All Chapters of เปลี่ยนชะตาคืนวาสนา: Chapter 41 - Chapter 50

เช้าวันนี้พายุเบาบางลง อากาศยังหนาวเย็นอยู่ ฟู่เสียนเย่ว์อยู่ที่ห้องนอนส่วนตัวของฮูหยินผู้เฒ่าฟู่ ในเรือนฝูอัน อากาศหนาวทำให้ท่านผู้เฒ่าปวดขาจนเดินไม่ไหว นอนอยู่แต่บนเตียงสองขาบวมเป่ง ฟู่เสียนเย่ว์อ่านเจอในหนังสือว่านำเหล้าขาวผสมน้ำมันมะพร้าวแล้วนำมานวดช่วยลดอาการปวดและลดบวมได้ จึงลองทำมาเป็นยานวดไปให้ท่านหมอฉีที่รักษาท่านย่าดูว่าใช้ได้หรือไม่ เมื่อท่านหมอฉียืนยันว่าใช้ได้นางจึงนำมานวดให้ฮูหยินผู้เฒ่า นางไม่วางใจในฝีมือนวดของสาวใช้ จึงลงมือนวดขาของท่านย่าด้วยตัวนางเอง เหล้าขาวมีฤทธิ์ร้อน นางนวดจนอาการบวมที่ขาลดลง ใบหน้าเด็กน้อยจึงแดงปลั่ง เพราฤทธิ์สุราและการออกแรงนวด“ย่าคิดว่าไม่ค่อยปวดแล้ว เจ้าดูสิ อาการบวมก็ลดลงแล้ว ยัยหนูหกเจ้าหยุดมือเถอะ เหอมามาเอาน้ำมาล้างหน้าล้างมือให้หลานสาวข้าที” เหอมามาวิ่งไปผสมน้ำร้อนในอ่างและยกมาให้ฟู่เสียนเย่ว์ ด้วยตัวเอง“คุณหนูหกเจ้าคะ คราวหน้าให้บ่าวทำเองเถิดเจ้าคะ บ่าวเฒ่าคนนี้ความจำแม่นนะเจ้าคะ บ่าวจำได้แล้วเจ้าค่ะว่าต้องนวดอย่างไร” เหอมามาสงสารคุณหนูของนางยามนี้ใบหน้าเด็กน้อยแดงก่ำ นางกลัวคุณหนูหกจะไม่สบายอีกคน ฟู่เสียนเย่ว์ใช้ผ้าเช็ดหน้าและล้างมือเ

จวนตระกูลฟู่ตอบรับการสู่ขอจากแม่สื่อตระกูลหม่า หาฤกษ์วันแต่งไว้อีกสามเดือน คนในจวนตระกูลฟู่ต่างเร่งรีบเตรียมจัดงานมงคลอย่างยิ่งใหญ่ไม่แพ้งานแต่งของคุณหนูรองเมื่อปีที่แล้ว ยามนี้ในจวนผู้คนมีสีหน้าแช่มชื่นยินดี เนื่องจากมีสารข่าวดีจากเมืองหนานจือแจ้งมาว่า คุณหนูใหญ่ ฟู่เสียนเหยา ผู้ที่มีตำแหน่งฮูหยินแม่ทัพน้อยติง ตอนนี้คลอดบุตรแล้วปลอดภัยทั้งคู่ บุตรที่ฟู่เสียนเหยาคลอดคนนี้เป็นบุตรสาว แม่ทัพใหญ่ติงตั้งชื่อเหลนคนนี้ว่าติงเหยาซินฮูหยินผู้เฒ่าฟู่ดีใจยิ่งนัก วันนี้อาการปวดขาดีขึ้นเดินออกกำลังกายได้นานขึ้น จึงเดินออกมาส่งหลานๆ ขึ้นรถม้าไปสำนักศึกษา โดยมีฟู่หลี่ม่านเป็นผู้ประคองเดิน เห็นใบหน้ายิ้มแย้มมีความสุขของฮูหยินผู้เฒ่าทำให้จิตใจของฟู่เสียนเย่ว์พลอยแจ่มใสไปด้วย ดังนั้นเมื่อถึงสำนักศึกษาจึงมีรอยยิ้มแต้มมุมปากนางตลอดเวลา เมื่อตู้หยุนมู่และอวี้เจิงหนานเห็นนางอารมณ์ดีจึงอดถามไม่ได้“มีข่าวดีอะไรรึเปล่า พวกเจ้าสองคนจึงอารมณ์ดีเช่นนี้” ตู้หยุนมู่ ถามอย่างสงสัย“ข่าวดีจากเมืองหนานจือเจ้าค่ะ พี่หญิงใหญ่ของข้าคลอดบุตรสาวข่าวเพิ่งมาถึงจวนตระกูลฟู่เมื่อวาน” ฟู่เสียนเย่ว์ตอบด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม นัยน

