาวคนโต ที่ผู้อาวุโสไม่ได้บอกกล่าวบดินทร์เพราะวันนั้นตนลืมไปสนิทว่าหลานชายพึ่งกลับมาจากวังหลวง ก็เลยไม่ได้บอก และผู้อาวุโสก็คิดว่าแม่คงจะบอกบดินทร์ด้วยตนเอง แต่แม่ก็ไม่ได้บอกสิ่งใด ก่อนที่เมื่อสองวันที่แล้ว ท่านได้รับข่าวจากชาวบ้านและพวกคนใช้พูดคุยกันหนาหู ว่ามีการลอบสังหารเกิดขึ้นที่หุบเขาอัสดง และมีผู้ที่ได้รับบาดเจ็บเป็นถึงเชื้อพระวงศ์ พร้อมกับสูญเสียทหารองครักษ์ไปอีกหนึ่งคน ณ เพลานั้นใจของยายเกือบดับสิ้นทันทีที่ได้รู้ แต่ทว่าหูของท่านนั้นยังรับฟังได้อย่างแม่นยำ ว่าองครักษ์ผู้ที่สูญเสียนั้นคือ องครักษณ์กัณฑ์ทศ บุตรชายของท่านอัครมหาเสนาบดียศผู้ที่เป็นถึงสหายเก่าของเจ้า

ซึ่งในขณะเดียวกัน ณ โรงครัว ท่านผู้อาวุโสก็ได้เดินมาตามหาท่านผู้หญิงก่อนที่ผู้อาวุโสจะเห็นว่าลูกสาวของตนกำลังนั่งกลุ้มใจกับเรื่องอะไรบางอย่าง “ท่านแม่! กลับมาแล้วรึเพคะ!” ท่านผู้หญิงรีบโผลเข้ากอดแม่ของตนอย่างไม่รีรอ ก่อนที่เรื่องต่างๆ ที่เกิดขึ้นก็ได้คลายออกมาอย่างช้าๆ จากคำพูดของท่านผู้หญิง ซึ่งหลังจากที่ทราบเรื่องทุกอย่างบรรยากาศในเรือนก็กลับมาอึมครึมอีกครั้ง และตอนนี้ผู้คนในเรือนก็ต่างพากันเป็นกังวลเกี่ยวกับการเสียชีวิตขององครักษ์กัณฑ์ทศ เพราะกัณฑ์ทศนั้นเสียชีวิตอยู่ในเหตุการลอบสังหารซึ่งมีฝ่าบาทเสด็จไปด้วยในเหตุการณ์ครั้งนั้น อีกทั้งรวทไปถึงการตายของกัณฑ์ทศนั้นจะเป็นตราบาปให้กับศรีบดินทร์เพราะเป็นต้นเหตุที่ให้กัณฑ์ทศได้มารับราชการแทนและต้องมาตายแทนด้วย ทันทีที่ผู้อาวุโสรู้ว่าท่านผู้หญิงได้มีการขอร้องให้ทั้งขุนเรืองและฝ่าบาท ให้ช่วยปลดองครักษ์ออกจากราชการทีเพราะท่านผู้หญิงเกรงว่า บุตรชายของตนจะเป็นอันตราย ผู้อาวุโสก็รู้สึกว่ามันไม่สมควรเป็นอย่างยิ่ง ก่อนที่จะเอ่ยคำพูดเรียบๆ ออกไปให้ท่านผู้หญิงและบ่าวรับใช้บริเวณนั้นได้แจ้งใจ “ที่ข้ามองว่าเรื่องนี้นั้นมันไม่สมควรเป็นอย่างยิ่ง…เจ