สามวันต่อมาพี่หญิงสามกลับบ้านเดิมพร้อมพี่เขยสาม ทุกคนรอต้อนรับพี่หญิงสามเพื่อเป็นการให้เกียรติรองแม่ทัพหม่าเย่เจาวันนี้ท่านป้าใหญ่จัดโต๊ะเลี้ยงอาการกลางวันที่เรือนรับรองหลัก ท่านลุงใหญ่ ท่านลุงรองและท่านพ่อต่างหยุดงานมารอต้อนรับ พี่ชายฟู่อวิ๋นชิงและพี่สะใภ้ใหญ่หลังจากกินอาหารกลางวันเสร็จก็เก็บข้าวของย้ายไปอาศัยเรือนนอกอีกทั้งพาบุตรชายของพวกเขาไปด้วย หลังจากไปส่งพวกเขาไปขึ้นรถม้าฝ่ายชายพากันไปพูดคุยกันที่ห้องหนังสือที่เรือนใหญ่ ฟู่เสียนเย่ว์จึงชวนเหล่าพี่สาวแยกมาพูดคุยกันที่ห้องส่วนตัวของนาง เพราะมีขนาดกว้างขวางและสะดวกสบายมากกว่าห้องของคนอื่นฟู่เสียนหยาและฟู่เสียนเหยียนเคยชินกับห้องของฟู่เสียนเย่วอยู่แล้วจึงถือวิสาสะเดินขึ้นไปนั่งบนเตียงและนอนแผ่อย่างผ่อนคลาย ฟู่หลี่ม่านเดิมไม่ค่อยสนิทกับน้องสาวเหล่านี้ จึงนั่งเงียบเรียบร้อยอยู่ตรงโต๊ะกลางห้อง ฟู่เสียนเย่ว์จึงเดินมานั่งคุยกับพี่หญิงสามของนาง“พี่หญิงสาม ที่เรือนตระกูลหม่าเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ มีเรื่องหนักใจหรือเจ้าคะ” ฟู่หลี่ม่านมองหน้าฟู่เสียนเย่ว์ด้วยความแปลกใจ“เหตุใดเจ้าจึงถามพี่สาวแบบนี้ล่ะ”“ข้าสังเกตสีหน้าพี่หญิงสาม ดูไม่มีค

สามเดือนต่อมาหลังจากที่ฟู่หลี่ม่านติดตามสามีไปอยู่ชายแดนทางเหนือเมืองเป่ยตง นางส่งข่าวกลับมาถึงเรือนใหญ่ว่าทุกอย่างเรียร้อยดี และมีจดหมายและของขวัญส่งมาให้ฟู่เสียนเย่วเป็นการส่วนตัวในจดหมายฟู่หลี่ม่านเขียนมาว่าที่ตงเป่ยอากาศหนาวเย็น ทิวทัศน์เป็นเทือกเขาสูงอาหารที่นั่นเป็นอาหารพวกนมเนยฟู่หลี่ม่านกินอาหารที่นั่นไม่ค่อยได้โชคดีเป็นอย่างมาก สาวใช้ที่ฮูหยินใหญ่ส่งไปให้นางทำอาหารอร่อยมาก โดยเฉพาะน้ำแกงหม้อไฟรสชาติเผ็ดร้อน กินแล้วร่างกายอบอุ่นฟู่หลี่ม่านเป็นฮูหยินรองแม่ทัพอยู่ที่โน่นชีวิตมีอิสระเสรี ได้รับความรักใคร่จากสามีอย่างเต็มที่ ไม่มีผู้อาวุโสควบคุมนางจึงได้ออกไปเที่ยวข้างนอกบ่อยๆ นางรู้ว่าฟู่เสียนเย่ว์ชอบรูปภาพทิวทัศน์และหนังสือแปลกๆ นางจึงส่งมาให้ฟู่เสียนเย่ว์เปิดดูของที่พี่หญิงสามของตนส่งมาด้วยความชอบใจ มีหนังสือหลายเล่ม และภาพทิวทัศน์ที่งดงามหลายภาพ นางจึงเอาไปเก็บร่วมกับของขวัญที่นางสะสมไว้ ของขวัญที่มีผู้อื่นมอบให้นางมีมากมายแค่หนังสือก็มีอยู่หลายลัง รูปภาพอีกนับไม่ถ้วน ส่วนใหญ่จะมาจากจิ้นอ๋องพรุ่งนี้นางลาหยุดกับสถานศึกษาอวีซานเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์เพื่อไปไหว้สุสานสหายของมารดา

ยามเช้าฟู่เสียนเย่ว์ตื่นมาอย่างอ่อนเพลียเล็กน้อย นางจึงขอน้ำร้อนจากเถาฮวาเพื่อจะอาบน้ำ เมื่อได้อาบน้ำยามเช้าเสร็จแล้วจึงรู้สึกว่าร่างกายสดชื่นขึ้น เหลียนฮวายกอาหารเช้ามาจัดเตรียมรอที่โต๊ะกลางห้อง ฟู่เสียนเย่ว์นั่งกินอาหารเช้าอย่างสงบ จนฟู่อวิ๋นเชอร์วิ่งเข้ามาในห้องอย่างตื่นตระหนก“เร็วเข้า เก็บของโดยเร็วพวกเราจะต้องเร่งกลับเมืองหลินจือแบบเร่งด่วน”“เกิดอะไรขึ้นหรือเจ้าคะ” ฟู่เสียนเย่ว์เอ่ยถามด้วยความสงสัย“พี่หญิงรอง.. มีม้าเร็วมาแจ้งท่านพ่อกับท่านแม่ว่าพี่หญิงรองเจ็บท้องคลอดก่อนกำหนด” เมื่อฟู่อวิ๋นเชอร์พูดจบฟู่เสียนเย่ว์ก็รีบลุกขึ้นทันทีด้วยตกใจ“เร็วเข้าเหลียนฮวาเก็บของให้คุณหนูของพวกเจ้าโดยด่วน” ฟู่อวิ๋นเชอร์เห็นน้องสาวมีน้ำตาคลอ ใบหน้าเล็กมีแต่ความกังวลจึงเดินเข้ามาจับมือน้องสาวไว้“วางใจเถอะพี่หญิงรองต้องไม่เป็นอะไร พวกเรารีบไปเพื่อรอต้อนรับหลานกันเท่านั้น .. เจ้าอย่ากังวลจนเกินไป” ฟู่เสียนเย่ว์จึงขยับตัวซุกกอดร่างผอมสูงของผู้เป็นพี่ชาย“พี่หญิงรองอายุเพียง16 ปี ข้าเคยอ่นตำราแพทย์เจอว่าผู้หญิงที่พร้อมจะตั้งครรภ์ควรอายุ 18 ปีเจ้าค่ะ พี่อาเชอร์ข้ากลัวหากพี่หญิงรอง...”“เจ้านี่นะอ่า